Кіріспе

Маргита (Маргитта; Маргаретин) – Румынияның Бихор округінде орналасқан қала. Ол екі ауылды – Cheț (Мадяркеч) және Ghenetea (Генетеа) басқарады.

География

Маргита округтің солтүстік бөлігінде, округ орталығы Орадеядан солтүстік-шығысқа қарай орналасқан. Қала Баркау өзенінің жағасында жатыр, Сату Маре округімен шекараға дейін созылады; Инот өзені Маргитада Баркау өзеніне құяды. Қала мына коммуналармен шектеседі: шығысында Вишуара және Абрам, оңтүстігінде Таутеу, батысында Петреу және Будуслау, солтүстігінде Селацея және Пир.

Тарих

Атау, жергілікті шіркеудің қамқоршысы – Маргареттің (Маргарет) венгр тіліндегі түрі "Маргит" деген аттан шыққан сияқты. Алғаш рет ол 1216 жылы бір құжатта тіркелген. 14 ғасырда ол венгр жер иелерінің феодалдық иелігіне айналды. 1376 жылы Венгрия королі Людовик I Маргитаға жәрмеңке ұйымдастыру құқығын берді, және ол келесі ғасырларда базар қаласы ретінде дамыды. 1467 және 1514 жылдары Маргитада феодалдық жүйеге қарсы шаруалардың бірнеше көтерілісі болды. 16 ғасырдың басында, Бихор округінің және Венгрияның бір бөлігімен бірге, ол 17 ғасырдың соңына дейін Осман империясының құрамына кірді. 1823 жылы болған үлкен өрт Маргитаның ғимараттарының жартысын қиратты. 1848 жылғы революциядан кейін жергілікті шаруалар енді жеке бостандыққа ие болды, сондай-ақ өндіріс және индустрия дамуы басталды. Бірінші дүниежүзілік соғыс және одан кейінгі венгр-румын соғысынан кейін румын армиясы қалаға кірді, ал 1920 жылғы Трианон шартынан кейін Маргита Румыния Корольдігінің құрамына қосылды. Соғыс аралық кезеңде ол Бихор округіндегі Маргита пласасының орталығы болды. 1940 жылғы 30 тамыздағы Екінші Вена шешімі нәтижесінде Солтүстік Трансильвания аумағы (Маргита қаласы оның бір бөлігі болған) Венгрия Корольдігіне қайтарылды. 1944 жылы, неміс оккупациясынан кейін, Маргитаның шамамен 2100 еврейі Холокост кезінде өлім лагерлеріне және еңбек лагерлеріне жіберілді, олардың тек шамамен 450-і ғана аман қалды. Екінші дүниежүзілік соғыстың соңында, 1944 жылдың қазан айында, Дебрецен шайқасының бастапқы кезеңінде қала румын және совет әскерлерімен мажар және неміс әскерлерінен қайтарылып алынды. 1947 жылдан кейін, Советтердің Румынияда коммунистік үкіметті орнатуымен, фабрикалар мен жерлер мемлекеттік меншікке алынды. Келесі бірнеше жыл ішінде Маргита Румынияның индустриализация процесіне қатысты. 1950 жылғы әкімшілік реформадан кейін қала Бихор аймағындағы Маргита ауданының орталығы болды (1952 жылы Орадя аймағы, ал 1960 жылы Кришана аймағы деп қайта аталды). 1967 жылы Маргита қала деп жарияланды.

Халық саны

2021 жылғы халық санағы бойынша Маргитаның халқы 13 573 адамды құрады. 2011 жылғы халық санағы бойынша оның халқы 15 134 адамды құрады; олардың 51,7% румындар, 44,1% мажарлар, 3,5% цығандар және 0,5% словактар болды.

Көлік

Қала арқылы ұлттық R0 жолы өтеді, ол батыстағы Săcueni қаласын оңтүстік-шығыстағы Sălaj округіне қарасты Nușfalăuмен байланыстырады. DJ191 аймақтық жолы оны солтүстікке қарай Ташнадпен байланыстырады. Маргита теміржол станциясы Орадеяны Sălaj округіне қарасты Сармашагқа жалғастыратын Via Terra теміржол желісіне қызмет көрсетеді.