Дэвид Раффин: Өмірі мен мансабының шежіресі

Кіріспе

Америкалық әнші (1941–1991)

Ерекше, дауысы құршаулы және қайғылы тенор вокалымен танылған Руффин 2008 және 2023 жылдары Rolling Stone журналының "Барлық уақыттың 100 ең ұлы әншісі" тізіміне енді. 1989 жылы Temptations тобымен жұмысы үшін ол Рок-н-ролл Даңқ залына енгізілді. Motown әртісі Марвин Гей Руффин туралы: "Оның дауысынан өзімде болмаған күшті сезіндім" деп құрметпен айтқан. Ол баптист пасторы Элиас "Эли" Руффин мен Офелия Руффиннің үшінші баласы болды. Оның бауырлары – Квинси Б. Руфин, Рита Мэй Руфин және Джимми Ли Руфин. Руффиннің Розин атты тағы бір қарындасы болған, ол нәресте шағында қайтыс болды.

Шығу тегі

Руффиннің ата-анасы екеуі де Миссисипиде туған. Әкесі Элай көптеген ағаш өңдеу заводтарында жүк көлігі жүргізушісі болып жұмыс істеді, ал анасы Офелия үйде жұмыс істеді. Элайдың ата-анасы Америка Азамат соғысынан кейін туындаған ауыр жағдайларға байланысты Алабамадан Миссисипиге көшіп келген. Алабамада тұрудан бұрын Дэвид Раффиннің бәйті Джон мен Клара Раффин Солтүстік Каролина штатының Берти округінен көшіп келген. Джон Раффин Азамат соғысының қатысушысы, 14-ші АҚШ-тың түсті ауыр артиллерия полкімен шайқасқан.

Азғырулармен (19641968)

Temptations тобына қосылғаннан кейін, көзілдірік таққан Раффин бастапқыда қосымша әншілермен ән айтқан, ал жетекші әнші рөлі Эдди Кендрикс пен Пол Уильямс арасында кезекпен алмасып тұрды. Раффин топқа келген алғашқы жылы сахнада да, студияда да бірнеше жетекші әндерді орындады, бірақ оның осы студиялық жазбалары бір жылдан астам уақыт бойы жарық көрмеді, себебі олар оның вокалын көрсете алмайтындықтан жеткіліксіз деп саналды. Дегенмен, сол кезде Temptations материалдарының көп бөлігін өндірген және бірлесіп жазған Смоки Робинсон Раффинді топтағы «ұйқыдағы алып» ретінде көріп, оның «жұмсақ» әрі «қатаң» дауысы ерекше екенін айтты. Робинсон егер ол Раффиннің дауысына арналған «мүмікін ең керемет әнді» жаза алса, онда үлкен хитке ие болатынына сенді. Бұл басқа мүшелерге бір микрофонға жақын тұрып ән айту мен билеудің орнына, жетекші әнші бөлек микрофонға ән айтуға мүмкіндік берді. Алайда, 1967 жылға қарай Раффинмен байланысты қиындықтар топ үшін мәселеге айналды. Ол кокаинге тәуелді болып, репетициялар мен концерттерді қатыстырмай бастады. 1967 жылдың басында Supremes тобы өз атын Diana Ross & the Supremes деп өзгерткеннен кейін, Раффин өзінің тобы үшін Диана Росс болғандай, ол да Temptations тобының орталық тұлғасы болуы керек деп ойлады және топтың атын David Ruffin & the Temptations деп өзгертуді талап ете бастады. Бұл Раффин мен топтың де-факто жетекшісі Отис Уильямс арасындағы келіспеушіліктерге әкелді. Бұл Раффин мен Горди арасында да тартыс тудырды. 1968 жылдың маусым айында Temptations Раффин 22 маусымда Огайо штатының Кливленд қаласындағы концертті өткізіп, жаңа ғашығы Барбара Гейл Мартиннің (Дин Мартиннің қызы) қойылымын тамашалау үшін шекараны кесіп өткенін мойындады. Эдвардстың сөзіне сүйенсек, Раффинге деген сүйіспеншілік пен оның өтініштері қалған төрт мүшені оған екінші мүмкіндік беруге көндірді, бірақ ол Мэриленд штатының Гайтэрсбург қаласындағы қайта оралу концертіне кешігіп келгенде, Temptations Эдвардсты ұстап қалып, Раффинді қайта жұмысқа алу туралы ойларын тоқтатты. Алайда, Отис Уильямс Раффиннің жұмыстан босатылуының соңғы шешім болғанын және оны қайта жұмысқа алу туралы ешқашан қарастырылмағанын мәлімдеді. 1968 жылдың қазан айында Раффин Motown Records компаниясына қарсы сотқа жүгініп, компаниядан босатуды және ақшасын есепке алуды талап етті. 1970 жылы Раффин ағасы Джиммимен бірлесіп «Мен бауырымның сақшысымын» атты альбомды жазды, онда «When My Love Hand (Comes Tumbling Down)» және «Your Love Was Worth Waiting For» атты шағын хиттерге қол жеткізді. Motown компаниясы үшін оның келесі ресми шығарылымы 1973 жылға дейін, «David Ruffin» альбомы жарық көргенге дейін күтіп тұрды. Жеке мансабы алғашқыда үміттерді орындағанымен, Раффин құлдырап кетті, бұл кокаинге тәуелділігі мен Motown компаниясынан қолдау алмауының нәтижесі болды. Раффиннің соңғы ондыққа кірген хиті 1975 жылы Ван МакКой өндірген «Walk Away from Love» болды, ол Pop-чарттарда 9-орынға жетті. Бұл сонымен қатар Раффиннің жеке әртіс ретінде Ұлыбритания чарттарына енген жалғыз әні болды және ол онда да сәтті болды, 1976 жылдың басында Топ-10-ға (10-орын) енді. Сингл бір миллионнан астам дана сатылып, 1976 жылдың ақпан айында R.I.A.A. алтын дискімен марапатталды. Раффиннің жеке мансабындағы басқа да ерекше жазбалар: «I Lost Everything I've Ever Loved» (1969); «I'm So Glad I Fell For You» (1970) (евангелие үндісімен); «Blood Donors Needed (Give All You Can)» (1973); «Common Man» (1973) (2001 жылы Jay Z әнінде «Never Change» деп үлгіленген); «No Matter Where» (1974); «Who I Am» (1975); «Statue of a Fool» (1975); және Jackson Five тобының «I Want You Back», Брук Бентон танымал еткен «Rainy Night in Georgia» әндерінің кавер нұсқалары. Екеуі де 1970 жылы шығарылған альбомға жазылған; сондай-ақ, Eddie Kendricks қатысқан Harold Melvin and the Blue Notes тобының «I Miss You» (1973) әні. 1977 жылы Motown компаниясынан кеткеннен кейін, Раффин Warner Bros. Records компаниясына жазды және «So Soon We Change» (1979) және «Gentleman Ruffin» (1980) альбомдарын шығарды. Кейіннен ол RCA Records компаниясымен келісімшартқа қол қойды, оған бұрынғы Temptations әріптесі Эдди Кендрикс қосылды, ол Кендрикс өзінің Temptations тобымен проблемалар басталғанда, олардың достығын қайта жандандыруды шешті.

After joining the Temptations, the bespectacled Ruffin initially sang backgrounds while the role of lead singer mostly alternated between Eddie Kendricks and Paul Williams. Ruffin did sing a few lead parts, both on stage and in the studio, during his first year with the group, but his leads on these studio tracks would not be released for over a year, as they were not considered good enough to showcase his vocals. However, Smokey Robinson, who produced and co wrote most of the Temptations' material at this point, saw Ruffin during this period as a "sleeping giant" in the group with a unique voice that was "mellow" yet "gruff." Robinson thought that if he could write just the 'perfect song' for Ruffin's voice, then he could have a smash hit. This enabled the other members to sing and do their dances without having to crowd around one microphone while the lead singer would sing into a separate microphone. However, by 1967, difficulties with Ruffin became an issue for the group. He became addicted to cocaine and began missing rehearsals and performances. After the Supremes had their name changed to Diana Ross & the Supremes in early 1967, Ruffin felt that he should become the focal point of the Temptations, just as Diana Ross was for her group, and began demanding that the group name be changed to David Ruffin & the Temptations. This led to a number of disagreements between Ruffin and the group's de facto leader, Otis Williams. This caused friction between Ruffin and Gordy. In June 1968, the Temptations agreed that Ruffin had finally crossed the line when he missed a June 22 Cleveland, Ohio, date with the Temptations in order to attend a performance by his new girlfriend, Barbara Gail Martin (Dean Martin's daughter). According to Edwards, the adulation and Ruffin's pleas convinced the other four Temptations to give Ruffin a second chance, but when he arrived late to what was to be his return show with the group in Gaithersburg, Maryland, the Temptations decided to keep Edwards and drop considerations of rehiring Ruffin. However, Otis Williams has always maintained that Ruffin's firing was permanent and he was never considered for rehiring. In October 1968, Ruffin filed suit against Motown Records, seeking a release from the label and an accounting of his money. In 1970, Ruffin recorded an album with his brother Jimmy, I Am My Brother's Keeper, for which they had minor hits with "When My Love Hand (Comes Tumbling Down)" and "Your Love Was Worth Waiting For". His next official release for Motown did not arrive until 1973 when David Ruffin was released. While his solo career initially showed promise, Ruffin went into decline, reportedly in part because of his cocaine addiction and the lack of support from Motown. Ruffin’s final top ten hit was "Walk Away from Love" in 1975, produced by Van McCoy, which reached #9 on the Pop Charts. It was also Ruffin's only entry into the UK Charts (as a solo artist), and was a hit there as well, making it into the Top Ten (peaking at #10) in early 1976. The single sold over one million copies, and was awarded a gold disc by the R. I. A. A. in February 1976. Other notable recordings from Ruffin's solo career include "I Lost Everything I've Ever Loved" (1969); the gospel inflected "I'm So Glad I Fell For You" (1970); "Blood Donors Needed (Give All You Can)" (1973); "Common Man" (1973) (which was sampled on the 2001 Jay Z song "Never Change"); "No Matter Where" (1974); "Who I Am" (1975); "Statue of a Fool" (1975); and cover versions of the Jackson Five's "I Want You Back", "Rainy Night in Georgia" (popularized by Brook Benton)—both recorded for the shelved 1970 album; and Harold Melvin and the Blue Notes' "I Miss You" (1973), featuring Eddie Kendricks (later Kendrick). After leaving Motown in 1977, Ruffin recorded for Warner Bros. Records, releasing the albums So Soon We Change (1979) and Gentleman Ruffin (1980). He later signed with RCA Records, accompanied by former Temptations colleague Eddie Kendricks, who chose to rekindle their friendship when Kendricks himself started experiencing problems with the Temptations.

Ынтымақтастықтар

1982 жылы Руффин мен Эдди Кендрикс «Temptations» тобына қайта қосылды, олардың «Reunion» альбомын жазу және оны насихаттау үшін гастрольдік сапарға шықты. Альбомға Рик Джеймстің қатысуымен «Standing on the Top» R&B хиті енді. Алайда, қайта қосылу гастролі ұзаққа солмады, себебі Руффин кокаинге тәуелділігінен кейбір концерттерді өткізіп алды, нәтижесінде топ мыңдаған доллар айып төледі. Отис Уильямс Руфинді топтан екінші және соңғы рет шығарды (Кендрикспен бірге, оның дауысы көп темекі шегуден әлсіреген болатын), бұл 1982 жылғы Рождествоға дейін болды. Бұл сингл Руффинге алғашқы және жалғыз «Грэмми» номинациясын әкелді. Кейін Джон Оутс Руффин мен Кендрик үшін тағы бір хит-сингл жазды, бірақ екеуінің арасы ашықты, себебі Дерил Холл Руффиннің есірткіге құмарлығына қарсы болды деген қауесет тарады. 1989 жылы «Temptations» тобымен бірге «Рок-н-ролл Даңқ залына» енгеннен кейін, ол қайтыс болған кезде олар Еуропалық гастрольді жоспарлап жатыр. 1964 жылы танысқан ұзақ жылдар бойы бірге болған әйелі Генна Сапиядан ұлы болды. Ол ұлын Дэвид Э. Сапия деп атады, бірақ Руффин кейін оның атын Дэвид Илай Руфин, кіші деп өзгертті. Үшеуі көп жыл бойы бірге өмір сүрді. 1976 жылы Руффин Джой Хамильтонға үйленді. Оның өлімінен кейін Сапия өз тегіне «Руфин» деп қосып, олардың қарым-қатынасына құрмет көрсетіп, ұлымен байланысты сақтап қалды. 2003 жылы Сапия Руфин «Еске алу: Дэвид Руфин – Менің құштарлығым» атты естеліктер кітабын жариялады, онда Руффиннің адалсыздығы мен зорлық-зомбылық мінез-құлқы туралы толық мәлімет берілген. 1966 жылы Руффин Тами Терреллмен танысты, ол «Motortown Revue» тобына қосылғаннан кейін, «Temptations» тобының алдында өнер көрсетті. Олардың қарым-қатынасы қиын болды. Руффин оған үйлену туралы ұсыныс жасады, бірақ ол сахнада олардың никелерін жариялағаннан кейін, ол бұрыннан үйленгенін білді. Руффиннің есірткіге тәуелділігі күшейген сайын, ол Терреллге қатысты одан да зорлық көрсетті. Террелл 1967 жылы Руффин оның мотоцикл шлемімен басына соққаннан кейін олардың қарым-қатынасын аяқтады. Бала кезінен мигрені болғанмен, Террелл 1969 жылы «Ebony» журналына осы қарым-қатынас кезіндегі оның эмоционалдық жағдайы бас ауруына себеп болды деп сенгенін айтты. Өлген кезде Руффин 1989 жылдан бері Филадельфияда 14 жасында танысқан әйелі Дайан Шоуэрспен бірге тұрып жатқан.

In 1982, Ruffin and Eddie Kendricks re joined the Temptations for the recording of their album Reunion and a tour to promote the album. The album included the R&B hit "Standing on the Top" with Rick James. The reunion tour was short lived, however, as Ruffin started to miss shows as a result of his cocaine addiction, leading the group to be fined thousands of dollars. Otis Williams fired Ruffin from the group for the second and final time (along with Kendricks, whose voice was weakened due to heavy smoking) by Christmas 1982. The single earned Ruffin his first and only Grammy nomination. John Oates later wrote a minor hit single for Ruffin and Kendrick, but the two duos fell out, allegedly due to Daryl Hall's objections to Ruffin's heavy drug use. After being inducted into the Rock and Roll Hall of Fame with the Temptations in 1989, At the time of his death they were planning a European tour. He had a son with his long term girlfriend, Genna Sapia, whom he met in 1964. She named their son David E. Sapia, but Ruffin later changed his name to David Eli Ruffin, Jr. The three lived together for years. In 1976, Ruffin married Joy Hamilton. After his death, Sapia would add "Ruffin" to her last name in tribute to their relationship, and for continuity with her son. In 2003, Sapia Ruffin published A Memoir: David Ruffin My Temptation, which details Ruffin's infidelity and abusive behavior. In 1966, Ruffin began dating Tammi Terrell after she joined the Motortown Revue; opening for the Temptations. They had a tumultuous relationship. Ruffin surprised her with a marriage proposal, but after she announced their engagement onstage she learned he was already married. Ruffin became increasingly violent towards Terrell as his drug abuse worsened. Terrell ended their relationship after Ruffin hit her in the head with his motorcycle helmet in 1967. Though she had migraines since childhood, Terrell told Ebony magazine in 1969 that she believed her emotional state during this relationship was a contributing factor to her headaches. At the time of his death, Ruffin had been living in Philadelphia since 1989 with his girlfriend Diane Showers, who met him as a 14 year old fan.

Есірткіге тәуелділік және құқықтық мәселелер

1967 жылы Руффин есірткіге тәуелділігімен күресу үшін алғашқы емделуді қабылдады. 1982 жылы Руффинге 5000 доллар айыппұл салынды және екі жыл ішінде (1975–1977) 310 000 доллардан астам салық төлемегені үшін Индиана штатының Терре-Хоуте қаласындағы қауіпсіздігі төмен түрмеде алты айға сотталды. Ол төрт ай өтеді, жақсы мінез-құлқы үшін мерзімінен бұрын босатылды. Руффин есірткі иеленгені үшін кінәлі емес деп танылды, бірақ оны қолданғаны үшін кінәлі деп танылды. Оған екі жылға бас бостандығы шектелу және 50 күн қоғамдық жұмыс істеу жазасы берілді. 1989 жылы ол бас бостандығы шектелу шарттарын үш рет бұзғаннан кейін есірткіге қарсы оңалту орталығына баруға міндеттелді. Ол Нью-Йорктегі Ареба Касриел институтында 28 күндік есірткіге қарсы емдеу бағдарламасын аяқтады.

Өлім

Кендрикс пен Эдвардспен бірге бір айлық Англия гастролін сәтті аяқтағаннан кейін, Раффин 1991 жылғы 1 маусымда кокаиннің зиянды дозасынан қаза тапты. Ресми органдардың мәліметінше, ол досы Дональд Браунмен бірге Батыс Филадельфиядағы кокаин сататын жерде құлап кеткен. Associated Press хабарлауынша, Руффин мен Уильям Ноуэлл атты адам Ноуэллдің Батыс Филадельфиядағы үйінде, қайтыс болғанға сағаттар бұрын кокаиннің он құтысын бөліскен. Алайда, оның сол кездегі әйелі Диана Шоуэрс оның өлімі туралы естігенде таңқалмады. "The Temptations" телесериалында Руффиннің сақадалданған денесі аурухана алдындағы көшеге тасталған күйінде көрсетілген, сол жерде ол қайтыс болады. Сериалда оның денесі қайтыс болғаннан кейін моргта бір апта бойы анықталмай жатқаны да айтылды. Осының салдарынан Руффиннің мұрагерлері NBC және сериалды жасауға қатысқан басқа да ірі тұлғаларға қарсы қылмыстық іс қозғады, олардың беделін түзейтін шаралар қабылдауды талап етті. Іс бойынша талапкерлердің сөзіне сенсек, Руффинді лимузинмен ауруханаға жеткізген, ал оның жеке жүргізушісі оны күту залына ертіп алып, оның кім екенін медперсоналға хабарлаған. Руффиннің балалары оның денесі қайтыс болғаннан кейін бірнеше күн ішінде олардың біреуімен алынғанын мәлімдеді. Руффиннің мұрагерлері сотта жеңіліске ұшырады, және оған қатысты шешім апелляциялық сотта күшінде қалды. Руффиннің қоштасу рәсімі Детройттегі New Bethel Baptist Church шіркеуінде өтті. "The Temptations" тобының аман қалған мүшелері "My Girl" әнін орындады. Стиви Уондер мен Арета Франклин де қоштасу рәсімінде ән салды. Майкл Джексон қоштасу рәсіміне кеткен шығындарды төлеуге өз еркімен келісті, бірақ рәсімге қатыспады. Джексон, Род Стюарт, Дэрил Холл мен Джон Оутс, Диана Росс, The Spinners және Марта Ривз бен The Vandellas гүл шоқтарын жіберді.