Тосса-де-Мар: Каталониядағы Коста-Браваның әдемі қаласы, Барселонадан 100 км. Табиғаты, тарихы, GR 92 бағытымен танысыңыз! Жағажай демалысыңызды жоспарлаңыз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тосса-де-Мар – Испанияның Каталония аймағындағы муниципалитет, Коста-Брава жағалауында, Барселонадан шамамен 100 километр солтүстікке және Франция шекарасынан 100 километр оңтүстікке қарай орналасқан. Солтүстікке қарай біршама қашықтықта орналасқан Жирона әуежайы арқылы оған жетуге болады. Испанияның Жерорта теңізі жағалауымен созылатын GR 92 ұзақ қашықтықты жаяу жүргінші жолы Тосса-де-Марда тоқтау пунктіне ие. 10-шы кезең солтүстікке қарай Сант Фелиу де Гикольсқа дейін, ал 11-ші кезең оңтүстікке қарай Ллорет де Марға дейін жалғасады.
Tossa de Mar is a municipality in Catalonia, Spain, located on the coastal Costa Brava, about 100 kilometres north of Barcelona and 100 kilometres south of the French border. It is accessible through Girona Airport, some distance north. The GR 92 long distance footpath, which roughly follows the length of the Mediterranean coast of Spain, has a staging point at Tossa de Mar. Stage 10 links northwards to Sant Feliu de Guíxols, a distance of , whilst stage 11 links southwards to Lloret de Mar, a distance of .
Тарих
Неолит дәуірінен бастап қоныстардың мол дәлелдері бар, және бұл аймақта сол кезден бері үздірілмей халық тұрған деп саналады. Біздің заманымыздан бұрынғы 4-1 ғасыр аралығында алғашқы Ибериялық қоныстар пайда болды, ал одан кейін 1 ғасырда римдіктер келді. 966 жылы Тосса Барселона графы Мироның Риполл аббаттығына табыс етілді. Екі ғасырдан кейін, 1187 жылы Риполл аббаты Тоссаға жарлық берді, бұл Маунт-Гварди тауының ең жоғары нүктесінде шіркеу салынғанмен бірге болды, оның қалдықтары бүгінге дейін көрініп тұр. 12 ғасырдың біраз уақытында ортағасырлық қала қабырғамен қоршалды және Маунт-Гварди тауының ең биік жеріне қамал салынды, бұл қамал кейін жел диірменімен, ал одан кейін әлі де жұмыс істеп тұрған маякпен ауыстырылды. 1500 жылға қарай, халықтың өсуіне байланысты қаладан тыс алғашқы үйлер салынды. Бұл процесс 17 және 18 ғасырларда күрт жеделдеді, нәтижесінде 1950 жылдары жаппай туризм келгенге дейін дерлік өзгермеген қалалық құрылым қалыптасты. 1989 жылы Тосса-де-Мар әлемде бұқа күресіне қарсы қала деп жариялаған алғашқы қала болды.
There is ample evidence of settlements dating back to the Neolithic period, and it is believed that the area has been continuously populated since that time. Between the 4th 1st century BC the first Iberian settlements appeared, followed shortly after by the Romans in the 1st century. In 966, Tossa was ceded by Count Miró of Barcelona to the Abbey of Ripoll. Some two centuries later, in 1187, Tossa was granted its charter by the Abbot of Ripoll, coinciding with the building of a church atop Mount Guardí, the remnants of which can still be seen today. Sometime in the 12th century, the medieval town was walled off and a castle was built on the highest point of Mt. Guardí, this castle was to be subsequently replaced by a windmill, and this in turn by a lighthouse which is still operational. By the year 1500, the first houses were built extra muros to accommodate population growth. This process was greatly accelerated during the 17th and 18th centuries, shaping an urban configuration that was to remain practically unchanged until the arrival of mass tourism in the 1950s. In 1989, Tossa de Mar was the first place in the world to declare itself an anti bullfighting city.
Экономика
Тоссаның дәстүрлі түрде балық аулау қаласы болғаны туралы кең таралған пікірге қарамастан, орта ғасырларда және туризмнің пайда болуына дейін жергілікті экономика көбінесе ауыл шаруашылығы өндірісіне, негізінен жүзім мен пробкаға негізделген. 18-шы ғасыр мен 19-шы ғасырдың басында соңғысының (Америкаға тосқауылдар түрінде жіберілген) экспорттық нарығы гүлденген. Балық аулау дәстүрлі түрде ауыл экономикасына салыстырмалы түрде аз үлес қосса да, экономикалық дағдарыс кезінде ол табыс табудың тұрақты мүмкіндігін ұсынды. 2005 жылға дейін шағын балық шаруашылығы әлі де белсенді болып, жергілікті балықшылар отбасыларының бірнеше мүшесін жұмыспен қамтыды. Олардың көп бөлігі жергілікті мейрамханаларға және көршілес Бланес және Сант Фелиу де Гиксолс қалаларындағы балық базарларына сатылады.
Contrary to popular belief that Tossa has traditionally been a fishing town, in medieval times and until the arrival of tourism, the local economy was mostly based on agricultural production, principally grapes and cork. There was a thriving export market of the latter (in the form of cork taps shipped to the Americas) during the 18th century and early 19th century. Fishing has traditionally been a relatively minor contributor to the village's economy, although it has consistently provided an alternative source of income in times of economic crisis. A small fishing industry is still active as of 2005 and occupies a few members of local fishing families. Most of their captures are sold to local restaurants and in the fish markets in neighbouring Blanes and Sant Feliu de Guíxols.
Сант-Микельдің ежелгі ауруханасы
Бұл көне аурухана 1773 жылы кедейлерге арналған аурухана ретінде салынған. Оның негізін қалаушы Томас Видаль-и-Рей Америкада байлыққа ие болған. Бұл ғимарат екі қабатты және орталық ауласы бар. Қазір бұл ғимаратта ауылдың мәдени орталығы орналасқан. Оның қасында Сант-Микель капелласы бар, онда ерекше барокко стиліндегі құрбандық тақтасы орнатылған.
This ancient hospital was founded in 1773 as a hospital for the poor. The founder, Tomás Vidal i Rey had become wealthy in America. It is a building with two floors and a central courtyard. It now houses the cultural centre of the village. At its side is the chapel of Sant Miquel with a baroque altar of some note.
Аметллердегі римдік вилла
Бұл ауылдық вилла (б.з.д. 1-ғасыр – б.з. 6-ғасыры) римдік Тарраконенсис провинциясына тиесілі болған. Ол екі бөліктен тұрады: шаруашылық және рустикалық. Вилланың зор құндылығын оның қалдықтарынан – сусақтану орнынан, орталық жылу жүйесінен, мозаикалардан және жеміс сығу машинасының (ұнтақталған шырыштар жиналатын ыдысымен бірге) негізінен көруге болады. Мозаика фрагменттері, әсемдеулік жабын және мүсіндердің бірнеше бөліктері вилла иелерінің байлығын көрсетеді. Керамикалық құмыралар Жерорта теңізі аймағымен сауда байланысының куәсі. Егіншілік құралдары, балық аулау снарядтары және тоқыма станоктары шаруашылық және балық аулаумен айналысқанын көрсетеді. Шаштықтар, кішкентай қасықтар, сүйек және азу тісінен жасалған ыдыстар күнделікті өмірдің бір бөлігі болған.
This rural villa (1st century BC 6th century AD) belonged to the Roman province of Tarraconensis. It consists of two parts: the rural and the rustic. One can get an idea of its great value by looking, among other things, at the remains of the spa, the central heating system, the mosaics, and the base of a fruit press with the recipient for the crushed juices. Fragments of the mosaics, the stucco, and several elements of sculptures attest to the wealth of the owners of the villa. The ceramic vases are proof of the trade with the Mediterranean world. Farming tools, fish tackle, and loom tools reveal agricultural and fishing activities. Everyday life is evoked by other objects such as hairpins, small spoons, and bone and ivory utensils.
Қауымдық шіркеу
Сарагосалық шейіт Винсентке арналған бұл шіркеу 20 жылдық құрылыстан кейін 1775 жылғы 29 қарашада ашылды. Бұл ғибадатхана диоцездегі ең ірі шіркеулердің бірі болып табылады және маңызды мерекелерде Тосса-де-Мардың барлық халқын қабылдай алады. 1936 жылғы Азамат соғысы кезінде шіркеудің ішкі бөлігінің көп бөлігі қиратылды. Ішінде халықтың қадірлейтін қасиетті Себастьян шіркеуі орналасқан. Бұл құлшылық 15 немесе 16 ғасырда басталып, жыл сайын 20 қаңтарда "Vot del Poble" (халықтың серті) еске алу рәсімімен аяқталады. Розарийдің алтауы да 1936 жылғы қираудан аман қалды.
This church, dedicated to the martyr Vincent of Saragossa, was inaugurated on 29 November 1775, after 20 years of construction. The church is one of the largest in the diocese and can, during important celebrations, host the whole population of Tossa de Mar. Much of the interior of the church was devastated during the Civil War in 1936. Inside is the chapel of Saint Sebastian, a saint adored by the population. The devotion started in the 15th or 16th century and culminates each year on 20 January into the commemoration of "Vot del Poble" (pledge of the people). The retable of the Rosary has also survived the destruction in 1936.
Қабырғамен қоршалған ескі қала
"Vila Vella enceinte" – Каталония жағалауында қазірге дейін сақталған жалғыз ортағасырлық бекініс қаласы. Оның қазіргі келбеті 14 ғасырдың соңына дейін қалыптасқан. Онда түгелдей сақталған бастапқы периметрі, тісті қабырғалары бар тас қабырғалар, төрт мұнара және парапеттері бар үш цилиндрлі мұнарасы бар. Ең жоғары нүктеде, қазір маяк орналасқан жерде, 19 ғасырдың басына дейін Санта-Мария-де-Риполл монастырының аббатының қамалы, қаланың жергілікті билеушісі болған. 1931 жылы бұл орын ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды. Ескі қаланың ішкі жағы – тар, тас төселген көшелері, Губернатор үйі (қазіргі Муниципалдық мұражай), Қасиетті мата үйі ("Сант Драп"), ортағасырлық аурухана және романдық шіркеу мен готикалық шіркеудің қалдықтары бар сүйкімді орын.
The "Vila Vella enceinte" is the only example of a fortified medieval town still standing on the Catalan coast. Its present appearance dates back to the end of the 14th century. It still has the entire original perimeter with battlemented stone walls, four turrets, and three cylindrical towers with parapets. At the highest point, where the lighthouse stands today, was, until the beginning of the 19th century, the castle of the Abbot of the Monastery Santa Maria de Ripoll, the territorial Lord of the town. The site has been declared a national historic monument in 1931. The interior of the Old Town is a charming place with narrow, cobblestoned streets, the Governor's House (now the Municipal museum), the House of Holy Cloth ("Sant Drap"), a medieval hospital, and remnants of a Romanesque church and a Gothic church.
Қалалық мұражай
Қалалық мұражай, кеш готика стилінде салынған, Вила-Велланың ішкі қоршауында, губернатор үйінде орналасқан. Бұл бұрын Тосса-де-Мар және оның төңірегінің сот билігін жүргізген әкімдердің резиденциясы болған, олар Санта-Мария-де-Риполл монастырының аббаттары үшін билік еткен. Мұражай 1935 жылдың 1 қыркүйегінде ашылды. Онда испан және шетел суретшілерінің туындыларымен бірге, қазіргі заманғы өнердің маңызды коллекциясы бар, олар 1930-шы жылдары Тосса-де-Марға жиі келіп, Марк Шагалдың "Аспандық скрипкашысы" сияқты шығармалар жасаған. Археологиялық бөлімде палеолит дәуірінен кейінгі және соңғы орта ғасырға дейінгі артефакттар жиналған. Ерекше атауға лайық – IV ғасырдың соңы мен V ғасырдың басына жататын Аметллерлердің рим вилласының атриумында табылған мозаикалар. Суретшілермен бірге шотланд журналисі Арчи Джонстон және оның ағылшын-ирланд жазушысы әйелі Нэнси Джонстон 1934 жылы ескі қалада "Каса Джонстон" атты қонақ үй ашқан. Ғимарат әлі де сақталған, бірақ қазір ол үлкен "Дон Хуан" қонақ үй кешенінің бір бөлігін құрайды. Испания азамат соғысы аяқталғаннан кейін Джонстондар қонақ үйді босқындар балаларына берген. Тосса ұлтшылдардың бақылауына түспей тұрып, Джонстондар 70 баланы жүк көлігіне тиеп, Францияға қауіпсіз жерге жеткізген, оларды Франко әскерлері үздіксіз қуған. Нэнси Джонстон Тосса-де-Мардағы тәжірибелерін еске түсіретін екі мемуар жазды: "Испаниядағы қонақ үй" (1934-1936 жылдар аралығында қонақ үйді құру кезеңіндегі жақсы-жаман жайттарды сипаттайды) және "Ұшудағы қонақ үй" (1936-1939 жылдардағы соғыс жылдарын баяндайды).
The Municipal Museum, built in Late Gothic style, is situated in the Governor's House, inside the Vila Vella enceinte. It used to be the residence of the jurisdictional governors of Tossa de Mar and its environs, who ruled for the Abbots of the monastery Santa Maria de Ripoll. The museum was opened on 1 September 1935. It houses an important collection of contemporary art with works of Spanish and foreign artists who frequented Tossa de Mar during the 1930s, such as the Celestial Violinist by Marc Chagall. The archaeological section houses artefacts dating from the Paleolithical Period to the Late Middle Ages. Of particular note are the mosaics found in the atrium of the Roman Villa of the Ametllers, dating from the end of the 4th beginning of the 5th century. Associated with the artists were the Scottish journalist Archie Johnstone and his Anglo Irish writer wife Nancy Johnstone who established a hotel in the old town in 1934, the Casa Johnstone. The building still exists, although it now forms part of a larger hotel complex, the Hotel Don Juan. At the end of the Spanish Civil War, the Johnstones turned the hotel over to use by refugee children who, shortly before Tossa fell to the Nationalists, the Johnstones piled 70 children into a truck, and drove them to safety in France, being chased throughout by Franco's troops. Nancy wrote two memoirs recording their experiences in Tossa de Mar: Hotel in Spain, describing their ups and downs between 1934 and 1936, as they set up the hotel, and Hotel in Flight describing the war years, 1936 1939.