Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбританиядағы бу локомотивтері
Steam locomotive in Great Britain
Ұлы аю, №111, Ұлы Батыс темір жолының локомотиві болған. Бұл Ұлыбританиядағы теміржолдарда пайдаланылған алғашқы 4-6-2 (Тынық мұхиты) локомотиві және GWR құрастырған осы типтегі жалғыз локомотив еді.
The Great Bear, number 111, was a locomotive of the Great Western Railway. It was the first 4 6 2 (Pacific) locomotive used on a railway in Great Britain, and the only one of its type built by the GWR.
Шығу тегі
Churchward және GWR 1908 жылы Тынық мұхиты локомотивін неге салғанына қатысты түрлі пікірлер бар, себебі теміржолдың ағымдағы және болашақ локомотивтерді құрылысы 4 6 0 дөңгелек конфигурациясына бағытталған. Бір ұсыныс бойынша, "Ұлы аю" 1908 жылы Ұлыбританиядағы ең ірі локомотивке деген директорлардың талабын қанағаттандыру үшін салынған, ал GWR-дің жарнама бөлімі локомотивті кеңінен жариялаған. Дегенмен, О. С. Нок бұл дизайннің "толығымен Churchward-қа байланысты болғанын, және оған сырттан қысым көрсеткендерге емес" деп мәлімдеген. Нок локомотивті "басты назар қазандықтың дизайнына арналған жаттығу" деп есептеді, Churchward өзінің Жұлдыз классы локомотивтері күшейе берген жүк көлемін тасымалдауға шамасы келмейтін кезді күткен. Тағы бір деректерде 1906 жылы GWR басқармасына GWR жасаған 4 4 2 "Солтүстік Жұлдыз" локомотиві туралы айтылған сөздер келтіріледі, онда Churchward 4 6 2 сол уақытта қажетті өлшемнен артық болатынын, бірақ мұндай дизайн дайындалып жатқанын мәлімдеген. "Ұлы аю" локомотивіне тапсырыс 1907 жылдың қаңтарында берілді.
There are differing views as to why Churchward and the GWR should have built a Pacific locomotive in 1908 when current and future locomotive practice for the railway was centred on the 4 6 0 wheel arrangement. One suggestion is that The Great Bear was built in 1908 to satisfy demands from the directors for the largest locomotive in Britain, and much was made of the locomotive by the GWR's publicity department. However, O. S. Nock was adamant that the design "was entirely due to Churchward, and not to outside influences that pressed the project upon him". Nock regarded the locomotive as "primarily an exercise in boiler design", with Churchward looking forward to a time when his Star Class locomotives could no longer cope with increasing loads. Others have referred to a statement made to the GWR board in 1906 about the GWR designed 4 4 2 North Star, where Churchward stated that a 4 6 2 would be bigger than required at that time but that such a design was being prepared. The order for The Great Bear was placed in January 1907.
Дизайн
Класстың алдыңғы бөлігі Star Class-қа ұқсас болды, бірақ Чёрчворд артқы доңғалақтарға тимейтін ең үлкен диаметрлі цилиндрлерді орнатты. Дегенмен, қазандықтың дизайны толығымен жаңа болды, оның ұзындығы 7 метр болатын барабаны заманауи және кейінгі стандарттармен салыстырғанда ерекше ұзын еді. Чёрчвордтың 4-6-2 дөңгелек конфигурациясын таңдауының басты себебі – артқы дөңгелектерге кең оттық қорапты орнату мүмкіндігі болды. Оттық қораптың беті Star Class-қа қарағанда 17,5%-ға артты. Ол сондай-ақ Swindon No. 1 супержылытқышпен жабдықталды.
The front end layout of the class was the same as that for the Star Class except that Churchward fitted diameter cylinders, the maximum possible without fouling the rear wheels of the front bogie. However, the design of the boiler was entirely new, and with a barrel of 23 feet (7 m) in length, which was exceptionally long both by contemporary and later standards. The main reason Churchward adopted the 4 6 2 wheel arrangement was to enable him to fit a wide firebox over the trailing wheels. With a firebox surface of , this was a 17.5% increase in size compared to the Star Class. It was also built with a Swindon No. 1 superheater.
Қуаттылық сыныптамасы
1920 жылы Ұлы Батыс темір жолының қуат жіктемесі енгізілгеннен кейін, қуат жіктемесі "Арнайы" деп белгіленді (қызыл маршруттың қолжетімділік дискісінде қара "+" таңбасымен көрсетілді), бірақ оның тартылу күші "D" диапазонына сәйкес келді.
With the introduction of Great Western Railway Power Classification in 1920, the power classification was "Special" (denoted by a black "+" on the red route availability disc,) although the tractive effort of fell within the range for "D".
Өнер көрсету
Қызметте "Ұлы аюдың" өнімділігі көңіл көншілік болды және ол қолданыстағы классқа қарағанда айтарлықтай жақсармады. "23 футтық ұзын түтік пен ствол көлемділікті арттырды, бірақ тиімділікке әкелмеді". Сонымен қатар, соңғы доңғалақтың осьтік қораптары оттыққа жақын орналасқандықтан қатты қызып кетіп, жұмыс істеуге қиындық тудырды. Черчвард локомотивтің өнімділігін жақсарту үшін 1913 жылы Свиндон No. 3 супержылытқышын және жоғарғы тамақтандыру құрылғысын қосты. Алайда, "Жұлдыз" класының тамаша өнімділігі және Бірінші дүниежүзілік соғыстың басталуы маңызды жақсартуларсыз одан әрі тәжірибелерді тоқтатты.
In service, the performance of The Great Bear proved to be disappointing and not a significant improvement on existing classes. "The excessive tube and barrel length of 23 feet made for bulk rather than efficiency". Also, the axle boxes of the trailing wheels tended to become overheated due to their proximity to the firebox. Churchward attempted to improve the locomotive's performance by adding a Swindon No. 3 Superheater in 1913 and top feed apparatus. However, the excellent performance of the Star Class and the advent of the First World War brought a stop to further experimentation without significant improvement.
Жолдың қол жетімділігі
Күнделікті жұмыста көңіл көншітпейтін нәтижелерге қоса, локомотивтің қолданылу аймағы өте шектеулі болды, бұл оның тиімділігін азайтты. Оның доңғалақ жүктемесі оны Паддингтон мен Бристоль арасындағы басты жолмен ғана жүруге мүмкіндік берді, алайда бірде Ньютон-Абботқа дейін барып келгендігі тіркелген. 1923 жылы 4073 Caerphilly Castle локомотивінің күштірек тартымдылығымен енгізілуімен, «Ұлы аю» жарнамалық құндылығын жойып, масқараға айналды. 1924 жылғы қаңтарда күрделі жөндеуден өтуі тиіс болғандықтан, Черчвардтың ізбасары Чарльз Коллетт оны қызметтен шығарды. Ол осы кезде 527 272 мильді жүріп өткен. Оның тұрақты машинисі Томас Блэколл болды, ол бастапқыда Оксфордширдегі Астон Тирольд ауылынан шыққан.
In addition to the disappointing performance, the locomotive had a highly restrictive route availability which limited its usefulness. The axle load restricted it to the Paddington to Bristol main line, although it was once recorded to have travelled as far west as Newton Abbot. With the introduction of 4073 Caerphilly Castle in 1923 with a higher tractive effort, The Great Bear ceased to have any publicity value and became an embarrassment. It was due for heavy repairs in January 1924 and so was withdrawn from service by Churchward's successor Charles Collett. It had run 527,272 miles by this time. Its regular engine driver was Thomas Blackall, originally from Aston Tirrold, Oxfordshire.
Қайта құру
Түпнұсқадағы рамалардың алдыңғы бөлігі мен мемлекеттік нөмірлер тағы қолданылды, бірақ басқасы аз ғана болса керек.
"The front portion of the original frames and the number plates were used again but probably little else".
Бағалау
Сесил Дж. Алленнің айтуынша, "Ұлы аю" Свиндон шығарған локомотивтердің санаулы түрлерінің бірі болды, әсіресе Черчвардтың жобалары ішінде, оған "сәтсіздік" деген сөз қолданылуы мүмкін еді. Черчвардтың локомотивке қатысты көзқарасы туралы пікірлер келіспейді. Ле Флемингтің сөзінше, "оның "Аюға" деген жек көруі белгілі болған", бірақ Нок оның "қозғалтқышқа шын ниетпен сүйіспеншілік танытқанын" айтты, алайда оны "Ұлы аю" емес, "ақ пил" деп санады. "Ұлы аюдың" қиратылуын естігенде ол көңілі қалып, Найджел Греслидің Ұлы Солтүстік темір жолы үшін "Тынық мұхиттық" локомотив құрастыру жоспарлары туралы естігенде: "Ол жас жігіт не үшін оны салуды қалады? Біз оған өз локомотивімізді сата берген болар едік!" – деп жауап бергендігі айтылады.
According to Cecil J. Allen, "The Great Bear was one of the very few locomotive types that Swindon has produced, and in particular among the Churchward designs, to which the word 'failure' could be applied." Authorities differ as to Churchward's attitude to his locomotive. According to Le Fleming, "his dislike of 'The Bear' was well known", but Nock said that he had "a deep affection for the engine", although he came to regard it as "a white elephant" rather than a "Great Bear". He was disappointed to hear of The Great Bear's destruction, and, upon hearing of Nigel Gresley's plans to construct a Pacific for the Great Northern Railway, is said to have replied: "What did that young man want to build it for? We could have sold him ours!"