Кіріспе

Георгени қаласы

Георгени (Gyergyószentmiklós) – Румынияның Харгита округінде орналасқан муниципалитет. 2021 жылғы мәлімет бойынша халқы 15 844 адамды құрайды. Қала Трансильванияның шығысындағы этномәдени аймақ – Секели жерінде жатыр. Георгени қаласы төрт ауылды басқарады: Коваципетер (Kovácspéter), Лаку Рошу (Gyilkostó), Варгатац (Vargatag) және Висафолио (Visszafolyó).

География

Қала Харгита округінің солтүстік-шығыс бөлігінде, округ орталығы Миеркуреа Цюктан солтүстікке қарай орналасқан. Ол таулы аймақта, белгілі бір биіктікте орналасқан және шығыстан батысқа қарай Белчина өзені кесіп өтеді, ол Мюреш өзенінің оң саласы болып табылады. Жақын жерде екі табиғи ескерткіш орналасқан: Қызыл көл және Чейле Биказулу – шығыс Карпат тауларынан өтетін тар шатқал, ол Неамц округімен шекара құрайды.

Тарих

Георгени тарихи тұрғыдан Трансильванияның Секели жерінің бір бөлігі болды. Ол алғаш рет 1332 жылы айтылған. Бірнеше үзілістермен Венгрия Корольдігіне, Шығыс Венгрия Корольдігіне және Трансильвания Княздығына қарасты болды, әкімшілік жағынан қала Гиргиозекке бағынды. 1867 мен 1918 жылдар аралығында Венгрия Корольдігінің Чик округіне кірді. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін, 1918 жылдың желтоқсан айында Трансильванияның Румыниямен біріккені жарияланды. 1918-1919 жылдардағы венгр-румын соғысының басында қала румын әкімшілігіне өтті. 1920 жылғы Трианон шартынан кейін ол Румыния Корольдігінің құрамына кіріп, Чюк округіне қарады. 1940 жылы Екінші Вена шешімі Солтүстік Трансильванияны Венгрияға берді. Екінші дүниежүзілік соғыстың соңында, 1944 жылдың қазан айында румын және совет әскерлері қалаға кірді. Солтүстік Трансильвания аумағы 1945 жылдың 9 наурызына дейін совет әскери басқаруында болды, содан кейін ол қайтадан Румынияның бір бөлігіне айналды. 1952-1960 жылдар аралығында Георгени Мажар автономиялық аймағының, ал 1960-1968 жылдар аралығында Муреш Мажар автономиялық аймағының құрамына кірді. 1968 жылғы әкімшілік реформадан кейін аймақ таратылды және содан бері қала Харгита округінің құрамында.