Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық суретші (1820–1895), оның әкесі – суретші, сызба салушы және литограф.
British artist (1820–1895)
his father, the painter, draughtsman and lithographer
Сэр Джордж Шарф ККБ (16 желтоқсан 1820 – 19 сәуір 1895) – британдық өнер сыншысы, иллюстратор және Ұлттық портрет галереясының директоры.
Sir George Scharf KCB (16 December 1820 – 19 April 1895) was a British art critic, illustrator, and director of the National Portrait Gallery.
Алғашқы жылдар
Шарф Лондон қаласындағы 3 Сент-Мартин-Лейн көшесінде бавариялық миниатюра суретшісі Джордж Йоханн Шарфтың ұлы және актер және иллюстратор Генри Шарфтың ағасы болып дүниеге келді. Ол Университет колледжі мектебінде білім алды, әкесінен оқығаннан кейін және «Сурет өнері қоғамынан» медальдар алғаннан соң, 1838 жылы Корольдік академия мектептеріне қабылданды.
Scharf was born at 3 St Martin's Lane, London, the son of George Johann Scharf, a Bavarian miniature painter, and older brother to Henry Scharf, actor and illustrator. He was educated at University College School, and after studying under his father and obtaining medals from the Society of Arts, entered the schools of the Royal Academy in 1838.
Саяхат
1840 жылы Чарльз Феллоуз Шарфты Кіші Азияға екінші сапарына қатысуға шақырды және жол жүрісінде Италияда біраз уақыт өткізді. Үш жыл өткен соң ол Кіші Азияға суретші ретінде қайта барды. Ол Ликия, Кария және Лидия аймақтарының көріністері мен ескіліктерінің суреттерін жасады, қазір бұл суреттер Британ мұражайында сақтаулы. Осы суреттердің ішінен таңдалып алынғандары Феллоустың мәтінімен бірге 1847 жылы жарияланды.
In 1840 Charles Fellows engaged Scharf to join him on his second journey to Asia Minor and on the way spent some time in Italy. Three years later he again visited Asia Minor in the capacity of draughtsman. He made drawings of views and antiquities from Lycia, Caria, and Lydia, which are now in British Museum. A selection of these illustrations with text by Fellows was published in 1847.
Мансап
Англияға оралғаннан кейін Шарф 1845 және 1846 жылдары Корольдік академияда Мира мен Ксантостағы қабірлердің суреттерін көрсете бастады. Ол сонымен қатар өнер және ежелгіліктерге қатысты кітаптарды иллюстрациялады, олардың ең танымалдары – Маколейдің «Ежелгі Рим жырлары» (1847); Милманның «Гораций» (1849); Куглердің «Итальяндық сурет салу нұсқаулығы» (1851); және доктор Смиттің классикалық сөздіктері. Бұған қоса, ол Оуэн Джонс жасаған 1845 жылғы «Ортақ дұға кітабының» үшін отыз жеті иллюстрация жасады. Шарф лекция оқып, оқытумен де айналысты және Кристалл сарайындағы грек, рим және Помпей залдарының құрылуына қатысты. Ол 1857 жылғы Манчестер өнер қазыналары көрмесінде өнер хатшысы болып жұмыс істеді, сондай-ақ сол жылы жаңадан құрылған Ұлттық портрет галереясының хатшысы және директоры болып тағайындалды. Өмірінің қалған бөлігін ол осы мекеменің қызметіне арнады. Шарф тарихи портреттерге қатысты білімді теңдесі жоқ деңгейге жеткізді және осы тақырыпта көптеген ғылыми мақалалардың авторы атанды. 1885 жылы Портрет галереясына қосқан үлесі үшін оған CB ордені берілді, ал 1895 жылдың басында отставкаға шыққаннан кейін KCB орденімен және галереяның қамқоршысы болып тағайындалды. Ұзаққа созылған аурудан кейін 1895 жылдың сәуір айында Лондон қаласындағы 8 Эшли Плейс мекенжайында қайтыс болды.
After his return to England, Scharf exhibited his paintings of the tombs in Myra and Xanthos at the Royal Academy in 1845 and 1846. He also illustrated books relating to art and antiquity, of which the best known are Macaulay's Lays of Ancient Rome (1847); Milman's Horace, (1849); Kugler's Handbook of Italian Painting (1851); and Dr Smith's classical dictionaries. In addition, he produced thirty seven illustrations for the 1845 illuminated Book of Common Prayer designed by Owen Jones. He also engaged largely in lecturing and teaching, and took part in the formation of the Greek, Roman and Pompeian courts at the Crystal Palace. He acted as art secretary to the great Manchester Art Treasures Exhibition of 1857, and in that year was appointed secretary and director to the newly founded National Portrait Gallery. The remainder of his life was given to the care of that institution. Scharf acquired an unrivalled knowledge of all matters relating to historic portraiture, and was the author of many learned essays on the subject. In 1885, in recognition of his services to the Portrait Gallery, he was made CB, and on his resignation, early in 1895, KCB and a trustee of the Gallery. He died at his home 8 Ashley Place, London in April 1895 after a long illness.