Кіріспе
Неміс органисі және транскрипторы Элиас Николаус Аммербах (шамамен 1530 – 29 қаңтар 1597) – Германияның Ренессанс дәуіріндегі орган музыкасының органисі және аранжировщигі. Ол Германиядағы орган музыкасының ең алғашқы басылған кітабын жариялаған және «Түсшілер» деп аталатын композиторлар тобына жатқан. Ол Наумбургте дүниеге келді, Лейпциг университетінде білім алды (1548–49), содан кейін өмірінің соңына дейін Лейпцигтегі Томаскирхеде органшы болып жұмыс істеді. Ол үш рет үйленген (алғашқы екі әйелі қайтыс болды). 1571 жылғы орган таблитурасының кіріспесінде ол білім алу үшін шетелдерге сапар шеккенін айтқан, бірақ ешқандай нақты мәлімет бермеген. Аммербах клавиатурада ойнау үшін, әсіресе органға бейімделген «таблатура» деп аталатын музыкалық жазу әдісін жасады. Оның әдісі «жаңа неміс орган таблитурасы» деп аталды, ол биіктіктерді көрсету үшін әріптерді, ал ырғақты белгілерді үстіне орналастыруды қамтиды. Аммербахтың өзі композитор болған-болмағаны белгісіз; егер болса, ол өзінің музыкасына қол қоймаған. Оның таблатурадағы музыкалық басылымдарында 16 ғасырдың ортасында танымал болған көптеген композиторлардың шығармалары бар, олардың ішінде Людвиг Зенфль, Генрих Исаак, Жоскен де Пре, Клеменс нон Папа, Орландо де Лассус және басқалар бар. Лассусқа ерекше мән берілген, себебі оның айқын даңқы мен Германиядағы болуы (1563 және 1594 жылдар аралығында Мюнхенде болды). Аммербахтың жинақтарындағы көптеген халықтық музыкалар неміс тілінде, ал діни музыка латын тілінде жазылған. Оның соңғы басылымында (1583) клавиатураға бейімделген итальяндық мадригалдардың көп саны бар.
Elias Nikolaus Ammerbach (c. 1530 – January 29, 1597) was a German organist and arranger of organ music of the Renaissance. He published the earliest printed book of organ music in Germany and is grouped among the composers known as the Colorists. He was born in Naumburg, educated at the University of Leipzig (1548–49), and was afterwards employed as organist at the Thomaskirche in Leipzig, probably for the rest of his life. He was married three times (his first two wives died). According to the preface of his 1571 publication of organ tablature he traveled to foreign lands to study, but he gave no specifics. Ammerbach developed a method of music notation for keyboard playing, known as tablature, which was specifically adapted for organ. His method became known as the "new German organ tablature" and involved letter notation for the pitches with rhythmic symbols placed above. It is not known if Ammerbach was himself a composer; if he was, he did not sign his music. His publications of music in tablature include arrangements of numerous composers popular in the mid 16th century, including Ludwig Senfl, Heinrich Isaac, Josquin des Prez, Clemens non Papa, Orlande de Lassus, and others; Lassus is particularly well represented, as can be expected both because of his extraordinary fame and his presence in Germany (he was in Munich between 1563 and 1594). Most of the secular music in Ammerbach's collections is printed with German titles, while sacred music retains Latin. In his last publication (1583) he includes a considerable quantity of Italian madrigals arranged for keyboard.
Анықтамалар және қосымша оқу
Густав Риз, "Ренессанс кезеңіндегі музыка". Нью-Йорк, W. W. Norton & Co., 1954.