Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Король Чарльз спаниелі (сонымен қатар ағылшын Toy Spaniel деп те аталады) – спаниель типіндегі шағын ит тұқымы. 1903 жылы Кеннел клубы төрт түрлі ойыншық спаниель тұқымын біріктірді. Бұл тұқымға қосылған басқа сорттар – Бленхейм, Руби және Принц Чарльз спаниельдері, олардың әрқайсысы тұқымға қолжетімді төрт түстің бірін қосты. Ойыншық спаниельдердің тегі Шығыс Азияда пайда болған деп есептеледі және олар 16 ғасырда алғаш рет Еуропаға келді. Олар королева Мария I тұсында ағылшын королдік отбасымен байланысты болды және король Чарльз II-мен байланыстары арқасында танымал болды. Бұл тұқымның өкілдері Виктория патшайымына (Дэш) және оның шөбересі Ресейдің Ұлы княгинясы Анастасия Николаевнаға тиесілі болды. 19 ғасырдың басында король Чарльз спаниелі мен ойыншық спаниельдердің басқа түрлері пугпен шағылыстырылды, бұл сол кездегі сәнге сәйкес, мұрынның өлшемін кішірейте түсу үшін жасалды. 20 ғасырда король Чарльз спаниельдерінің тегін король Чарльз II заманындағы тұқымға жақын ету үшін әрекеттер жасалды. Олардың ішінде сәтсіз аяқталған "Той траулер спаниелі" және қазір танымал "Кавалер король Чарльз спаниелі" бар. Кавалер сәл ірілеу, жалпақ басы және ұзын мұрны бар, ал король Чарльз кішкентай, дөңгелек басы және жалпақ беті бар. Тарихи тұрғыдан алғанда, король Чарльз спаниеліне біріктірілген тұқымдар аң аулауға қолданылды, бірақ олардың дене бітіміне сай келмеді. Олар аң аулау инстинкттерін сақтап қалды, бірақ жоғары белсенділік танытпайды және құшақтауға арналған иттер ретінде көбірек танылады. Қазіргі заманғы тұқым жүрек аурулары және көздің түрлі проблемалары сияқты бірнеше денсаулық мәселелеріне бейім.
The King Charles Spaniel (also known as the English Toy Spaniel) is a small dog breed of the spaniel type. In 1903, the Kennel Club combined four separate toy spaniel breeds under this single title. The other varieties merged into this breed were the Blenheim, Ruby and Prince Charles Spaniels, each of which contributed one of the four colours available in the breed. Thought to have originated in East Asia, toy spaniels were first seen in Europe during the 16th century. They became linked with English royalty in the time of Queen Mary I and were made famous by their association with King Charles II. Members of the breed were owned by Queen Victoria (Dash) and her great granddaughter Grand Duchess Anastasia Nikolaevna of Russia. The King Charles Spaniel and the other types of toy spaniels were crossbred with the Pug in the early 19th century to reduce the size of the nose, as was the style of the day. The 20th century saw attempts to restore lines of King Charles Spaniels to the breed of Charles II's time. These included the unsuccessful Toy Trawler Spaniel and the now popular Cavalier King Charles Spaniel. The Cavalier is slightly larger, with a flat head and a longer nose, while the King Charles is smaller, with a domed head and a flat face. Historically the breeds that were merged into the King Charles Spaniel were used for hunting; due to their stature they were not well suited. They have kept their hunting instincts, but do not exhibit high energy and are better suited to being lapdogs. The modern breed is prone to several health problems, including cardiac conditions and a range of eye problems.
XVII ғасыр және Карл II
XVII ғасырда ойыншық спаниельдер Каспар Нечер, Питер Пол Рубенс сияқты голланд суретшілерінің суреттерінде көріне бастады. Испан суретшілері, оның ішінде Хуан де Вальдес Леал және Диего Веласкес де оларды бейнеледі; испандық туындыларында иттер үш түсті, қара-ақ немесе толығымен ақ болды. Француз табиғаттанушысы Жорж Луи Леклерк, Конте де Буффон кейіннен осы иттердің түрін спаниельдер мен пугтардың будандары деп сипаттады. Англия королі II Карл ойыншық спаниельді өте жақсы көретін, сондықтан иттер оның есімін алып жүр, бірақ қазіргі тұқымдар оның иттерінен тараған деген дәлел жоқ. Ол осы кезеңде тұқымның танымалдылығын арттырғаны үшін есептеледі. Сэмюэл Пепис күнделігінде спаниельдерге Уайтхолл сарайының кез келген жерінде, тіпті мемлекеттік шараларда да жүруге рұқсат етілгенін жазды. Карлдың қарындасы, ханшайым Генриетта, Пьер Миньяр салған суретте кішкентай қызыл-ақ ойыншық спаниельді ұстап тұрған күйде бейнеленген. Джудит Блант Литон, 16-шы баронесса Уентворт, 1911 жылғы «Ойыншық иттер және олардың ата-тегі» атты еңбегінде 1670 жылы 26 жасында Генриетта қайтыс болғаннан кейін Карл оның иттерін өзіне алғанын болжады. 1688 жылғы Даңқты революциядан кейін және III Уильям мен II Мария королеваның билікке келуінен кейін, пуг Ұлыбританияға әкелінді, бұл әрине корольдік спаниельдің сыртқы түрінде күрт өзгерістерге әкелді. Ағылшын ойыншық спаниельдерінің және континенттік түрлерінің суреттерін салыстыру 1736 жылға қарай ағылшын түрлерінде өзгерістер басталып кеткенін көрсетті, мұрындары қысқарып, тұқым жалпы алғанда 17 ғасырда Энтони ван Дайк салған ертерек суреттердегі түрінен алыстады. XVIII ғасырда ағылшын ойыншық спаниельдері әдебиетте және өнерде жиі кездесетін болды. Джонатан Свифттың «Ровер, бір әйелдің спаниелі» атты Амброз Филлипстің Лорд-лейтенанттың қызына арнаған өлеңіне жасаған пародиасы ағылшын ойыншығының ерекшеліктерін сипаттайды, тұқымның басқа физикалық белгілерінің арасында «алдынан қарағанда үлкен және биік маңдай» екенін айтады. Уильям Хогарттың топтық портреттерінде де, сатиралық туындыларында да ойыншық спаниельдер мен пугтар бейнеленген. Пугтар енгізілгеніне қарамастан, ойыншық спаниельдер жоғары сыныптарда әйелдердің иттері ретінде танымал болды; Томас Гейнсбороның 1781 жылғы Королева Шарлоттаның портреті мен Джордж Ромнидің 1782 жылғы Леди Гамильтонды табиғаттың символы ретінде салған суретінде ойыншық спаниельдер мен олардың иелері бірге бейнеленген. Осы ғасырдың ойыншық спаниельдерінің салмағы 0,7 кг-нан кем болды, бірақ олар ең оңай семіретін, немесе «майланатын» ит тұқымы деп есептелді.
In the 17th century, toy spaniels began to feature in paintings by Dutch artists such as Caspar Netscher and Peter Paul Rubens. Spanish artists, including Juan de Valdés Leal and Diego Velázquez, also depicted them; in the Spanish works, the dogs were tricolour, black and white or entirely white. French naturalist Georges Louis Leclerc, Comte de Buffon would later describe these types of dogs as crosses between spaniels and Pugs. King Charles II of England was very fond of the toy spaniel, which is why the dogs now carry his name, although there is no evidence that the modern breeds are descended from his particular dogs. He is credited with causing an increase in popularity of the breed during this period. Samuel Pepys' diary describes how the spaniels were allowed to roam anywhere in Whitehall Palace, including during state occasions. Charles' sister Princess Henrietta was painted by Pierre Mignard holding a small red and white toy sized spaniel. Judith Blunt Lytton, 16th Baroness Wentworth, writing in her 1911 work Toy Dogs and Their Ancestors, theorised that after Henrietta's death at the age of 26 in 1670, Charles took her dogs for himself. Following the Glorious Revolution in 1688 and the reign of King William III and Queen Mary II, the Pug was introduced into Britain which would eventually lead to drastic physical changes to the King Charles Spaniel. Comparisons between needlework pictures of English toy spaniels and the continental variety show that changes had already begun to take place in the English types by 1736, with a shorter nose being featured and the breed overall moving away from the one seen in earlier works by Anthony van Dyck during the 17th century. English toy spaniels remained popular enough during the 18th century to be featured frequently in literature and in art. On Rover, a Lady's Spaniel, Jonathan Swift's satire of Ambrose Philips's poem to the daughter of the Lord Lieutenant, describes the features of an English toy, specifying a "forehead large and high" among other physical characteristics of the breeds. Toy spaniels and Pugs were featured in both group portraits and satirical works by William Hogarth. Toy spaniels were still popular with the upper classes as ladies' dogs, despite the introduction of the Pug; both Thomas Gainsborough's portrait of Queen Charlotte from 1781 and George Romney's 1782 Lady Hamilton as Nature feature toy spaniels with their mistresses. The toy spaniels of this century weighed as little as , although they were thought to be the dog breed most prone to becoming overweight, or "fattened".
19 ғасыр және Бленхайм спаниелі
Ойыншық шпаниельдің түрлері кейде аң аулауда қолданылды, себебі 1830 жылы «Спортсменнің қоймасы» журналы Бленхайм шпаниелі туралы былай деп жазды: «Жиырма жыл бұрын Марлборо герцогы Ұлыбританиядағы ең кішкентай және ең жақсы коккер тұқымын ұстаған деп есептелді; олар әрқашан қызыл және ақ түсті, өте ұзын құлақтары, қысқа мұрындары және қара көздері болды». Осы кезеңде «коккер» термині коккер-спаниельді сипаттау үшін емес, ағаш құсын аулауға қолданылатын кішкентай спаниель түрін білдірді. Герцогтың резиденциясы – Бленхайм сарайы, Бленхайм спаниеліне атын берді. «Спортсменнің қоймасы» журналында ойыншық шпаниельдердің толық күн бойы немесе қиын жерде емес, бірақ аң аулауға қабілетті екені түсіндірілді: «Өте нәзік және кішкентай, немесе «кілемді спаниельдер» өте сезімтал мұрынға ие және адал және қуанышпен аң аулайды, бірақ ұзақ күнге немесе тікенді жасырын орынға жарамсыз». Бұл идеяны Веро Шоу 1881 жылғы «Иллюстрацияланған иттің кітабы» еңбегінде қолдады. 19 ғасырда мальтий әлі де спаниельдің бір түрі саналды және ойыншық спаниельдердің ата-анасы деп есептелді, оның ішінде король Чарльз және Бленхайм түрлері. Сол кездегі сәнге байланысты, ойыншық шпаниельдердің мұрындарын кішіреюі үшін мопспен будандастырылып, одан әрі селекциялық өсіру арқылы мұрынды кішіретуге ұмтылды. Бұл иттің иіс сезу қабілетін нашарлатты және 19 ғасырдың жазушыларының айтуынша, бұл ойыншық шпаниельдердің түрлерін далалық спортқа қатысудан шеттетуге себеп болды. 16 ғасырдан бері әйелдер қалада саяхаттайтын кезде кішкентай, ойыншық мөлшеріндегі спаниельдерді алып жүруге әдеттенген. «Комфортер» термині мальтий, ағылшын ойыншық және континентальдық ойыншық спаниельдерін қамтитын, соның ішінде бүгінгі Фаленге ұқсас континентальдық ойыншық спаниельдерін қамтыды. Бір кезде иттің емдеу қабілеті бар деп сенген: 1607 жылы Эдвард Топселл Каиустың «осы кішкентай иттің асқазан ауруларын басуға жақсы, көбінесе оған пластырь ретінде немесе ауру және әлсіз адамның кеудесіне қойылып қолданылады, бұл олардың шамалы жылуы арқылы орындалады» деген пікірін қайталады. 1840 жылдары «Комфортер» қолданыстан шығып, тұқым қайтадан Ойыншық Спаниельдер деп аталды. Рубин түсті ойыншық спаниель туралы алғашқы жазба 1875 жылы мистер Гарвудқа тиесілі болған Дэнди есімді итке қатысты. Иттер әлі де патшалық отбасының арасында танымал болды. 1896 жылы Отто фон Бисмарк американдық ит шаруашылығынан король Чарльз спаниелін 1000 долларға сатып алды. Бисмарк төлеген сомадан орташа баға төмен болды. 1899 жылы король Чарльз немесе Бленхайм үшін баға 50 мен 200 доллар аралығында болды, ал Руби және Принс Чарльз спаниелінің бағасы 50 мен 150 доллар аралығында болды. Энн Бронтеге Робинсон балалары олардың тәрбиешілігінен кеткен кезде сыйлаған «Флосси» король Чарльз спаниелі болды.
The varieties of toy spaniel were occasionally used in hunting, as the Sportsman's Repository reported in 1830 of the Blenheim Spaniel: "Twenty years ago, His Grace the Duke of Marlborough was reputed to possess the smallest and best breed of cockers in Britain; they were invariably red–and–white, with very long ears, short noses, and black eyes." During this period, the term "cocker" was not used to describe a Cocker Spaniel, but rather a type of small spaniel used to hunt woodcock. The Duke's residence, Blenheim Palace, gave its name to the Blenheim Spaniel. The Sportsman's Repository explains that toy spaniels are able to hunt, albeit not for a full day or in difficult terrain: "The very delicate and small, or 'carpet spaniels,' have exquisite nose, and will hunt truly and pleasantly, but are neither fit for a long day or thorny covert." This idea was supported by Vero Shaw in his 1881 work The Illustrated Book of the Dog, During the 19th century, the Maltese was still considered to be a type of spaniel, and thought to be the parent breed of toy spaniels, including both the King Charles and Blenheim varieties. Due to the fashion of the period, the toy spaniels were crossed with Pugs to reduce the size of their noses and then selectively bred to reduce it further. By doing this, the dog's sense of smell was impaired, and according to 19th century writers, this caused the varieties of toy spaniel to be removed from participation in field sports. From the 16th century, it was the fashion for ladies to carry small toy sized spaniels as they travelled around town. "Comforter" was given as a generic term to lapdogs, including the Maltese, the English Toy and Continental Toy Spaniels, the latter of which was similar to the modern Phalène. It was once believed that the dogs possessed some power of healing: in 1607 Edward Topsell repeated Caius' observation that "these little dogs are good to asswage the sickness of stomach, being oftentimes thereunto applied as a plaister preservative, or bourne in the bosum of the diseased and weak person, which effect is performed by their moderate heat." By the 1840s, "Comforter" had dropped out of use, and the breed had returned to being called Toy Spaniels. The first written occurrence of a ruby coloured toy spaniel was a dog named Dandy, owned by a Mr Garwood in 1875. The dogs continued to be popular with royalty. In 1896, Otto von Bismarck purchased a King Charles Spaniel from an American kennel for $1,000. The average price was lower than that paid by Bismarck. In 1899, the price ranged between $50 and $200 for a King Charles or Blenheim, with the Ruby and Prince Charles Spaniel ranging between $50 and $150. Anne Brontë's "Flossy", given to her by the Robinson children when she left her governorship of them, was a King Charles Spaniel.
Конформация мен ХХ ғасыр
1903 жылы Кеннел клуб король Джеймсті (қара және қоңыр түсті), принц Чарльзды (үш түсті), Бленхайм және Руби спаниельдерін бір тұқымға біріктіруге тырысты. Осы тұқымдарды бақылаған «Ойыншық тұқымдар клубы» бұл әрекетке қарсы күшті наразылық білдірді, ал дау король Эдуард VII араласуынан кейін ғана шешілді. Ол «Король Чарльз спаниелі» деген атауды қалауын нақты айтты. 1904 жылы Америка Кеннел клубы да солай істеді, төрт тұқымды біріктіріп, «Ағылшын ойыншық спаниелі» деген жаңа тұқымды құрды. Бірақ ол жаңа тұқымға қосылмады және дербес тұқым ретінде танылды. 1920 жылдары Марлборо герцогинясы Бленхайм сарайында көптеген король Чарльз спаниельдерін өсірді, соның салдарынан күйеуі шығып кетті, ал кейін герцогиняны да қуып жіберді. Блант Литтон 20 ғасырдың басында король Карл II-нің портреттерінде көрінген 18 ғасырлық король Чарльз спаниелінің түрін қайта өсіруге жасаған әрекеттерін сипаттады. Ол «Toy Trawler Spaniel» тұқымын пайдаланды – бұл иірім шашты, көбінесе қара, кішкентай немесе орташа өлшемді спаниель. Ол осы иттерді Бленхайм спаниельдері мен Кокер спаниельдері сияқты басқа тұқымдармен будандастырып, бұрынғы стильді қайта жаңғыртуға тырысты, бірақ бұл әрекеттері сәтсіз аяқталды. Өсірушілер өздері сапасы төмен деп есептеген король Чарльз спаниельдерін көрмелерге жіберді. Элдридж жаңа тұқымның құрылуын көре алмаса да, бірнеше өсірушілер бірігіп, 1928 жылы жаңа «Кавалер король Чарльз спаниелі» тұқымы үшін алғашқы клубты құрды. Кеннел клубы бастапқыда жаңа тұқымды «Король Чарльз спаниельдері, Кавалер түрі» деп тіркеді. 1945 жылы Кеннел клубы жаңа тұқымды дербес тұқым ретінде мойындады. Принцесса Маргарет, Сноудон графесі, корольдік отбасы мен король Чарльз спаниелі арасындағы байланысты жалғастырды. Ол 1960 жылы принцесса Аннаның он жылдық мерейтойына өзінің иті Роллимен бірге қатысты. Елизавета II-нің де король Чарльз спаниельдері болған, олар оның ең көп танымал иттері – Пемброк Уэльстік Коргилермен қатар. 2008 жылы BBC-нің «Pedigree Dogs Exposed» атты деректі фильмі король Чарльз спаниелін қоса алғанда, көптеген тұқымдық тұқымдарды өсіруді сынады. Бұл бағдарлама король Чарльз және Кавалер тұқымдарында сирингомиелия мәселесін көрсетті. Жануарларға қатыгездіктің алдын алу жөніндегі Корольдік қоғамның (RSPCA) бас ветеринариялық кеңесшісі Марк Эванс: «Ит көрмелері қазіргі тұқымдық стандарттарды негізгі бағалау критерийлері ретінде пайдаланады, бұл деформацияланған және мүгедек иттерді әдейі өсіруге және жақын туысқандарды будандастыруға белсенді түрде ынталандырады» деді. Бағдарламадан кейін RSPCA жыл сайынғы Crufts ит көрмесіне демеушілік етуін тоқтатты, ал BBC бұл іс-шараны көрсетуден бас тартты. Король Чарльз спаниелі Ұлыбритания мен АҚШ-та Кавалерге қарағанда аз танымал. 2010 жылы Американдық Кеннел клубы жинаған тіркеу деректеріне сәйкес, Кавалер 23-ші ең танымал тұқым болды, ал ағылшын ойыншық спаниелі 126-шы орында болды. Ұлыбританияда Кеннел клубының мәліметінше, Кавалер Ойыншықтар тобындағы ең танымал тұқым болып табылады, 2010 жылы 8154 күшік тіркелген, ал король Чарльз спаниельдері 199 тіркелді. Тіркеу санының аздығына байланысты 2003 жылы Кеннел клубы король Чарльзды нәсілді насихаттауға көмектесу үшін «Көмектесуге мұқтаж жергілікті тұқым» деп таныды.
In 1903, the Kennel Club attempted to amalgamate the King James (black and tan), Prince Charles (tricolour), Blenheim and Ruby spaniels into a single breed called the Toy Spaniel. The Toy Spaniel Club, which oversaw those separate breeds, strongly objected, and the argument was only resolved following the intervention of King Edward VII, who made it clear that he preferred the name "King Charles Spaniel". In 1904, the American Kennel Club followed suit, combining the four breeds into a single breed known as the English Toy Spaniel. but was not merged into the new breed and was recognised as a breed in its own right. In 1920s, the Duchess of Marlborough bred so many King Charles Spaniels at Blenheim Palace that her husband moved out and later evicted the Duchess herself. Blunt Lytton documented her attempts in the early 20th century to re breed the 18th century type of King Charles Spaniel as seen in the portraits of King Charles II. She used the Toy Trawler Spaniel, a curly haired, mostly black, small to medium sized spaniel, and cross bred these dogs with a variety of other breeds, including Blenheim Spaniels and Cocker Spaniels, in unsuccessful attempts to reproduce the earlier style. Breeders entered what they considered to be sub par King Charles Spaniels. Although Eldridge did not live to see the new breed created, several breeders banded together and created the first breed club for the new Cavalier King Charles Spaniel in 1928, with the Kennel Club initially listing the new breed as "King Charles Spaniels, Cavalier type". In 1945, the Kennel Club recognised the new breed in its own right. Princess Margaret, Countess of Snowdon, continued the connection between royalty and the King Charles Spaniel, attending Princess Anne's tenth birthday party with her dog Rolly in 1960. Elizabeth II has also owned King Charles Spaniels in addition to the dogs most frequently associated with her, the Pembroke Welsh Corgi. In 2008, the BBC documentary Pedigree Dogs Exposed was critical of the breeding of a variety of pedigree breeds including the King Charles Spaniel. The show highlighted issues involving syringomyelia in both the King Charles and Cavalier breeds. Mark Evans, the chief veterinary advisor for the Royal Society for the Prevention of Cruelty to Animals (RSPCA), said, "Dog shows using current breed standards as the main judging criteria actively encourage both the intentional breeding of deformed and disabled dogs and the inbreeding of closely related animals"; Following the programme, the RSPCA ended its sponsorship of the annual Crufts dog show, and the BBC declined to broadcast the event. The King Charles Spaniel is less popular than the Cavalier in both the UK and the US. In 2010, the Cavalier was the 23rd most popular breed, according to registration figures collected by the American Kennel Club, while the English Toy Spaniel was the 126th. In the UK, according to the Kennel Club, the Cavalier is the most popular breed in the Toy Group, with 8,154 puppies registered in 2010, compared to 199 registrations for King Charles Spaniels. Due to the low number of registrations, the King Charles was identified as a Vulnerable Native Breed by the Kennel Club in 2003 in an effort to help promote the breed.
Сипаттама
Король Чарльздің үлкен қара көздері, қысқа мұрны, биік күмбезді басы және аузының айналасындағы қара тері жолағы бар. Құлақтарды кесу Ұлыбританияда 100 жылдан астам уақыттан бері заңсыз. Оның ұзын, иілгіш құлақтары спаниельге тән, ал түбі төрт түрлі нұсқада келеді, бұл ерекшелікті Кавалер король Чарльз спаниелімен бөліседі. Король Чарльз спаниелін көбінесе Кавалер король Чарльз спаниелімен шатастырады. Екі тұқым арасында бірнеше маңызды айырмашылық бар, ең бастысы – мөлшері. Король Чарльз Кавалерге қарағанда кішкентай. Сонымен қатар, олардың сыртқы көрінісі ұқсас болғанымен, айқын ерекшеліктері бар: Кавалердің құлақтары жоғарырақ орналасқан және бас сүйегі жалпақ, ал Король Чарльздің басы күмбезді. Сонымен қатар, Король Чарльздің мұрны Кавалердің мұрнына қарағанда қысқалау болады. Ұлыбританияда Kennel Club бұл тұқымды бір сыныпқа жатқызады. Халықаралық кинологиялық федерациясы бойынша Король Чарльз, Кавалер король Чарльз спаниелімен бірге, серіктес және ойыншық тұқымдары тобындағы ағылшын ойыншық спаниелі бөліміне жатады.
The King Charles has large dark eyes, a short nose, a high domed head and a line of black skin around the mouth. Cropping of ears has been illegal in the UK for over 100 years. It has the long pendulous ears typical of a spaniel and its coat comes in four varieties, trait it shares with its offshoot, the Cavalier King Charles Spaniel. King Charles Spaniels are often mistaken for Cavalier King Charles Spaniels. There are several significant differences between the two breeds, the principal being the size. the King Charles is smaller at In addition, their facial features, while similar, are distinguishable: the Cavalier's ears are set higher and its skull is flat, while the King Charles' is domed. Finally, the muzzle length of the King Charles tends to be shorter than the typical muzzle on a Cavalier. while in the UK, the Kennel Club places the breed in a single class. Under the Fédération Cynologique Internationale groups, the King Charles is placed in the English Toy Spaniel section within the Companion and Toy Dog Group, along with the Cavalier King Charles Spaniel.
Тендерлік
Король Чарльз – достық тұқым, сондықтан ол кейбір тұқымдар сияқты күзетші итке жарамсыз. Балалармен жақсы қарым-қатынас жасайды және оларға төзімді болғанымен, қатал қарым-қатынасты қабылдамайды. Ұзақ уақыт жалғыз қалғанды ұнатпайды. Ең тыныш кішкентай тұқымдардың бірі ретінде танымал, пәтерде өмір сүруге ыңғайлы. Тұқымның денсаулығына қатысты зерттеулер шектеулі, Ұлыбританияда ауқымды зерттеулер жүргізілмеген. Дегенмен, ол Ұлыбританиядан тыс зерттеулерге, соның ішінде АҚШ-тағы Жануарларға арналған Ортопедиялық Фондқа (OFA) енгізілген, сондай-ақ тұқымға тән денсаулық мәселелері де қарастырылған. Орташа өмір сүру ұзақтығы 10-12 жылды құрайды, ал тұқым табиғи жолмен көбейе алады. Король Чарльз спаниеліне тән жүрек ауруларының қатарында митральді клапанның ауруы бар, онда митральді клапанның жұмысы нашарлап, қан жүрек камералары арқылы кері ағып, әрі қарай жүрек жеткіліксіздігіне алып келеді. Сондай-ақ, жүректен өкпеге қанды қайтаратын артериялық каналдың (patent ductus arteriosus) болуы мүмкін, бұл жүрек жеткіліксіздігіне әкелуі мүмкін. Бұл екі жағдайдың да белгілері ұқсас және тұқым қуалау арқылы беріледі.
The King Charles is a friendly breed, to the extent that it is not typically as suitable as a watchdog as some breeds, Although able to bond well with children and tolerant of them, it will not accept rough handling. It prefers not to be left alone for long periods. Known as one of the quietest toy breeds, it is suitable for apartment living. Health related research on the breed has been limited, with no major studies conducted in Britain. However, it has been included in studies outside the UK, including by the Orthopedic Foundation for Animals (OFA) in the United States. as well as specific breed associated health conditions. The average lifespan is 10 to 12 years, and the breed should be able to reproduce naturally. Heart conditions related to the King Charles Spaniel include mitral valve disease, in which the mitral valve degrades, causing blood to flow backwards through the chambers of the heart and eventually leading to congestive heart failure. Patent ductus arteriosus, where blood is channelled back from the heart into the lungs, is also seen and can lead to heart failure. Both of these conditions present with similar symptoms and are inheritable.
Басқа ортақ мәселелер
Король Чарльз спаниельдері брахицефалиялы тұқым болғандықтан, анестезияға сезімтал болуы мүмкін. Бұл себебі брахицефалиялы иттерде ауыз және мұрын қуысының артында, жұтқыншақ деп аталатын жерде қосымша тіндің болуына байланысты. Анестезия бұлшықеттерді босаңсытады, соның салдарынан бұл тіндің тар тыныс жолдарын жабуы мүмкін. Бұл тар тыныс жолдары иттердің дұрыс жаттығу жасау қабілетін төмендетіп, оларды жылу соққысына бейімдейді. Американың ағылшын ойыншық спаниельдер клубы брахицефалиялы тұқымдарда операция жасау қаупі болғандықтан, басқа операция қажет болған жағдайда ғана көректік грыжаларды түзетуді ұсынады. Дегенмен, 1988-2007 жылдар аралығында Финляндия тұқым клубы жүргізген зерттеулерде кейбір жылдары осы жағдайдың көрсеткіші 5,3%-дан 50%-ға дейін жеткені анықталды. Оларға бас сүйегінің ашық фонтанелі сияқты мәселелер жатады, яғни жас иттерде бас сүйегінде жұмсақ жер болуы; бұл бір жасқа дейінгі иттерде жиі кездеседі. Бұл жағдайдың салдары гидроцефалия, яғни мида су жиналуы болуы мүмкін. Бұл ауру неврологиялық симптомдарға әкелуі мүмкін, сондықтан иттің өмірін аяқтау қажет болуы мүмкін. Екі немесе одан да көп саусақтары біріккен иттерде денсаулық мәселесі болуы мүмкін деп ойласаңыз да, бұл тұқымдық ерекшелік алаңдауға себеп емес.
Being a brachycephalic breed, King Charles Spaniels can be sensitive to anesthesia. This is because in brachycephalic dogs, there is additional tissue in the throat directly behind the mouth and nasal cavity, known as the pharynx, and anesthesia acts as a muscle relaxant causing this tissue to obstruct the dogs' narrow airways. These narrow airways can decrease the dogs' ability to exercise properly and increase their susceptibility to heat stroke. The English Toy Spaniel Club of America recommends that umbilical hernias be corrected only if other surgery is required, due to the risk of surgery in brachycephalic breeds. However, surveys conducted by the Finnish breed club between 1988 and 2007 found that the occurrences were higher in some years, ranging from 5.3% to 50%. They include skull issues such as an open fontanelle, where in young dogs there is a soft spot in the skull; it is common in dogs under a year old. A complication from that condition is hydrocephalus, also known as water on the brain. This condition may cause neurological symptoms that require the dog to be euthanised. Fused toes, where two or more of the dog's toes are fused together, may seem to be a health issue but this breed trait is not a cause for concern.
Қалалық аңыз
Қалалық аңыз бойынша, II Карл корольі Чарльз спаниельдеріне Ұлыбританиядағы кез келген орынға кіруге рұқсат беретін арнайы жарлық шығарған, осылайша "тек жетекші иттерге ғана рұқсат, басқа иттерге жоқ" ережесін күштен шығарған. Осы аңыздың бір нұсқасы Парламент палатасына қатысты. Кейде бұл аңыз Кавалер король Чарльз спаниеліне қатысты айтылады. Ұлыбритания Парламентінің сайтында: "Көпке тараған қаңқауға қарамастан, Вестминстер сарайында Чарльз спаниельдеріне кез келген жерге кіруге рұқсат беру туралы Парламент актісі жоқ. Бізге бұл сұрақ жиі қойылады және біз оны мұқият зерттедік" делінген. Сондай-ақ, мұндай заңның бүкіл Ұлыбританияға таралатынына дәлел жоқ. Кеннель клубының өкілі: "Бұл заң кейде айтылып жүреді. Кітаптарда II Карл корольі осы жарлықты шығарғаны жазылған, бірақ біздің зерттеуіміз оны анықтай алмады" деді.
An urban legend claims that Charles II issued a special decree granting King Charles Spaniels permission to enter any establishment in the UK, overriding "no dog except guide dogs" rules. A variant of this myth relates specifically to the Houses of Parliament. This myth is sometimes instead applied to the Cavalier King Charles Spaniel. The UK Parliament website states: "Contrary to popular rumour, there is no Act of Parliament referring to King Charles spaniels being allowed anywhere in the Palace of Westminster. We are often asked this question and have thoroughly researched it." Similarly, there is no proof of any such law covering the wider UK. A spokesman for the Kennel Club said: "This law has been quoted from time to time. It is alleged in books that King Charles made this decree but our research hasn't tracked it down."