Кіріспе
Америка Құрама Штаттарынан шыққан католик кардиналы, неміс тарихшысы Джозеф Элмер Риттер (20 шілде 1892 – 10 маусым 1967) – католик шіркеуінің американдық дін қызметкері. Ол 1946 жылдан 1967 жылы қайтыс болғанға дейін Сент-Луис архиепископы қызметін атқарды және 1961 жылы кардинал атағын алды. Бұрын Индианаполис архиепископиясының көмекші епископы (1933–1934) және епископы (кейіннен архиепископ) (1934–1946) болды. Риттер 1963 жылы папалық конклавқа қатысқан кардиналдардың бірі еді. Риттер екі архиепископтығындағы шіркеу мектептеріндегі нәсілдік дискриминацияны АҚШ-та міндетті болғанға дейін тоқтатқандығымен белгілі. Ол сондай-ақ Сент-Луис архиепископиясындағы ауруханалардағы бөлінуді жойды және афроамерикандық студенттердің біліміне қолдау көрсетті.
the German historian
Joseph Elmer Ritter (July 20, 1892 – June 10, 1967) was an American prelate of the Catholic Church. He served as Archbishop of St. Louis from 1946 until his death in 1967, and was created a cardinal in 1961. He previously served as auxiliary bishop (1933–1934) and bishop (later archbishop) (1934–1946) of the Archdiocese of Indianapolis. Ritter was one of the cardinals elector who participated at the papal conclave in 1963. Ritter is noted for ending racial discrimination in church schools in both of his archdioceses long before it became mandatory in the United States. He also ended hospital segregation in the Archdiocese of St. Louis and supported the education of African American students.
Ерте өмір және білім
1892 жылы 20 шілдеде Индиана штатының Нью-Олбани қаласында дүниеге келген Элмер Джозеф Риттер, Николас (1859–1944) және Берта (құрметті әкесі Луетте) (1865–1941) Риттердің алты баласының төртіншісі болды. Оның әкесі Риттер нан пісірушілігінің иесі және оны басқаратын (сол жерде отбасы да тұрды). Риттердің екі ата-анасы да неміс тегінен шыққан. 1946 жылғы газет мақаласында айтылғандай: "Бұл қазір сирек кездесетін дүкендердің бірі еді, онда анасы, әкесі және бүкіл отбасы, дүкеннің алдыңғы бөлігінде немесе арт жағындағы нан пісіру залында жұмыс істеуге міндетті болды". Риттер әкесі білімге үлкен құрметпен қарағанын айтты: "Әкем бізге барлығына колледжге бару мүмкіндігін берді, бірақ тек өзіміз тырыссақ ғана".
Діни шақыру
Жетінші сыныпта Риттер дін қызметкері болуға шешім қабылдады. Риттер: «Ешқандай көрініс болған жоқ, аспаннан дауыс естілген жоқ. Мен жай ғана дін қызметкері болғым келді», – деді. 1907 жылы ол Индиана штатының Сент-Майнрад қаласындағы Сент-Майнрад семинариясына түсті және 1917 жылы оқуын аяқтады. Оның алғашқы қызметі Индианаполистегі Сент-Патрик шіркеуінде пастор болып жұмыс істеу болды. Оның бұл шешімі, Браун v. Білім беру кеңесіне қарсы сот ісінен 16 жыл бұрын қабылданғандықтан, Ку-Клукс-Кланның қарсылығына ұшырады. Олардың мүшелері СС Петр мен Пауыл соборының алдында наразылық көрсетті, тіпті оның өзінің дін қызметкерлері де қарсы болды. Риттер епархиялық католик қайырымдылық қорының жұмысын қайта ұйымдастырды, католик жастар ұйымын құрды және СС Петр мен Пауыл соборының құрылысын аяқтады. Ол епархияның 3 миллион долларлық қарызын төледі, 1945 жылғы 3 000 000 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең. 1944 жылдың 21 қазанында Папа Пий XII Индианаполис епархиясын архиепархия мәртебесіне көтерді, ал Риттер 1944 жылдың 19 желтоқсанында оның алғашқы архиепископы болып тағайындалды.
Сент-Луис жылдары
Риттер 1946 жылғы 20 шілдеде Пий XII тағайындауымен, марқұм кардинал Джон Дж. Гленнонның орнын басып, Сент-Луис архиепархиясының төртінші архиепископы болды. Өкілеттігі шектеулі болғасын, салық салуға немесе міндеттеуге құқығы болмаса да, Риттер өзінің қызметі кезінде Сент-Луисте алпыс жаңа приход, он алты жоғары мектеп және Кардинал Гленнон еске алу балалар ауруханасын салу үшін 125 миллион доллардан астам (1963 жылы 125 000 000 доллар шамамен <есептелген сома> соңғы жылдарымен тең) қаражат жинады.
Сегрегацияны жоюға бағытталған шаралар
Архиепископ қызметіне кіріскен соң Риттердің алғашқы қадамдарының бірі – Вебстер колледжінің қара түсті студенттерді қабылдайтынын жариялау болды. Бұл Лорретто қарындастарының қара әйелдерді оқуға қабылдау тілегін қолдады (Риттердің алдыңғы архиепископ Гленнон бұл мүмкін емес деп шешім қабылдаған еді). Ол сондай-ақ, сол кезде қаланың жалғыз қара католик орта мектебі болған Санкт-Джозеф орта мектебінің бітіруші сыныбына ақ католик орта мектеп оқушыларымен бірге соборда алғаш рет бітіру рәсіміне қатысуға рұқсат берді.
Диоцездік мектептер мен ауруханалар
1947 жылдың 9 тамызында Риттер күзгі семестр басталар алдында Сент-Луис епархиялық жоғары мектептеріндегі нәсілдік сегрегацияның тоқтатылғанын жариялады. Риттер барлық приход мектептерінің басшыларына, балаларды нәсіліне қарамастан приход мектептеріне қабылдауды бастау керектігін айтып хат жіберді. Бір қадаммен Риттер католиктік Сент-Луис аймағындағы мектептердегі сегрегацияны 1954 жылғы АҚШ Жоғарғы Сотының «Браун Білім беру кеңесіне қарсы» шешімінен жеті жыл бұрын жойды. Приход мектептері Сент-Луис аймағындағы барлық оқушылардың төрттен бірін құрады. Олар өздерін «Сент-Луис және Сент-Луис округінің католик ата-аналар қауымдастығы» деп атады және оған сот процесі қозғауға ниеттендіктерін білдірді. Қауымдастық оның бұйрығы Миссури штатының заңнамасын бұзады деп мәлімдеді. Қауымдастықтың тең төрағасы Уильям Т. Роун: «Біз мектептерде біздің балаларымызбен бірге қара нәсілді балаларды көргіміз келмейді», – деді. Риттер қауымдастық басшыларымен кездесуден бас тартты, оның өкілі: «Ол бүкіл қоғамның әкесі және нәсіліне қарамастан, барлығына қамқорлық жасауы керек», – деді. Содан кейін Риттер пасторлық хат жариялады, онда «шіркеуден тыс билікке жүгіну арқылы шіркеу билігіне араласу» үшін шіркеуден қуылғандық мүмкін екені туралы ескертті. Қауымдастық сот шараларына бармаса да, Америка Құрама Штаттарына апостолдық делегаты Амлето Джованни Чикогнаниге наразылық хат жіберді. Чиконьяни хатқа жауап ретінде: «Мен әркімнің Архиепископтық шіркеудің анық ұсынған талаптарына ынталы түрде орайтынына сенімдімін», – деді. Ол католик студенттерінің діни емес немесе католик емес колледждерге бару үшін архиепископтан жазбаша рұқсат алуы керек екенін мәлімдеді. Риттер Боливияның Ла-Пас қаласында епархиялық миссия құрған алғашқы епископтардың бірі болды. Осыған дейін католик миссияларының көп бөлігі діни институттар немесе апостолдық өмірдің қоғамдарымен басқарылатын. Сент-Луис приходтарының тұрғындары осы шетелдік миссияларға өз мөлшеріне сәйкес басқа архиепископтардан гөрі көбірек қаржылай көмек көрсетті. Риттер 1955-1956 жылдары Ұлттық католик білім беру қауымдастығының президенті болды және 1956 жылдың 5 қазанында папалық таққа көмекші болып тағайындалды. Ол сондай-ақ Рим Куриясының қатыгездік әрекеттеріне қарсы шықты.
Өлім, жерлеу және жерлеу
Риттер 1967 жылдың 10 маусымында Сент-Луис қаласындағы Де-Поль ауруханасында апта басында екі жүрек ұстасынан қайтыс болды. Оның денесі соборда сақталды.
Жерлеу рәсімі
Риттердің реквиемдік мессасы 1967 жылғы 15 маусымда Сент-Луис соборында өтті. Оның өтініші бойынша, бұл "Төменгі Қорымдық Месса" болды. Чикаго архиепискобы, кардинал Джон Патрик Коди, бұрын Сент-Луистегі қайтыс болған кардиналдың көмекші епискобы, басты тойлаушы болды. Кардиналдар Ричард Кушинг, Джеймс Фрэнсис МакИнтайр, Лоуренс Шехан және Фрэнсис Спеллман, сондай-ақ кардиналдарға тағайындалған Джон Крол мен Патрик О'Бойл қатысты. Сонымен қатар, он архиепископ, қырық сегіз епископ және төрт аббат та қатысты. Епископальдық шіркеу, Миссури синоды лютерандық, Біріккен Мәсіх шіркеуі, грек православиелік, баптист, Мәсіхтің шәкірттері, методист, пресвитериан және құтқару армиясының өкілдері бар, шамамен елу протестант, еврей және православие христиандық көшбасшылары болды. Өзінің уағызында Канзас-Сити епископы Чарльз Хелмсинг, Риттердің басшылығымен қызмет еткен тағы бір көмекші епископ, Риттердің литургиялық басшылығы туралы, әсіресе "Құдай халқына шын мәнінде білім беретін және жарық сыйлайтын Сөз литургиясына деген оның қамқорлығы" туралы айтты.
Жерлеу және қайта жерлеу
Риттер Сент-Луис қаласындағы Кальварий зиратындағы дін қызметкерлерінің учаскесіне жерленді. Ол соборға жерленгісі келмейтінін айтқан болатын. 1994 жылғы 2 қарашада Сент-Луис архиепископы Джастин Ригали Риттердің мәйітін Кальварий зиратынан алып, жаңа собордың криптасына, қазір Сент-Луис соборлық базиликасына қайта жерледі.
Мұра
Риттер Сент-Луис соборлық базиликасындағы мозаикалық плиткада бейнеленген, онда ол бір жағынан басқа діндердің өкілдеріне, екінші жағынан біріккен мектеп оқушылары тобына қол созып тұрғандай көрінеді. Риттер Лайонел Хэмптон мен кардинал Оттавианидің досы болды. Ол АҚШ-та алғашқы ағылшын тіліндегі миссаға рұқсат берді. Америка Католик университетінің ректоры, монсеньор Уильям Макдональд, университетке белгілі бір либералды теологтардың сөз сөйлеуіне рұқсат бермегенінен Риттер "көңілі қалды" және "ашуланды". Оның туған жері және балалық шағының үйі Индиана штатының Нью-Олбани қаласында Риттердің өміріне арналған мұражайға айналдырылу жоспарланған (ол Католик шіркеуі тарихында Индианада туған жалғыз кардинал болып қала береді, және 2016 жылдың қазан айына дейін, Рим папасы Франциск Индианаполистің қазіргі архиепискобы Джозеф Уильям Тобинды кардинал қылып тағайындағанға дейін, Индианаполис немесе Индиана штатының басқа ешбір діни орталығы кардиналдық орын болған емес). Кардинал Риттердің туған жері қоры осы жобаны ілгерілетуде. Мұражай Риттер отбасының нан пісіретін дүкенінде орналасқан – оның фасады 1874 жылғы Анн патшайым стилінде салынған үйдің бір бөлігі болды. Риттердің өмірінен бір сағаттық деректі фильм түсірілді. Индианаполистегі Кардинал Риттер атындағы орта мектеп оның құрметіне аталған. Сент-Луистегі Кардинал Риттер атындағы колледжге дайындаушы орта мектеп те оның құрметіне аталған.
Құрметтер
1922 жылы Риттер Рим папасы XI Пийден теология ғылымдарының құрметті докторы атағын алды. 1965 жылы Риттерге Миссури штатының Сент-Луис қаласындағы Эден теологиялық семинариясы дінтану ғылымдарының құрметті докторы дәрежесін берді.