Кіріспе

Еврей халқы көптеп қоныстанған қалаша
документалды фильм

Штетль немесе штетл (/lang/'/ʃ//t//ɛ//t//əl/; שטעטלעך, поляк тілінде: sztetl, sztetle; неміс тіліндегі Stadt сөзінің кішіртпесі) – Холокостқа дейін Шығыс Еуропада болған, негізінен ашкенази еврейлері тұратын шағын қалаларды білдіретін идиш тіліндегі термин. Бұл термин бұрынғы Шығыс Еуропалық еврей қоғамдарының ерекшеліктерін, айналасындағы еврей емес халықтан оқшауланған, белгілі бір әлеуметтік-экономикалық және мәдени ерекшеліктері бар "аралдар" ретінде сипаттау үшін қолданылады. Штетльдер (немесе штетльдер, штетлах, штетлах немесе штетлекх) көбінесе Ресей империясының 19 ғасырдағы қоныс аумағын құраған жерлерде, сондай-ақ Польша Конгресінде, Австриялық Галицияда, Румыния Корольдігі мен Венгрия Корольдігінде кездесетін. Shtetl – "шағын қала" мағынасын беретін shtot сөзінің кішіртпе түрі. Еврейлердің өздерін-өздері басқару жүйесі ([[кехилла (қазіргі заманғы)/[[Кахал]]) болғанына қарамастан, ресми түрде бөлек еврей муниципалитеттері болған жоқ, ал штетль миастечко (немесе местечко, орыс бюрократиясында) деп аталды – бұл бұрынғы Польша-Литва одағында пайда болған және Ресей империясында да ресми мойындалған елді мекендердің бір түрі. Нақтырақ айтқанда, "еврей миастечко" деген сөз жиі қолданылды. Шығыс Еуропадағы ашкенази еврейлерінің құбылысы ретінде штетль нацистер Холокост кезінде жойды. Ол салыстырмалы түрде бейбіт және гүлденген кезеңдерді де, сонымен қатар 19 ғасырдағы Ресей империясындағы погромдар сияқты, өте кедейлік пен қиындықтарды да бастан өткерді. Марк Зборовски мен Элизабет Герцогтың (1962) сөзінше:

1882 жылы Ресей императоры Александр III қабылдаған мамыр заңдары еврейлердің ауылдық жерлерге және он мыңнан аз халқы бар қалаларға қоныстануына тыйым салды. 20 ғасырдағы революциялар, азаматтық соғыстар, индустриализация және Холокост штетльдің дәстүрлі өмір салтын жойды. Штетльдің құлдырауы шамамен 1840 жылдардан басталды. Мұның себептеріне экономикалық жағдайдың өзгеруіне байланысты кедейлік (индустриализацияның дәстүрлі еврей қолөнершілеріне тигізген зияны және сауданың ірі қалаларға көшуі), ағаш үйлерді жайлаған өрттердің қайталануы және халық санының артуы жатты. Сонымен қатар, Ресей империясының әкімшілері мен поляк жер иелерінің антисемитизмі, ал 1880 жылдардан бастап погромдар штетльдегі еврейлердің өмірін қиындатты. 1880 жылдан 1915 жылға дейін 2 миллионға жуық еврей Шығыс Еуропадан көшіп кетті. Ол кезде оның еврей халқының шамамен үштен екі бөлігі штетльде тұрды. Холокост штетльдің толық жойылуына әкелді. Штетльдің барлық еврей халқы жиналып, жақын жердегі орманда өлтірілуі немесе түрлі концлагерлерге жіберілуі жиі кездесетін жағдай еді. Штетль тұрғындарының кейбірі Холокостқа дейін және кейін көшіп кетті, көбінесе АҚШ-қа, онда кейбір дәстүрлер сақталды. Бірақ штетль, Шығыс Еуропадағы ашкенази еврейлерінің құбылысы ретінде нацистер тарапынан жойылды. Еуропада, Бельгияның Антверпен қаласындағы православие қауымы шамамен 12 000 адамнан тұрады және ол соңғы штетль деп кеңінен танылады. Чехияның Брно қаласының бай еврей тарихы бар және идиш сөздері қазір жойылып бара жатқан хантек жаргонының құрамына кіреді. "Штеттл" сөзінің өзі Брно қаласын білдіреді. Әзірбайжандағы Qırmızı Qəsəbə, Израильде немесе АҚШ-та емес, 100% еврей қауымы болып саналады және ол штетль ретінде сипатталды.

Әдебиеттік сілтемелер

Хельм еврей юморында ақымақтардың аңыздық қаласы ретінде маңызды орын алады: Хельмнің даналары. Шолем Алейхемнің көптеген әңгімелерінің оқиғасы орын алған Кастрилевке және Шолем Алейхемнің басқа да әңгімелеріне негізделген «Қолыстағы скрипкашы» мюзиклінің оқиғасы өткен Анатевка да танымал ойдан шығарылған штетлдер. Девора Барон 1910 жылы Минск маңындағы штетліне жасалған шабуылдан кейін Осман Палестинасына көшті. Бірақ ол Палестинаға келген соң да штетл өмірі туралы жазуын жалғастырды. Джозеф Роттың көптеген кітаптары Австро-Венгрия империясының шығыс шебіндегі штетлдерге, әсіресе оның туған қаласы Бродиге негізделген. Исаак Башевис Сингердің көптеген әңгімелері мен романдары штетлдерде орын алады. Сингердің анасы Польшаның оңтүстік-шығысындағы Бильгорай қаласының раввинінің қызы болған. Сингер бала кезінде отбасымен бірге Бильгорайда тұрып, кішкентай қаладағы өмір оған терең әсер еткенін жазды. Джонатан Сафран Фоердің 2002 жылғы «Барлығы жарық» романы украиналық штетл Трахимбродта (Трохенброд) орын алған ойдан шығарылған оқиғаны баяндайды. 1992 жылы жарық көрген «Ештеңеден бір нәрсе» балалар кітабы Фиби Гилманның суреттерімен бірге, ойдан шығарылған штетльде орын алған дәстүрлі еврей халық ертегісінің бейімделуі болып табылады. 1996 жылы «Штетл» атты «Фронтлайн» бағдарламасы эфирге шықты, ол поляк христиандары мен еврейлердің қарым-қатынасы туралы болды. Гарри Тертлдоувтың 2011 жылғы «Штетл күндері» әңгімесі Алехайм, Рот сияқты авторлардың туындыларын еске түсіретін әдеттегі штетльде басталады, бірақ жақын арада жанрды өзгертетін сюжеттік бұрылысты ашады. 2014 жылы Ольга Токарчуктың «Якобтың кітаптары» романы Польша-Литва одағындағы көптеген штетл қауымдастықтарын көрсетеді.

Сурет

Шығыс Еуропадағы көптеген еврей суретшілері өнер жолының үлкен бөлігін штетль бейнелеуге арнады. Олардың ішінде Марк Шагалл, Хайм Голдберг және Мане Кац бар. Олардың еңбегі – әдебиетте баяндалған өмірді түсті түрінде мәңгі сақтап қалуда: клезмерлер, тойлар, базарлар және мәдениеттің діни ерекшеліктері.

Фотография

Альтер Кацизне (1885–1941), еврей жазушысы (идиш тіліндегі проза және поэзия) және фотограф; 1920-1930 жылдары Польшадағы еврей өмірін бейнеледі. Роман Вишняк (1897–1990), орыс, кейін американдық еврей биологы және фотограф; 1935–39 жылдары Шығыс Еуропадағы дәстүрлі еврей өмірін фотоға түсірді.