Кіріспе

Франсуаза Саганның 1954 жылғы романы "Қайғыға қош сау, Көңіл көтеріңкілік!" – Франсуаза Саганның романы. 1954 жылы, автордың жасы 18-де жарық көрген бұл кітап бірден үлкен қызығушылық тудырды. Атауы Пол Элуардың "À peine défigurée" өлеңінен алынған, ол "Adieu tristesse/Bonjour tristesse" деген жолдармен басталады. 1958 жылы Ото Премингер режиссерлік еткен ағылшын тіліндегі бейімделуі жарық көрді.

Сюжеттің қысқаша мазмұны

17 жасар Сесил өзінің жазын француз Ривьерасындағы виллада әкесі Реймондпен және оның қазіргі сүйіктісі, жас, беткей, сәнді Эльзамен бірге өткізеді, ол Сесилмен жақсы қарым-қатынаста болады. Реймонд - өзінің сериялық флиртерлік әрекеттерін Оскар Уайльдтың: "Гунаһ - қазіргі әлемде өмір сүретін бірден-бір жарқын түстердің белгісі" деген сөздерімен ақтаған тартымды, дүниелік, аморальды адам. Сесиль: "Мен өмірді осыған негіздеуге болады деп сендім", - дейді және олардың бос өмір салтын артықшылықты мәртебе ретінде қабылдайды. Сесил үшін оның бір артықшылығы - оның әкесі, оның ақыл-ойы жоқ, ол оқи ма, жоқ па, оған бәрібір. Екіншісі, ол өзінің қызығушылықтарын қанағаттандыруға мүмкіндік береді, өйткені ол өзінің сүйікті қоғамдық жиындарында қызықты қосымша болады деп санайды. Олардың көршілес вилласында 20 жастағы Сирил есімді жас жігіт тұрады, Сесиль онымен алғашқы жыныстық романс жасайды. Олардың бейбіт демалыс күндері Реймондтың шақырған Аннның келуіне байланысты бұзылады. Рамонт жасындағы мәдениетті, принципті, ақылды, еңбекқор әйел, оның қайтыс болған әйелімен дос болған Анна өзін Сесильдің құдайы деп санайды. Үш әйелдің де Реймондтің назарына талаптары бар; алыстағы, жұмбақ Энн көп ұзамай Реймондтің сүйіктісі болады, ал келесі күні таңертең ол олардың тұтқындалғанын хабарлайды. Эльза үйінен кетеді, содан кейін Энн Сесильді тәрбиелеуді өз мойнына алуға тырысады. Ол Сесильге Сирилмен кездесуді тоқтатып, оқулықтарына оралуын айтады. Сесиль әкесінің сүйіктісі ретінде оның өмірін қорқытады, әсіресе Энн Реймондтың қызығушылығының басты нүктесіне айналады. Ол үйлену тойына жол бермеу үшін жоспар жасайды, алайда оның жоспарлары туралы түсініксіз сезінеді. Реймондті қызғанышқа салатын Сесиль Эльза мен Сирилді белгілі бір сәттерде бірге болып, ерлі-зайыпты болып көрінуге дайындайды. Ал Реймонд жас Сирилге қызғанышпен қарағаннан кейін, ол Эльзаға деген ізденісін қайтадан бастайды. Бірақ Сесил Энннің сезімталдығын дұрыс бағаламады. Ол Реймонд пен Эльзаны орманда бірге көргеннен кейін, Реймонд костюмінен қарағай инелерін сүртіп жатқанда, Энн жылап жүре отырып, машинасын тастап кетеді. Сесил мен оның әкесі Анна жазды үзіп жібергенге дейін өмір сүрген бос, бос өмірге оралып, Аннаның өмірлеріне тигізетін әсерін қарастырады. Сесиль өзінің манипуляциялары Аннаның өліміне әкелгенін біліп өмір сүреді және олармен бірге өткізген жасты сағынады.

Қабылдау

Ирен Аштың ағылшын тіліне аудармасына жасалған алғашқы қысқаша шолу (1955 жылғы 19 мамырдағы The Times газетінде жарияланған) оны "Дордонь аймағынан келген 19 жасар қыздың жазған ерекше туындысы, жасқа сай шеберлік" деп сипаттады. Сол күні The Spectator журналының рецензенты: "Bonjour, Tristesse, мазмұны мен авторының жасының есебінен едәуір даңққа ие болды, бірақ бұл – әдеттен тыс, қайғылы кішкентай кітап" деді.

Мәдени бейімделу

Неміс-американдық режиссер Отто Премингер өзінің Wheel Productions кинокомпаниясы арқылы кітаптың киноадаптациясын өндірді және режиссерлік етті. "Bonjour Tristesse" фильмі 1958 жылы шықты және оның басты рөлдерін Жан Себерг, Дебора Керр және Дэвид Нивен сомдады. Канадалық dark ambient тобы Soufferance 2011 жылы шыққан концептуалды EP-сін кітап негізінде жасады. "Bonjour Tristesse" деп аталған EP-де бір 17 минуттық ән бар. Бір жыл өткен соң, романнан элементтер алған "Adieu Tristesse" атты концептуалды альбом жарық көрді.