Дилан Томас: «Жасыл төбе» поэмасының тарихы

Кіріспе

Дилан Томас өлеңі "Ферн Хилл" (1945) – Уэльстік ақын Дилан Томас жазған өлең. Алғаш рет 1945 жылдың қазан айында "Horizon" журналында жарияланған, ал 1946 жылы "Deaths and Entrances" кітабында соңғы өлең ретінде басылған.

Жасау

Томас «Ферн Хилл» өлеңін 1944 жылдың 4 қыркүйегінен 1945 жылдың шілдесіне дейін тұрған Нью-Кей, Кардиганшир қаласында жаза бастады. Өлеңге қосымша жұмыстар 1945 жылдың шілде және тамыз айларында Уэльстің Кармартеншир аймағындағы Блеенквм отбасылық коттеджінде жасалды. Тамыз айының соңында өлеңнің жобасы досына, ал толыққанды өлең 1945 жылдың 18 қыркүйегінде баспасына жіберілді. Фернхилл үйі – Кармартенширдегі Ллангайннің жанында орналасқан 2-санаттағы ескерткіш. Томас тұрған кезеңде оның бақшасы және 15 акр жері болған, оның көп бөлігі сапасыз еді. Томас 1920 жылдары әйелі Энни және күйеуі Джим Джонспен мұнда ұзақ қонақтап тұрған. Олар Фернхиллде 1908 жылдан 1928 жылға дейін тұрған, оны Роберт Рикеттс Эванстың (сондай-ақ Роберт Андерсон Эванс деп те белгілі) қызынан жалға алған. Эванс – кездейсоқ дарға асушы және қоғамдық жазалаушы, ол бір кезде Фернхиллде тұрған. Томас Фернхилл туралы жазбаларында Эванс – дарға асушы туралы әртүрлі әңгімелерді білгенін растайды. Томас Фернхилл туралы (оны Горсехилл деп атап) «Шаруалар» атты әңгімесінде жазды, онда ол оны қуыс қорқынышқа толы үй деп сипаттайды. Фернхиллдің қираған шаруашылық жайы мен ғимараттары да «Шаруалар» әңгімесінде суреттелген. Джим Джонс шаруашылыққа қызығушылық танытпаған, көршілері байқағандай: «Фернхилл шаруашылығында жұмыс істеуге ешқандай ынтасы жоқ, ол еңсесі құлап, қирады». Джим Фернхиллге көшуден бұрын шаруашылық машиналарын, құрал-жабдықтарын және малын көп бөлігін сатқан. Ол сондай-ақ, егістіктерінде шіріп жатқан жануарлардың денелерін қалдырғаны үшін сотталған. Фернхиллдің сыртында әжетхана бар, ауладағы құдықтан су тасылған, жуыну ас үйде жасалған, ал тамақ ашық отта пісірілген. Оның екі тұрғын бөлмесі шамдар мен керосин лампаларымен жарықтандырылған. Зерттеуге сәйкес, үйде «ылғал көтерілісі» күшті, ал Томас «Шаруалар» әңгімесінде «тозған ағаш, ылғал және жануарлардың иісі» сезілгенін жазған. Томас мұнда өткізген демалыс күндері мектептегі достарымен және Энни мен Джимнің көршілерімен сұхбаттасқанда еске түсірілді. Тағы бір мәліметте Томастың балалық шағы мен кейінгі жылдары Ллангайн мен Лланстеффан арасындағы отбасылық шаруашылықтардағы өмірі сипатталған, сондай-ақ «Ферн Хилл» өлеңі Фернхилл үйінен ғана емес, басқа шаруашылықтан да шабыт алғаны болжанады.

Thomas had started writing Fern Hill in New Quay, Cardiganshire, where he lived from September 4, 1944, to July 1945. Further work was done on the poem in July and August 1945 at Blaencwm, the family cottage in Carmarthenshire, Wales. A draft was sent to a friend in late August, and then the completed poem to his publisher on September 18, 1945. The house Fernhill is a Grade 2 listed residence just outside Llangain in Carmarthenshire. In Thomas' day, it had an orchard and fifteen acres of farmland, most of it of poor quality. Thomas had extended stays here in the 1920s with his aunt Annie and her husband, Jim Jones. They had lived at Fernhill from about 1908 to 1928, renting it from the daughter of Robert Ricketts Evans (also known as Robert Anderson Evans), an occasional hangman and public executioner who once lived in Fernhill. Thomas’ own notes about Fernhill confirm that he knew the various stories about Evans the Hangman. Thomas wrote about Fernhill (calling it Gorsehill) in his short story, The Peaches, in which he describes it as a ramshackle house of hollow fear. Fernhill's dilapidated farmyard and buildings are also described in The Peaches. Jim Jones had shown little interest in farming, as his neighbours had noticed: there was “no work in him left Fernhill farm to ruins.” Jim had sold most of his farming machinery, implements and livestock before moving to Fernhill. He'd also been convicted for allowing decomposing animal carcasses to lie around his fields. Fernhill, said an official survey, had an outside earth closet, water was carried in from a well in the farmyard, washing oneself was done in the kitchen, whilst meals were cooked on an open fire. Its two living rooms were lit by candles and paraffin lamps. The house, said the survey, had “extreme rising dampness” and smelt, wrote Thomas in The Peaches, "of rotten wood and damp and animals". Thomas' holidays here have been recalled in interviews with his schoolboy friends and with Annie and Jim's neighbours. A further account describes both Thomas’ childhood and later years on the family farms between Llangain and Llansteffan, as well as suggesting that the poem Fern Hill was inspired not just by the house Fernhill but by another farm as well.