Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Минск облысының қаласы, Беларусь Беларусьтегі қала. Слуцк (Слуцк, Yiddish/Hebrew: סלוצק) – Беларусьтің Минск облысындағы қала. Бұл қала Slutsk ауданының әкімшілік орталығы болып табылады.
Town in Minsk Region, Belarus
the city in Belarus
Slutsk (; Слуцк; Słuck, , Yiddish/Hebrew: סלוצק) is a town in Minsk Region, Belarus. It serves as the administrative center of Slutsk District,
Тарих
Слуцк қаласы алғаш рет 1116 жылы жазбада кездеседі. Ол Туров және Пинск княздықтарының құрамына кірді, бірақ 1160 жылы жеке княздықтың астанасы болды. 1320-1330 жылдары Литва Ұлы Герцогтігінің иелігінің бір бөлігі болды. Казимир IV Ягеллон 1441 жылы қалаға Магдебург құқығын берді. Ол Олелькович және Радзивилл отбасыларына тиесілі жеке қала болды, олар оны гимназиясы және мықты бекінісі бар Польша Реформаттық шіркеуінің орталығына айналдырды. Алғашқы еврей тұрғындары 1500 жылдардың соңында келді, келесі ғасырларда халық саны артып, 1800 жылдардан бастап Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін қаланың көп бөлігі еврейлерден тұрды. 17 ғасырдың ортасында шотланд иммигранттары қалаға қоныстанды. 17 ғасырдан бастап қала шляхтаның ең қымбат және сәнді киімдерінің бірі – контуш белбеулерін өндірумен танымал болды. Мұнда жасалған маталардың танымалдығына байланысты, олардың нақты шыққан жеріне қарамастан, жупан үстіне тағылатын белбеулерді көбінесе Слуцк белбеулері деп атаған. 1778 жылы Новогрудек воеводствосының округтік орталығы болды.
Slutsk was first mentioned in writing in 1116. It was part of the Principality of Turov and Pinsk, but in 1160 it became the capital of a separate principality. From 1320–1330 it was part of the domain of the Grand Duchy of Lithuania. Casimir IV Jagiellon vested it with Magdeburg town rights in 1441. It was a private town, owned by the Olelkovich and Radziwiłł families, which transformed it into a center of the Polish Reformed Church with a gymnasium and a strong fortress. The first Jewish residents arrived by the late 1500s, expanding in population over the following centuries until the town was majority Jewish from the 1800s until World War II. In the In the mid 17th century, Scottish immigrants settled in the town. Following the 17th century, the city became famous for manufacturing kontusz belts, some of the most expensive and luxurious pieces of garment of the szlachta. Because of the popularity of the cloths made here, belts worn over the żupan were often called of Slutsk despite their real place of origin. In 1778, it became a county seat within the Nowogródek Voivodeship.
Яһуди қауымы
Еврейлердің Слүцкте тұрғаны туралы алғашқы мәлімет 1583 жылға дейін барады, осы кезде қала Литва құрамында болған. Алғашқы еврейлер 1941 жылдың 27 маусымында немістер келген күндердің арасында Монахов көшесіндегі бақта өлтірілді. Әртүрлі деректерге сәйкес, қаза тапқандардың саны 70-тен 120-ға дейін болды. Төрт айдан кейін, 1941 жылдың 27 және 28 қазанында, Слүцк ісі деп белгілі болған, ең ірі жаппай қырғын орын алды. Еврейлер Слүцктен батысқа қарай орналасқан Гороваха шатқалындағы ойықтарға жиналды, онда олар атылып өлтірілді. Неміс деректері бойынша құрбандардың жалпы саны 3400-ге жетті, ал совет деректері 8000 деп хабарлайды. Бұл өлтірулерді Германияның 11-ші резервтік полиция батальонының екі ротасы және Литваның 2-ші батальоны жүзеге асырды, ол Литваны нацистер басып алғаннан кейін Каунаста құрылған, неміс тарапынан қолдау алған Schutzmannschaft немесе қосымша полиция жасағы болды. 1942 жылдың көктемінде бірнеше күн бойы тағы бір жаппай қырғын жасалды, онда Слүцк "далалық геттосының" тұрғындары Слүцктен батысқа қарай орналасқан Безверховичи ауылының жанындағы орманға апарылды, онда олар атылып немесе газ камераларында өлтірілді. Көзі куәгерлерінің айтуынша, құрбандар дүйсенбі және сенбі күндері екі-төрт жүк көлігімен өлім жазасына кесілген жерге жеткізілді. Далалық геттодағы соңғы еврейлер 1942 жылдың 2-3 сәуірінде Пасха мерекесінде өлтірілді. Безверховичиде өлтірілген еврейлердің жалпы саны 3000-нан 4000-қа дейін естіметеді. Еврейлердің соңғы маңызды жаппай қырғыны 1943 жылдың 8 ақпанында Слүцк "қалалық геттосының" таратылуымен болды. Еврейлер жүк көліктерімен Слүцктен шығысқа қарай Мохарттың бұрынғы иелігіне, халық арасында Мохарти деп аталатын жерге апарылды, онда Минск қауіпсіздік полициясының қызметкерлері оларды жаппай қабірлерге арқасынан атып өлтірді. Тарату кезінде кейбір еврейлер қарсылық көрсетіп, неміс және латыш сарбаздарына оқ атты. Жауап ретінде немістер геттоны толығымен өртеп жіберді. Соғыстан кейінгі сот процесінде кем дегенде 1600 құрбан болғаны расталды, оның ішінде 1200-і Мохартидегі қабірлерде, ал қалғаны геттода өлтірілді.
The first indication of Jews in Slutsk is from 1583 when the city was part of Lithuania. The first Jewish victims were killed in the garden on Monakhov Street during the initial days immediately following the arrival of the Germans on 27 June 1941. The victims numbered between 70 and 120, according to different sources. Four months later, on 27 and 28 October 1941, one of the largest single massacres occurred, known as the Slutsk affair, when Jews were herded towards pits in the Gorovakha ravine, approximately west of Slutsk, where they were shot. According to German sources the total number of victims was 3,400, while Soviet sources cite 8,000. These killings were carried out by two companies of the German 11th Reserve Order Police Battalion and the Lithuanian 2nd Battalion, which was a German sponsored Schutzmannschaft or Auxiliary Police formation established in Kaunas, soon after the Nazi occupation of Lithuania. A further massacre was carried out over several days during the spring of 1942, when the inhabitants of the "field ghetto" of Slutsk were taken to the forest near the village of Bezverkhovichi, west of Slutsk, where they were shot or murdered in gas vans. According to survivors, the victims were driven to the execution site in two to four trucks on Mondays and Saturdays. The last Jews of the field ghetto were murdered on the Passover, 2–3 April 1942. The total number of Jews murdered at Bezverkhovichi is estimated to have been between 3,000 and 4,000. One of the last significant massacres of Jews occurred on 8 February 1943, with the liquidation of the "town ghetto" of Slutsk. The Jews were driven in trucks to the former estate of Mokhart, popularly called Mokharty, east of Slutsk, where they were shot from behind in mass graves by personnel of the Minsk security police office. During the liquidation, some Jews fought back, shooting at the German and Latvian soldiers. In response, the Germans burnt the ghetto to the ground. Postwar court proceedings cite a minimum of 1,600 victims, of which 1,200 were murdered at the graves at Mokharty, the rest in the ghetto itself.