Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Орлеандық Эрментруда (27 қыркүйек 823 – 6 қазан 869) – Карл II-ге тұрмысқа шығып, франктар патшайымы болған.
Ermentrude of Orléans (27 September 823 – 6 October 869) was the Queen of the Franks by her marriage to Charles II.
Патшалық
Патшалық туралы дәстүрлі тарихнама патшайымды патшаның "көмекшісі" және мұрагерлерді қамтамасыз ететін тұлға ретінде бейнелеген. П. Стаффорд патшайымдық мәселесін Эрментрудтің Каролингтер әулетіндегі рөлі арқылы жан-жақты зерттеді. Олардың билігі патшаның үйі шегінде және ішінара сарайда жүрді. Олардың ресми міндеттеріне патшаның үйін тиімді басқару, балалардың тәрбиесімен айналысу, қызметкерлерді бақылау және патшаның жеке қазынасын басқару кірді. Бұған қоса, олар патша отбасының қатысуын скандалдардан сақтап, әлеуметтік байланыстарды нығайту үшін жоғары лауазымды шенеуніктерге сыйлықтар тарту арқылы беделді де іспеттес болды. Осы себепті патшайымдардан ақылды, адал және ұятты болу күтілді. Әсіресе, Эрментрудтің замандасы Джон Скотт Эрюгена "күшті әйел" (femina fortis) деп сипаттаған. Оның атына 2 хат жазылған, оған тағы 5 хат жолданған, ал II Карлдың бұйрығымен жасалған 12 айыптамаға оның қатысы болды. Бос уақытында ол кесте тігуде шебер болған.
The traditional historiography on queenship has created an image of a queen who a king's "helpmate" and provider of heirs. P. Stafford has examined queenship in a lot of depth, using Ermentrude's role in the Carolingian dynasty. They had power within the royal household and partially within the court. Their official duty was running the royal household smoothly, such as directing the children's education, supervising the staff and managing the private royal treasury. They unofficially acted as hostesses, ensuring the royal family was not involved in scandals and giving gifts to high ranking officials in a society where this was important to maintain bonds. As a result, queens were expected to act as wise, loyal and chaste women. In particular, Ermentrude was described by a contemporary, John Scotus Eriugena, as a 'strong woman' (femina fortis). 2 letters written in her name survive, a further 5 letters were addressed to her, and 12 charges issued by Charles II had her involved. In her free time, she showed a gift for embroidery.
Қасиеттілік
866 жылы Эрментрудті Реймс архиепискобы Гинкмар, Карл II-мен арақатынастарында саяси тұрақсыздық болған кезде қадімдікке ие етті. Бұл оның үйлену тойынан 20 жылдан астам соң таж кигізілуі болды, сондықтан бұл күйеу жібегі емес, әйелдің таж кигізілу рәсімі еді. З. Мистринің сөзінше, бұл рәсім Эрментруда және жалпы патшайымдық туралы екі маңызды ойды көрсетеді: а) династиялық қауіпсіздік, ә) патшаға адал әйел болу. Рәсімнің барысында Эрментруда Киелі кітаптағы Сарамен үнемі салыстырылады, ал З. Мистри бұл Гинкмар мен Карл II-нің Эрментруда арқылы Каролинг әулетін мұрагерлермен құдалау әрекеті деп қорытындылайды. Себебі Сара, сенімін нығайтқанға дейін бала табуда қиындыққа тап болды, осылайша ұрпақ беру және династияның сақталуы терең сеніммен байланысты екенін көрсетті. Сәйкесінше, Эрментруда діни негіздерге қызығушылық танытты және Челлес пен Авеней сияқты бірнеше монастырлармен байланыста болды. З. Мистри атап көрсетеді, Гинкмар өз қадімдігінде және басқа да еңбектерінде патшайымдардың мінез-құлқына қатысты идеологияны дамытқан. Ол Эрментрудадан «Рахила сияқты сүйкімді, Ребекка сияқты дана, Сара сияқты адал» болуын күтті. Жақсы патшайым болудың осы тізімі Каролинг дәуірінде кең таралған, өйткені Эриугена Эрментруданы оның тазалығы, құлшынысы және үздіксіз дұғасы үшін мақтады – бұл қасиеттер Киелі кітаптағы әйелдерді еске түсіреді.
In 866, Ermentrude was consecrated by the Archbishop Hincmar of Rheims during a politically turbulent time regarding his relationship with Charles II. It was the coronation of a wife rather than a bride, as she was crowned over 20 years after her wedding. According to Z. Mistry, the ordination shows two important ideas about Ermentrude and queenship in general: a) dynastic security b) how to be a good wife to a king. Throughout the ordination, Ermentrude is repeatedly compared to Sarah from the Bible, and Z. Mistry concludes that this is an attempt from Hincmar and Charles II to bless the Carolingian dynasty with more heirs through Ermentrude. This is because Sarah struggled to have children until she reaffirmed her faith, showing that fertility and dynastic survival was entwined with devout faith. Fittingly, Ermentrude had an interest in religious foundations and associations with several convents, including Chelles and Avenay. Z. Mistry points out that Hincmar also developed an ideology for the behaviour of queens in his ordination and other works. He expected Ermentrude to be ‘loveable like Rachel, wise like Rebecca, loyal like Sarah.’ This list for how to be a good queen was common in Carolingian times, as Eriugena praised Ermentrude for her chastity, piety, and constant prayer, all virtues reminiscent of biblical women.