Кіріспе
Медициналық процедура
An induced comaalso known as a medically induced coma (MIC), barbiturate induced coma, or drug induced comais a temporary coma (a deep state of unconsciousness) brought on by a controlled dose of an anesthetic drug, often a barbiturate such as pentobarbital or thiopental. Other intravenous anesthetic drugs such as midazolam or propofol may be used. Drug induced comas are used to protect the brain during major neurosurgery, as a last line of treatment in certain cases of status epilepticus that have not responded to other treatments,
Brain disruption from sedation can lead to an eight times increased risk of the development of ICU delirium. This is associated with a doubled risk of mortality during hospital admission. For every one day of delirium, there is a 10% increased risk of death. Medically induced comas that achieve a RASS level of −4 or −5 are an independent predictor of death. Although patients are not sleeping while sedated, they can experience hallucinations and delusions that are often graphic and traumatizing in nature. This can lead to post ICU PTSD after hospital discharge. Patients that develop ICU delirium are at 120 times greater risk of long term cognitive impairments. Considering the high risks of medically induced comas, protocols such as the ABCDEF Bundle and PADIS guidelines have been developed to guide ICU teams to avoid unnecessary sedation and comas. ICU teams that master these protocols to keep patients as awake and mobile as possible are called "Awake and Walking ICUs". These are teams that only implement medically induced comas when the possible benefits of sedation outweigh the high risks during specific cases. Survivors of prolonged medically induced comas are at high risk of suffering from post ICU syndrome and may require extended physical, cognitive, and psychological rehabilitation.
Индукцияланған кома, сондай-ақ медициналық индукцияланған кома (МИК), барбитураттармен индукцияланған кома немесе дәрі-дәрмекпен индукцияланған кома – анестезиялық препараттың, көбінесе барбитураттар, мысалы пентобарбитал немесе тиопентал сияқты бақыланатын дозасы арқылы келтірілген уақытша кома (сезімсіз терең күй). Мидазолам немесе пропофол сияқты басқа да ішек тамырға енгізілетін анестезиялық препараттар қолданылуы мүмкін. Дәрілік комалар миды қорғау үшін ірі нейрохирургия кезінде, сондай-ақ басқа емдеуге жауап бермеген эпилептикалық статустың кейбір жағдайларында емдеудің соңғы шарасы ретінде қолданылады. Седация салдарынан мидың жұмысы бұзылуы ЖЖБ-да (жоғары деңгейдегі күтім бөлімшесінде) делирийдің даму қаупін сегіз есе арттырады. Бұл ауруханаға жатқызу кезінде өлім қаупін екі есеге көбейтеді. Делирийдің әрбір күні өлім қаупін 10%-ға арттырады. РАСС деңгейі -4 немесе -5 көрсеткен медициналық индукцияланған комалар өлімнің тәуелсіз болжауы болып табылады. Пациенттер седацияланған кезде ұйықтамаса да, олар графикалық және ауыр психикалық жарақаттарға ұшырататын галлюцинациялар мен қате көрістерді бастан өткеруі мүмкін. Бұл ауруханадан шыққаннан кейін ЖЖБ-дан кейінгі ПТСР-ға (посттравматикалық стресс синдромына) әкелуі мүмкін. ЖЖБ-да делирий дамыған пациенттерде ұзақ мерзімді танымдық бұзылулар 120 есе көп кездеседі. Медициналық индукцияланған команың жоғары тәуекелдерін ескере отырып, ABCDEF Bundle және PADIS нұсқаулары сияқты протоколдар әзірленді, олар ЖҚБ командаларын қажетсіз седация мен комадан аулақ болуға бағыттайды. Пациенттерді мүмкіндігінше сергек және қозғалмалы ұстау үшін осы протоколдарды меңгерген ЖҚБ командалары "Сергек және жүретін ЖҚБ" деп аталады. Бұл командалар медициналық индукцияланған команы тек белгілі бір жағдайларда седацияның ықтимал пайдасы жоғары тәуекелдерден басым түскен кезде ғана қолданады. Ұзақ медициналық индукцияланған комадан аман қалғандар ЖЖБ-дан кейінгі синдромға ұшырау қаупі жоғары және ұзақ физикалық, танымдық және психологиялық оңалтуды қажет етуі мүмкін.
An induced comaalso known as a medically induced coma (MIC), barbiturate induced coma, or drug induced comais a temporary coma (a deep state of unconsciousness) brought on by a controlled dose of an anesthetic drug, often a barbiturate such as pentobarbital or thiopental. Other intravenous anesthetic drugs such as midazolam or propofol may be used. Drug induced comas are used to protect the brain during major neurosurgery, as a last line of treatment in certain cases of status epilepticus that have not responded to other treatments,
Brain disruption from sedation can lead to an eight times increased risk of the development of ICU delirium. This is associated with a doubled risk of mortality during hospital admission. For every one day of delirium, there is a 10% increased risk of death. Medically induced comas that achieve a RASS level of −4 or −5 are an independent predictor of death. Although patients are not sleeping while sedated, they can experience hallucinations and delusions that are often graphic and traumatizing in nature. This can lead to post ICU PTSD after hospital discharge. Patients that develop ICU delirium are at 120 times greater risk of long term cognitive impairments. Considering the high risks of medically induced comas, protocols such as the ABCDEF Bundle and PADIS guidelines have been developed to guide ICU teams to avoid unnecessary sedation and comas. ICU teams that master these protocols to keep patients as awake and mobile as possible are called "Awake and Walking ICUs". These are teams that only implement medically induced comas when the possible benefits of sedation outweigh the high risks during specific cases. Survivors of prolonged medically induced comas are at high risk of suffering from post ICU syndrome and may require extended physical, cognitive, and psychological rehabilitation.
Теория
Барбитураттар ми тіндерінің метаболизмін, сондай-ақ ми қан ағынын төмендетеді. Бұл қан тамырларының тарылуына алып келеді, нәтижесінде ми кішірейеді және бас сүйегі ішіндегі қысым төмендейді. Осылайша, ісіну басылып, мидың зақымдануының алдын алуға мүмкіндік туады. Бірнеше зерттеу, барбитуратты кома арқылы емдеудің рефрактерлі интракраниалды гипертензия кезінде өлім-жітімді азайтатынын көрсету арқылы осы теорияны қолдады. Ми қолданатын глюкоза мен оттегінің шамамен 60% электрлік белсенділігіне, ал қалғаны метаболизм сияқты басқа да қызметтерге жұмсалады. Ми жарақаты бар пациенттерге команы тудыру үшін барбитураттар берілген кезде, олар мидың электрлік белсенділігін төмендетеді, бұл метаболизм мен оттегіге деген қажеттілікті азайтады. Олардың әсері липид мембраналарына окистендіруші зақымды шектейді және бос радикалдарды залалсыздандыруы мүмкін. Сонымен қатар, олар вазогенді ісінуді, май қышқылдарының және жасуша ішіндегі кальцийдің босатылуын азайтады. Пациенттің жағдайы жақсарғаннан кейін барбитураттар біртіндеп тоқтатылады және пациент есін жинайды. Барбитураттарды интракраниалды гипертензияны бақылау үшін қолданудың тиімділігі туралы пікір қарама-қайшы. Кейбір зерттеулер барбитуратты кома интракраниалды гипертензияны төмендетуі мүмкін екенін, бірақ мидың зақымдануын толығымен алдын ала алмайтынын көрсетті. Бұл жағдайлар интракраниалды аневризманың жарылуы, интракраниалды қан кету, ишемиялық инсульт және статус эпилептикас сияқты жағдайларда кездеседі. Пациент аман қалған жағдайда, комадан кейін когнитивтік бұзылулар дамуы мүмкін. Осы тәуекелдерге байланысты, барбитуратты кома тек интракраниалды қысымның жоғарылауына төзімді жағдайларда ғана қолданылуы керек.