Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
D0260, «Арыстан» деп аталған, 1962 жылы Бирмингем теміржол вагондары компаниясының консорциумы, қозғалтқыш жасаушы «Сульзер» және «Ассошиэйтед Электрикл Индустриз» бірлесіп, Бирмингемге жақын «BRCW»-дің Сметвик зауытында құрастырылған 4-ші типті дизельдік-электр локомотивінің прототипі болды. Локомотивтің нөмірі DEL260 заводтық нөмірінен шығарылған.
D0260, named Lion, was a prototype Type 4 mainline diesel electric locomotive built in 1962 by a consortium of Birmingham Railway Carriage and Wagon Company, Sulzer the engine maker and Associated Electrical Industries, at BRCW's Smethwick works near Birmingham. The locomotive's number was derived from its works number, DEL260.
Ерекшеліктер
Lion компаниясы British Railways компаниясының бұрынғы 1Co Co1 локомотивтерінің орнына, күшті Co Co дөңгелекті локомотив қажеттілігін қанағаттандыру мақсатымен құрылған жеке кәсіпкерлік болды, мысалы, Peak класы. Техникалық талаптарды Британдық көлік комиссиясы (BTC) 1960 жылдың 15 қаңтарында өткен мәжілісте жариялады. Пойыздарды жылыту бу және электрлік жылыту (ETH) жүйелері арқылы жүзеге асырылуы тиіс болды. Бұл көріне сырттай маңызсыз емес еді, бірақ британдық дизельдік локомотивтердің дизайны мен қызмет ету табысына маңызды әсер етті. Бумен жылыту қазандықтары үнемі сенімсіз болды, бірақ электрмен жылытылатын вагондар жеткілікті болғанға дейін бірнеше жыл өтті. Бумен жылытудан бас тарту мүмкіндігі, мысалы, British Rail Class 33 локомотивтері үшін маңызды фактор болды. Бұрынғы «Пилоттық жобадан» айырмашылығы, BTC осы прототиптерді өндірушілердің қаражатымен қаржыландырылатынын күтті, ал көзбен көрмей үлкен тапсырыстар жасалмайды деп есептеді. Type 4 үшін үш прототип жасалды: Falcon, DP2 және Lion, соңғы екеуі Class 50 және Class 47 локомотивтерінің пайда болуына әкелді. Lion Class 44 Peaks локомотивтерінде қолданылған қозғалтқыштың күштірек нұсқасын пайдаланды, бірақ жалпы салмағы жеңіл және күшті дөңгелек жинағымен жабдықталды. Ол Co Co дөңгелек орналасымымен және екі қатарлы Sulzer 12LDA28C қозғалтқышымен жабдықталған. Бұл Peaks локомотивтерінде қолданылған 12LDA28A қозғалтқышының жетілдірілген нұсқасы болды. Сол кезде Sulzer қозғалтқыштары English Electric компаниясының V12 нұсқасына қарағанда басымдыққа ие болды, олардың құны £45,000-қа (English Electric үшін £26,000-ға қарағанда) және салмағы 22,3 тоннаны (English Electric үшін 19,4 тоннаға қарағанда) құрады. Локомотивтің жобалық ең жоғары жылдамдығы және салмағы 47 тоннаны құрады. Lion және Class 47 локомотивтерінің конструкциялық өлшемдері бірдей болды, бірақ Class 47 локомотивінің салмағы бірнеше тоннаға артық болды.
Lion was a private venture to meet a requirement from British Railways for a powerful locomotive of Co Co wheel arrangement, as a substitute for the earlier 1Co Co1 locomotives such as the Peak classes. The specifications were revealed by the British Transport Commission (BTC) at a meeting on 15 January 1960. Train heating was to be by both steam and electric train heating (ETH). This evidently trivial detail had a crucial effect on the design and service success of most early British diesel locomotives. The steam heating boilers were endlessly unreliable, yet it was some years before there was enough electrically heated coaching stock to rely on. Finally being able to abandon steam heating was a factor in locomotives such as the [[British Rail Class 33 Unlike the earlier Pilot Scheme, the BTC expected that these prototypes would be funded by the makers, rather than bulk orders being placed sight unseen. For the Type 4, that gave rise to three prototypes: Falcon, DP2 and Lion, the latter two leading to the Class 50 and Class 47. Lion used a more powerful development of the same engine as the Class 44 Peaks, but lighter overall and with a more reliable bogie design. It was of Co Co wheel arrangement and was fitted with a twin bank Sulzer 12LDA28C engine of It was a development of the 12LDA28A used for the Peaks. At that time, the Sulzer engines were favoured over English Electric's V12 option, despite their greater cost of £45,000 vs. £26,000, and their weight of 22.3 tons vs 19.4 tons. The locomotive had a design maximum speed of and weight of The design dimensions of both Lion and the Class 47 were the same, although the Class 47 ended up a few tons overweight.
Денесі
Lion-ның жалпы құрылысы буферлік арқалықтан буферлік арқалыққа дейін трасса ретінде салынған, конструкциясының биіктігі рельс деңгейіне дейін жеткен. Ол дәнекерленген жұқа болат парақтан жасалған, парақ немесе штампталған түрінде. Бұл беріктігімен және мықтылығымен көзге түсетін құрылымды қамтамасыз етті, бірақ ауыр еден астындағы арқалық секцияларының салмағынан сақтады. Трассалық құрылымдар бұрын "Peaks" локомотивтерінде де қолданылған, бірақ оларға каналды төсеу де қосылған. Алайда, бұл диагональдық тіреуі бар Пратт трассасы болған, ол жақтан кіруге кедерілген. "Peaks" локомотивтерінде ұзын желдеткіш торлары болған, бірақ кіру люктері болмаған, бұл техникалық қызмет көрсетуді қиындатқан, көбінесе үстіңгі кранды қажет еткен. Lion-да сирек кездесетін Vierendeel трассасы қолданылған, ол тіктөртбұрышты ашылуларымен ерекшеленеді. Көпірлер үшін тиімді болмаса да, шектеулі тіреуге байланысты, ашылулар корпустың қабырғаларынан жақсы кіруге мүмкіндік берді және Lion-да техникалық қызмет көрсетуге арналған орталық кіру есіктері болды. Жүргізушінің есіктері де трассаның ашылулары болды, олар локомотив корпусы мен кабинаның толық ұзындығына дейін созылуы мүмкін. Қозғалтқыштың салқындатылуы шатыр бөлігінде, рельс деңгейінің үстінде толығымен жүзеге асырылды, корпустың қабырғаларында үлкен салқындату торларының болмауын түсіндіреді. Салқындату тобын Serck ұсынды және №1 сотындағы шатырдағы алынып-қойылатын жиынтықта екі радиаторды және Spanner Swirlyflow бумен жылыту қазандығын пайдаланды. Ауа екі жақтан панельдер арқылы сорылып, ортадан екі электр желдеткішпен жоғары шығарылды. Қозғалтқыштың үстіндегі басты шатыр бөлігі ерекше болды, өйткені ол мөлдір шыны талшықтан жасалған, ол қозғалтқыш бөлмесіне жарық берді, шатырдың кішкентай терезелеріне қарамастан. Бұл жеңіл конструкция қозғалтқышқа кіру алдында ауа шығару тетігі ретінде жұмыс істеу үшін пневматикалық цилиндрлермен жоғары көтерілуі мүмкін. Содан кейін шатыр ұзындығы бойынша жылдырылуы мүмкін, бұл поршеньді ауыстыру сияқты қозғалтқышты жөндеуге мүмкіндік берді, металл шатырды алып тастау үшін үлкен жоғарғы кран қажет болмады. Мұнаймен ылғалданған қозғалтқыш ауа сүзгілері де шатыр бөлігіне орнатылған, бұл корпуста көбірек орын қалдырды. Сыртқы стилі, әсіресе кабина дизайны және оның шыны талшықтан жасалған шатыр панельдері, Class 35 Hymeks локомотивтеріне ұқсас болды, өйткені олардың дизайнын бір адам жасаған. Сыртқы қаптамасы жүк көтергіш болаттан жасалған. Мұндай қаптамалар көбінесе тегіс емес толқындарды көрсеткендіктен, Lion-ның қаптамасы ұзындығы бойынша жасалған бес қабырғамен нығайтылған. Локомотивтің түсі басқа локомотивтерден ерекшеленді, бірақ оның да ластануға бейімділігі болды, өйткені ол бүкіл денесі ақ түспен боялған, ал қабырғалары алтынмен безендірілген.
Lion's overall construction was as a truss from bufferbeam to bufferbeam, using the full height of the body to cant rail level as the structure. It was built from welded thin steel sheet, as either sheet or pressings. This gave a structure which was stiff and strong, yet avoided the weight of heavy underfloor girder sections. Truss structures had been used previously for the Peaks, although with the channel underframe as well, but these had been the diagonally braced Pratt truss, which limited access through the sidesThe Peaks had long ventilation grilles, but no access hatches and made access for maintenance difficult, often requiring an overhead crane. Lion used the uncommon Vierendeel truss, which is characterised by its rectangular openings. Although an inefficient structure for bridges, owing to the restricted bracing, the openings allowed better access through the body sides and Lion had central access doors for servicing. The driver's doors were also openings in the truss, which could extend to the full length of the bodyshell and cabs. Engine cooling was performed entirely in the roof section above the cant rail, explaining the lack of large cooling grilles in the body sides. The cooling group was provided by Serck and used two radiators in a removable pack in the roof over the Nº1 end and the Spanner Swirlyflow steam heating boiler. Air was drawn in from the sides, through the panels, and exhausted upwards in the centre by two electric fans. The main roof section, above the engine, was unusual in that it was a translucent fibreglass moulding, which provided light into the engine room, despite the body's small windows. This lightweight moulding could be raised upwards by pneumatic cylinders when stationary, to act as an air vent before needing access to the engine. The roof could then be slid lengthways, allowing fairly major engine servicing such as piston replacement, without needing a large overhead crane to remove a metal roof. The oil wetted engine air filters were also mounted in the roof section, leaving more space in the body. The external styling, particularly the cab design and its fibreglass roof panels, resembled the Class 35 Hymeks, as they shared the same designer. The outer cladding skin was a load bearing steel sheet. As such skins otherwise tended to show uneven ripples, Lion had this stiffened by five lengthwise fluted ribs. The livery stood out from other locomotives, although also showed dirt, as it was painted white overall with the side ribs picked out in gold.
Сынау
BR бастапқыда оны Лондон Паддингтон вокзалынан шығатын Батыс аймақ қызметтерінде, Вулвергемптон Стаффорд Роуд депосында сынақтан өткізді. Кейіннен ол Лондон Кингс Кросс вокзалына қатынайтын қызметтер үшін Шығыс аймақтағы Финсбери паркіне ауыстырылды. Бірақ BR өзінің жаңа Type 4 локомотивтерін Brush Traction компаниясынан (47 сыныбы) сатып алуға бекітіп, 1964 жылдың ақпан айында D0260 локомотивін пайдаланудан шығарды.
BR tested it initially on Western Region services out of London Paddington based at Wolverhampton Stafford Road Shed. Later it moved to Finsbury Park on the Eastern Region for services London King's Cross. However, BR decided to purchase its new Type 4 fleet from Brush Traction (the Class 47) and so D0260 was withdrawn in February 1964.
Тарату
Lion-ның соңғы тоқтатылуының толық мәліметтері ешқашан толық жарияланбады, тіпті BRC&W қызметкерлері оның тағдыры туралы хабардар етілмеді. Бірақ тоқтатылғаннан кейін біраз уақыт өткен соң Lion АЕI-дың Атерклифтегі зауытына көшірілді, онда АЕI локомотивті, негізінен электр компоненттерін алу үшін бөлшектеді. Осы процесте Sulzer 12LDA28C қуат блогы мен радиаторларын қалпына келтірді (қозғалтқыш Фурнесс қаласындағы Барроудегі Vickers зауытына жөндеуге жіберілді, кейін белгісіз сериялы Class 47 локомотивіне орнатылды). Қалғаны, негізінен, кузов және bogies, Thos. W. Ward металл жинаушысының Атерклифтегі қоймасында металлға тапсырылды. Ward қалдықтарын қашан кесіп тастағаны белгісіз. Бір мәлімет бойынша, бұл 1965 жылға дейін болған.
Full details of Lion's final withdrawal have never been fully made public, and even the BRC&W workforce were not informed of its fate. But at some time after withdrawal, Lion was moved to AEI's works at Attercliffe where AEI became responsible for stripping the locomotive, primarily to recover their electrical components. During this process Sulzer recovered their 12LDA28C power unit and radiators (the engine was sent to be reconditioned at Vickers in Barrow in Furness, and was subsequently installed into an unknown production Class 47). What remained, principally the body shell and bogies, were scrapped at the Attercliffe yard of scrap merchant Thos. W. Ward. The date on which Ward finally cut up the remains is unclear. One report puts it as late as 1965.
Модельдер
D0260 "Лион" Silver Fox Models компаниясынан жинақ ретінде немесе 00 калибрінде дайын күйде алуға болады. Heljan компаниясы "Лионды" ақ түстес нұсқада, 4000 данадан лимиттік сериямен шығарды.
D0260 Lion available as a kit and ready to run in 00 gauge by Silver Fox Models. There is now a limited edition, of 4,000, 00 gauge model of Lion in its white livery produced by Heljan.