Кіріспе
Британдық фолк-рок – 1960 жылдардың ортасынан бастап Ұлыбританияда пайда болған және 1970 жылдары ең үлкен қарқынға жеткен фолк-рок түрі. Халықтық және рок музыкасының қосылуының бірнеше бастаулары болғанымен, 1964 жылы британдық The Animals тобының "The House of the Rising Sun" әнінің сәттілігі Боб Диланды «электрлі» стильге көшуге итермелеген катализатор болды деп жиі айтылады. Олар, Animals тобы сияқты, халықтық және рок музыкасын біріктірді, одан кейін басқа музыканттар да осы үрдісті қолдады. Сол жылы The Beatles тобы өз музыкасына айқын халықтық элементтерді енгізе бастады, ең көрінеріті – "Beatles for Sale" альбомы. The Beatles және басқа британдық Invasion топтары өз кезегінде американдық The Byrds тобына әсер етті, олар 1965 жылдың сәуір айында Диланның "Mr. Tambourine Man" әнін жазып, 1960 жылдардың ортасында американдық фолк-рок қозғалысын бастады. Көптеген британдық топтар, әдетте британдық халықтық өркендеумен байланысты, 1960 жылдардың ортасында фолк-рокқа көшті, олардың ішінде Strawbs, Pentangle және Fairport Convention болды. Британдық фолк-рок Британия, Ирландия, Шотландия, Уэльс және Мэн аралының кельт мәдениеттерінде қабылданып, дамытылды, нәтижесінде кельттік рок және оның туындылары пайда болды, сондай-ақ Британиямен тығыз мәдени байланысы бар елдерде де ықпалды болды. Ол фолк-панк жанрының пайда болуына себепкер болды. 1980 жылдарға қарай жанрдың танымалдылығы күрт төмендеді, бірақ ол сақталып, қайта жандана түсті, өзінің бастауларынан таралған рок және халық музыкасы мәдениеттерімен бірігіп кетті. Кейбір сарапшылар британдық фолк-роктың кейбір түрлерінде музыканттардың рок пен халық музыкасын біріктірудің орнына дәстүрлі халықтық музыканы электрлі аспаптармен орындайтынын атап өтеді, және олар осы орындау стилін «электрлі халық» деп атайды.
British folk rock is a form of folk rock which developed in the United Kingdom from the mid 1960s, and was at its most significant in the 1970s. Though the merging of folk and rock music came from several sources, it is widely regarded that the success of "The House of the Rising Sun" by British band the Animals in 1964 was a catalyst, prompting Bob Dylan to "go electric", in which, like the Animals, he brought folk and rock music together, from which other musicians followed. In the same year, the Beatles began incorporating overt folk influences into their music, most noticeably on their Beatles for Sale album. The Beatles and other British Invasion bands, in turn, influenced the American band the Byrds, who released their recording of Dylan's "Mr. Tambourine Man" in April 1965, setting off the mid 1960s American folk rock movement. A number of British groups, usually those associated with the British folk revival, moved into folk rock in the mid 1960s, including the Strawbs, Pentangle, and Fairport Convention. British folk rock was taken up and developed in the surrounding Celtic cultures of Brittany, Ireland, Scotland, Wales and the Isle of Man, to produce Celtic rock and its derivatives, and has been influential in countries with close cultural connections to Britain. It gave rise to the genre of folk punk. By the 1980s the genre was in steep decline in popularity, but survived and revived in significance, partly merging with the rock music and folk music cultures from which it originated. Some commentators have found a distinction in some British folk rock, where the musicians are playing traditional folk music with electric instruments rather than merging rock and folk music, and they distinguish this form of playing by calling it "electric folk".
Шығу тегі
Халықтық және рок музыкасының бірігуі бірнеше көздерден туындағанмен, 1964 жылы британдық «The Animals» тобының «The House of the Rising Sun» әнінің жетістігі Боб Диланның электрлі музыкаға көшуіне ықпал еткені қабылданған. Сол жылы «The Beatles» тобы өз музыкасына айқын фольклорлық элементтерді енгізе бастады, оның ең байқалатыны – «Beatles for Sale» альбомындағы «I'm a Loser» әні болды. «The Beatles» және басқа британдық «жаңа толқын» топтары өз кезегінде калифорниялық «The Byrds» тобына әсер етті, олар рок аспаптарымен фольклорлық үлгідегі туындыларды және Боб Диланның шығармаларын орындауға кірісті. «The Beatles» тобының 1965 жылдың соңындағы «Rubber Soul» альбомында «Nowhere Man» және «If I Needed Someone» сияқты американдық фолк-рок толқынының ықпалында жазылған бірнеше ән болды. Осы кезеңде көптеген электрлі топтар халық әндерінің рок нұсқаларын ойнай бастады, ал фольклоршы музыканттар өз әндерін орындау үшін электрлі музыкалық аспаптарды пайдаланды, соның ішінде Дилан 1965 жылдың жазында Ньюпорт фольклорлық фестивалінде. Фолк-рок ағылшынның жаңадан пайда болған топтары арасында, әсіресе 1960 жылдардың соңындағы лондондық клубтық сахнада маңызды жанрға айналды. «Skiffle» қозғалысы, оған «The Beatles» сияқты көптеген ағылшын музыканттары орындаушылар ретінде қадам жасады, олардың американдық халық музыкасымен таныс екенін көрсетті. Олар рок музыкасының қалыпты форматы саналатын гитара мен барабанға негізделген үлгіні ұстанғандықтан, бұл топтар көбінесе американдық халық және фолк-рок музыкасын өз дыбысы мен шабытының орталығына бұрды. Осы топтардың арасында 1967 жылдан бастап «Fairport Convention» тобы болды, олар негізінен американдық шығу тегі немесе стилі бар үш альбомымен шағын жетістікке жетті, бірақ 1969 жылы «Liege & Lief» альбомымен бағытын түбегейлі өзгертті, ол американдық рухтағы фолк-рок пен ағылшын халықтық қайта жаңғыру өнімдерінің кездесуінен туындады. Алғашқы ағылшын халық музыкасының қайта жаңғыруы XIX ғасырдың соңы мен XX ғасырдың басында Сесил Шарп және Воган Уильямс сияқты тұлғалардың дәстүрлі ағылшын музыкасын жазу және мұрағаттауға үлкен күш жұмсады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезеңдегі екінші қайта жаңғыру осы жұмыстың негізінде салынды және Америкадағы ұқсас қозғалысты ұстанды, оған Маккартизм дәуірінде Англияға қашқан Алан Ломакс сияқты адамдар қосылды. Америкалық қайта жаңғыру сияқты, ол көбінесе саясатында солшыл болды, бірақ 1950 жылдардың басында Эван Макколл мен А. Л. Ллойд сияқты тұлғалардың басшылығымен, ол американдық басымдылыққа балама болатын ерекше ағылшын музыкасын жасауға тырысты. Олардың жауаптарының ішіндегі ең маңыздысы – үлкен қалаларда фольклорлық клубтардың құрылуы, 1953 жылы Макколл бастаған Лондоннан басталды. Бұл клубтар әдетте қалада орналасқан, бірақ оларда орындалатын әндер көбінесе индустриалды емес ауылдық өткенге сағыныш білдірді. Көп жағдайда бұл орта таптардың тастап кеткен танымал музыканы қабылдауы болды. 1960 жылдардың ортасына қарай Ұлыбританияда 300-ден астам фольклорлық клуб болды, олар дәстүрлі әндер мен әуендерді акустикалық түрде орындайтын артистерге маңызды мүмкіндіктер ұсынды, олар шағын, бірақ адал аудиторияға ойнап, өмір сүруді қамтамасыз ете алды. Бұл 1960 жылдардың соңында әртүрлі дәстүрлі әндер мен әуендерді білетін музыкалық шеберлікке ие және орындаушылар тобының пайда болуына әкелді. Халықтық қайта жаңғырудың бір бөлігі болған бірқатар топтар 1960 жылдардың ортасында электрлендірумен тәжірибе жүргізді. Олардың ішінде Ирландиядан шыққан «Sweeney's Men», таза акустикалық аспаптамадан кейін электрогитараны енгізген джаз-фолк тобы «Pentangle», 1968 жылы бір альбом шығарған «Eclection» және 1967 жылы блюграсс тобынан «прогрессивті Byrds» тобына айналған «Strawbs» болды. Алайда, олардың ешқайсысы осы бағыттағы тұрақты немесе үлгілі күш-жігерді көрсеткен жоқ. Сондай-ақ, фольклорлық клубтық айналымның өнімдері болып саналатын Сэнди Денни 1968 жылы әнші ретінде «Fairport Convention» тобына қосылды және Дэйв Свабрик, скрипкашы және сессиялық музыкант, ол 1969 жылы «Fairport» тобымен жұмыс істеген кезде кездескен электрлі музыкаға оң жауап берді. Нәтижесінде «A Sailor's Life» әнінің кеңейтілген интерпретациясы пайда болды, ол «Unhalfricking» альбомында жарық көрді. Бұл кездесу Эшли Хачинстің қызығушылығын тудырды, ол ағылшын халық биі және ән қоғамының кітапханасында зерттеуді бастады; нәтижесінде топтың 1969 жылғы «Liege & Lief» альбомы пайда болды, ол дәстүрлі әндер мен әуендерді топ мүшелері ұқсас стильде жазған туындылармен біріктірді, бәрі де Свабриктің күшейтілген скрипкасының арасында электрлі аспаптардың үйлесімінде орындалды, британдық фолк-рок үшін үлгі орнатты.
Қуанышы 1969-76
Британдық фолк-роктың 1970-ші жылдары Liege & Lief ізімен пайда болған қарқынды дамуы негізінен үш көзден туды. Біріншіден, қазіргі халық әншілері болды, олар енді «электрленді», соның ішінде Мистер Фокс, акустикалық дуэт Боб пен Кэрол Пеггтің айналасында құрылды, және Pentangle, бұрын электрлендірусіз көп жазған, 1970 жылы толығымен дәстүрлі материалдан тұратын төртінші альбомын – Cruel Sister шығарды, ол британдық фолк-рок үлгісінде орындалды. Сол сияқты, Свабриктің бұрынғы серігі Мартин Карти 1971 жылы Steeleye Span-ге қосылды, бұл халық музыкасы әлеміндегі көптеген адамды таң қалдырды. Spencer's Feat тобының қалдықтарынан құрылған Five Hand Reel, ең табысты және ықпалды фолк-рок топтарының бірі болды. Topic/RCA Records компаниясымен төрт альбом шығарған олар Еуропада танымал болды, онда көптеген концерттерін өткізді. Басқа танымал топтарда кең таралған «ағылшын» халық әуендерінен айырмашылығы, Five Hand Reel шотланд және ирланд әндерін орындады және 1975 жылы Melody Maker журналының «Жылдың халық альбомы» атағын жеңіп алды. Екіншіден, Fairport Convention мүшелері немесе бұрынғы мүшелері тікелей құрған топтар, оларды ұйымдар мен орындаушылардың отбасы пайда болған орталық деп қарастыруға болады. Сэнди Деннидің қысқа ғұмырлы тобы Fotheringay осылардың бірі болды, ал Steeleye Span тағы бірі, соңғысы 1969 жылдың соңында Fairport-тан кеткеннен кейін Эшли Хатчингс құраған дәстүрлі, бірақ негізінен электрлі топ ретінде қалыптасты. Ол Steeleye Span-нен үш альбомнан кейін кетіп, ақырында 2002 жылы тараған Albion Country Band, кейіннен Albion Band құрамын құрды. Albion Band өз кезегінде 1980-ші жылдардағы Home Service тобына әсер етті, оның үшінші альбомы Alright Jack (1985) жанрдың тағы бір көркемдік биіктігі деп есептеледі. Ағылшын фолк-рок топтарының шағын тобы бұрынғы фолк-рок топтарын үлгі етіп құрылды. Көбінесе үлгі Steeleye Span болды, сондай-ақ Кембридж тобы Spriguns of Tolgus, Нортумбриандық Hedgehog Pie және 1978 жылы уәдесіз Fiddler's Dram ретінде бастаған Oyster Band. Fiddler's Dram жиі «Бангорға бір күндік сапар» синглі үшін «бір хитке ие болғандар» деп есептелді, ол Ұлыбританияда 3-орынға жетті және «Steeleye Span-ға ұқсас» екендігі анық болды. Бірақ оларда Кэти Лесурф сияқты шынайы талантты әнші-күйші болды. Ол 1980 жылы Albion Band-ке кеткеннен кейін қалған мүшелері Oyster Band (кейін Oysterband) болып қайта құрылды, бұл 1980-ші және 1990-шы жылдары жанрдағы ең жақсы жұмыстардың кейбірін жасаған, дамып келе жатқан фолк-панк және тәуелсіз сахналарға енген, саяси тұрғыдан хабардар және ауыр фолк-рок тобы болды.
Төмендеу және өмір сүру 197785
Бір кезде электрофолк жанры кең танылуға жақын болды, ең жақсы көрсеткішін 1970-жылдардың басында-ортасында көрсетті. Steeleye Span тобы 1973 жылы «Gaudete» әнімен Рождестволық топ-20 хит-синглын, ал 1975 жылы «All Around My Hat» әнімен тағы бір топ-5 хитін шығарды. Осы аттас альбом олардың ең коммерциялық сәттілігі болды, сол жылы Ұлыбритания альбомдық чартында 5-орынға жетті. Қарама-қарсылығы, Fairport Convention азаматтар аз ғана сингл шығарды және британдық чарттарға аз әсер етті, бірақ олардың альбомдары 1970-жылдардың басында жақсы сатылды. «Liege & Lief» альбомы 1969 жылы 17-орынға, ал кейіннен шыққан «Angel Delight» альбомы 1971 жылы топ-10-ға енді. Олардың мансабының көп бөлігі, сол кезден бастап 1979 жылы топ тарағанға дейін, абырой мен сатудың төмендеуімен өтті. Бұл жағдай басқа электрофолк топтарына да тән болды. 1970-жылдардың соңы мен 1980-жылдардың басында жанрдан бас тарту немесе тірі қалу үшін күресу уақыты келді. Мұның себебі көбінесе 1977 жылы өркендеген панк-роктың көтерілісі деп есептеледі. Ол халық музыкасының идеологиясын өзгертті, музыканттық шеберлік және ән жазу туралы қағидаларды құлатты және бұрынғы буынның ескірген фольклорлық музыканттарынан артық ешкімді мақсат етпеді. Барлық танымал музыка трендтерінің аудиториясы өскенде ұрпақ проблемасы туындайды және оларды алмастыру мүмкін болмайды, бірақ фолк-рок үшін бұл үзіліс өте күшті болды. Соның салдарынан 1970-жылдардың соңында жас орындаушылар арасында фолк-панк дамыды, олардың кейбіреулері, мысалы Pogues және The Levellers, белгілі бір деңгейде табысқа жетті. 1980-жылдардың басында электрофолк жанрының ең төмен нүктесі болды. 1970-жылдардың ортасымен салыстырғанда, тек Albion Band (Home Service тобымен бірге) және Oysterband жанрдың негізгі өкілдері ретінде қалды, бұл, мүмкін, олардың ең өнімсіз кезеңі болды. Бұл, кем дегенде, жанрға ірі жазба компанияларының қызығушылығының болмауына байланысты болды. Фолк-рок жазба компаниялары үшін тіпті 1970-жылдардағы өркендеу кезеңінде де үлкен кіріс көзі болған емес. Осы қызығушылықтың жоқтығынан 1984 және 1986 жылдар арасында шыққан үш Home Service альбомы үш түрлі тәуелсіз лейблде (Jigsaw, Coda және Making Waves) жарық көрді, бұл олардың коммерциялық перспективаларын одан әрі төмендетті.
Қайта өрлеу 1985 жылдан қазіргі уақытқа дейін
1980 жылдардың соңында жанр үшін жағдай айтарлықтай жақсара бастады. 1979 жылы ресми түрде таратылса да, Fairport Convention 1980 жылдан бастап жыл сайын бастапқыда "қайта құрылу" концерттері деп аталған шараларды өткізді, ол ақырында Ұлыбританияның жазғы фестивальдер тізіміндегі маңызды орынға ие болған Cropredy фестиваліне ("Fairport's Cropredy Convention") айналды. 2022 жылға дейін фестиваль жалғасып келеді және әдетте 20 000-ға дейін көрерменді тартады, олардың барлығы да Fairport Convention жанкүйерлері емес. 1985 жылы топ қайта құрылғаннан кейін, олар ұзақ және табысты гастрольдерге шығып, жоғары бағаланған бірқатар альбомдар шығарды. Бұл жазбалардың қайта жандануының себебі, олар негізгі жазба индустриясын тастап, өз аудиториясын өсіруге және Woodworm және Matty Grooves атты өздерінің лейблдері арқылы тәуелсіз жазбалар шығаруға көшкені болды – бұл, ирониялық түрде, панк және пост-панк дәуірінің үдеуіне ықпал еткен даму еді. Albion Band бастапқыда театрлық қойылымдарға қатысып, 1993 жылдан бастап әлі де кең таралған фольклорлық клубтар мен кішігірім концерт алаңдарында өнер көрсетуге болатын кішігірім акустикалық топқа айналды. Бұл қадам электрлік фольклор орындаушыларының фольклорлық қайта жаңғыруға қалай сіңірілгенін көрсетуде де маңызды рөл атқарды. Fairport Convention-нің барлық мүшелері жеке немесе кішігірім топтарда фольклорлық клубтарда гастрольде болды, ал Cropredy фестивалінің құрамында электрлік сияқты акустикалық орындаушылар да бар. 1980 жылы Steeleye Span-нің "Sails of Silver" альбомы дәстүрлі әндерден айтарлықтай алшақтады. Бұл коммерциялық сәтсіздікке ұшырады және олар жартылай штатты гастрольдік топқа айналғандықтан алты жыл бойы соңғы альбомы болды. Дегенмен, 1986 жылы олар "Back in Line" альбомын шығарды және содан бері, бірнеше құрамдық өзгерістерге қарамастан, өнер көрсетуді жалғастырып, тағы сегіз альбом жазды. 1970 жылдары тараған Stone Angel және Jack the Lad сияқты бірқатар топтар қайта құрылып, жазба жасау немесе гастрольдік мансаптарын жаңартты.
Ағылшын рок музыкасына әсері
Хард-рок және прогрессивті рок-топтар, мысалы Led Zeppelin және Jethro Tull, фолк-рок қозғалысының бөлігі саналмаса да, өз музыкаларына халық музыкасының элементтерін қосты. Led Zeppelin 1970 жылы Бат фестивалінде Fairport Convention тобымен бір сахнада болды. Роберт Плант пен Джимми Пейдждің осы жанрға деген қызығушылығы алғаш рет Led Zeppelin III (1970) альбомындағы дәстүрлі баллада "Gallows Pole" жазылғанда байқалды, ол олардың әдеттегі блюзға бағытталған рок өнімдерінен ерекшеленеді. Осы кезде олар Coda (1982) альбомында жарияланған "Poor Tom" балладасын да жазды. Бұл ықпал олардың ең танымал альбомы Led Zeppelin IV (1971) альбомында одан да айқын көрінді, онда американдық фолк-рок пен ағылшын электрлік фолк элементтері "Stairway to Heaven" және ең айқын "The Battle of Evermore" әндерінде кездеседі, онда Сэнди Денни Led Zeppelin альбомында қонақ әнші ретінде шақырылған жалғыз адам болды. Бұл ықпалдар кейінгі альбомдарда да көрінді, бірақ топ Presence (1976) альбомынан бастап хард-рок дыбысына оралғанда азайды. Led Zeppelin электрлік фольктен алшақтағанда, британдық блюз қозғалысының тағы бір ұзақ өмір сүрген өкілі Jethro Tull оған қарай бет бұрды. Иан Андерсон 1974 жылы Steeleye Span тобының Now We Are Six альбомын продюсерлікке алып, алғаш рет Minstrel in the Gallery (1975) альбомында дәстүрлі дыбыстарға қызығушылық танытты, бірақ 1977 жылы Songs from the Wood (1977) альбомымен Андерсон тобын электрлік фолк саласына енгізді. Альбомдағы барлық әндер ауылдық өмірге арналған, ал топтың әдеттегі электрондық аспаптары мен сыбызғысынан басқа, мандолина, лютня және орган да қолданылды. "Hunting Girl" және әсіресе "Velvet Green" атты екі трек Андерсонның ән жазу қызығушылығына сай эротикалық халық балладаларының форматын ұстанды. Осы үлгідегі тағы екі альбом жарық көрді: Heavy Horses (1978) және Stormwatch (1979), бұл Андерсон 1980-жылдардың басында электрондық музыкаға көшкенге дейін шартты фолк-рок трилогиясын құрады. Айырықша жағдай, осы кезде Fairport Convention тобының мүшесі Дейв Пегг Jethro Tull тобына қосылды.
Электрлі және прогрессивті фольк
Прогрессивті фольк 1960 жылдардың ортасында Ұлыбританияда халықтық жанрдың көркемдік деңгейін көтеру ниетімен, сондай-ақ түрлі әсерлерге жауап ретінде пайда болды, көбінесе акустикалық аспаптарды джаз, блюз және әлемдік музыкамен үйлестіре отырып. Осының нәтижесінде, 1960 жылдардың соңында электрлік фольк туғанға дейін ол Ұлыбританияда қалыптасқан, бірақ анықтау қиын және алуан түрлі жанр ретінде танылды. Оған Donovan, Incredible String Band, Pentangle, Strawbs, Nick Drake, Roy Harper, John Martyn және түпнұсқа Tyrannosaurus Rex сияқты орындаушылар жатты. Олардың кейбіреулері, әсіресе Incredible String Band, психоделикалық фольк деп аталатын тағы бір қосалқы жанрға дамыды. Электрлік фольк пайда болғаннан кейін, бұл фольк жанрының дамуына зор әсер етті. Біріншіден, 1965 жылдан бері американдық үлгідегі электрлендіруден қашқан көптеген топтар енді оны қабылдады, ең айқын мысалдары – Pentangle, Strawbs және акустикалық дуэт Tyrannosaurus Rex, олар T Rex тобына айналды. Бұл прогрессивті фолькті дәстүрлі материалға қайта бұрды. Дэндо Шафт және Amazing Blondel сияқты акустикалық орындаушылар да осы кезеңде пайда болды және осы тенденцияның мысалы болып табылады. Прогрессивті фольк пен прогрессивті рок арасындағы шекарада берік тұрған топтардың мысалы – Comus (қызмет ету мерзімі қысқа болды) және Ренессанс, олар классикалық музыка элементтерін қосып, фольк пен рок жанрларын біріктірді. Прогрессивті фольк жанры 1960 жылдардың соңына дейін жалғасты, бірақ кейіннен электрлік фольк пен прогрессивті рок көлеңкесінде қалды, және жаңа формада қайта жандануы мүмкін.
Ортағасырлық халықтық рок
1970 жылдан бастап электрлік фольк музыкасынан шабыт алған көптеген орындаушылар, әсіресе Англияда, Германияда және Бретаньде, өз музыкасының негізі ретінде ортағасырлық және Ренессанс кезеңінің музыкасын пайдаланды. Бұл Fairport Convention тобының шығармашылығында басым болған жаңа және 19 ғасырдың балладаларынан өзгеше болды. Бұл Steeleye Span тобы зерттеген бағытты жалғастырды және олардың 1972 жылғы «Below the Salt» альбомымен көрнекті болды. Аталған бағыттағы топтардың ішінде Gryphon, Gentle Giant және Third Ear Band бар. Германияда 1970 жылы акустикалық фольклорлық топ ретінде құрылған Ougenweide, электрленгеннен кейін болашақ неміс электрлік фольклорының бағытын белгілеп, тек жоғары неміс тіліндегі ортағасырлық музыканы пайдалануды жөн көрді. Бретаньде кельт рок қозғалысы аясында 1977 жылдан бастап Ripaille және 1979 жылдан Saga de Ragnar Lodbrock сияқты топтар ортағасырлық музыкаға ерекше назар бөлді. Дегенмен, 1970 жылдардың соңына қарай осы орындаушылардың көпшілігі тарап кетті немесе Gentle Giant және Gryphon сияқты прогрессивті рок жанрының дамуына бет бұрды. Ортағасырлық фольк-рок жанрының қазірге дейін сақталған және танымал өкілі – Ритчи Блэкмор және оның Blackmore's Night тобы.
Кельт тас
Бастапқыда кельт рок электрлік фолькті қайталады, бірақ ағылшын халық музыкасының элементін өзінің халық музыкасымен алмастырды. Бұл тез арада Кельт ұлттарының және Англияны қоршаған аймақтардың барлық жерінде көрінді – Ирландия, Шотландия, Мэн аралы, Уэльс, Корнуолл және Бретань электрлік фольк үлгісін қабылдап, бейімдеді. 1970-ші жылдардың кем дегенде бірінші жартысында кельт рок халықтық тамырларына жақын болды, оның репертуары дәстүрлі кельт скрипкасы мен арфа күйлеріне, тіпті дәстүрлі вокалдық стильдерге көп сүйенді, бірақ рок-топтардың күшейту және перкуссия деңгейлерін пайдаланғандықтан, оны электрлік фольк қозғалысының бір бөлігі деп санауға болады. Дегенмен, ол кельт панк, кельт метал және басқа кельттік синтез сияқты жаңа туындылар мен гибридтерге дамығанда, бастапқы электрлік фольк үлгісі жоғалуға бет бұрды.
Халықтық панк
1980 жылдардың ортасында ағылшын халық музыкасының жаңа өркендеуі басталды, бұл жолы панк-роктан алынған энергия мен саяси шабуылды халықтық формалармен үйлестірді. The Men They Couldn't Hang, Oysterband, Билли Брэгг және The Pogues басшылардың қатарында болды. 1980 жылдары халық билері де танымал болды, оны English Country Blues Band және Tiger Moth топтары насихаттады. Келесі он жылдықта Эдвард II & the Red Hot Polkas тобы ағылшын халық музыкасында регги элементтерін қолданды, әсіресе олардың 1987 жылы жарық көрген "Let's Polkasteady" альбомында.
Халықтық металл
1960 жылдары электрлі фолк музыкасының пайда болуына ерекше ұқсас процесспен, ағылшынның трэш-метал тобы Skyclad 1990 жылы шыққан "The Wayward Sons of Mother Earth" дебюттік альбомының бірнеше тректеріне сессиялық музыканттан шамылдырық аспабын қосты. Бұл жақсы қабылданыс тапқан соң, олар толық уақытты шамылдырықшыны жұмысқа алды және ерекше халықтық және джиг стиліне бет бұрды, осылайша олар фолк-металдың негізін қалаушылар ретінде танылды. Бұл Дублин қаласындағы Cruachan тобына дәстүрлі ирланд музыкасын қолданып кельт металл жанрын құруға тікелей түрткі болды. Осы процесті қайталауға басқа да әрекеттер жасалды, мысалы, "Orphaned Land" тобының Таяу Шығыс халық музыкасы, "Skyforger" тобының Балтық халық музыкасы және "Korpiklaani" тобының Скандинавия халық музыкасы. Германияда бұл үрдіс нео-ортағасырлық музыкамен, яғни ортағасырлық металл деп аталатын музыкамен тығыз байланысты.
Фестивальдар
Фейрпорттың Cropredy Конвенциясы (бұрынғы Cropredy фестивалі) 1980 жылдан бері жыл сайын Оксфордширдегі Банбериден бес шақырым солтүстікке қарай орналасқан Кропреди ауылының жанында өткізіліп келеді және 20 000-ға дейін жанкүйерді тартады. Бұл Ұлыбританияның халықтық фестиваль күнтізбесіндегі маңызды шаралардың бірі болып табылады. 2005 жылы Саффолк штатындағы Кентвелл залында ашық аспан астында сәтті концерт өткізгеннен кейін Steeleye Span өздерінің Spanfest деп аталатын жыл сайынғы фестивалін өткізуге шешім қабылдады. Басқа, көбінесе дәстүрлі, халықтық фестивальдер (Шрусбери, Тауэрси, Кембридж және Сидмут, мысалы) қазір халықтық рок жанрының орындаушыларының концерттерін тұрақты түрде өткізеді.