Кіріспе

Кугир (немісше: Kudsir, Kudschir, венгрше: Kudzsir) – Румынияның Альба округіндегі қала. 1968 жылы қала мәртебесі берілді, және жеті ауылды басқарады: Бокшитура (венгрше Boksiturahavas, немісше Potschitur), Букуру (Bukuruhavas/Bukur), Кэлене (Kalenihavas/Kalleney), Фецени (Fecehavas/Fetzeberg), Гоашеле (Goaselehavas/Eisenhammer), Мугешти (Mugestihavas/Kudschirstallen) және Винерея (Felkenyér/Oberbrodsdorf).

География

Брэдфилд аймағының орталық елді мекені – Кугир қаласы, Кугир өзенінің жағасында, Râul Mare және Râul Mic бастауларының қосылған жерінде орналасқан. Ол Шүрэану тауларының етегінде, теңіз деңгейінен жоғары орналасқан. Кугир Алба округінің оңтүстік-батыс бөлігінде, Себеш қаласынан шамамен және округтің астанасы Алба Иулиядан шамамен қашықтықта жатыр. Ол Хунедоара округімен шекаралас, Ораштиеден және Девадан қашықтықта орналасқан.

Атауы

Тарих бойы қала атауы көптеген құжаттарда әртүрлі тілдерде әртүрлі атаулармен кездеседі, сондықтан ежелгі қоныс "вилла Кунентум" 1493 жылы вилла Кудзир, 1566 жылы Квцюр, 1599 жылы Кучир, 1656 жылы Кучжир, 1673 жылы Куцсир, 1733 жылы Кусер, 1750 жылы Кудсиер, 1760–1762 жылдары Кудсер, 1805 жылы Кудсир және 1850 жылы Кусир деп аталған.

Ежелгі заман

Көптеген археологиялық жаңалыстар аймақтағы өмірдің қола дәуірінде, шамамен б.з.д. 10 ғасырында гүлденгенін көрсетеді, Кугир «Трансильванияның Темір қақпалары» деп белгілі аумақтың бір бөлігі болды, бұл аймақ табиғи темір ресурстарымен мәшһүр. Б.з.д. 88–44 жылдары, тарихшы Акронионның сөзінше, фракиялықтардың ең қуатты патшасы Буребиста жаңа астананы осы аймақта, Сармизегетуса Регияда (Шуреану тауларында, Кугирдің батысында орналасқан) құрды. Осы кезеңде Кугир (вилла Кунентум) металл өндіру және өңдеудің маңызды орталығы болды, онда құралдар, қару-жарақ және монеталар шығаратын белгілі шеберханалар жұмыс істеді.

Қазіргі заман

Кугирдің күрделі саяси тарихы бар, ол Трансильвания княздығы, Габсбург монархиясы, Венгрия Корольдігі және Румыния Корольдігінің құрамында болды. 18-шы ғасырдың ортасында Габсбург империясының билігі Трансильванияда "Шекара полициясын" құрды. Олар сондай-ақ Бараолт пен Орашти арасындағы Оңтүстік Трансильваниядан румындарды жұмысқа алуға тырысты, бірақ жергілікті тұрғындар тіркелуге қарсы күшті қарсылық көрсетті. Халықты мәжбүрлеп көшіру және депортациялау саясаты арқылы оларды қосылуға көндіруге тырысқандықтан, халық көтеріліс жасады және бүгінде қаланың ескі базары деп белгілі болған жерде қанды қырғын болды. Билік 4-ші рота құру үшін көршілес Шибот және Винерея ауылдарын "тоқтатуға" шешім қабылдағанда, аймақта қайтадан қақтығыстар болды. Соңында, қақтығыстар мен қысым күшті болғаннан кейін, 1764 жылы 6 полк құрылды, ал 1768 жылы тағы бір батальон құрылды, нәтижесінде Трансильваниядағы Шекара полициясы шамамен 17 000 сарбаздан тұрды. Силезияны жоғалтқаннан кейін, билік пен австриялық бизнес Трансильваниядағы кен және өңдеу өнеркәсібіне қаражат салуды бастады. 1764 жылы Австрия императрицасы Мария Тереза кендерді пайдалануға міндеттенген концессионерлерге ұзақ мерзімді, пайызсыз несиелер берді. Мемлекеттік және концессионерлік фабрикалар Штирия, Каринтия, Тироль, Жоғарғы Венгрия немесе Далмациядан әкелінген еркін жұмысшыларды пайдаланды, бірақ жергілікті шаруалар негізгі жұмыс күшін құрады. Индустриализация салдарынан көптеген румын ауылдары мен олардың жерлері, жайылымдары, егістік жерлері мен ормандары тартылып алынды. 18-шы ғасырдың соңында Кугир мен Сибишелде металл өңдеу зауыттары салынды, бұл Хорея, Клошка және Кришан көтерілісін басудан кейін 15 жыл өткен соң болды. Бұл пайдалы қазбаларды пайдалану және империяға адалдықты нығайту мақсатында жасалды. Құжаттарға сәйкес, 1799 жылы Кугирде "Темір және болат зауыты" құрылды, ол Трансильваниядағы алғашқы зауыттардың бірі болды және содан бері қаланың тарихы оның айналасында өрілді. 1867 жылғы Австро-Мажар келісімінен кейін ол Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңына дейін Австро-Мажарстан құрамындағы Венгрия Корольдігінің бөлігі болды. Сол кезде бастап, ол Румынияның бөлігі болды, бұл 1920 жылғы Трианон шартымен халықаралық жағынан мойындалды. Содан кейін зауыт румын мемлекетінің меншігіне өтті және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде нацистік Германия оның өнімдерін соғыс мақсаты үшін тартып алды. 1946 жылдан бастап Кугир қару-жарақ зауыты өнімді әскери компоненттерге және тұрмыстық техникаға, әсіресе кір жуғыш машиналарға бағыттады. Ол өнеркәсіптік және жеке мақсаттағы тігін машиналарын өндірудегі Румынияның жетекші өндірушісіне айналды. Румын революциясы кезінде Кугир 1989 жылдың 21 желтоқсанында Николае Чаушескудың коммунистік режиміне қарсы наразылықтардың Алба округіндегі бірінші және елдегі төртінші қаласы болды.

Демография

2021 жылғы халық санағы бойынша Кугирдің халқы 19 473 адамды құрады. 2011 жылғы халық санағы мәліметтері бойынша қалада барлығы 21 376 адам тұрған; олардың 95,4% румындар, 3,4% ромалар, 0,9% венгрлер және 0,2% немістер болды.

Климат

Кугирдің ылғалды континенттік климаты бар (Кёппен климаттық жіктелімі бойынша Cfb).

Экономика

Қала ауыр өнеркәсіптік дамыған, еңбекке жарамды жастағы халықтың кемінде жартысы өнеркәсіптік қызметпен, ал шамамен 30 пайызы ағаш өңдеу қызметімен айналысады. Cugir қару-жарақ фабрикасы қаладағы ең ірі жұмыс беруші болып табылады және ол дәстүрлі өнімдермен қатар автомобиль құрамдастары мен қару-жарақ өндірісіне көшті, ал өндірісінің көп бөлігі экспортқа жіберіледі. Тағы бір жұмыс беруші – Star Transmission Cugir S. A., Daimler компаниясы, ол беріліс қораптарының бөлшектерін шығарады.

Білім

Қалада жоғары мектеп (Давид Продан атындағы теориялық лицейі), бір техникалық колледж (Ион Д. Лазареску атындағы техникалық колледжі), 3 негізгі мектеп және 6 балабақша бар.

Спорт

Жергілікті футбол командасы, Metalurgistul Cugir, Лига III ұлттық дивизионында ойнайды.