Кіріспе
Луганвилл – Вануатудың екінші ірі қаласы, астанасы Порт-Виладан кейін. Ол Эспириту-Санто аралында орналасқан және 2020 жылғы халық санауы бойынша халқы 18 062 адамды құрайды. Луганвилл Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде американдық әскерлердің маңызды операциялық базасы болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде американдықтар Эспириту-Сантоны әскери база ретінде пайдаланды; осыдан келіп, Бульвар Хигинсон қалыптыдан кең, себебі база командирі төрт танк бір мезгілде жолмен жүре алатындай болуын талап еткен. Хигинсон бульварының бір шетінде аралдың екі маңызды портының бірі – порт орналасқан.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде американдық әскерилер қазіргі Вануатудағы екі аралда екі база салған (сол кезде Жаңа Гебридтер деп аталған британдық-француздық колониясы), олардың бірі – Эспириту-Санто аралдары. Шашыраңқы орналасқан шағын елді мекендер біріктіріліп, Луганвилл қаласы құрылды. База "Баттон" Оңтүстік Тынық мұхитындағы АҚШ-тың ең ірі базасы болып, 61 километрдей аумақты алып жатқан және негізінен техникалық қызмет көрсету және жабдықтау сақтау үшін пайдаланылды. Төрт әуежай салынды: Паликуло шығанағы әуежайы, Тасбақа шығанағы әуежайы және Луганвилл әуежайы қазір жоқ, ал "Бомбард 3" Санто-Пекоа халықаралық әуежайына айналдырылды.
Тәуелсіздік
XX ғасырдың екінші жартысында Луганвилльде негізінен француз тілінде сөйлейтін халық тұрды және бастапқыда 1980 жылғы 30 шілдеде тәуелсіздік жариялануға дейін оған қарсылық көрсетті. Француз әскері Луганвилльде ту көтеруді тоқтатуға әрекет жасады, бірақ тамыз айында Францияға қайтып кетті. Билік үшін таласқан саяси партиялар арасында қылықтар болды, бірақ содан бері жағдай көбінесе бейбіт. Меланезиялық емес шыққандар азшылық құрайды, олар еуропалықтар, Тынық мұхитының басқа аралдарынан келген және азиялық халықтар. Қаланың бір бөлігі Ла Миличе, Манго, Пепси, Ровок, Сараката және Сент-Мишель сияқты ресми емес, өздігінен пайда болған елді мекендерден тұрады. Мангоға алғашқы қоныс аударушылар Вьетнамнан келген мигранттар болды, олар АҚШ армиясы қалдырған металл қалдықтарынан паналау құрылыстарын жасады. Вьетнамдықтар 1960 жылдары өз елдеріне қайтарылды, содан кейін осы жерге Ни-Вануату мигранттары қоныстанды.
Экономика және инфрақұрылым
Луганвиллдің экономикасы Вануату 1980 жылы тәуелсіздік алғаннан кейін қиындыққа тап болды. Оның басқа маңызды салалары – ауыл шаруашылығы, мал шаруашылығы және офшорлық қаржылық қызметтер. Хигинсон бульвары бойындағы базар арзан тамақтарымен танымал. Луганвиллде Вануату денсаулық сақтау оқу-жаттығу институты орналасқан, ол аралдағы екі медициналық оқу орнының бірі. Алайда, медициналық мамандардың жетіспеушілігін болдырмау үшін жеткілікті түлектер жоқ. Медициналық шығындар мемлекеттік бюджеттің 50 пайызын құраса да, аурухана көбінесе қайырымдылыққа тәуелді. Луганвиллде алты ірі банк ұйымы бар: Вануатудың резервтік банкі, Wanfuteng Bank, Вануатудың Ұлттық банкі, Bank South Pacific, BRED Bank және ANZ Bank. 2006 жылдың соңына дейін Луганвиллде кеңжолақты интернет қолжетімді болған жоқ.
Көлік
Луганвилль – Вануатудағы ең жұқ жүк айналымы бар порттардың бірі, әсіресе копра, кокос майы және какао транзиттік тасымалдау пункті ретінде маңызды. Қалаға Вануатудағы екінші ірі әуежай – Санто Пекоа халықаралық әуежайы қызмет көрсетеді. Сонымен қатар, қалада көптеген таксилер, автобустар және қоғамдық көлік жүк машиналары да жұмыс істейді.