Ирландиялық Францискан шежірешісі Джон Клин және Қара Өлім туралы жазбалары
John Clyn
Ирландиялық францискан саяхатшысы Джон Клин (1286-1349) туралы мағлұмат. Өмірі, шығу тегі, және Қара өлім кезеңіндегі жазбалары. Тарих, дін, генеология.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық францискандық іргелі тарихшы Джон Клин, О. Ф. М. (шамамен 1286 – 1349), Килкеннидегі Friars Minor орденінің мүшесі, 14 ғасырдағы ирландиялық монах және тарихшы, қара өлім кезеңінде өмір сүрді.
Irish Franciscan Irish chronicler
John Clyn, O. F. M. (c. 1286 – c. 1349), of the Friars Minor, Kilkenny, was a 14th century Irish friar and chronicler who lived at the time of the Black Death.
Өмірбаян
Клин шамамен 1300 жылға дейін Лейнстерде, мүмкін, Baile a Clinn/Клиннің қаласы/Клинстоун қалашығында, Конахи приходында, Килкенниден солтүстік-батысқа қарай алты жарым шақырым жерде туған. Клин тегі Сомерсет және Бристольде кездеседі, бұл оның англо-нормандық ата-бабаларының шыққан жері болған болуы мүмкін.
Clyn was probably born in Leinster some years prior to 1300, possibly at Baile a Clinn/Clyn's town/Clintstown, in the parish of Conahy, some six and a half miles north west of Kilkenny. The surname Clyn is found in Somerset and Bristol, which may have been where his Anglo Norman ancestors originated.
Мансап
Епископ Джеймс Ушер, мүмкін қателікпен, Клиннің францискан орденінің дәрігері болғанын айтты. Бұл мәлімдеме негізсіз болғандықтан, болжам болуы мүмкін. Клин жақсы білім алған, бірақ қай жерде білім алғаны белгісіз. Ол Дублин университетінде оқыған болуы мүмкін, ал Оксфорд пен Кембридж одан да алыс мүмкіндіктер. 1336 жылы Клин Каррик монастырының сақшысы ретінде тіркелген; Бернадетт Уильямс сол кезде ол шамамен елуге жуық болған болар деп санайды ("батыры Фульк де ла Фрейннің жасымен шамалас"), себебі бұл лауазымға ересек адам қажет болған. Клин 1346 жылы Марсельдегі Кіші монахтардың Бас жиналысына қатысқан болуы мүмкін. 1336 мен 1348 жылдар аралығында ол Килкенниге көшіп барды. Джон Клин "Қара өлім" туралы күнделік жазды, ол осы індет туралы маңызды біріншілік дереккөз болып табылады. Ол "жұмысты аяқтауды" қалағандар үшін бос беттер қалдырды. Ол 1349 жылдың 17 маусымынан кейін де тірі болды, оның жылнамасындағы соңғы жазбасы Фульк де ла Фрейнге арналған мақтау сөз болды. Клиннің осы аурудан қайтыс болғаны белгісіз. Ирландияда "Қара өлім" 1350 жылға дейін жалғасса да, Клин аман қалған болуы мүмкін. Егер осылай болса, онда ол "досының, және мүмкін де меценаты Фульк де ла Фрейннің қайтысынан" кейін жазуын тоқтатқан болуы мүмкін.
Bishop James Ussher stated, possibly in error, that Clyn was a doctor of the Franciscan Order. This statement may be a presumption as it has no supporting evidence. Clyn was well educated, though just where he received his education is unknown. He may have attended the university at Dublin, while Oxford and Cambridge remain more distant possibilities. Clyn is recorded as the Guardian of the friary of Carrick in 1336; Bernadette Williams believes that he would have been about fifty at that time ("around the same age as his hero Fulk de la Freigne"), as someone mature would have been needed to hold that post. Clyn may have attended the General Chapter of the Friars Minor at Marseilles in 1346. At some point between 1336 and 1348 he moved to Kilkenny. John Clyn wrote a diary, or journal, about the Black Death, which has become a key primary source on the plague. He left blank pages for those who wanted to "finish the work." He was still alive after 17 June 1349, his last entry in his annals being a eulogy for Fulk de la Freigne. It is unknown whether Clyn perished from the disease. Though the Black Death persisted in Ireland until 1350, Clyn may have survived it. If this is the case, he may have ceased writing " because of the death of his friend, and perhaps patron, Fulk de la Freigne."
Ерекше жазба
Уақытпен бірге ең маңызды істер жойылып, болашақ ұрпақтардың естелігінен өшпеуі үшін, мен осы көптеген жамандықтарды көріп, зұлымдықпен толы бүкіл әлемнің өлімді күтіп тұрғанын сезіп, шындығында естігенімді және зерттегенімді жазуға кірістім. Жазу жазушымен бірге жойылмасын, немесе жұмысшымен бірге жұмыс тоқтамасын деген ниетпен, болашақта біреу тірі қалса, Адамның ұлы осы аурудан аман қалса, осы басталған жұмысты жалғастыру үшін пергамент қалдырамын.
"So that notable deeds should not perish with time, and be lost from the memory of future generations, I, seeing these many ills, and that the whole world encompassed by evil, waiting among the dead for death to come, have committed to writing what I have truly heard and examined; and so that the writing does not perish with the writer, or the work fail with the workman, I leave parchment for continuing the work, in case anyone should still be alive in the future and any son of Adam can escape this pestilence and continue the work thus begun."