Pontiac Grand Am: 1973-2005 жылдары шығарылған американ автокөлігі. Тарихы, буын алмасуы, GTO жобасы және еуропалық седанға жауап ретіндегі мақсаты туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Pontiac Grand Am – 1973 және 2005 жылдар аралығында Pontiac компаниясы әртүрлі жылдары шығарған автомобиль моделі. Алғашқы екі буыны LeMans GM A платформасында артқы жетектегі (RWD) орта өлшемді автомобиль ретінде шығарылған Grand Am атауы, соңғы үш буынында алдыңғы жетектегі (FWD) компакт көлік үшін қайта қолданылды. Бұл платформа бастапқыда GTO-ның келесі ұрпағы болу үшін әзірленген, бірақ бұлшықетті автомобиль дәуірі аяқталуға жақын болды. Сондықтан, Pontiac бұл модельді еуропалық сәнді спорт седандарына Американың жауабы ретінде жасауға шешім қабылдады. Grand Am (GA) атауы басқа екі Pontiac моделінен алынған; «Grand» – Grand Prix көлігінің сәнін, ал «Am» – Trans Am көлігінің өнімділігін білдіреді. Бұл бірінші буын GA көліктерінде инновациялық ерекшеліктер болды, соның ішінде деформацияланатын уретан алдыңғы бөлігі (1968 жылғы GTO-да қолданылған Endura бамперінің жетілдірілген нұсқасы) және радиалды шиналар (RTS – Radial Tuned Suspension) стандартты жабдық ретінде орнатылған үш GM көлігінің (Olds Cutlass Salon, Chevy Monte Carlo S) бірі болды. Орта өлшемді Grand Am 1980 жылы Pontiac 6000 көлігімен ауыстырылып, өндірілімі тоқтатылды. 1985 жылы GM N платформасына негізделген, Pontiac Phoenix көлігінің орнына келген шағын өлшемді Grand Am шығарылды. Бұл Pontiac-тың ең көп сатылатын көлігі болды және кейіннен Pontiac G6 көлігімен алмастырылды, ол Grand Am-нің 6-шы буыны болуы тиіс еді. 1973–1975 жылдар аралығындағы барлық Grand Am көліктері Мичиган штатындағы Pontiac қаласындағы Pontiac негізгі құрастыру зауытында жасалған. 1978–1980 жылдар аралығындағы Grand Am көліктері Мичиган штатындағы Pontiac қаласындағы Pontiac негізгі құрастыру зауытында және Джорджия штатындағы Атланта қаласындағы GMAD Lakewood зауытында жасалған. 1985–2005 жылдар аралығындағы барлық Grand Am көліктері Мичиган штатындағы Lansing қаласындағы Lansing Car Assembly зауытында жасалған.
The Pontiac Grand Am is a car model that was produced by Pontiac in various years between 1973 and 2005. Produced as a RWD mid size car on the LeMans GM A platform in its first two generations, the Grand Am name was reused for a FWD compact car for its last three generations. The platform actually began development intended to be the next generation GTO, but the muscle car era was drawing to a close. So, Pontiac decided to make this model America's answer to European luxury|sports sedans. The Grand Am (GA) name was derived from two other Pontiacs; "Grand" signifying Grand Prix luxury, and "Am" for Trans Am performance. These first generation GAs had some innovative features, including a deformable urethane nose (an evolution of the Endura bumper pioneered on the 1968 GTO), and was one of only three GM cars (Olds Cutlass Salon, Chevy Monte Carlo S) to debut radial ply tires (RTS Radial Tuned Suspension) as standard equipment. The intermediate sized Grand Am was canceled in 1980 when it was replaced by the Pontiac 6000. A compact sized Grand Am, based on the GM N platform, was released in 1985, replacing the Pontiac Phoenix. It became Pontiac's best selling car and was later replaced by the Pontiac G6, so named as it was intended to be the 6th generation of the Grand Am. All 1973–1975 Grand Ams were built in Pontiac, Michigan at Pontiac's main assembly plant. The 1978 1980 Grand Ams were built in Pontiac, Michigan at Pontiac's main assembly plant and in Atlanta, Georgia at GMAD Lakewood. All Grand Ams between 1985 and 2005 were built in Lansing, Michigan at the Lansing Car Assembly.
Бірінші буын (1973-1975)
Grand Am компаниясының тарихы Pontiac компаниясының басшыларының Mercedes, BMW, Toyota және Nissan компанияларының АҚШ нарығына енгенін байқауымен басталады. Ерекше айта кетерлік жайт, американдық спорттық автомобильдер көбінесе сәндік мүмкіндіктерсіз, ал сәнді автомобильдер спорттық мүмкіндіктерсіз болып келді. Шетелдік өндірушілер бұл мүмкіндіктерді біріктіріп, қуатты қозғалтқыштармен және тепе-тең басқарумен жабдықталған сәнді купелер мен седандарды нарыққа ұсынды. Pontiac, Grand Prix моделін Trans Am моделімен біріктіріп, Grand Am-ді құрды, бұл атау тактикасы сәнді Pontiac Grand Ville моделімен де ортақ. Pontiac LeMans моделімен бөліскен A платформасында құрастырылған, GTO моделі үшін арналған кузов қайта таңбаланды және ең жоғары деңгейдегі Grand Prix интерьерімен жабдықталды, сондай-ақ Grand Prix, Bonneville және Grand Ville модельдерінен алынған үлкен қозғалтқыш орнатылды. Бірінші өндіріс жылында барлығы 43 136 Grand Am машинасы жасалды. Grand Am стандартты 2 баррельді V8 қозғалтқышымен, сондай-ақ 4 жылдамдықты қолмен беріліспен ғана қол жетімді 4 баррельді нұсқасымен, немесе қос шығарумен, немесе қос шығарумен жабдықталған 4 баррельді нұсқасымен ұсынылды. Қозғалтқыштың көлемі литрлермен көрсетілген, көліктің еуропалық сипатын көрсету мақсатында, багаж бөлімінде көрсетілді. Барлық қозғалтқыштарға Turbo Hydramatic 400 автоматты берілісі стандартты жабдық ретінде орнатылды. 1973 және 1974 жылдары 400/4 баррельді қозғалтқышпен 4 жылдамдықты қолмен беріліс қол жетімді болды, бірақ ол аса танымал болған жоқ. 1973 жылғы Pontiac Grand Am стилінде бірегей икемді уретан алдыңғы панельдің орталық бөлігі ("Endura" мұрын деп аталды) болды, оны басуға болады және шағын соқтығысқаннан кейін бастапқы пішініне оралады, сондай-ақ жаңа энергияны сіңіретін бамперлер, тік сызықтары бар алты торлық ашылу, көлденең бағытталған фаралар, көлденең артқы шамдар және хромды артқы бампер болды. Бұған қоса, Grand Am стандартты жабдық ретінде Radial Tuned Suspension (RTS) жүйесімен жабдықталды, оған радиалды дөңгелектер, Pliacell амортизаторлары және алдыңғы және артқы тұрақтандырғыштар кірді. Серіппелер компьютерлік таңдаудан өткен деп жарнамаланды. Grand Am сонымен қатар АҚШ-та жасалған алғашқы автомобильдердің бірі болды, онда ондаған жылдар бойы импортталған автомобильдерде кең таралған фараның жарық диммерін басқаруға арналған сигналдық шам орнатылған. Стандартты жабдыққа желдеткішсіз сырғытпалы жел әйнегі сүрткіштері, алдыңғы тұрақтандырғыш және жел әйнегінде орналасқан радио антеннасы кірді. Қозғалтқыш таңдаулары: 2 баррельді, бір шығарумен, шығару қуаты , 400 кубтық дюймді 4 баррельді, бір шығарумен, шығару қуаты , 400 кубтық дюймді 4 баррельді, қос шығарумен, шығару қуаты , және 455 кубтық дюймді 4 баррельді, қос шығарумен, шығару қуаты . 1973 жылғы мұнай дағдарысының салдарынан сату 50 пайыздан астам төмендеді, ал экономикалық дағдарыс жалғасқан кезде 1974 жылғы барлық модельдердің бағасы өсті. Grand Am-нің барлығы 17 083 данасы ғана жасалды.
The history of Grand Am begins with Pontiac executives noting incursion into the US market by Mercedes, BMW, Toyota and Nissan. Notably, the American sports car was usually without luxury features, and the luxury car without sport features. Foreign makes mixed these features, that introduced the market to luxury performance coupes and sedans that had balanced handling along with powerful engines. Pontiac hybridized the Grand Prix with the Trans Am to create the Grand Am, a naming tactic shared with the luxury Pontiac Grand Ville. Built on the A body platform shared with the Pontiac LeMans, the intended GTO body was re badged and fitted with the top level Grand Prix interior, and using the larger engine from the Grand Prix, Bonneville and Grand Ville. A total of 43,136 Grand Ams were built during the first year of production. The Grand Am could be had with a standard 2 bbl V8 engine with single exhaust producing , an optional 4 bbl version of this engine with single exhaust producing that was only available with a 4 speed manual transmission, an optional 4 bbl version of this engine with dual exhaust producing , or an optional 4 bbl with dual exhaust The engine displacement, expressed in liters, was displayed on the bootlid in an effort to accentuate the car's supposedly European character. All engines were available with a Turbo hydramatic 400 automatic transmission as standard equipment. A 4 speed manual transmission was available with the 400/4 bbl engine in 1973 and 1974, but this was not popular. The 1973 Pontiac Grand Am style had a unique flexible urethane front fascia center nose (known as the 'Endura' nose) that was squeezable and could return to its original shape following a minor collision along with the new energy absorbing bumpers, a total of six grille openings with vertical bars, round front turn signals with a cross hair design, horizontal rear taillights, and chrome rear bumper. Additionally, Grand Ams featured a Radial Tuned Suspension (RTS) as standard equipment that included radial ply tires, Pliacell shock absorbers, and front and rear sway bars. The springs were advertised as being computer selected. Grand Ams also were among the first U. S. built cars with a turn signal mounted headlight dimmer switch that had been common on imported cars for decades. Other standard equipment included concealed windshield wipers, a front stabilizer bar, and an in the windshield radio antenna. Engine choices were 2 barrel single exhaust producing , 400 cubic inch 4 barrel single exhaust producing , 400 cubic inch 4 barrel dual exhaust producing , and 455 cubic inch 4 barrel dual exhaust producing
Sales were down more than 50 percent due to the 1973 oil crisis, and while the recession continued, prices increased for all 1974 model cars. Only 17,083 Grand Ams were built.
1978 жыл
1978 жылы Grand Am маркалы машинасы Grand Prix G платформасын пайдаланып, кішірейтілген модельге қайта оралды. Ол екі және төрт есікті нұсқаларда ұсынылды, тік жолақты радиатор торы және LeMans моделінен ерекшелену үшін басқа да безендіру элементтерімен жабдықталған. 1973–1975 жылдарғы модельдер сияқты, осы буын Grand Am машиналары да стандартты радиалды шиналармен және алдыңғы және артқы стабилизаторлары бар жетілдірілген радиалды үйлесімді шассимен жабдықталды. Интерьері Grand LeMans моделіне ұқсас болды, стандартты тік спинкалы орындық, опционалды 60/40 бөлінетін орындық немесе консоль мен жолаушы жағында тіреуіші бар Strato типті жеке орындықтар, қосымша тахометр және мата немесе "Morrokide" винилге қапталған орындықтардың таңдаулы түрлері бар еді. Екі баррельді карбюратор немесе төрт баррельді карбюратор және Turbo Hydra-Matic автомат беріліс қосымша опция ретінде ұсынылды. Сыртқы түріндегі жалғыз өзгеріс – тұрақ/сигнал және габариттік шамдардың линзалары сары түске ауыстырылды. 1979 жылға жаңалық – 49 штат үшін 150 ат күшіне ие 301 төрт баррельді қозғалтқышпен жұмыс істейтін төрт жылдамдықты механикалық беріліс болды. Калифорния штатында тек автомат беріліс қол жетімді болды, ал қозғалтқыштардың қатарына стандартты Buick V6 қозғалтқышы (екі баррельді карбюратормен) және немесе төрт баррельді карбюратормен жабдықталған Chevrolet 305 V8 қозғалтқышы кірді. Ағаштан жасалған приборлық панель алюминиймен ауыстырылды, ал приборлардың шкаласы күміс түсті, қара әріптермен және сандармен, қара түсті, ақ әріптермен және сандармен өзгертілді. Стандартты тік спинкалы орындық, опционалды 60/40 бөлінетін орындық немесе консольді Strato типті жеке орындықтарды қамти отырып, мата немесе Morrokide қаптамаларындағы орындықтардың ұқсас нұсқалары ұсынылды. AM/FM CB радио комбинациясы қол жетімді болды және қыздырылатын артқы терезе қосымша опция ретінде ұсынылды. 1979 жылы Grand Am NASCAR Grand National жарысында өнер көрсетті.
For 1978 the Grand Am nameplate returned on a downsized model using the Grand Prix's G platform. It was offered in both two and four door models featuring a vertical bar grille and other trimmings to differentiate it from the LeMans, upon which it was based. Like the 1973–1975 models, this generation of Grand Ams also featured standard radial tires plus an upgraded Radial Tuned Suspension with front and rear sway bars. Interiors were similar to the Grand LeMans with either a standard notchback bench seat, optional 60/40 bench or Strato bucket seats with console and recliner on passenger side, an optional tachometer, and a choice of either cloth or "Morrokide" vinyl upholstery. with a two barrel carburetor or with four barrel, and Turbo Hydra matic transmission were now optional. In terms of appearance, the only difference was that the park/signal and marker lenses were changed to amber ones. New for 1979 was a four speed manual available with the 150 horsepower 301 four barrel in 49 states. In California, only an automatic transmission was available and engine offerings included the standard Buick V6 engine with two barrel carburetor and or optional Chevrolet 305 V8 rated at with four barrel carb. The wood grained instrument panel was replaced by brushed aluminum trim, while the gauge faces changed from silver with black letters and numbers to black with white letters and numbers. The same seating choices in either cloth or Morrokide trims were offered including the standard notchback bench seat, or optional 60/40 bench or Strato bucket seats with console. An AM/FM CB radio combo was available and a heated rear window was optional. In 1979, the Grand Am was featured in the NASCAR Grand National circuit.