Лестер Хант: Вайоминг саяхатшысы және сенатордың трагедиясы

Кіріспе

Америкалық саясаткер (1892–1954)

Лестер Каллавей Хант, аға (8 шілде 1892 – 19 маусым 1954), Вайоминг штатының американдық Демократиялық партиясының саясаткері болған. Хант Вайоминг губернаторы лауазымына қатарынан екі рет сайланған алғашқы адам болды, ол 1943 жылдың 4 қаңтарынан 1949 жылдың 3 қаңтарына дейін штаттың 19-шы губернаторы қызметін атқарды. 1948 жылы ол АҚШ Сенатына үлкен артықшылықпен сайланды және 1949 жылдың 3 қаңтарында өкілеттіктерін бастады. Хант бірқатар федералдық әлеуметтік бағдарламаларды қолдады және төмен бағадағы денсаулық сақтау және стоматологиялық қызметтерді федералдық деңгейде қолдауды жақтады. Сонымен қатар, 1952 жылғы сайлаудағы республикашылдардың жеңісінен кейін Эйзенхауэр әкімшілігі ұсынған түрлі бағдарламаларды қолдады, оның ішінде Колумбия округіндегі нәсілдік сегрегацияны жою және Әлеуметтік қамсыздандыру жүйесін кеңейту сияқты шаралар бар еді. Сенатор Джозеф Маккартидің коммунизмге қарсы науқанына қарсы белсенді түрде күрескен Хант, Маккарти мен оның сенаторлық одақтастарына қарсы шығып, Конгресс мүшелерінің иммунитетін шектеуге және Конгресс депутаттарына қарсы қылмыстық іс қозғауға мүмкіндік беретін заң жобасын жақтады. 1953 жылдың маусым айында Ханттың ұлы Вашингтонда, жасырын полицей офицерінен жыныстық қызметтерді сұрағандығы үшін тұтқындалды (сол кезде гомосексуалдық әрекеттер заңмен тыйым салынған). Бірнеше республикалық сенаторлар, оның ішінде Маккарти, Хантқа ұлының қудалануымен және оқиғаның кеңінен жариялануымен қорқытты, егер ол қайта сайлауға түсуден бас тартса және дереу отставкаға кетсе, бірақ Хант одан бас тартты. 1953 жылдың 6 қазанында оның ұлы кінәлі деп танылды және айыппұл төледі. 1954 жылдың 15 сәуірінде Хант қайта сайлауға түсу ниетін жариялады. Алайда, Маккарти ұлының тұтқындалуын оған қарсы пайдалану туралы қаупін қайта жариялағаннан кейін ол шешімін өзгертті. 19 маусымда Хант Сенат кеңсесінде өзін-өзі өлтірді; оның өлімі Маккартидің беделіне ауыр соққы берді және 1954 жылы Сенаттың оны айыптауына әкелген факторлардың бірі болды.

Алғашқы жылдар

Иллинойс штатының шығысындағы Эдгар округіне қарасты Изабель қаласында туған Хант, алғаш рет жартылай кәсіби бейсболшы ретінде Вайомингке сапар шекті. 1917 жылы бітіргеннен кейін Ландер қаласына (Вайоминг) көшіп, тәжірибесін ашты. АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқанда, ол АҚШ Армиясының стоматологиялық корпусына қосылып, 1917 жылдан 1919 жылға дейін лейтенант қызметін атқарды. 1920 жылы Солтүстік-Батыс университетінде аспирантураны бітірген соң, Хант Ландердегі тәжірибесін жалғастырды. Ол Вайоминг штатының стоматологтар қауымдастығының президенті болды және 1924-1928 жылдар аралығында Вайоминг штатының стоматологтарды тексеру кеңесінің президенті болып тағайындалғаннан бастап мемлекеттік қызметке қадам басты.

Вайоминг

1933 жылы Хант Вайоминг штатының Фримонт округінен Өкілдер палатасына сайланды. Ол «ақылы бұзылу, еңкіш, ақымақтық, ақыл кемістігі немесе эпилепсиямен ауыратын» тұтқындарды стерилизациялауға рұқсат беретін евгеника заңын ұсынды. Бұл заң 1920 жылдары көршілес бірнеше штаттарда қабылданған заңдарға ұқсас болғанымен, қабылдана қоймады, ал кейін ол оны ұсынғанына өкіндігін айтты. 1934 және 1938 жылдары Вайоминг штатының мемлекеттік хатшысы болып сайланды және 1935 жылдан 1943 жылға дейін қызмет етті. 1935 жылы ол суретші Аллен Тэппер Труға 1936 жылдан бері Вайоминг штатының нөмірлік тақталарында бейнеленген «Жылқымен шабатын атты» суретін салуды тапсырды. Мемлекеттік хатшы болып қызмет еткенде, Хант Жұмыс жобалары басқармасының басылымы – «Вайоминг нұсқаулығының» авторлық құқығын жеке өзіне талап етті, себебі губернатор мен заң шығарушы орган штаттың зияткерлік меншігі ретінде жылқымен шабатын атты бейнесін сақтауға шара қабылдамады. Кітап танымал болды және Хант оның сатудан жеке пайда көріп отыр ма деген сұрақтар туды. Ол барлық тоқсандық роялти төлемдерін бекітіп, мемлекеттік қазынаға тапсырғанын көрсетті және 1942 жылы авторлық құқықты Вайоминг штатына өткізді. Хант губернаторлыққа қатарынан екі мерзімге сайланған алғашқы адам болды (1943-1949 жылдар). Оның бірінші мерзіміндегі ең маңызды заңнамалық жетістігі – мұғалімдерге арналған зейнетақы жүйесін енгізу болды. Екінші мерзімінде ол мемлекеттік қызметкерлерге зейнетақы жүйесін бірнеше рет ұсынды, бірақ нәтижеге қол жеткізе алмады. Бірінші мерзімінде республикалық АҚШ сенаторы Эдвард В. Робертсон Вайоминг штатындағы Харт-Маунтинде интернирленген жапон азаматтарының зәулім өмір сүріп, жабдықтар жинап отырғанын айыптады. «Денвер Пост» газеті оның шағымдарын растайтын материал жариялады. Хант мұны «саяси әңгіме» деп есептеп, «13 500 адамды дөңгелек арбамен тамақтандыру үшін қалаға азық-түлік әкелу мүмкін емес, және оны күн сайын әкелу тиімді емес» деді. Ол лагерьді аралап, тұтқындардың «өмір сүру деңгейі, менің ойымша, өте ұятты» екенін айтты. Соғыс аяқталғаннан кейін ол Соғыс көшіруіне жауапты органға: «Біз бұл эвакуацияланғандардың Вайомингте қалғанын қаламаймыз» деп хат жазды. Президент Рузвельт 1943 жылдың 16 наурызында Джексон-Хоул ұлттық ескерткішін құру туралы жарлық шығарғанда, Хант қарсылық көрсетуге қосылып, ескерткіш аумағында билік жүргізуге тырысқан кез келген федералды лауазымды адамды мемлекеттік полиция күштерімен ұстауға уәде берді. Конгресс 1950 жылға дейін Монументті қаржыландырудан бас тартты, содан кейін Вайоминг штатының екі АҚШ сенаторы – Джозеф О'Махони мен Хант Трумэн әкімшілігімен келісімге келді. Олар Монументтің көп бөлігін Гранд-Теттон ұлттық паркіне біріктірді, жоғалған кірістерді өтеуді қамтамасыз етті және жергілікті меншік иелерін қорғады. Хант 1940, 1944 және 1948 жылдары Демократиялық Ұлттық Конвентке Вайоминг штатынан делегат ретінде қатысты. 1948 жылы Ұлттық губернаторлар қауымдастығының төрағасы болды. Оның ресми губернаторлық портретін суретші Мишель Рашворт салған, ол Вайоминг штатының Шайен қаласындағы штаттық Капитолий ғимаратында ілінген.

Hunt was elected in 1933 to the Wyoming House of Representatives from Fremont County. He sponsored eugenics legislation that would have permitted the sterilization of inmates at Wyoming institutions if "afflicted with insanity, idiocy, imbecility, feeblemindedness, or epilepsy". The legislation, though similar to that enacted in several neighboring states in the 1920s, failed, and he later stated that he regretted sponsoring it. He was elected as Wyoming Secretary of State in 1934 and 1938, serving from 1935 to 1943. In 1935, he commissioned muralist Allen Tupper True to design the Bucking Horse and Rider that has appeared on Wyoming license plates since 1936. While serving as Secretary of State, Hunt personally claimed the copyright of the Wyoming Guidebook, a Work Projects Administration publication, after the Governor and legislature failed to act to preserve the bucking horse and rider design as the state's intellectual property. The book proved popular, and there were questions as to whether Hunt benefited personally from its sales. He was able to demonstrate that he had endorsed all quarterly royalty checks and turned them over to the state treasurer, and he transferred the copyright to the State of Wyoming in 1942. Hunt became the first person elected to two consecutive four year terms as governor, serving from 1943 to 1949. The principal legislative accomplishment of his first term was the enactment of a retirement system for teachers. He repeatedly proposed a retirement system for state workers in his second term without success. During his first term, Republican U. S. Senator Edward V. Robertson charged that the Japanese citizens interned at Heart Mountain, Wyoming, were leading pampered lives and hoarding supplies. The Denver Post wrote an exposé backing his complaints. Hunt dismissed that as a "political story" and said that "food stuffs cannot be brought into a city to feed 13,500 people in a wheel barrow and it would not be good business to bring it in every day." He toured the camp and said the internees' "living standard was, to my way of thinking, rather disgraceful." At the end of the war, he wrote to the War Relocation Authority that "We do not want a single one of these evacuees to remain in Wyoming." When President Roosevelt issued an executive order on March 16, 1943, creating Jackson Hole National Monument, Hunt joined in mobilizing opposition and said he would use state police to remove any federal official who tried to exert authority in the Monument's lands. Congress refused to fund the Monument until 1950, when Wyoming's two U. S. Senators, Joseph C. O'Mahoney and Hunt, reached a compromise with the Truman administration. It merged most of the Monument's lands into Grand Teton National Park, provided compensation for lost revenue, and protected local property owners. Hunt was a Wyoming delegate to the Democratic National Convention in 1940, 1944, and 1948. He chaired the National Governors Association in 1948. His official gubernatorial portrait was painted by artist Michele Rushworth and hangs in the state capitol building in Cheyenne, Wyoming.

АҚШ Сенатына сайлау

Хант 1948 жылы АҚШ Сенатына сайланды, оның мерзімі 1949 жылдың 3 қаңтарынан басталды. Ол үстемдікпен қазіргі республикашыл Э. В. Робертсонды жеңіп шықты. Оның саяси көзқарастары фискалдық консерватизмді және үлкен үкіметке қарсылықты қоғамдық тұрғын үйді қолдаумен және білім беруге федералдық көмекті ұлғайтумен үйлестірді. Сенатта қызмет еткен кезінде Хант Висконсин сенаторы Джозеф Р. Маккартидің жақтасы болмады, ал Маккартидің тактикасын сынауы оны 1954 жылғы сайлауда басты мақсатқа айналдырды. Мысалы, ол Конгресс мүшелерін қорлаушы мәлімдеме жасағандары үшін сотқа шақыруға мүмкіндік беру арқылы Конгресс иммунитетін шектеуге бағытталған заңды қолдады. Ол Сенаттың Қылмыстық істерді зерттеу комитетінде (Кефаувер комитеті деп белгілі) және Сенаттың Қарулы күштер комитетінде жұмыс істеді. Ол шетелдік көмек бағдарламаларын жақтады және Ресейдің бейбітшілік ұсыныстарының адал еместігін көрсету мақсатында қарусыздануға шақырды.

Ұлының тұтқындалуы мен Ханттың өз-өзіне қол жұмсауы

1953 жылдың 9 маусымында Ханттың 25 жастағы ұлы Лестер Младший, «Бадди» деп танылған, Кембридж қаласындағы Епископалдық теологиялық мектептің студенті және студенттік ұйымның президенті, Вашингтон қаласында, Лафайетт алаңында, Ақ үйдің солтүстігіне жақын және іргелес жерде, жасырын полицей офицерінен жыныстық қызмет сұрағаны үшін тұтқындалды. Бұл оның алғашқы құқық бұзушылығы болды, мұндай жағдайларды полиция әдетте кінәлінің отбасы шешетін мәселе ретінде тыныш қарастырады, бірақ тұтқындалу Сенаттағы республикашылдарға белгілі болды. Дрю Пирсонның «Вашингтондық көңіл көтеру» бағанында жарияланған мәліметтерге сәйкес, Хант қайтыс болғаннан кейін сенаторлар Стайлз Бриджес және Герман Уэлкер, егер Хант дереу Сенаттан зейнеткерлікке шықпаса және 1954 жылғы сайлауда қайтадан үміткерлікке түспесе, оның ұлын сотқа беретінін және ұлының тұтқындалуын кеңінен жариялайтындарын ескертті. Сенаттың тым тартысты болған кезінде Ханттың отставкасы Вайоминг штатының республикашыл губернаторына Ханттың қалған мерзімін толтыру үшін республикашыл өкілді тағайындауға және 1954 жылғы сайлауда қайтадан үміткер болуға мүмкіндік берер еді, бұл Сенаттағы билік тепе-теңдігін республикашылдардың пайдасына өзгертуі мүмкін еді. Хант бас тартты, ал оған жауап ретінде республикашыл сенаторлар Бадди Хантты қудаламағаны үшін Вашингтон полиция департаментінің моральдық бөлімінің инспекторы Рой Бликке жұмысынан айырылатынын мәлімдеді. Бұл туралы қысқаша хабарлар болғаннан басқа, Бадди Ханттың тұтқындалуы мен сотталуы сол кезде кеңінен таралмады. 1953 жылдың желтоқсан айында Хант журналист Пирсонға, егер оппозиция оның ұлының тұтқындалуын өзіне қарсы қолданса, ол қайта сайлануға түспейтінін айтты. Саяси қарсыластарынан, оның ішінде Вайоминг штатында оның ұлының тұтқындалуы туралы 25 000 дана листовка тарату туралы нақты ескертулер келгеніне қарамастан, 1954 жылдың 5 сәуірінде өткізілген сауалнама Хантқа 54,5% қолдау көрсетті, ал оның ең жақын қарсыласы 19,3% дауыс жинады. Сол айда сенатор Бриджес Вайоминг сайлаушыларына Хант-младшийдің құқық бұзушылығын жариялау туралы уәдесін қайталады. Эйзенхауэр әкімшілігі басқа тәсіл қолданып, Хантқа АҚШ Тариф комиссиясында жоғары жалақылы лауазым ұсынды, егер ол Сенатқа ешқашан үміткер болмауға келіссе. Бірақ ол Сенаттан кетпеді. 1954 жылдың 19 маусымында сенатор Хант өзінің Сенаттағы кеңсесінде, үйден әкелген .22 калибрлі мылтығымен өзін атып өлтірді. Ол жедел жәрдемге жеткізілді, бірақ бірнеше сағаттан кейін 61 жасында қайтыс болды. Ханттың өзін-өзі өлтіруінен бір күн бұрын сенатор Маккарти Сенаттың аты-жөні аталмаған бір мүшесін «жарайсыздан да нашар іс жасады» деп айыптаған еді. Ханттың өзін-өзі өлтіргенінен кейін Маккартидің одақтасы, Оңтүстік Дакота штатының сенаторы Карл Мундт, Маккартидің Хантты айыптағанын жоққа шығарды.

On June 9, 1953, Hunt's 25 year old son Lester Jr., known as "Buddy", who was a student and president of the student body at the Episcopal Theological School in Cambridge, Massachusetts, was arrested in Washington, D. C., for soliciting sex from a male undercover police officer in Lafayette Square, just north of and adjacent to the White House property. It was his first offense, which police normally handled quietly as a matter for the offender's family to address, but the arrest became known to Senate Republicans. According to Drew Pearson's "Washington Merry Go Round" column published after Hunt's death, Senators Styles Bridges and Herman Welker threatened that if Hunt did not immediately retire from the Senate and agree not to seek his seat in the 1954 election, they would see that his son was prosecuted and would widely publicize his son's arrest. In a closely divided Senate, Hunt's resignation would have allowed Wyoming's Republican governor to appoint a Republican to fill the remainder of Hunt's term and to run as an incumbent in the 1954 election, possibly affecting the balance of power in the Senate in favor of Republicans. Hunt refused, and in response, Republican Senators threatened Inspector Roy Blick of the Morals Division of the Washington Police Department with the loss of his job for failing to prosecute Buddy Hunt. Aside from these brief media accounts, the arrest and prosecution of Buddy Hunt was not widely publicized at the time. In December 1953, Hunt told journalist Pearson that he would not stand for re election if the opposition used his son's arrest against him, Despite the threats of publicity from his political opponents, including a specific threat to distribute in Wyoming 25,000 leaflets about his son's arrest, A poll taken on April 5, 1954, gave Hunt 54.5% support, with his nearest opponent at 19.3%. Later that same month, Senator Bridges renewed his threat to publicize Hunt Jr.'s offense to Wyoming voters. The Eisenhower administration, taking a different tack, offered Hunt a high paying position on the U. S. Tariff Commission if he agreed never to run for the Senate again. He did not, however, resign from the Senate. On June 19, 1954, Senator Hunt shot himself at his desk in his Senate office, using a .22 caliber rifle he apparently brought from home. He was taken to Casualty Hospital, where he died a few hours later at age 61. Just one day before Hunt's suicide, Senator McCarthy had accused an unnamed member of the Senate of "just plain wrong doing". After Hunt's suicide, McCarthy's ally Senator Karl Mundt of South Dakota denied that McCarthy was referring to Hunt.

Кейінгі сілтемелер

Аллен Дрюри, «Юнайтед Пресс Интернешнл» агенттігі үшін АҚШ Сенатын жамылған журналист, Ханттың шантажы мен өзін-өзі өлтіруін 1959 жылы жарық көрген, ең көп сатылған және Пулитцер сыйлығына ие болған «Кеңес бер және келісім» романының негізі ретінде пайдаланды. Романда Вайоминг штатынан сенатор Фред Ван Акерман Юта штатының сенаторы Бригхэм Андерсонды гомосексуалдық қатынасын пайдаланып шантаждайды. 1962 жылы роман Генри Фонданың қатысуымен Ото Премингер режиссерлік еткен фильмге айналдырылды. Вайоминг университетінің тарихшысы, штат тарихын жазған Т. А. Ларсон Ханттың өзін-өзі өлтіруі туралы есеп дайындап, оны Ханттың жесірі Нателлге жіберіп, жариялауға рұқсат сұрады. Бірақ ол сотқа берумен қорқытып, зерттеу нәтижелерін жариялауға келіспеді. Ханттың Маккартизмге қарсылығы мен оның ұлының қамауға алынуы Томас Маллонның «Fellow Travelers» (2007) романында көркемделіп суреттелген. Роман 1950 жылдары Вашингтондағы қатал саясатқа қадам басқан және өзінің гомосексуалды екенін білген жас адамның тарихын баяндайды. Бұл туындыға негізделген 2023 жылғы телесериал да жарық көрді. 2013 жылы Ханттың Сенаттағы әріптестері Маккарти, Уэлкер және Бриджеске қарсы өткен макеттік сотта барлығы үшөуі де «шантаж жасау және дене жарақаттары келтіру сияқты бірнеше айып тағылды». Бұл шара Ханттың өліміне арналған жаңа зерттеудің жариялануымен бірге ұйымдастырылды. Зерттеудің авторы – Роджер МакДаниел, пресвитериан дін қызметкері, Вайоминг штатының бұрынғы заң шығарушысы (1971–1981) және 1982 жылы АҚШ Сенатына кандидат болған демократ. Ол Ларсонның зерттеулерін пайдаланды.