Жақоб Тонсон: XVIII ғасырдағы ағылшын кітап сатушы және баспагерінің тарихы
Jacob Tonson
Жейкоб Тонсон – 18 ғасырдағы ағылшын кітап сатушы және баспагер. Шекспир пьесаларына авторлық құқық алған, Драйден мен Мильтонның шығармаларын жариялаған. Kit Cat Club-тың негіз қалаушысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиялық кітап сатушы және баспагер, XVIII ғасырдағы кітап сатушы.
English bookseller and publisher
the eighteenth century bookseller
Джейкоб Тонсон, кейде Жақып Тонсон Үлкен (1655–1736) деп аталады, XVIII ғасырдағы ағылшын кітап сатушысы және баспагері болған. Тонсон Джон Драйден мен Джон Милтонның басылымдарын жариялаған, ал ең бастысы – Анна заңы күшіне енгеннен кейін Төртінші Фолио баспасының мұрагерлерінен құқықтарды сатып алып, Уильям Шекспирдің пьесаларына авторлық құқық алғандығымен танымал. Ол сонымен қатар атақты Kit Cat клубының негізін қалаушысы болды. Оның жүрегі жақын туысы, Жақып Тонсон Кенже (1682–1735) оның іскерлік серігі болды. Бизнесті Кенже Тонсонның ұлы, Джейкоб Тонсон (1714–1767) жалғастырды.
Jacob Tonson, sometimes referred to as Jacob Tonson the Elder (1655–1736), was an eighteenth century English bookseller and publisher. Tonson published editions of John Dryden and John Milton, and is best known for having obtained a copyright on the plays of William Shakespeare by buying up the rights of the heirs of the publisher of the Fourth Folio after the Statute of Anne went into effect. He was also the founder of the famous Kit Cat Club. His nephew, Jacob Tonson the Younger (1682–1735), was his business partner. The business was continued by the younger Tonson's son, Jacob Tonson (1714–1767).
Жақып Тосон кіші
Джейкоб Тонсон (1767 жылы қайтыс болды) (Жейкоб Тонсон кіші) – аға Джейкоб Тонсонның шөбересі және жас Джейкоб Тонсонның ұлы. Ол Страндта баспа бизнесін жалғастырды. 1747 жылы ол Уорбертонға Шекспирді редакциялау үшін 500 фунт төледі, ал оны Стивенс 1778 жылғы Шекспир басылымына қосымша жарнамада мақтады: «Ол ешқашан авторын кітап сатушының қарапайым қызметкері деп санаған емес. Оның мінезі жұмсақ, сөйлеуі нәзік болды», – дегенмен ол таныстарын тек қана таңдаулы адамдармен шектеді. Сэмюэл Джонсон оны «соңғы мейірімді мырза Тонсон» деп атады. 1750 жылы ол Суррейдегі жоғары шериф болды, ал 1759 жылы Лондон қаласы мен Миддлсекс графтығында осы лауазымда қызмет етуден босатылғаны үшін айыппұл төледі. Генри Филдинг салық төлей алмаған кезде ол оған екі рет көмектескені туралы әңгіме бар. Тонсон 1767 жылдың 31 наурызында, баласыз, Страндтың солтүстік жағындағы, Кэтрин көшесіне жақын жердегі үйінде қайтыс болды. Ол бұл бизнесті бірнеше жыл бұрын осы жерге көшірген болатын. Оның өсиетнамасы 1763 жылы жасалды. 1775 жылы Ричард Тонсон басқармаған Джейкоб Тонсонның мүлігін басқаруға Уильям Бейкерге (Гертфордширдің депутаты) құқық берілді, ал 1823 жылы Бейкер басқарудан бас тартқандықтан, Джозеф Роджерске құқық берілді.
Jacob Tonson (died 1767) (Jacob Tonson the younger) was the great nephew of the Jacob Tonson the elder and son of Jacob Tonson junior. He carried on the publishing business in the Strand. In 1747 he paid Warburton £500 for editing Shakespeare, and he was eulogised by Steevens [sic] in the advertisement prefixed to his edition of Shakespeare 1778: "he never learned to consider the author as an under agent to the bookseller . His manners were soft and his conversation delicate," but he reserved his acquaintance for a small number. Samuel Johnson spoke of him as "the late amiable Mr. Tonson." In 1750 he was High Sheriff of Surrey, and in 1759 he paid the fine for being excused serving the same office for the city of London and county of Middlesex. There is a story of his having twice helped Henry Fielding when that writer was unable to pay his taxes. Tonson died on 31 March 1767, without issue, in a house on the north side of the Strand, near Catherine Street, whither he had removed the business some years earlier. His will was made in 1763. In 1775 letters of administration of the goods of Jacob Tonson, left unadministered by Richard Tonson, were granted to William Baker, esq. (M. P. for Hertfordshire), and in 1823, Baker having failed to administer, letters of administration were granted to Joseph Rogers.
Ричард Тонсон
Ричард Тонсон (1772 жылы қайтыс болды), үшінші Джейкоб Тонсонның інісі, бизнестің ісіне көп араласпады, Виндзор маңындағы Уотер-Оуклиде тұрды, онда ол Кит-Кэт портреттері үшін бөлме салдырды. Оның жомарттығы мен қонақжайлылығы оны елге таныстырды, 1747 жылы Уоллингфордтан парламент депутаты болып сайланды, ал 1768 жылы Нью-Уиндзордан сайланды. 1767 жылы Ньюкасл герцогымен хат алмасып жатқанда, герцог Ричард Тонсонмен ескі достығын айтты: "Мен құрметтеген және жақсы көрген адамның мұрагері, оның қасында көптеген жағымды сәттерді өткіздім". Ричард Тонсон 1772 жылдың 9 қазанында қайтыс болды. Бейфордберидегі құжаттардан басқа, Британ мұражайында Тонсонның көптеген құжаттары сақталған, олардың кейбіреулері бизнеске, ал кейбіреулері жеке істерге қатысты; алайда олардың көпшілігі бүлінген немесе толық емес.
Richard Tonson (died 1772), the third Jacob Tonson's brother, who took little part in the concerns of the business, lived at Water Oakley, near Windsor, where he built a room for the Kit Cat portraits. His benevolence and hospitality made him popular, and in 1747 he was elected MP for Wallingford, and in 1768 MP for New Windsor. In some correspondence with the Duke of Newcastle in 1767, the duke spoke of his old friendship with Richard Tonson, "the heir of one I honoured and loved, and have passed many most agreeable hours with." Richard Tonson died on 9 October 1772. Besides the papers at Bayfordbury, there is a considerable collection of Tonson papers in the British Museum, some relating to business and some to private matters; but many of them are damaged or fragmentary.