Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық джаз саксофонисі (1927–1996) 1960-1970 жылдардағы поп әндерінің авторы
British jazz saxophonist (1927–1996)
the 1960s–1970s pop song writer
Ронни Скотт OBE (нағыз аты Рональд Шатт; 28 қаңтар 1927 – 23 желтоқсан 1996) – британдық джаз тенор саксофонисі және джаз клубының иесі. Оның әкесі Джозеф Шатт орыс тегінен, ал анасы Сильвияның туыстары Алие көшесіндегі португалдық синагогқа баратын. Скотт Орталық қордың ұлдар мектебінде оқыды. 16 жасында шағын джаз клубтарында ойнай бастады. Оның атақты болуына себеп, «Вера Линннің күйеуі» оған саз сабақтарын бергендігі туралы әңгіме болды. 1944–1945 жылдары трубашы Джонни Класпен, ал 1946 жылы Тед Хитпен гастрольдік сапарда болды. Сол жылы «George in Civvy Street» фильмінде музыкалық топтың мүшесі ретінде түсті. Амброз, Кэб Кей және Тито Бернспен де жұмыс істеді. 1948–50 жылдары Джонни Данквортпен бірге құрылған, қысқа ғұмырлы музыканттар кооперативінің «Club Eleven» тобы мен клубының құрамында болды. Скотт американдық аранжировщик және композитор Тэдд Дамеронмен танысты, ол Хит үшін Ұлыбританияда жұмыс істеген кезде, Дамеронмен бірге «Club Eleven» клубында пианист ретінде өнер көрсеткені хабарланды. Скотт 1946 жылдан 1950 жылға дейін Cunard лайнері «Queen Mary» кемесінде үздіксіз жұмыс істеген британдық музыканттар буынының өкілі болды. Кеме Нью-Йорк қаласына барып, онда жаңа джаз стилі – бебоппен танысты. Чарльз Мингус 1961 жылы оның туралы: «Ақ жігіттердің ішінде Ронни Скотт Зоут Симс сияқты, негр блюзінің сезіміне жақындап келеді» деді. Скотт мансабының соңғы онжылдығында сирек жазбалар шығарды. Ол депрессиядан зардап шекті. Тіс имплантациясынан кейін жазылып жатқанда, 69 жасында тіс дәрігері тағайындаған барбитураттың артық дозасынан қаза тапты. 1997 жылдың ақпан айында Вестминстердегі сот сарапшысы «оқыс оқиғадан болған өлім» деген үкім шығарды. Ронни Скотттың әйелі Мэри Скотт және оның қызы Ребекка Скотт, Спайк Миллиганның алғы сөзімен «A Fine Kind of Madness: Ronnie Scott Remembered» атты естеліктерді жазды. Кітап 1999 жылы Лондонда Headline Book Publishing баспасында жарық көрді.
Ronnie Scott OBE (born Ronald Schatt; 28 January 1927 – 23 December 1996) was a British jazz tenor saxophonist and jazz club owner. His father, Joseph Schatt, was of Russian ancestry, and his mother Sylvia's family attended the Portuguese synagogue in Alie Street. Scott attended the Central Foundation Boys' School. Scott began playing in small jazz clubs at the age of 16. His claim to fame was that he was taught to play by "Vera Lynn's father in law!". He toured with trumpeter Johnny Claes from 1944 to 1945 and with Ted Heath in 1946. That same year, he appeared as one of the band members in George in Civvy Street. He worked with Ambrose, Cab Kaye, and Tito Burns. He was involved in the short lived musicians' co operative Club Eleven band and club (1948–50) with Johnny Dankworth. Scott became an acquaintance of the arranger/composer Tadd Dameron, when the American was working in the UK for Heath, and is reported to have performed with Dameron as the pianist, at one Club Eleven gig. Scott was a member of the generation of British musicians who worked on the Cunard liner Queen Mary intermittently from 1946 to around 1950. The ship would sail to New York City where they were exposed to Bebop, the new form of jazz being played in the clubs there. Charles Mingus said of him in 1961, "Of the white boys, Ronnie Scott gets closer to the negro blues feeling, the way Zoot Sims does." Scott recorded infrequently during the last few decades of his career. He suffered from depression. While recovering from surgery for tooth implants, he died at the age of 69 from an accidental overdose of barbiturate prescribed by his dentist. The Westminster coroner's inquest in February 1997 recorded a verdict of 'death by misadventure'. Ronnie Scott's widow, Mary Scott, and her daughter, Rebecca Scott, wrote the memoir A Fine Kind of Madness: Ronnie Scott Remembered, with a foreword by Spike Milligan. The book was published in 1999 in London by Headline Book Publishing.
Ронни Скотттың джаз клубы
Скотт есімі, бәлкім, бұрынғы тенор-саксофоншы Пит Кингпен бірге Ронни Скотттың джаз клубын құрғандығы үшін ең көп еске алынар. Клуб 1959 жылдың 30 қазанында Лондонның Сохо ауданындағы Джеррард көшесіндегі 39-үйдің жертөлесінде, жас альт-саксофоншы Питер Кингтің (қандастығы жоқ) тұңғыш өнерімен ашылды. Кейін 1965 жылы жақын жердегі, 47 Фрит көшесіндегі үлкенірек ғимаратқа көшірілді. Алғашқы орны 1967 жылы жалға мерзімі біткенге дейін «Ескі орын» ретінде жұмыс істеді және жас отандық музыканттардың өнер көрсетулері үшін пайдаланылды. Скотт клубтың әдемі әрі қонақжай иесі ретінде жиі көзге түсті, әзілдерімен, сырлы сөздерімен және қысқа тіркестерімен танымал болды. Типик сәлемдеме мынадай болуы мүмкін: «Келесі қонағымыз – елдегі ең талантты музыканттардың бірі. Ал қалада оны жақтырмайды». Тағы бір есімізде қалған хабарлама: «Келесі аптада біз Стан Гетц бен скрипкашы Стюфф Смит қатысатын квартетті ұсынамыз. Оны «Гетц толып тұрған квартет» деп атаймыз». Ронни кейінірек Джон Шатттың қызметін Ронни Скотттың жоғарғы қабатындағы рок-топтарын шақыру үшін жиі пайдаланды. Скотттың қазасынан кейін Кинг клубты тағы тоғыз жыл басқарды, содан кейін 2005 жылдың маусымында клубты театр режиссері Салли Гринге сатты. 2013 жылдың қыркүйегінде клуб қайта жөндеуден өткен кезде, Фрит көшесінің фасадына 12 метрлік (39 фут) жарнама тақтасы орнатылды, ол клубтың құрметті негізін қалаушысына құрмет көрсету ретінде, Валь Вилмердің Ронни Скотттың алып суретімен және оның бір әзілімен: «Мен бұл жерді жақсы көремін, ол үйім сияқты, лас және бейтаныс адамдарға толы» жазылды.
Scott is perhaps best remembered for co founding, with former tenor sax player Pete King, Ronnie Scott's Jazz Club, which opened on 30 October 1959 in a basement at 39 Gerrard Street in London's Soho district, with the debut of a young alto sax player named Peter King (no relation), before later moving to a larger venue nearby at 47 Frith Street in 1965. The original venue continued in operation as the "Old Place" until the lease ran out in 1967, and was used for performances by the up and coming generation of domestic musicians. Scott regularly acted as the club's genial master of ceremonies, and was noted for his repertoire of jokes, asides and one liners. A typical introduction might go: "Our next guest is one of the finest musicians in the country. In the city, he's crap". Another memorable announcement was: "Next week we're proud to have a quartet featuring Stan Getz and violinist Stuff Smith. It's called the 'Getz Stuffed quartet'." Ronnie often used in later days the services of John Schatt to book rock bands for Ronnie Scott's upstairs. After Scott's death, King continued to run the club for a further nine years, before selling the club to theatre impresario Sally Greene in June 2005. In September 2013, while the club was being redecorated, a 12 metre square (39 ft2) hoarding was placed on the Frith Street façade as a tribute to its eponymous founder, bearing a giant photograph of Ronnie Scott by Val Wilmer, alongside one of his one liners: "I love this place, it's just like home, filthy and full of strangers."