Кіріспе

Бұл мақала ағылшын драматургі Уильям Шекспир және оның туындылары туралы цитаталар мен басқа да пікірлер жинағы. Шекспир өз заманда танымал болды, бірақ 17 ғасырда кейбір ақындар мен жазушылар оны ағылшын тіліндегі барлық уақыттардың ең ұлы драматургі және ақыны деп санауды бастады. Шекспирдің туындылары британдық (кейіннен әлемдік) сахнада басқа ешқандай драматургтің туындыларындай жиі қойылған емес. Редакторлар мен сыншылар оның мәтіндерінің сахналық қойылымдарын, сондай-ақ Шекспирдің тілін зерттеді. Оның шығармаларын ақындар мен жазушылар ғана емес, психоаналитиктер, психологтар және философтар да оқып, зерттейді.

19 ғасыр

Чарльз Лэмб, 1811: "Біз Шекспирдің өмірді керемет бақылағанын айтамыз, бірақ оның айналасындағы арзан да күнделікті кейіпкерлерге қарапайым зерттеуден емес, бізді қоршағандай, оның өзінің санасынан, Бен Джонсонның сөзін алғанда, ол адамзаттың "ауданы" болды, ол ізгілік пен білімнің сол бейнелерін алды, оның әрқайсысы бір бөлігін танып, табиғатымызда барлығын түсінеміз деп ойлаймыз; және көбінесе ол бізді оңтайлы жасайтын күштерді, біздің санамыздың туа біткен қабілеттерінен басқа ештеңе емес деп жаңылысамыз, ол тек оған сәйкес ізгіліктерді қолдануды күтті, солардың толық және айқын қайтарылуын күтті." Шекспирдің трагедиялары туралы.

Томас де Квинси, 1823: "О, ұлы ақын! Сенің шығармаларың басқа адамдардың туындыларындай емес, жай ғана ұлы өнер емес, сонымен қатар табиғат құбылыстарына ұқсайды, күн мен теңізге, жұлдыздар мен гүлдерге, мұз бен қарға, жаңбыр мен шөлге, дауыл мен нөсерге ұқсайды, оларды өз қабілеттерімізге толық мойынсұнып, және оларда тым көп немесе тым аз болмайтынына, ешнәрсе пайдасыз немесе инерциялық болмайтынына толық сеніммен зерттеуге болады, бірақ біз өз жаңалықтарымызды қаншалықты тереңдете берсек, соншалықты біз қарапайым көз кездейсоқтықтан басқа ештеңе көрмеген жерде, жобалаудың және өзін-өзі қолдаудың дәлелдерін көреміз!" "Макбеттегі қақпаны қағу туралы".

Томас Карлайл, 1841: "Керісінше, руханилықтан бөлек; және оны тек нақты, сатуға болатын, пайдалы иелік ретінде қарастырсақ. Англия, көп ұзамай, бұл арал біздің, ағылшынның аз бөлігін ғана ұстайды: Америкада, Жаңа Голландияда, шығыста және батыста, тіпті Antipodes-қа дейін, Жер шарының үлкен кеңістігін қамтитын саксондық ел болады. Ал енді, осылардың бәрін дерлік бір Ұлттың құрамына біріктіріп, олар бір-бірімен ұрыспай, бауырластық қарым-қатынаста, бір-біріне көмектесіп, тату өмір сүрулері үшін не істеу керек? Бұл мәселе ең үлкен практикалық мәселе ретінде қарастырылады, барлық егемендіктер мен үкіметтер осыны істеуге міндетті: не істеу керек? Парламент актілері, әкімшілік премьер-министрлер оны істей алмайды. Америка Парламенттің бұйрығымен бөлініп кетті. Оны қиял деп атамаңыз, өйткені онда шындық көп: Міне, мен айтамын, уақыт пен жағдай, Парламент немесе Парламенттер жиыны тақтан түсіре алмайтын Англия королі бар! Осы король Шекспир, мың жылдан кейін біздің барлық ағылшын ұлттарының үстінен тәж кигендей жарқырап тұрмай ма, ең мәрт, мейірімді, бірақ күшті біріктіруші белгі ретінде, жойылмайтын, осы тұрғыдан басқа ешқандай құралдан да құндырақ емес пе? Біз оны Параматтадан, Нью-Йорктен, қай жерде болса да, қандай да бір приход констеблінің басшылығымен, ағылшын ерлер мен әйелдері бір-біріне былай дейтінін көре аламыз: 'Иә, бұл Шекспир біздікі; біз оны жараттық, біз оның арқылы сөйлейміз және ойлаймыз; біз онымен бір қан және бір руданбыз.'" Батырлар, батырларға табыну және тарихтағы батырлар туралы.

Виктор Гюго, 1859: "Екі қуғыншы, әке мен бала, ұзақ мерзімге сотталған шөл далада. Бір күні таңертең үйінің алдында отырған жас жігіт: 'Бұл жер аударылу туралы не ойлайсыз?' - деп сұрайды. 'Ұзаққа созылады', - деп жауап берді әкесі. 'Ал оны қалай өткізуге болады?', - деп жалғастырады жас ұлы. Қарт адам: 'Мен теңізге қараймын, ал сен?' - деп жауап береді. Ұлы ұзақ үнсіздік сақтап, жауап береді: 'Мен Шекспирді аудармақпын'. Шекспир: мұхит."

21 ғасыр

Дэниел С. Берт, 2009: "Уильям Шекспирді барлық уақыттағы ең ықпалды әдеби суретшілердің қатарындағы бірінші орынға қоюға ешқандай таңқалудың қажеті жоқ. Әдебиеттің ең қарапайым және элементарлық деңгейінде – тіл, форма және көзқарас тұрғысынан – Шекспирдің күші теңдессіз. Жазушының ұлылығын оның сенімді кейіпкерлермен толтырылған ең кең қиял әлемін жасауы және ең толық адамзат тәжірибесін бейнелеуімен бағалайтын болсақ, Шекспир жетістіктерінің масштабымен жалғыз тұрады. Ең ұлы ағылшын жазушысы ретінде мойындалған, халық және сыншылар тарапынан мақтауға ие, Шекспир – сонымен қатар халықаралық деңгейде танылған шебер, оның универсалдығы мәдени кедергілерді жеңеді". Стэнли Уэллс, 2016: "Оның пьесалары бізге адам өмірінің құндылығын, адамдардың қалай өмір сүретінін, қалай сүйетінін және адамдық қарым-қатынастардың маңыздылығын оның замандастарынан және кез келген кезеңдегі басқа жазушылардан артық сезіндіреді. Шекспирдің пьесаларының танымал болуының себебі – ол, шамасы, ең ұлы жазушы болғандығында".