Кіріспе
Каппа Каппа Пси студенттік ұйымының американдық негізін қалаушы сэр Уильям Скроггс (шамамен 1623 – 25 қазан 1683) 1678 жылдан 1681 жылға дейін Англияның бас судьясы болды. Ол «Католиктер қастандығы» істеріне төрағалық еткенімен әйгілі, онда ол айыпталушыларға қатысты жақпарулық танытты деген айып тағылды.
Sir William Scroggs (c. 162325 October 1683) was Lord Chief Justice of England from 1678 to 1681. He is best remembered for presiding over the Popish Plot trials, where he was accused of showing bias against the accused.
Жастық шағы мен мансабының алғашқы жылдары
Скроггс Оксфорд жер иесінің ұлы болды; оның ұлына университет білімін беруге жеткілікті мүмкіндігі болған қасаптың ұлы деген әңгіме – бұл тек қана қауесет, бірақ көпшілік оған сенеді. Ол Стиффордта өскен. Ол Ориел колледжіне, содан кейін Оксфордтың Пемброк колледжіне оқуға түсіп, 1640 жылы классикалық білімді жақсы меңгергеннен кейін бітірді. Азамат соғысы кезінде ол патшашылдар тарапында күрескендігіне қатысты бірнеше дәлел бар; әрине, оның Таққа деген адалдығы кейінгі жылдары ешқашан күмәндалмады. 1653 жылы ол адвокаттыққа қабылданды және көп ұзамай сот ісінде тәжірибе жинады. 1676 жылы ол жалпы соттың судьясы болып тағайындалды. Екі жылдан кейін ол корольдің бас министрі, Данби графының ұсынысымен Лорд-бас судья лауазымына көтерілді, ол оның қамқоршысы болды және оның жақсы заңгер және Тақтың берік қолдаушысы екенін білді. Оның Рим-католик дін қызметкерлерін жек көруі, Папалық қастандық істерінде маңызды рөл атқарды, бірақ Данби үшін ол кемшілік болған жоқ, өйткені ол католик анасының ұлы болғанымен, әкесінің протестанттық сеніміне адал болды. Король, өзі сырттай католик болғанымен, Англия шіркеуіне адал болуды жалпыға көрсету қажеттігін де түсінді және протестанттық шенеуніктерге қолдау көрсетті. Сондай-ақ, Данби сияқты ол Жоғарғы сот судьяларының жақсы «корольдің адал қызметкерлері» болуын қалады.
Рим католиктік дінінің жауабы
Скроггс католик дін қызметкерлеріне деген зор ашуымен және оларға қарсы айқай-шумен танымал болды, соның ішіндегі ең белгілісі: "Олар өз Құдайларын жейді, өз Патшаларын өлтіреді және кісі өлтірушіні қасиеттеп жасайды!". Оның католик миряндарына деген көзқарасы одан әлдеқайда жайлы болды: тіпті 1678 жылы, «қастандық» қызу шағында, ол Англияда патшаға қарсы ешқандай қастандыққа бармайтын жүздеген адал католиктер бар екенін мойындады. «Қастандық» соттарында куәлік берген католик миряндары, әдетте, дін қызметкерлеріне қарағанда көбірек сый-құрмет көрді: сэр Джордж Уэйкменнің сотында Лондондағы бенедиктин орденінің үйінің бұрынғы үй шаруашылығын басқарушысы Эллен Ригбиге Скроггс (оны әйелдерді жек көретін адам деп есептеген) ең жоғары құрметпен қарады.
Лорд-бас судья және паптың заговоры
Лорд-бас судья ретінде Скроггс Титус Оутс және басқа да хабаршылардың жалған "Католиктер қастандығына" қатысы бар деп айыптаған адамдардың сотына төрағалық етті, және ол осы тұтқындарға өзіне тән зорлық-зомбылық пен қатыгездікпен қарады, сот кезінде оларды сарказм мен ұяттауға толы сөздермен басып, өлім жазасына кескен кезде оларды мазақ етті. Ол айыпталушылардың құқықтарына мүлдем мән бермегендіктен, бір сотта ол қорытынды сөзінде көптеген дәлелдерді ұмытып кеткенін мойындады. Скроггсқа әділеттілік таныту үшін, ол, көпшілік пен Парламент сияқты, қастандықтың бар екендігіне шын ниеттен сенгендей көрінеді, бірақ Оутс, Уильям Бедло, Майлз Пранс және Томас Денджерфилд сияқты куәгерлердің сенімділігін тексеруге ештеңе жасамады, тіпті Бедло мен Денджерфилдтің қылмыстық әлемнің жетекші тұлғалары екенін жақсы білгенімен. Ол сондай-ақ Пранс өзінің мойындауын тек азаптау туралы қорқытудан кейін ғана жасағанын білген. Тағы бір маңызды хабаршы Стивен Дагдейл, оның жоғары әлеуметтік статусы болғандықтан, ерекше жағдай болды және оны "адамдарды оған сенуге итермелейтін" "ақылды және салмақты адам" деп есептеді. Скроггс, көптеген басқалар сияқты (тіпті патша да, ол қастандықтың рас екендігіне күмәнданып қарады), оның куәлігіне сенгені үшін кешірілуі мүмкін, кем дегенде қастандықтың бастапқы кезеңдерінде.
Уильям Стейли
1678 жылы қарашада жас католик банкирі Уильям Стейли мемлекетке қарсы қылмыс жасады деген айыппен өлім жазасына кесілді, нақты айып – «патшаның өлімін ойластырғандығы (яғни, қауіп төндіргендігі)». Гилберт Бернет кейіннен патшаның басты куәгері Уильям Карстарестің мінезі мен сенімділігіне қатысты қызу шабуыл жасады. Карстарес Конвент-Гардендегі Black Lion тавернасында тамақ ішіп отырғанда Стейлидің француз тілінде: «Патша – үлкен еретик, оны өлтіру осы қолдың ісі» деген сөздерін естігенін мәлімдеді. Оның француз тілінде сөйлеуі (бұл фактіні тағы бір куәгер растады) күдік тудырды, бірақ бұл түсінікті болды, себебі ол тамақ ішіп отырған әріптесі, мырза Фромант француз еді. Бернет Карстареске нашар баға берсе де, Стейлидің мас күйде патшаға қарсы осылай қорқытқандығын куәлік еткенде шындықты айтқан болуы мүмкін. Тыныш уақытта Стейли қатаң сөгіспен құтылуға үміттенуі мүмкін еді. Скроггс қорытындысында қазылар алқасына адам өміріне қатысты «сол кездегі қауесеттер мен тәртіпсіздіктерге» ешқандай мән бермейтінін айтты, бірақ оның айыбының қалған бөлігі кінәлі деп табуға толыққанды қолдау білдірді, және қазылар алқасы тіпті орындықтан тұрмай-ақ осы үкімді шығарды. Стейли асылып, кесіліп, төрт бөлікке бөлінді, бірақ иеліктің мейірімділік таныту ниетімен оның денесі отбасына лайықты жерлеу үшін қайтарылды. Отбасы ақылсыздықпен оның жаны үшін бірнеше реквиемдік мисса өткізіп, содан кейін Конвент-Гардендегі англикандық Сент-Полс шіркеуінде салтанатты жерлеу рәсімі ұйымдастырды. Үкімет ашуланып, Стейлидің денесін қазып шығарып, төрт бөлікке бөліп, басын кесіп, Лондон көпіріне іліп қойды.
Эдвард Колман
Бір аптадан кейін Эдвард Колман, Йорк герцогының бұрынғы жеке хатшысы, Франция королі Людовик XIV-ке деген сатқындық хат алмасы үшін жазаланды. Скроггс тағы да Колманның үкімет шенеуігі ретіндегі мәртебесіне қарамастан, соттауға бар күшін салды. Колманның хаттарында ол Людовикке Карл II-ге парламентті тарату үшін, қажет болса пара арқылы қысым көрсетуге шақырған болатын, бұл саяси сарапшылықтың өте нашарлығын көрсетті, бірақ оларды сатқындық деп тану заңды тым қисынсыз кеңейту болар еді. 1674 немесе 1675 жылы аяқталған бұл хат алмасудың ағылшын сыртқы саясатына ешқандай әсері болмады және оның маңызы соншалықты аз болды, Колман қамауға алынғаннан кейін хаттармен танысқанға дейін оларды жазғанын тіпті ұмытып кеткен. Скроггс Колманға оның өзінің құжаттары бойынша айыпталғанын айтты; бұл Король үшін сәтті болды, өйткені Оутс пен Бедлоның сатқындық әрекеттерінің куәліктері соншалықты әлсіз болғандықтан, Скроггс қорытындысында оларды мүлдем назарға алмады. Скроггс кейіннен Колманды "Соттың қалауына қарсы" асып тастағанын мақтан етті, бірақ шындығында король бұрыннан қиындық туғызушы деп есептеген Колманды құрбан етуге дайын болған сияқты.
Берри, Грин және Хилл
1679 жылы ақпанда Сэр Эдмунд Берри Годфриді өлтіргені үшін айыпталған Генри Берри, Роберт Грин және Лоуренс Хилл тұтқындарының сот процесінде Скроггс өзінің әдеттегі тактикасын көрсетіп, Рим-католик дініне қарсы ұзақ сөздер айтты және айыпталушылардың кінәлі екеніне қатты сенетінін жариялады. Лоуренс Хиллдің әйелі сотта Майлз Пранс, патшалықтың басты куәсі, жалған куәлік бергеніне батыл түрде айып таққанда, Скроггс сенімсіздікпен: "Ол үш адамды бекер өлімге жіберді деп ойлайсың ба?" деді. Үш айыпталушы да өлім жазасына кесілді. Миссис Хиллдің дұрыс болжағандай, Пранс кейіннен азаптау қорқынышымен жалған куәлік бергенін және өлім жазасына кесілген үш адамның мүлдем кінәсіз болғанын мойындады.
Скроггс Сюжетке қарсы шығады
Тек сол жылдың шілдесінде Оутстың патшайымның дәрігері сэр Джордж Уэйкменге қарсы айыбы патшайымның өзін де заговордың салдарынан қатыстыруы мүмкін болғандықтан, Скроггс мәселенің тым шарықтап кеткенін ойлай бастады; сондай-ақ, соттың заговорға күмәнмен және жағымсыздықпен қарағаны және Лорд Шафтсбери бастаған Өлке партиясының корольге күткендей үлкен ықпалы болмағаны да оның ойына әсер еткені мүмкін. Бас судья осы жағдайда Бедло мен Оутстың куәгер ретінде сенімділігіне күмән келтірді және қазылар алқасына олардың куәліктерін қабылдауда сақтық танытуды ескертті. Уэйкмен және онымен бірге сотталған үш дін қызметкері, соның ішінде жетекші бенедиктин Маурус Коркер, толық ақталды. Скроггс алғаш рет тіпті католик дін қызметкерінің дін қызметкер болудан басқа қандай да бір қылмысқа кінәлі болуы мүмкін емес екенін байқады (бірақ иезуиттер және т.б. туралы 1584 жылғы заң бойынша дін қызметкер болу өлім жазасына кесілетін қылмыс еді, алайда Коркер мен басқалары өлім жазасынан құтылып, біраз уақыт түрмеде отырғаннан кейін босатылды). Бұл Скрогске қарсы қоғамдық пікірді қоздырды, себебі заговорға сенім әлі де күшті болды. Ол Португалия елшісі Маркиз де Ароншестен пара алып, Португалияда туған королеваның атынан әрекет ете отырып, Уэйкменнің ақталуын қамтамасыз еткені айыпталды. Осы жағдайларға байланысты, соттан кейін бір күні елшінің Скрогске келіп, оған ақталуға қол жеткізгені үшін алғыс айтуы "өте осал ақымақтық" деп сипатталды. 1679 жылдың тамызында король Виндзорда ауыр сырқатқа шалдығып, бірнеше күн бойы өміріне қауіп төнді. Скроггс өзінің болашағына қауіптеніп, корольдің жайлап жазылып жатқанын көру үшін Виндзорға асықты: Скрогстің алаңдаулы түрде тұрғанын көрген король оған ешнәрседен қорықпау керегін айтты: "біз бірге тұрамыз немесе бірге құлаймыз". Скроггс сотқа келген католик дін қызметкерлеріне жаман қарым-қатынас жасауын жалғастырды, оны 1679 жылдың жазында Стэффордта Эндрю Бромвичті өлім жазасына кескенде көрсеткендей (бірақ ол Бромвичтің жанын сақтауды ұсынғанын және ол кешірілгенін айту керек). Дегенмен, бірнеше айдан кейін Лорд-мэрдің кешкі ас кезінде Шафтсберидің қатысуымен Йорк герцогының денсаулығын тілегені корольдің белгілі тілегіне қарсы, эксклюзионистерді қолдамауға деген ниетін көрсетті. Михаил мерекесінің ашылуында ол сот тәуелсіздігінің қажеттілігі туралы сөз сөйледі: "Халық қоғамдық әділдікке риза болуы керек, ал әділдік халыққа ұнауы керек, әділдік құдіретті өзен сияқты ағып кетуі керек, менің ойымша, біз ешкімнің қауіпсіз әділ бола алмайтындай және өз ар-ожданына сай бола алмайтындай бүлінген дәуірде өмір сүруіміз керек". Кенион Скрогстың кемшіліктеріне қарамастан, бұл сөз оның кейде бейнеленгендей "ақылсыз бұзақы" емес екенін көрсетеді.
Скрогс және Сэмюэл Пеппс
Сэмюэл Пеппистің мемлекетке қарсы қылмыс жасады деген айыптама қойылғанда, Скроггс, Чарльз II және оның інісі Йорк герцогы Пеппистің қадір-қасиетін жоғары бағалайтынын жақсы білгендіктен, оған ең жоғары сыйқылықпен қарады және ол ешқашан сотқа тартылмады. Осының нәтижесінде Пеппистің үшінші күнделігінде, «Корольдің сот журналында» Скроггс туралы сурет өте жағымды болып келеді. Пеппис ерекше қызығушылықпен Скроггстің: «Пеппис және оның әріптесі сэр Энтони Дин – ағылшын және олардың ағылшынның құқықтары болуы керек» деген сөзіне риза болды. Скроггс Пеппистің хатшысы Сэмюэл Аткинсті сэр Эдмунд Берри Годфриді өлтіруге сөз байласты деген айыптан ақтап тастауға бұйрық берген еді, бұл айыптың мақсаты Пепписке зиян келтіру болған. Скроггс Аткинстің ісін адамгершілікпен және көңілді күйде жүргізді. Аткинстің куәгері капитан Виттлс Аткинстің сол түні көп шарап ішкендіктен ешкімді өлтіруі мүмкін емес екенін айтқанда, өзі де көп ішетін Скроггс шаттықпен: «Екеуіңіз де шығып, тағы бір бөтелке шарап ішіп көріңіздер», – деді.
Соттағы соңғы жылдары
Халықтың қолдауына сенім артып, Оутс пен Бедло енді Бас судьяны олардың куәліктерін жоққа шығарғаны және Уэйкмен ісінде қазылар алқасын жаңылыстырғаны үшін Privy Council алдында айыптады, сонымен бірге оны бірнеше басқа да қылмыстық әрекеттерге айыптады, оның ішінде шектен тыс ішімдікке құмарлық пен дөрекі тіл пайдалану (соңғы айыптаманың шындыққа жақын болуы мүмкін). 1680 жылдың қаңтарында бұл мәселе Кеңесте қаралып, Скроггс ақталды. Скроггс Уэйкмен ісінде Оутстің сенімін күдік тудырған шабуылдарын қайталады, ал король оған толық сенімін білдірді. Сол жылдың маусым айында Елизавета Сельер мен Лорд Кастлемейннің істерінде, екеуі де ақталды, ол Денджерфилдтің куәлігін жоққа шығарды, оны "атағы бар зұлым адам, ол Челмсфорд түрмесінде отырған" деп атады және алғашқы жағдайда куәгерді түрмеге қамады. Сол айда ол Йорк герцогін католик дінінен бас тартқандықтан айыпталудан қорғау үшін мерзімі біткенше Миддлсекстің үлкен қазылар алқасын босатты, бұл әрекет Палаталар палатасы тарапынан заңсыз деп жарияланды және 1681 жылдың қаңтарында Скрогстың импичментіне байланысты бап ретінде тіркелді. Парламенттің таратылуы импичмент процесін тоқтатты, бірақ король енді өзінің қызметтерінен бас тартуға жеткілікті сенімді болды, және сәуір айында Скроггс, өзінің таңғалысына орай, жомарт зейнетақымен бірге қызметтен алынды. Ол Эссекстегі Саут Уэльдтегі шалғайдағы үйіне зейнетке шықты; Лондондағы Чансери-Лейндегі қалалық үйі де болды, онда ол 1683 жылдың 25 қазанында қайтыс болды.
Тұлғасы мен өмір салты
Скроггс Жоғары Соттың көптеген мүшелері жемқор және әділетсіз деп саналған дәуірде судья болды, ал оның қатыгез мінезі мен айыпталушыларға қатысуы сот жүйесіндегі кең таралған мәселелердің бір көрінісі болды. Оның өрескел және қатыгез әдеп-ғұрыптары білімді адамдардың көпшілігін қорқытты. Ол Джеффрис судьямен бірге қызмет етті, ол да айыпталушылар мен куәгерлерге нашар қарым-қатынас жасағаны үшін сынға ұшырады. Кеньон олардың қазіргі стандарттар бойынша соттағы мінез-құлқының "нашар және жиреншікті" көрінетінін, бірақ сол кезде мұндайға көз жұмылғанын айтады: "Судьялардың әдеп-ғұрыптары қатал болды, себебі олардың өзі де сондай болған". Скроггс көптеген заманауи пародиалардың нысаны болды; оның әдепсіз өмір салғандығы, көп ішетіні және соттағы қатыгез мінез-құлқы туралы әңгімелер көп болды. Роджер Норт оны жақсы білген, оны зерек және сөзді адам деп сипаттады, бірақ "ұятты, қатыгез, ұстамсыз және шектен шыққан" деп бағалады. Оның қайтысынан соң 40 жыл өткенде Джонатан Свифт Ирландияның бас судьясы Уильям Уитшедке қарсы бағытталған атақты шабуылында оны "Скрогс сияқты төмен және әдепсіз адам" деп атады.
Заңдық жазбалар
Скроггс "Судтар Литтің және Суд барондарының практикасы" (Лондонда 1701 жылы, өлімінен кейін жарық көрді) атты еңбектің авторы болды, сондай-ақ ол төрағалық еткен мемлекеттік сот процестерінің баяндамаларын өңдеді.