Қасиетті Жүрек тойы: Католик шіркеуіндегі салтанат

Кіріспе

Католик шіркеуіндегі салтанатты мерекелер

Қасиетті Жүрек мерекесі – Католик шіркеуінің Рим ритуалының литургиялық күнтізбесіндегі мереке күні. 1969 жылдан бері Жалпы Рим күнтізбесі бойынша, ол Иса Мәсіһтің Ең қасиетті Жүрегінің салтанаты (Sollemnitas Sacratissimi Cordis Iesu) деп аталады және Ұшқын жексенбісінен кейінгі екінші жұмада тойланады.

Тарих

Алғашқы литургиялық той Қасиетті Жүрек күні епископтық бекітумен 1670 жылғы 31 тамызда Францияның Ренн қаласындағы үлкен семинарияда Иоанн Эудтың күш-жігері арқасында тойланды. Эуд құрастырған Асса және Қызмет басқа жерлерде де қабылданды, әсіресе Маргарет Мария Алакок және Құдай Жүрегінің Мариясына берілген аяннан кейін Қасиетті Жүрекке деген құлшылықтың таралуына байланысты. 1726 жылы Римге тағы да өздерінің Ассасы мен Қызметі бар тойды сұрады; 1729 жылы бұған бас тартылды, бірақ 1765 жылы рұқсат берілді. Сол жылы патшайымның өтінішімен Франция епископаты бұл тойды ресми түрде қабылдады. 1765 жылы Польша мен Португалияда Қасиетті Жүрек Ассасы, ал 1788 жылы Венеция, Австрия және Испанияда тағы бір Асса қолдануға Папаның рұқсатын алды. 1856 жылы француз епископтарының өтінішімен Папа Пий IX Латын шіркеуінде қос маңызды рәсіммен Қасиетті Жүрек тойын ұзартты. Бұл той Корпус Кристи мерекесінен кейінгі жұма күні тойлануы керек еді. 1889 жылғы маусымда Лео XIII бұл тойды бірінші сыныпқа көтерді. 1928 жылы Папа Пий XI бұл тойды ең жоғары дәрежеге көтерді, бірінші сыныптың қос еселі, және октава қосты; 1955 жылғы Жалпы Рим күнтізбесінің реформалары Исаның Қасиетті Жүрегінің октавасын жойды. Сол кездегі бекітілген дұғалар мен оқулар 1929 жылы жаңа мәтіндермен ауыстырылды, ал 1970 жылғы Римдік Миссальмен бірге жарияланған оқулық үш жинақты ұсынды, әрқайсысы мерекелік үш жылдық литургиялық циклдың әр жылы үшін. Діни қызметкерлер ақ киім киіп өткізілетін бұл Ассаны басқа күндері де, әсіресе әр айдың бірінші жұмасында (жоғары дәрежелі күн болмаса) Қасиетті Асса ретінде пайдалана алады. Бұл алғашқы жұмаларда бірнеше сағат бойы Евхаристиялық құлшылық ету де кең таралған (Бірінші жұма құлшылығын қараңыз). Австрия мен Оңтүстік Тирольде де Қасиетті Жүрек күні деп аталады, яғни Қасиетті Жүрек тойынан кейінгі жексенбі. Бұл күні көптеген шерулер өтеді. Италияның Боцен (Болцано) аймағында да Қасиетті Жүрек оттары жағылады. 2002 жылдан бері Исаның Қасиетті Жүрегінің тойы діни қызметкерлерді қасиеттендіру үшін арнайы дұға күні болып табылады. 2009 жылы бұл той «Діни қызметкерлер жылы» деп жарияланды. Марияның Таза Жүрек тойы сенбі күні өтеді. 2023 жылғы 12 маусымда АҚШ католик епископтарының конференциясы келесі мәлімдемені жасады: Осы жылы 16 маусымда – Исаның Қасиетті Жүрегінің салтанатты күні – кәсіби бейсбол командасы біздің Иемізге, Оның Анасына және қасиетті әйелдерге құрметсіздік көрсеткен және оларды мақтаған топты таңқаларлық түрде құрметтеуді жөн санады. Бұл барлық христиандар үшін ғана емес, сондай-ақ құдайға қарсы келушілік болып табылады. Епископтар католиктерді 16 маусымда «Біздің мәдениетімізде бүгінгі күні Раббымызға қарсы айтылған құрметсіздікті өтеу үшін» Қасиетті Жүрек литаниясын оқуға шақырды.

The first liturgical feast of the Sacred Heart was celebrated, with episcopal approval, on 31 August 1670, in the major seminary of Rennes, France, through the efforts of John Eudes. The Mass and Office composed by Eudes were adopted elsewhere also, especially in connection with the spread of devotion to the Sacred Heart following on the reported revelations to Margaret Mary Alacoque and Mary of the Divine Heart. In 1726 Rome was again asked for a feast with a Mass and Office of its own; this was refused in 1729, but granted in 1765. In that year, at the request of the queen, the feast was received quasi officially by the episcopate of France. A Mass of the Sacred Heart won papal approval for use in Poland and Portugal in 1765, and another was approved for Venice, Austria and Spain in 1788. In 1856, at the entreaties of the French bishops, Pope Pius IX extended the Feast of the Sacred Heart to the Latin Church under the rite of double major. It was to be celebrated on the Friday after the Octave of Corpus Christi. In June 1889, Leo XIII raised the feast to the dignity of the first class. In 1928, Pope Pius XI raised the feast to the highest rank, double of the first class, and added an octave; the 1955 reforms of the General Roman calendar suppressed, among others, the octave of the Sacred Heart of Jesus. The Mass prayers and readings approved on that occasion were replaced with new texts in 1929, and the lectionary published to accompany the 1970 Roman Missal provides three sets of readings, one for each year of the festive three year liturgical cycle. Priests may use this Mass, celebrated with white vestments, as a Votive Mass on other days also, especially on the first Friday of each month (unless falling on a day of higher rank). On this first Fridays it is also common to hold an Eucharistic adoration for a few hours (see First Friday devotion). In Austria and South Tyrol, the so called Sacred Heart Sunday, that is the Sunday after the Feast of the Sacred Heart, is also celebrated. Numerous processions take place on this day. Sacred Heart Fires are lit in the Bozen (Bolzano) area of Italy, among others. Since 2002, the Solemnity of the Sacred Heart of Jesus is also a special day of prayer for the sanctification of priests. In 2009, the feast marked the beginning of a "Year for Priests". The Feast of the Immaculate Heart of Mary immediately follows on Saturday. On June 12, 2023, the United States Conference of Catholic Bishops issued the following statement: This year, on June 16 — the day of the Solemnity of the Sacred Heart of Jesus — a professional baseball team has shockingly chosen to honor a group whose lewdness and vulgarity in mocking our Lord, His Mother, and consecrated women cannot be overstated. This is not just offensive and painful to Christians everywhere; it is blasphemy. The bishops called on Catholics to pray the Litany of the Sacred Heart on June 16, offering this prayer " as an act of reparation for the blasphemies against our Lord we see in our culture today."