Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапонияның Шига префектурасы, Оцу қаласындағы тарихи будда ғибадатханасы. Шига префектурасындағы ғибадатхана.
Historic Buddhist temple in Ōtsu, Shiga prefecture, Japan
the temple in Shiga Prefecture
Нагара сан Онджо жи (長等山園城寺), сонымен қатар Онджо жи немесе Мии дера (三井寺) деп те аталады, Жапонияда Хиэй тауының етегінде, Шига префектурасының Оцу қаласында орналасқан будда ғибадатханасы. Бұл Киотодан және Жапонияның ең үлкен көлі – Бива көлінен үлкен арақашықтықта емес. Тендай дінінің Джимон сектасының бас ғибадатханасы болып табылатын Мии дера, таудың басында орналасқан Энриаку джи ғибадатханасымен бауырлас және Жапониядағы төрт ірі ғибадатхананың бірі. Мии дера кешенінде барлығы 40 атаулы ғимарат бар. Мии дера – Сайгоку Каннон паломничествосының 14-ші ғибадатханасы.
Nagara san Onjo ji (長等山園城寺), also known as just Onjo ji, or Mii dera (三井寺), is a Buddhist temple in Japan located at the foot of Mount Hiei, in the city of Ōtsu in Shiga Prefecture. It is a short distance from both Kyoto, and Lake Biwa, Japan's largest lake. The head temple of the Jimon sect of Tendai, it is a sister temple to Enryaku ji, at the top of the mountain, and is one of the four largest temples in Japan. Altogether, there are 40 named buildings in the Mii dera complex. Mii dera is temple 14 in the Saigoku Kannon Pilgrimage.
Құрылтай және қақтығыстар
Онджо-дзи Нара дәуірінде құрылған. Ғибадатхана 672 жылы императорлық мұрагерлік дауынан кейін салынған. Император Тенджи қайтыс болды, ал оның ұлын Тенджидің ағасы өлтірді, содан кейін ол император Тенму ретінде таққа отырды. Темму ағасының құрметіне және естелігіне арнап Онджо-дзиді құрды. Мии-дера ("Үш құдықтың ғибадатханасы") деген ат екі ғасырдан кейін пайда болды. Бұл атты Тендай сектасының алғашқы абаттарының бірі – Энчин берді. Аталған есім ғибадатханадағы бұлақтардан шыққан, олар нәрестелерді ритуалдық түрде шомылу үшін қолданылды, сондай-ақ ғибадатхананың құрылысына үлес қосқан император Тенджи, император Тенму және императрица Джитоның құрметіне берілді. Бүгінде Кондо, яғни Бас зал, қасиетті судың бұлағына орналасқан. Энчиннің басшылығымен 859 жылдан 891 жылы қайтыс болғанға дейін Мии-дера күш алып, маңызға ие болды, соңында (Тодай-джи, Кофуку-джи және Энряку-джимен бірге) астананың рухани басшылығы мен қорғанысына жауапты төрт маңызды ғибадатхананың біріне айналды. Осы кезеңде Энриаку-джи мен Мии-дера бір-бірінен бөлініп, Тендай сектасының екі тармағы – Джиммон мен Санмон пайда болды. Бұл көбінесе идеологиялық айырмашылықтан гөрі географиялық бәсекелестік нәтижесінде туындады, бірақ бәсекелестік Энчиннің өлімінен кейін күшейді. 10 ғасырдың екінші жартысында басқа ғибадатханаларға ресми тағайындаулар мен ұқсас мәселелер бойынша бәсекелестік күрт өршиді. 970 жылы Энриаку-джидің *засу* діни ұйымға алғаш рет тұрақты әскер жинады. Мии-дера да көп ұзамай сондай әскер құрған болуы мүмкін. 989 жылы Мии-дераның бұрынғы абысы Йокей Энриаку-джидің абысы болуға тағайындалды, бірақ Энриаку-джидің ешбір монахы оның басшылығымен қызмет көрсеткісі келмеді. Ол көп ұзамай қызметтен кетті. Бірақ 993 жылы Мии-дера монахтары кек алып, Энриаку-джидің Санмон сектасын құрған Эннин бір кезде тұрған ғибадатхананы қиратты. Энриаку-джи монахтары да соны қайтарып, Энчинге байланысты 40-тан астам орынды қиратты. Соңында, Энчиннің Джиммон сектасының 1000-нан астам монахы Мии-дераға қашып, екі сектаның арасын толық нығайтты. 10, 11 және 12 ғасырлар бойы аббаттарды (засу) тағайындау кезінде көптеген *сохейлер*, яғни жауынгер монахтар қатысқан ұқсас оқиғалар орын алды. Мии-дераны Энриаку-джидің *сохейлері* тек 11 ғасырда төрт рет өртеп жіберді. Дегенмен, олар ортақ жауға қарсы біріккен кездер де болды, мысалы, 1081 жылы Нарадағы Кофуку-джиге жасалған шабуыл (осы жылы Кофуку-джи монахтары Мии-дераны өртеп жібергеніне жауап ретінде) және 1117 жылы Нараға жасалған тағы бір біріккен шабуыл.
Onjō ji was founded in the Nara period. The temple was founded in 672 following a dispute over Imperial succession. Emperor Tenji had died, and his son was killed by Tenji's brother, who was then enthroned as Emperor Tenmu. Temmu founded Onjō ji in honor and memory of his brother. The name Mii dera ("Temple of Three Wells") came about nearly two centuries later. It was given this name by Enchin, one of the earliest abbots of the Tendai Sect. The name comes from the springs at the temple which were used for the ritual bathing of newborns, and in honor of Emperors Emperor Tenji and Emperor Tenmu, and Empress Jitō, who contributed to the founding of the temple. Today, the Kondō, or Main Hall, houses a spring of sacred water. Under Enchin's guidance, from 859 to his death in 891, Mii dera gained power and importance, eventually becoming (along with Tōdai ji, Kōfuku ji, and Enryaku ji) one of the four chief temples charged with the spiritual guidance and protection of the capital. It was during this time also that Enryaku ji and Mii dera split away from one another, developing two branches of the Tendai sect, called Jimon and Sanmon. For the most part, this was more a geographic rivalry than an ideological schism, but it was an intense one nonetheless, and only grew more severe after Enchin's death. The rivalry turned violent in the second half of the 10th century, over a series of official appointments to other temples, and similar slights. The zasu of Enryaku ji in 970 formed the first permanent standing army to be recruited by a religious body. Mii dera can be assumed to have established one very soon afterwards. In 989, a former abbot of Mii dera by the name of Yokei was to become abbot of Enryaku ji; but none of the monks of Enryaku ji would perform services under his direction. He soon resigned. But in 993, the monks of Mii dera took revenge, destroying a temple where Ennin, founder of Enryaku ji's Sanmon sect, had once lived. The monks from Enryaku ji retaliated, destroying more than 40 places associated with Enchin. In the end, over 1,000 monks of Enchin's Jimon sect fled permanently to Mii dera, cementing the split between the two Sects. Over the course of the 10th, 11th and 12th centuries, there continued to be similar incidents, over the appointment of abbots (zasu), involving many sōhei, or warrior monks. Mii dera was burned to the ground by the sōhei of Enryaku ji four times in the 11th century alone. There were, however, times that the two united against a common enemy, including an attack on the Kōfuku ji in Nara in 1081 (avenging the burning of the Mii dera by Kōfuku ji monks that same year), and a united attack on Nara once more in 1117.
Генпей соғыстары
12 ғасырдың соңында Хиэй тауының монахтарының назары үлкен қақтығысқа – Генпей соғысына ауды. Тайра және Минамото әулеттері Хризантема тағына әртүрлі үміткерлерді қолдады, ал 1180 жылдың маусым айында Минамото Тайра самурайларынан қашып, өз үміткерлерін, принц Мочихитоны Мии-дераға әкелді. Мии-дера Энриаку-дзиден көмек сұрады, бірақ көмек көрсетілмеді. Мии-дера монахтары Минамото әскеріне қосылып, Мии-дера монахтары монастырға айналдырған Фудзивара әулетінің вилласы – Бёдо-инға қашты (1180 жылғы Удзи шайқасына қараңыз). Мии-дера мен Минамото одасына ашуланған Тайра но Киёмори Мии-дераны және Нараның көптеген храмдарын қиратуға бұйрық берді (Нара қоршауына қараңыз). Мии-дера монахтары Генпей соғысында тағы да көзге түсті, 1184 жылы Киотоға шабуыл жасаған Минамото но Йосинакаға қарсы Тайра жақтастарымен бірге күресті, Ходзюдзидоно сарайын өртеді және зейнеткер император Ширакава II-ні тұтқынға алды. Генпей соғысынан кейін Киото мен Нара храмдары, соның ішінде Мии-дера қайта салынғандықтан, ұзақ уақыт бойы салыстырмалы бейбітшілік орнады. Храмдар күшіне келген сайын, бәсекелестік қайта жанданды, бірақ Мии-дера мен Энриаку-дзи арасында айтарлықтай зорлық-зомбылық болған жоқ. 1367 жылы Мии-дерадан келген жаңа монах Нанзен-дзи храмы орнатқан баж салынатын постта қаза тапқанда, Мии-дерадан келген жауынгер монахтар Нанзен-дзиге шабуыл жасауға аттанды. Шогун күштері бүлікшілікті басу үшін жіберілгенде, Мии-дера монахтарын Энриаку-дзи және Кофуку-дзи сохейлері қолдап тұрғанын анықтады. Бір жылдан кейін Нанзен-дзи аббатының сөздеріне байланысты тағы бір шайқас болды. Мии-дера монахтары және олардың одақтастары шогун күштерін тағы да жеңіске жеткізді.
At the end of the 12th century, the attentions of the monks of Mount Hiei were turned towards a greater conflict: the Genpei War. The Taira and Minamoto families supported different claimants to the Chrysanthemum Throne, and in June 1180, the Minamoto brought their claimant, Prince Mochihito, to the Mii dera, fleeing from Taira samurai. Mii dera asked for aid from Enryaku ji, but was denied. The monks of the Mii dera joined the Minamoto army, and fled to the Byōdō in, a Fujiwara clan villa, which had been converted to a monastery by Mii dera monks (see Battle of Uji (1180)). Angered at the Mii dera/Minamoto alliance, Taira no Kiyomori ordered the destruction of Mii dera, and of many of the temples of Nara (see Siege of Nara). The monks of Mii dera figured once more in the Genpei War, fighting alongside Taira sympathisers against Minamoto no Yoshinaka, who invaded Kyoto in 1184, setting fire to the Hōjūjidono Palace and kidnapping the retired emperor, Shirakawa II. Following the Genpei War, there was a long period of relative peace, as the temples of Kyoto and Nara, including the Mii dera, were rebuilt. As the temples regained strength, rivalries reappeared, though little to no violence actually erupted between Mii dera and Enryaku ji. In 1367, when a novice from Mii dera was killed at a toll barrier established by the temple of Nanzen ji, warrior monks from Mii dera set out to attack Nanzen ji; when the shōguns forces were sent to quell the rebellion, they discovered Mii dera's monks to be supported by sōhei from Enryaku ji and Kōfuku ji as well. A year later, another battle erupted, over comments made by the abbot of Nanzen ji; the monks of Mii dera, along with their allies, defeated the shogun's forces once again.
Сенгоку кезеңі және одан кейінгі кезеңдер
XVI ғасырдың аяғында Мии-дера, көптеген жақын маңдағы ғибадатханалар сияқты, әскери (қорғаныс) күш пен соғыс қабілетін арттыру үшін одақтар іздеді. Асай және Асакура әулеттерінің жерлері Хиэй тауына ең жақын болды, бірақ бұл әулеттер, сондай-ақ ғибадатханалардың одақтас болған басқалары да Ода Нобунаганың қарсыластары еді. Бұл екі әулет Нобунага мен оның бас қолбасшысы Тоётоми Хидэёшиден ауыр жеңіліс көрді, сондықтан 1571 жылы олар ғибадатханалармен тығыз одақ құруға ұмтылды. Сол жылы Нобунага Хиэй тауындағы барлық нәрсені жоюға кірісті, таудың етегіндегі Сакамото қаласынан бастап, енриаку джи ғибадатханасын мақсатына қойды. Мии-дераның көп бөлігі қиратылды, өйткені жауынгер монахтар Нобунаганың үлкен және жақсы жаттығудан өткен самурай армиясына қарсы тұра алмады. Осы шабуылдардан кейін Хиэй тауының монахтарына, соңғы рет кешірім беріліп, ғибадатханаларын қайтадан салуға рұхсат етілді. Содан бері Мии-дераға ешқандай шабуыл жасалмаған және қиратылмаған.
In the late 16th century, Mii dera, along with many of the other nearby temples, sought alliances, for military (defensive) strength, as well as military power. The territories of the Asai and Asakura families were closest to Mount Hiei, but these families, as well as others the temples had allied with, were rivals of Oda Nobunaga. These two families suffered heavy defeats at the hands of Nobunaga and his chief general Toyotomi Hideyoshi, so in 1571 they sought a stronger alliance with the temples. That same year, Nobunaga set to destroying everything on Mount Hiei, starting with the town of Sakamoto at the foot of the mountain, and setting his sights on Enryaku ji at the summit. Much of Mii dera was destroyed, as the warrior monks failed against Nobunaga's large and highly trained samurai army. Following these attacks, the monks of Mount Hiei were finally granted a reprieve, and rebuilt their temples once more. Mii dera has never been attacked or destroyed since then.
Залдар мен қазыналар
Мии-дераның Кондо және Хондо (Негізгі зал және Будда залы) ішінде кем дегенде алты Будда мүсіні сақталған, олардың ішінде Император Тенджи сияқты әртүрлі императорлардың қасиетті жекелеген мүліктері бар. Бұл мүсіндер жасырынып, тек сирек және ерекше жағдайларда ғана көрсетіледі. Залдың ортасында Мироку, яки Майтрея Буддасының үлкен мүсіні тұр. Кондо 1599 жылы салынды, ол 672 жылы салынған және 1571 жылы қираған алғашқы құрылыстың орнына келген. Мии-дерада сондай-ақ 1072 жылы салынған Каннон-до да бар. Мии-дераның кешкі қоңырауы туралы көптеген әңгімелер мен аңыздар бар, олардың ішінде жауынгер монах Мусасибо Бенкей және тыйым салынған қоңырауға тиісуге батыл болған мақтанғақ әйел туралы әңгімелер де кездеседі.
Within the Kondō and Hondo (the Main Hall and Buddha Hall) of Mii dera, there are at least six statues of the Buddha, sacred personal possessions of various Emperors, including Emperor Tenji, which are hidden away and shown only on rare, special occasions, as well as one large statue of the Miroku, or Maitreya, Buddha in the center of the Hall. The Kondo was built in 1599, and is a replacement for the original, built in 672 and destroyed in 1571. Mii dera also has a Kannon do, built in 1072. The evening bell of Mii dera appears in many tales and legends, including one of the warrior monk Musashibo Benkei and another of a vainglorious woman who dared to touch the forbidden bell.
Енман-ин
Енман (円満院) – Мии-дераның қосалқы ғибадатханасы (тачху (塔頭)). Оны 987 жылы Киотодағы Оказакиде император Муракамидің ұлы, принц Гоэн құрған болуы мүмкін, онда ол Бёдоу-ин деп аталды. Бірақ басқа жазбаларда 1040 жылы император Го-Сузакудың қолдауымен Enman-ин атауымен салынғандығы айтылады. 1052 жылы Канпаку Фудзивара но Ёримичи өз әкесінің Удзидегі вилласын ғибадатханаға айналдырды, ол әйгілі Бёдоу-ин болды. Ал Оказакидегі бастапқы Бёдоу-ин Мии-дерамен байланысы болғандықтан «Мии Бёдоу-ин» деп аталды, сондай-ақ ол императорлық ханзада басқарушысы болғандықтан «Сакураи но мия» деп танылды. Эдо дәуірінің басында Мии-дера аумағындағы қазіргі орнына көшірілді. Оның Шиндэн-зукури стиліндегі негізгі резиденциясы 1647 жылы император Мейсёнің сыйы болды. Бұл резиденция 1619 жылы шогун Токугава Хидетаданың қызы, император Го-Мизуноның әйелі Токугава Масако үшін салынған. Ғимараттың жоспары солтүстіктен оңтүстікке қарай 2 қатарға орналасқан 6 бөлмеден тұрады, солтүстік-батыстағы бөлмеде император Мизуно қолданған тақ орналасқан. Бұл ғимараттағы Кано мектебінің қабырға суреттері 1929 жылы маңызды мәдени мүлік ретінде танылды. Алайда, қазіргі суреттер – репродукциялар, ал түпнұсқа жұмыстар сақтау үшін Киото ұлттық мұражайында сақталады. Енман-ин-тейен (円満院庭園) бағы 1934 жылы ұлттық көрікті жер деп жарияланды. Бақтың жоспары Соамиге тиесілі, ол сонымен қатар Киотодағы Гинкаку-дзидегі тас бақтың да авторы. Енман аумағында Оцуэ мұражайы (大津絵美術館) орналасқан, онда Эдо дәуірінде Токайдо және Накасендо жолдарымен саяхаттайтын адамдар арасында танымал болған Оцуэ гравюраларының коллекциясы жиналған.
The Enman in (円満院) is a sub temple (tatchū (塔頭)) of Mii dera. It may have been founded in 987 AD by Prince Goen, the son of Emperor Murakami in Okazaki in Kyoto, where it was called the Byōdō in, although other records state that it was built with the support of Emperor Go Suzaku in 1040 under the name of Enman in. In 1052, the Kanpaku Fujiwara no Yorimichi changed his father's villa in Uji into a temple, which became the famous Byōdō in, and the original Byōdō in in Okazaki was renamed the "Mii Byōdō in" due to its connection with Mii dera, or the Sakurai no miya as recognition that it was a monzeki temple with an Imperial prince as head abbot. It was relocated to its present location within the precincts of Miii dera in the early Edo Period. Its Shinden zukuri style main residence was a gift of Empress Meishō in 1647. It was originally built in 1619 for use by Tokugawa Masako, the daughter of Shogun Tokugawa Hidetada and wife of Emperor Go Mizunoo. The floor plan consists of a total of 6 rooms in 2 rows from north to south, and there is also a throne used by Emperor Mizunoo in one room in the northwest. The Kano school wall paintings in this structure were designated an Important Cultural Property in 1929; however, the painting in situ are reproductions, with the actual works stored at the Kyoto National Museum for preservation. The Enman in teien (円満院庭園) gardens was designated a National Place of Scenic Beauty in 1934. The layout of the garden is attributed to Sōami, who is also responsible by for the rock garden at Ginkaku ji in Kyoto. Within the grounds of Enman in is also the Otsu e Museum (大津絵美術館 ) with a collection of Otsu e votive prints which were popular with travelers on the Tōkaidō and Nakasendō roads in the Edo Period.
Коджо-ин
Коджо-ин (光浄院) – Мии-дераның Ямаока Кагетомо (1541–1604) салған қосалқы ғибадатханасы (тачху (塔頭)). Ямаока әулеті – Оми провинциясындағы Роккаку әулетінің тармақшасы, ал Ямаока Кагетомо – Тоётоми Хидэёсидің генералдарының бірі. 1584 жылы Ямаока Доами (道阿弥) болып, сақина тақты. Хидэёси қайтыс болғаннан кейін, ол Токугава Иэясуға адалдығын серттеді және 1603 жылы қазіргі Ибараки префектурасының Инасики қаласында орналасқан 10 000 коку Хитачи Футто доменінің даймиосы атанды. 1601 жылы Мии-дерадағы осы шағын ғибадатхананың құрылысына демеушілік етті. Коджо-ин 1601 жылы аяқталған Кякуден (客殿), яғни Қонақ үйімен ерекше көзге түседі. Бұл алты-жеті бөліктен тұратын, ағаш жапсырмалы иримоя цукури шатыры бар құрылыс, Мұроматчи кезеңінің соңындағы Шоин цукури сәулетінің көрнекті үлгісі ретінде Ұлттық қазына мәртебесіне ие болды. Ішкі жағы Кано мектебінің суреттерімен, әсіресе Кано Санракудың фусума суреттерімен безендірілген. Бұл суреттер 1976 жылы маңызды мәдени мүлік ретінде танылды. Коджо-ин-тейн (光浄院庭園) бағы 1934 жылы ұлттық көрікті орын деп жарияланды. Бақта Кякуденнің верандасының жиегіне дейін созылатын үлкен көл бар. Көлдің ортасында арал және бірнеше монолиттер орналасқан, ал құрғақ сарқыраманы бейнелейтін тастар тереңдік сезімін тудырады. Бақ Кякудендегі суреттердің композициясын көрсететін ағаштар мен гүлдерге толы. Алайда, 1941 жылы ауыр жаңбырдан кейін болған тасқын бақты қиратты. Бақтың бастапқы жоспарлары кейіннен қайта табылды, ал археологиялық қазбалар көлдің жиектері мен бақтың көптеген тастары жақсы сақталғанын көрсетті. Қайта құру жұмыстары 2017 жылы басталды.
The Kōjō in (光浄院) is a sub temple (tatchū (塔頭)) of Mii dera, built by Yamaoka Kagetomo (山岡景友) (1541 1604). The Yamaoka clan was a cadet branch of the Rokkaku clan native to Ōmi Province, and Yamaoka Kagetomo was one of Toyotomi Hideyoshi's generals. He took the tonsure in 1584, becoming Yamaoka Dōami (道阿弥). Following Hideyoshi's death, he pledged fealty to Tokugawa Ieyasu and in 1603 became daimyō of the 10,000 koku Hitachi Futto Domain in what is now Inashiki, Ibaraki. In 1601, he sponsored the construction of this chapel within Mii dera. The Kōjō in is noteworthy for its Kyakuden (客殿), or Guest Hall, which was completed in 1601. This six by seven bay structure with a wood shingled irimoya zukuri roof has been designated as a National Treasure as a representative example of Shoin zukuri architecture of the late Muromachi period. It is decorated inside with paintings by the Kano school, notably fusuma paintings by Kanō Sanraku. These painting were designated an Important Cultural Property in 1976. The Kōjō in teien (光浄院庭園) gardens was designated a National Place of Scenic Beauty in 1934. The gardens contain a large pond which extends almost to the edge of the verandah of the Kyakuden. The pond contains a central island and a number of monoliths, as a grouping of stones forming a dry waterfall giving a sense of depth. The garden is planted with trees and flowers which reflect the composition of the paintings within the Kyakuden. However, the gardens were destroyed in a landslide following heavy rains in 1941. The original layout diagrams for the gardens were later re discovered, and archaeological excavations found that the edges of the pond and many of the stones of the garden were preserved in good condition. Reconstruction work commenced in 2017.