Кіріспе

Леопольд Шефер (30 шілде 1784 жылы Мускауда туған – 13 ақпан 1862 жылы Мускауда қайтыс болған), неміс ақыны, романист және композитор, Жоғарғы Лузациядағы (сол кезде Саксония билігінде болған) шағын қалада, кедей ауылдық дәрігердің жалғыз баласы ретінде дүниеге келді.

Өмірбаян

Леопольд Шеферді ата-анасы жеке оқытты, кейін Мускау бастауыш мектебінің директоры Андреас Тамм, сосын жергілікті Каленберг графының бұрынғы хофмейстері Иоганн Юстус Рёде ашқан шағын жеке мектепте білім алды. 1799 жылдан 1805 жылға дейін Баутцендегі гимназияда оқыды. Осы кезеңде ол күнделіктер, өлеңдер және шығармалар жаза бастады, соңғысы оның мұғалімі Иоганн Самуэль Петридің ықпалында болды. Содан кейін ол Мускауға оралып, анасына көмектесіп, жазу және шығармалар жасайды. 1812 жылы Наполеонның Ресейдегі сәтсіз жорығы кезінде Шефер жаңа танысқан досы, князь Герман фон Пюклер-Мускаудың үлкен иеліктерінің басқарушысы болып тағайындалды, 1816 жылға дейін қиын жағдайларда жақсы қызмет етті. Князь, досының әдеби қабілетін танып, оның поэзиялық әрекеттерін қолдады. Пюклермен бірге ландшафттық бақтарды зерттеу үшін Англияға сапар шеккен (және сахнадағы Элиза О'Ниллге қатты әсерленген) Шефер 1816-17 жылдары Венада Антонио Сальериден композиция өнерін үйренді, содан кейін Италияға, Грекияға, Мысырға, Палестинаға және Түркияға саяхаттады. Шефер 1819 жылы Мускауға оралды және өмірінің соңына дейін онда тұрды, үйленді, бір ұл мен төрт қыздың әкесі болды. 1848/49 жылғы сәтсіз неміс төңкерісінен кейін әдеби жетістіктерінің арқасында өмір сүріп, 1862 жылы қайтыс болғанға дейін әдеби ізденістерін жалғастырды.

Шығармалары

Шефер көптеген роман, повесть және әңгімелер жазды, олар көбінесе әдеби альманахтарда жарияланды. Оның кейбір романдары ағылшын тілінде жарық көрді, мысалы, «Күнстлерхе» (1828, некелік өмірге терең түсініктермен). Шефер романдарымен және оның байқау қабілетімен жақсы танымал болды, бірақ «Laienbrevier» (1834–1835) атты бір том өлеңдерімен одан да әйгілі болды. Осы өлеңдерінің жылы сезімі, терең психологиясы және табиғаттың сұлулығын сипаттауы оны бірден ақын ретінде танымал етті. Ол кейінгі жылдары «Vigilien» (1843), «Der Weltpriester» (1846) және «Hausreden» (1869) өлеңдерімен осы бағытын жалғастырды. Досы, ақын Макс Вальдаудың (1822–1855) ынтасымен, ол «Hafis in Hellas» (Гамбург, 1853) және «Koran der Liebe» (Гамбург, 1855) кітаптарын шығарды, олар Шығыстың жарқын сипаттамаларымен толы, реалистік және жоғары деңгейдегі махаббат поэзиясын қамтиды. Бірақ, пантеистік сенімдеріне байланысты, оның поэзиясы мен романдары Пруссияның бастауыш және орта мектептерінің оқу жоспарларынан шығарылды, нәтижесінде ол 1910 жылдан кейін ұмытылды. Шефердің 222 жылдық туған күніне орай, 2006 жылдың 30 шілдесінде Bad Muskau қаласында Lusatian Music Summer аясында бірнеше шаралар өтіп, оның шығармашылығына, әсіресе композиторлық туындыларына арналды.

Таңдалған жарияланымдар

Шефердің шығармаларының таңдауы, Ausgewählte Werke, 12 томдық, 1845 жылы жарық көрді (2-ші басылым, 1857). Леопольд Шефер, Ausgewählte Lieder und Gesänge zum Pianoforte, редакциялаған және кіріспесін жазған Эрнст Юрген Дрейер, Мюнхен: Г. Хенле (2004). Шефер туралы ағылшын тілінде еңбектер жоқ, бірақ Бетина Клаузен мен Ларс Клаузеннің 1985 жылғы еңбегіне жүгінуге болады.

Өлімнен кейін

"Үй мен жүрек үшін". Letzte Klänge, 1867 ("Үй мен жүрек үшін", ред. Рудольф Готсхалл, өлеңдер)
Өмір мен махаббат кітабы, 1877 ("Өмір мен махаббат кітабы", ред. және өңделген Альфред Москау)
Пианофортқа арналған таңдамал әндер мен әуендер, Эрнст Юрген Дрейердің алғы сөзімен, Мюнхен: Г. Хенле 2004 (пианофортқа арналған әндер)
Ұлы махаббаттың күнделігі. 22 Леопольд Шефердің әндері, CD, ред. Лаузицер Музиксоммер достары шеңбері. KONSONANZ Musikagentur, Баутзен 2006 жыл. Лейбл коды LC 01135 ("Ұлы махаббаттың күнделігі. 22 Леопольд Шефердің әндері", шығармалар мен өлеңдер)