Кіріспе

Польшалық ақсүйек және саясаткер, князь Станислав Гераклиус Любомирский, "Миробулий Тассалин" (4 наурыз 1642 – 17 қаңтар 1702) – поляк ақсүйегі, саясаткер, өнерді қолдаушы және жазушы.

Өмірбаян

Любомирский маршал және гетман Джерзи Себастьян Любомирский мен Констанция Лигезаның ұлы болды. Ол 1669 жылы сот маршалы Лукаш Опалинскийдің қызы Зофия Опалинскаға, ал 1676 жылы Эльжбета Доенхоффқа үйленді. 1669 жылдан бастап Корольдік подстолий, 1673 жылдан Корольдік сот маршалы, 1676 жылдан Корольдік бас маршалы және Спиш старостасы қызметтерін атқарды. Любомирский Швеция және Венгрияға қарсы соғыстарға қатысты. 1658 жылы әкесімен бірге Торунь қаласын қоршауға алды. Әкесінің рокошына қосылудан бас тарды және рокоштандылар мен король арасында делдалдық жасауға тырысты. «Vivente rege» сайлауларын жақтады және патшайым Людвика Марияның саясатын қолдады. Франция, Италия және Испанияға көптеген дипломатиялық миссияларды орындады. 1668 жылы король Ян II Казимирдің тақтан бас тартуына қарсы болды. 1667 жылдан бастап Сейм депутаты болып сайланды. Оның тәжірибесі мен билігінің арқасында 1670 жылғы Сейм сессиясы, бұрынғы екі сессия сияқты вето арқылы тоқтатылмады. 1673–1674 жылдардағы тақ мұрагерлігі кезеңінде досы Ян Собиескидің Польша тағына үміткерлігін қолдады. Әкесінен айырмашылығы, ол жеке амбициялардан мүлдем құтылып, әрқашан Республиканың мүдделерін қорғады. Ол көптеген қабілеттерге ие болды. Польшадан тыс жерлерде әдеби және ғылыми еңбектерінің авторы ретінде танылды. Өлеңдер, пьесалар, сондай-ақ философиялық, діни және тарихи трактаттар жазды. Мекептер мен шіркеулерді құрып, оларға демеушілік жасады. Сейм маршалы ретінде 1669 жылдың 2 мамырынан 19 маусымына дейін Сайлау Сеймін, ал 1670 жылдың 9 қыркүйегінен 31 қазанына дейін Варшавадағы кезекті Сеймді басқарды.

Балалар

Эльжбета Любомирска гетман Адам Миколай Сиеневскиге үйленді. Теодор Любомирский староста, воевода және Сейм маршалы болды. Франциск Любомирский Корольдік әскердің генералы болды. Жозеф Любомирский воевода болды.