Бірінші дүниежүзілік соғыстағы неміс пулеметі

Кіріспе

Бірінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі неміс пулеметі. 1915 жылы енгізілген тағы бір жаңалық – бұл қақпақ күшейткіш, патенттелген Vickers өнертабысы, ол Rückstossverstärker 08 S деп аталды. Осының арқасында MG 08 атыс жылдамдығы (шамамен 300-350-ден 450-600 оқ/мин) және сенімділігі жағынан Vickers лицензиясымен жасалған британдық және ресейлік аналогтарымен теңесті.

Оқыту және пайдалану

Оқу 1908 жылғы далалық қызмет ережелерімен реттелді, бұл неміс әскеріне Бірінші дүниежүзілік соғыс басталар алдында осы қарулармен жаттығуға алты жыл берді.

Құрылыс бөлшектері

Қару 7,92×57 мм оқ-дәрілерге арналған 250 орамды мата белдеулерді пайдаланды. Ол сумен салқындатылды, муфтасы баррельдің айналасында шамамен су сыйымдылығын ұстады. МГ-08 жасырын орыннан басқарылатын, жанама атыс үшін арақашықтық есептегіші бар жеке прицелмен жұмыс істеді. МГ-08, Максим сияқты, қысқа оқпанды кері импульс және тоқтаулы құлып механизмі бойынша жұмыс істеді. МГ-08 қаптамасы қосылып, атыс басталғаннан кейін, барлық оқ-дәрісі біткенше немесе қаптама босатылғанша атуды жалғастырады. Стандартты темір прицелі алдыңғы көзқарас және V-тәрізді ойығы бар тангентті артқы көзқарас тұрды, оны біртіндеп реттеуге болады. Zielfernrohr 12 (ZF12) – 2,5 еселенген оптикалық прицел, онда арақашықтықты орнату дөңгелегі болды. Клинметрлерді қосу арқылы тұрақты пулемет отряды қашықтықты белгілеп, тік және жанама атыс жүргізе алады. Бұл жанама атыс әдісі шағын қарудың максималды тиімді қашықтығын пайдаланады, ол оқ-дәрінің максималды ұшу қашықтығымен анықталады, сонымен бірге қорғалмаған адамды әрекетсіз қалдыру үшін қажетті ең төменгі кинетикалық энергияны сақтайды, ол әдетте 15 килограмм-метр (147 Дж / 108 фут-фунт) деп есептеледі. Оның практикалық қашықтығы шамамен болды, ал ұзақ қашықтықтағы S.S. Patrone оқ-дәрісімен атылғанда ең жоғарғы қашықтығына жетеді. MG 08 шлиттен лафетке (Schlittenlafette) орнатылды, оны арбамен немесе адамдар иықтарында, салғыштар сияқты, көшіруге болады. Соғысқа дейінгі өндірісті Берлиндегі Deutsche Waffen und Munitionsfabriken (DWM) және үкіметтік Spandau арсеналы жүргізді (сондықтан қару көбінесе Spandau MG 08 деп аталды). 1914 жылғы тамызда соғыс басталғанда, майдандық бөлімшелерде 4411 MG 08 болды. Соғыс кезінде көптеген зауыттарда өндіріс күрт өсті. 1914 жылы айына шамамен 200 MG 08 шығарылды, 1916 жылы – қару қорғаныс майданындағы басты қару ретінде орныққаннан кейін – олардың саны 3000-ға дейін өсті; ал 1917 жылы айына 14 400-ге жетті.

The gun used 250 round fabric belts of 7.92×57mm ammunition. It was water cooled, using a jacket around the barrel that held approximately of water. Using a separate attachment sight with range calculator for indirect fire, the MG 08 could be operated from cover. The MG 08, like the Maxim gun, operated on the basis of short barrel recoil and a toggle lock. Once cocked and fired the MG 08 would continue firing rounds until the trigger was released or until all available ammunition was expended. The standard iron sightline consisted of a blade front sight and a tangent rear sight with a V notch, adjustable from in increments. The Zielfernrohr 12 (ZF12) was an optional 2.5× power optical sight that featured a range setting wheel graduated or in increments. With the addition of clinometers fixed machine gun squads could set ranges of and deliver plunging fire or indirect fire at more than This indirect firing method exploits the maximal effective range, that is defined by the maximum range of a small arms projectile while still maintaining the minimum kinetic energy required to put unprotected personnel out of action, which is generally believed to be 15 kilogram meters (147 J / 108 ft⋅lbf). Its practical range was estimated at some up to an extreme range of when firing the long range s. S. Patrone. The MG 08 was mounted on a sled mount (Schlittenlafette) that was ferried between locations either on carts or else carried above men's shoulders in the manner of a stretcher. Pre war production was by Deutsche Waffen und Munitionsfabriken (DWM) in Berlin and by the government Spandau arsenal (so the gun was often referred to as the Spandau MG 08). When the war began in August 1914, 4,411 MG 08s were available to battlefield units. Production at numerous factories was markedly ramped up during wartime. In 1914, some 200 MG 08s were produced each month, by 1916—once the weapon had established itself as the pre eminent defensive battlefield weapon—the number had increased to 3,000; and in 1917 to 14,400 per month.

МГ 08/15

MG 08/15 – стандартты MG 08-ден жеңілдетілген және осылайша көшіруге ыңғайлы жеңіл пулемет жасауға жасалған "сәл жаңылыс әрекет" болды. Ол түпнұсқа MG 08-дің тікбұрышты қабылдағышы мен тұмсығының жоғарғы артқы және төменгі алдыңғы бұрыштарын "төмендету" және салқындатқыш жақтың диаметрін кішірейте беру арқылы жасалды. 1915 жылы полковник Фридрих фон Меркацтың жетекшілігімен қару жасаушылар тобы оны прототип ретінде сынап көрді, осылайша MG 08/15 пайда болды. MG 08/15 француздық Chauchat сияқты, көшіруге қолайлы болу идеясымен жасалған, яғни пулеметтің оттық күшін шабуыл жасаушы әскерлер ыңғайлы түрде алға жылжыта алады және тактикалық қолдау үшін позициялар арасында жылжыта алады. Сондықтан MG 08/15-ті жұмыс істеу үшін екі оқытылған жаяу әскері – атушы және оқ-дәрі тасушы қажет болды. Шабуыл кезінде қару қозғалыс барысында (марш атысы) атылатын, ал қорғаныс кезінде команда екі аяқты тізе бүгіп жатып ату үшін пайдаланатын. Мұны іске асыру үшін MG 08/15-те ауыр төрт аяқты тіреуіш орнына қысқа екі аяқты тіреуіш, ағаштан жасалған ұңғы және тапанша тұтқасы болды. MG 08/15 MG 08-ге қарағанда салмағы шамалы ғана жеңіл болды, ол "шабуылда қолдануға қиын" болды. Мұндай жетілдірулерге қарамастан, MG 08/15 Бірінші дүниежүзілік соғыста қолданылған ең көп таралған неміс пулеметі болып қала берді, 1918 жылы әр ротаға алты (72 пулемет бір полкке) бөлінді. Сол кезде әрбір жаяу әскер полкінде ауыр MG 08 пулеметтеріне қарағанда MG 08/15 жеңіл пулеметтерінің саны төрт есе көп болды. Осы мақсатқа жету үшін Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде шамамен 130 000 MG 08/15 жасалды, олардың көпшілігі Шпандау және Эрфурт мемлекеттік арсеналдарында өндірілді. Салмағының ауыр болуы мәселе болып қала берді, бұл "сәтсіз әрекет" болды.

Қарудың атауы (null acht fünfzehn) бастапқыда Екінші дүниежүзілік соғыста неміс армиясында сленгтік сөз ретінде қолданыла бастады. 08/15-тің істен шығуына бейімділігіне байланысты неміс сарбаздары қарудың атын армиялық тәжірибелерінде кез келген дұрыс емес нәрсені білдіру үшін пайдаланды.

lMG 08

Сумен салқындатылған, тіктөртбұрышты үлгідегі MG 08 автоматты жаяу әскер қаруының жеңілдетілген, ауамен салқындатылған нұсқасы – lMG 08, Spandau арсеналында қатаң орнатылатын ұшақ пулеметі ретінде әзірленді және 1915 жылы өндіріске енгізілді. Бір ғана пулемет орнатылып, Fokker Eindecker ұшақтарының E. I-ден E. III-ге дейінгі өндіріс үлгілерінде қолданылды. Алдыңғы әріптегі кіші әріп "L" Luft (ауа) емес, luftgekühlt (ауамен салқындатылған) дегенді білдірді. Кейіннен 1916 жылы Fokker D. III және Albatros D. I екіұшақтары пайда болған кезде lMG 08 жұптап орнатылып, винт арқылы атуға синхронды және бекітілген каулингтік пулеметтер ретінде қолданылды. DWM құрастырған Parabellum MG14, салмағы 22 фунт болатын, Maxim жүйесіне негіделген, мүлдем басқа, ауамен салқындатылатын және өте жоғары атыс жылдамдығымен (600-700 оқ/мин) ерекшеленетін қару болды. 1915 жылы енгізілген бұл қару, Otto Parschau атап өткендей, кейде қиындықтарсыз емес еді. Оның прототипі алдымен Parschau-дың A.16/15 Fokker A. III "жасыл машинасы" монопланында Fokker Stangensteuerung пулемет синхронизаторымен сынақтан өтті. 30 мамыр күні синхрондалған Parabellum пулеметі Parschau-ға қайтарылды және алғаш рет Fokker M.5K/MG Eindecker өндіріс прототипінің бес данасында синхрондалған алдыңғы қару ретінде қолданылды. Көп ұзамай ол артқы қорғаныс үшін икемді ұшақ бақылаушысының пулеметі ретінде де пайдаланылды. Ауамен салқындатылған "Spandau" lMG 08 алдыңғы қаруы MG 08 жаяу әскер пулеметінің қосалқы құралдарын, тұтқаларын және екіаяқты тұғырларын жоғалтты. Осы өзгерістер ұшақтың кабинасының алдында бекітілген, алға қарай атуға мүмкіндік берді. Пулемет синхронизациясы айналмалы винт арқылы қауіпсіз оқ атуды қамтамасыз етті. Жаяу әскердің MG 08 пулеметі үшін қолданылатын 105 мм диаметрлі цилиндрлі металл су муфтасы, стволдың маңызды тірегі болды. Бастапқыда ол салқындату тесіктерімен жеңілдетілді. Мұндай тесіктердің он төрт қатары муфтаның бүкіл ұзындығын айналдыра орналасқан, айналасындағы металл бетін жапқан. Олар жеті қатардағы тоғыз "сопақ" тесіктермен және жеті аралық қатардағы сегіз тесіктермен, сондай-ақ тесіктердің алдыңғы және артқы жағындағы екі дөңгелек тесіктермен кезектесіп орналастырылған. MG 08 сериялы пулеметтерде салқындату муфтасының қамтамасыз еткен физикалық нығайтуының арқасында, ауамен салқындатылған lMG 08 бастапқы үлгісінің тесіктерінің көп болуы – цилиндрлі салқындату муфтасының бастапқы айналасындағы металл бетінің 50% -ден астам бөлігін құрады – пулеметтің тым әлсіз болуына әкелді. Бұл сумен салқындатылған MG 08 жаяу әскер пулеметіне орнатылатын стволдың ұшын күшейту құралын орнатуға мүмкіндік бермеді.

A lightened air cooled version of the original water cooled rectangular pattern receiver MG 08 infantry automatic ordnance, the lMG 08, was developed by the Spandau arsenal as a rigidly mounted aircraft machine gun and went into production in 1915, in single gun mounts, for use on the E. I through the E. III production versions of the Fokker Eindecker. A lower case letter "L" beginning the prefix meant luftgekühlt (air cooled) rather than Luft (air). The lMG 08s were later used in pairs by the time of the introduction of the Fokker D. III and Albatros D. I biplane fighters in 1916, as fixed and synchronized cowling guns firing through the propeller. The Parabellum MG14 built by DWM was a lighter (22 lbs) and quite different, air cooled Maxim system gun with a very high rate of fire (600 700 rounds/min). It was introduced in 1915, and was, but not without serious problems on occasion (as noted by Otto Parschau), prototyped on Parschau's own A.16/15 Fokker A. III "green machine" monoplane with the Fokker Stangensteuerung gun synchronizer, received back with the synchronized Parabellum by Parschau on May 30, 1915 and first used in quantity as the synchronized forward firing armament on the five examples of the Fokker M.5K/MG Eindecker production prototype aircraft, and soon afterwards served as a flexible aircraft observer's gun for rear defense. The initial model of the air cooled "Spandau" lMG 08 front firing cowling machine guns had lost the stocks, grips, and bipods of the infantry MG 08s to adapt it to a fixed, forward firing mount forward of an aircraft's cockpit, with gun synchronization allowing safe firing through a spinning propeller's arc. The 105 mm diameter cylindrical sheet metal water jacket used for the infantry's MG 08, an important support member for the barrel, was initially over lightened with cooling slots, with fourteen rows of such slots completely surrounding and running the whole length of the jacket's circumferential sheetmetal. These alternated between seven rows of nine "oblong" slots, alternating with seven more intervening rows of eight slots and twin round holes fore and aft of the slots apiece. Because of the important physical reinforcement provided by the cooling jacket on the MG 08 series of guns, the excessive slotting of the initial model of the air cooled lMG 08 — amounting to slightly over 50% of the total area of the cylindrical cooling jacket's original circumferential sheetmetal — rendered the gun as too fragile, to the point of making it impossible to fit the muzzle booster that the water cooled infantry MG 08 guns could be fitted with.

Танкіге және әуеге қарсы нұсқасы

Маузер танкіге қарсы мылтығы қолданған 13,2 x 92 мм SR оғымен жабдықталған нұсқасы 1918 жылы ұсынылды. MG 18 TuF деп белгіленген бұл мылтық, Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңында шектеулі санымен ғана жабдықталды.

Қытай нұсқасы

Коммерциялық MG09 негізінде 1935 жылы қытайлықтар неміс сызбаларына толық сүйенбеген, бірнеше жақсартулар мен жаңа мүмкіндіктер енгізген 24-ші типті ауыр пулеметті шығара бастады. 1935 жылы Ұлттық революциялық армияға алғаш рет ұсынылған 24-ші типті ауыр пулемет, MG 08-дің бастапқы нұсқасын алмастыру мақсатымен жасалды. 1935 жылдан бастап ол ұлтшылдардың, коммунистердің және соғыс лордтарының стандартты ауыр пулеметі болды. Олар көбінесе Ханянг арсеналында өндірілді. Бастапқы MG 08 сияқты, көлік қиындықтарына байланысты, Қытай азамат соғысынан кейін NRA үшін M1917 Browning пулеметі және басқа пулеметтер Type 24 пулеметін бірте-бірте ығыстырды. PM M1910 және SG 43 Goryunov (немесе 53/57 типті пулемет) де Қытай азамат соғысынан кейін Type 24 ауыр пулеметін бірте-бірте алмастырды, бірақ ол Вьетнам соғысы кезінде 1960 жылдарға дейін ХХА, KPA және NVA қатарында қолданыста болды. 24-ші типті ауыр пулеметтің үш аяқты тұғыры MG 08 тұғырына ұқсас. Бұл пулеметті шана тәрізді тіреуге орнату мүмкін емес. Жаудың жаяу әскеріне бағытталғанда, оның тұмсығында дискі болады. Ұшаққа қарсы қолданылғанда, тұғырды биіктету үшін металл тіреу пайдаланылады және тұмсық дискісі болмайды. Пулеметтің қабылдағышы MG 08 қаруының корпусына ұқсас. Бастапқы MG 08 сияқты, оны пайдалану үшін төрт адамнан тұратын экипаж қажет. Type 24 ауыр пулеметі 7.92×57 мм Mauser патронымен жұмыс істейді, ол Ұлттық Қытайдың стандартты әскери мылтығының патроны. Қытай азамат соғысынан кейін Қытай Халық Республикасының милициясы мен резервтік бөлімдері бірқатар Type 24 HMG пулеметтерін 7.62×54 мм-дік орыс патронына айналдырды. Олар оқу мақсатында немесе фильмдерде түсіру үшін пайдаланылды, бірақ қызметке енгізілген жоқ.