Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландтық қоғамдық қайраткер, куртизан және мемуаршы Грейс Далримпл Эллиотт (шамамен 1754 – 16 мамыр 1823) – француз төңкерісі кезінде Парижде тұратын шотландтық куртизан, жазушы және тыңшы. Ол өмірінен қалған "Француз төңкерісі кезіндегі өмірім туралы күнделік" (Ma Vie sous la Révolution) атты мемуарларында осы оқиғалардың куәсі болды, бұл мемуарлар 1859 жылы, оның өлімінен кейін жарық көрді. Ол Орлеан герцогының және болашақ Георг IV-тің сүйіктісі болды, одан заңсыз қызы дүниеге келді делінеді. Эллиот хат алмасумен айналысып, француз төңкерісінен қашып құтылған француз аристократтарын жасырды. Ол бірнеше рет тұтқындалды, бірақ гильотинадан құтылып, Робеспьердің өлімінен кейін босатылды.
Scottish socialite, courtesan and memoirist
Grace Dalrymple Elliott (c. 1754 – 16 May 1823) was a Scottish courtesan, writer and spy resident in Paris during the French Revolution. She was an eyewitness to events detailed in her memoirs, Journal of my life during the French Revolution (Ma Vie sous la Révolution) published posthumously in 1859. She was mistress to the Duke of Orléans and to the future George IV, by whom she is said to have borne an illegitimate daughter. Elliott trafficked correspondence and hid French aristocrats escaping from the French Revolution. She was arrested several times but managed to avoid the guillotine, and was released after the death of Robespierre.
Ерте өмір
Эллиотт, шамамен 1754 жылы Эдинбургте дүниеге келген, Гриссел Браунның (30 қыркүйек 1767 жылы қайтыс болған) және Хью Далримплдің (1774 жылы қайтыс болған) ең кіші қызы, ол әйгілі Дуглас ісіне қатысқан Эдинбург адвокаты еді. Оның ата-анасы оның тууына шамамен келген кезде ажырасып, ол көбінесе әжесі мен атасының үйінде өскен. Ол француздық монастырьда білім алған, ал Шотландияға оралғаннан кейін әкесі оны Эдинбург қоғамына таныстырды. Оның сұлулығы көрнекті және бай дәрігер Джон Элиотқа үлкен әсер етіп, ол 1771 жылы оған үйлену ұсынысын жасады. Элиот одан 18 жас үлкен болса да, ол келісім берді. Олар 1771 жылдың 19 қазанында Лондонда, ол 17 жаста болғанда неке қиды. Жұбайлар әсем әлеуметтік ортаға енді, бірақ жас және мүдделердің айырмашылығынан кейін біртінде суытылып кетті. Томас Гейнсборо 1778 жылы оның екі портретін салған, қазір олар Фрик коллекциясында және Метрополитен өнер мұражайында сақталуда. 1782 жылы ол Уэльс принцімен (кейіннен Георг IV) қысқа, құпия қарым-қатынасқа түсіп, 1782 жылдың 30 наурызында қыз дүниеге әкелді. Ол Сент-Мэрилебонда Джорджиана Аугуста Фредерика Сеймур (1813 жылы қайтыс болған) деп тойыстырылды, бірақ Георгина Сеймур деген атпен танылды. Эллиотт принцтің баланың әкесі екенін мәлімдеді, ал "The Morning Post" газеті 1782 жылдың қаңтарында ол жауапкершілікті мойындағанын хабарлады. Дегенмен, баланың терісі қараңғы болғандықтан, оны алғаш рет принцке көрсеткенде, ол: «Бұл менің қызым екеніне сендіру үшін, олар алдымен қараның ақ екенін дәлелдеуі керек» деген сөзді айтқан деседі. Принц және көптеген басқалар Лорд Чолмондейді қыздың әкесі деп есептеді, бірақ принцтің достары Лорд Эгремонттың інісі Чарльз Уильям Уиндхамды, оған ұқсас екенін айтып, әкелікке талапкер деп санайды. Тағы бірі болса, баланың әкесі Джордж Селвин болуы мүмкін деген пікірде болды. Лорд Чолмондейли қызды тәрбиелеп өсірді, ал ол 1813 жылы ерте қайтыс болғаннан кейін, оның жалғыз баласына қамқорлық жасады.
Elliott was born probably in Edinburgh about 1754, the youngest daughter of Grissel Brown (died 30 September 1767) and Hew Dalrymple (died 1774), an Edinburgh advocate concerned in the great Douglas case. Her parents separated around the time of her birth, and she was most likely brought up at her grandparents' house. She was educated in a French convent, and on her return to Scotland, was introduced by her father into Edinburgh society. Her beauty made such an impression on John Eliot, a prominent and wealthy physician, that he made her an offer of marriage in 1771. She accepted, although Eliot was about 18 years her senior. They were married on 19 October 1771 in London, when she was 17. The couple entered fashionable society, but eventually grew apart due to their difference in age and interests. Thomas Gainsborough painted two portraits of her in 1778, which are in the Frick Collection and the Metropolitan Museum of Art. In 1782, she had a short, concealed intrigue with the Prince of Wales (afterwards George IV) and gave birth to a daughter on 30 March 1782, who was baptised at St Marylebone as Georgiana Augusta Frederica Seymour (d. 1813) but used the name Georgina Seymour. Elliott declared that the Prince was the father of her child and The Morning Post stated in January 1782 that he admitted responsibility. However, the child was dark in complexion, and when she was first shown to the Prince, he is said to have remarked, "To convince me that this is my girl they must first prove that black is white." The Prince and many others regarded Lord Cholmondeley as the father of the girl, although the Prince's friends said that Charles William Wyndham (brother of Lord Egremont), whom she was thought to resemble, claimed paternity. Yet others thought she might have been fathered by George Selwyn. Lord Cholmondeley brought up the girl, and after her early death in 1813, looked after her only child.
Францияда өмір: Француз төңкерісі
Уэльс принсі Джордж 1784 жылы оны француз Орлеан герцогымен таныстырды, ал 1786 жылы ол Парижде тұрақты түрғынға орналасып, Орлеанның танымал сүйіктісі болды. Оның серіктестігі үшін герцог оған Миромесниль көшесіндегі үйді және Париждің оңтүстігіндегі Мёдондағы мүлікті сыйлады. Осы кезеңде Эллиотт герцог де Фитц Джеймс пен Конде принцімен де қарым-қатынаста болды. Эллиоттың Франциядағы өмірі туралы көп нәрсе оның естеліктерінде, «Француз төңкерісі кезіндегі өмірім туралы күнделік» (Ричард Бентли, 1859) атты еңбегінде жазылған. Оның баяндамасында кейбір қайшылықтар болғанымен, оның жұмысы «Үрей кезеңі» туралы ағылшын тіліндегі ең белгілі еңбектердің біріне айналды, ол Орлеан герцогының және оның аристократтық якобиндық айналасының Пале-Рояльдегі қозғалыстарын тіркеді. Парижде тұрған кезінде Эллиотт қыркүйек қырғынының қорқынышын көрді және принцесса де Ламбальдің денесі көшелермен әкелінді. Эллиотт Орлеан герцогының (кейін Филипп Эгалите деген атқа ие болды) жақыны болғанымен, оның монархисттік көзқарастары округінде кеңінен белгілі болды және оның үйіне жиі тінту жүргізілді. Жақында Эллиоттың Ұлыбритания үкіметі тапсырмасымен хат алмасумен айналысқаны және Париж бен Кобленцтегі және Бельгиядағы эмигрант француз сарайының мүшелері арасында хабарларды жеткізуге көмектескені анықталды. Ол Пьер-Лашез зиратында жерленген.
George, Prince of Wales, introduced her to the French Duke of Orleans in 1784 and by 1786, she had permanently set up residence in Paris and become one of Orleans' recognised mistresses. In exchange for her companionship, the Duke granted her a home on the Rue Miromesnil and a property in Meudon, to the south of Paris. During this period Elliott also pursued liaisons with the Duke de Fitz James and the Prince of Conde. Much of what is known about Elliott's life in France is recorded in her memoirs, Journal of my life during the French Revolution (Richard Bentley, 1859). Although there are a number of inconsistencies in her account, her work has become one of the best known English language accounts of The Terror, documenting the movements of the Duke of Orleans and those within his aristocratic Jacobin circle at the Palais Royal. During her life in Paris, Elliott witnessed the horror of the September massacres and the body of the Princess de Lamballe carried through the streets. Although Elliott was an associate of the Duke of Orleans (who later took the name Philippe Égalité), her royalist sympathies soon became widely known throughout her district, and her home was frequently searched. It has been recently shown that Elliott was trafficking correspondence on behalf of the British government and assisting in the transportation of messages between Paris and members of the exiled French court in Coblenz and in Belgium. She was buried in Père Lachaise Cemetery.
Кино мен әдебиеттегі бейнелер
Оның өмірінің бір бөлігінің көркем бейнесі Эрик Ромердің 2001 жылғы "Леди мен герцог" фильмінде бейнеленген. Ағылшын актрисасы Люси Расселл Эллиот рөлін, ал Жан-Клод Дрейфус Орлеан герцогы рөлін сомдады. Грейс Эллиотт Хэлли Рубенхолдтың "Француз тілі сабағы" романында (Doubleday, 2016) маңызды кейіпкер ретінде де пайда болады.
A dramatic portrayal of part of her life is contained in Eric Rohmer's 2001 film The Lady and the Duke. English actress Lucy Russell played Elliott and Jean Claude Dreyfus played the Duke of Orleans. Grace Elliott also appears as a major character in Hallie Rubenhold's novel The French Lesson (Doubleday, 2016).