Гладстонның үшінші министрлігі: Ұлыбритания тарихындағы ең қысқа өмір сүрген үкіметтердің бірі
Third Gladstone ministry
Гладстонның үшінші министрлігі: 1886 ж. ақпанда құрылып, шілдеде құлаған либералдық үкімет. Ұлыбритания тарихындағы ең қысқа мерзімді үкіметтердің бірі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Глэдстонның үшінші үкіметі Ұлыбритания тарихындағы ең қысқа өмір сүрген үкіметтердің бірі болды. Оған Либералдық партиясының өкілі Уильям Эварт Гладстон жетекшілік етті, ол королева Викторияның Ұлыбританияның премьер-министрі лауазымына қайта тағайындауынан кейін осы қызметке келді. Ол 1886 жылғы шілде айына дейін бес ай бойы қызмет етті.
The third Gladstone ministry was one of the shortest lived ministries in British history. It was led by William Ewart Gladstone of the Liberal Party upon his reappointment as Prime Minister of the United Kingdom by Queen Victoria. It lasted five months until July 1886.
Құрылу
Уильям Гладстон басшылығындағы Либералдық партия 1886 жылғы ақпанда Ұлыбританияда билікке келді, олар ирланд ұлтшылдарының қолдауымен Лорд Солсберидің консервативтік үкіметін жеңді. Бұл министрлік Ұлыбритания тарихындағы ең қысқа мерзімді үкіметтердің бірі болды. 76 жастағы Гладстон үшінші рет Ұлыбританияның премьер-министрі болды. Сэр Уильям Вернон Харкорт – Қаржы министрі, Хью Чайлдерс – Ішкі істер министрі, ал болашақ премьер-министр Розебери графы – Сыртқы істер министрі тағайындалды. Лорд Селборн мен сэр Генри Джеймс лорд-канцлер лауазымын қабылдамады, бірақ оны сэр Фаррер Гершель қабылдады және ол барон Гершель атанды. Бұрынғы Сыртқы істер министрі лорд Гранвилл колониялар жөніндегі мемлекеттік хатшы, ал тағы бір саяси ардагер лорд Кимберли 1882 жылдан 1885 жылға дейін атқарған Үндістанның мемлекеттік хатшысы лауазымын қайта иеленді. Әйгілі Джозеф Чемберлен Жергілікті басқару кеңесінің төрағасы болып тағайындалды, ал болашақ партия басшысы және премьер-министр Генри Кэмпбелл Баннерман соғыс жөніндегі мемлекеттік хатшы болды. Үкімет сондай-ақ Джон Морлидің Ирландияның бас хатшысы ретінде алғашқы министрлік лауазымын атқарғанын көрді. Бұл министрлік Гладстонның Ирландия үшін «Үйдегі басқару» туралы заң жобасын енгізуге жасаған алғашқы әрекетімен есімдеріне ішті. Заң жобасы 8 маусымда 30 дауыспен жеңіліске ұшырады (93 либералды депутат қарсы дауыс берді) және 26 маусымда Парламент таратылды. Бұл мәселе Либералдық партияны жарып жіберді. Ирландия саясатына наразы болып, Гладстонның басшылығымен жұмыс істеуден бас тартқан Лорд Хартингтон Либералды унионистердің басшысы болды. Оған сәуір айында «Үйдегі басқару» мәселесіне байланысты отставкаға кеткен Джозеф Чемберлен қосылды.
The Liberal Party under the leadership of William Gladstone came to power in the United Kingdom in February 1886 after they, with the support of the Irish Nationalists, defeated the Conservative government of Lord Salisbury. The ministry was to become one of the most short lived in British history. Gladstone, aged 76, became Prime Minister of the United Kingdom for the third time. Sir William Vernon Harcourt became Chancellor of the Exchequer, Hugh Childers Home Secretary and future Prime Minister the Earl of Rosebery Foreign Secretary. Lord Selborne and Sir Henry James both rejected the Lord Chancellorship, a post, which, however, was accepted by Sir Farrer Herschell, who was ennobled as Baron Herschell. Former Foreign Secretary Lord Granville became Secretary of State for the Colonies, while another political veteran, Lord Kimberley, resumed the post of Secretary of State for India which he had held from 1882 to 1885. The influential Joseph Chamberlain was appointed President of the Local Government Board while future party leader and Prime Minister Henry Campbell Bannerman was made Secretary of State for War. The government also saw John Morley hold his first ministerial post as Chief Secretary for Ireland. The ministry is chiefly remembered for Gladstone's first attempt to introduce the Home Rule Bill for Ireland. The bill was defeated by a majority of 30 (93 Liberal MP's having voted against it) on 8 June and on 26 June Parliament was dissolved. The issue split the Liberal Party. Lord Hartington, who had refused to serve under Gladstone because of his Irish policies, became leader of the Liberal Unionists. He was joined by Joseph Chamberlain, who had resigned over Home Rule in April.
Тағдыр
Консервативтік партия Либералды унионисттердің қолдауымен 1886 жылғы шілдедегі жалпы сайлауда маңызды жеңіске жетті және Лорд Солсбери қайтадан премьер-министр атанды. Либералдар 1892 жылға дейін үкіметте болған жоқ, сол кезде Гладстон төртінші рет премьер-министр болды.
The Conservative Party, with the support of the Liberal Unionists, gained a decisive victory in the July 1886 general election, and Lord Salisbury once again became Prime Minister. The Liberals were to remain out of office until 1892, when Gladstone became Prime Minister for a fourth time.
Өзгерістер
1886 жылдың сәуірінде Джеймс Стэнсфельд Жергілікті басқару кеңесінде Джозеф Чемберленнен кейін қызметке кіреді. Джордж Отто Тревелян Кабинеттен кетеді. Оның Шотландия хатшысы лауазымына тағайындалған ізашары Кабинет құрамына кірмейді.
April 1886: James Stansfeld succeeds Joseph Chamberlain at the Local Government Board. George Otto Trevelyan leaves the Cabinet. His successor as Secretary for Scotland is not in the Cabinet.