Леонард Хорнер: Саудагер, геолог және білім беру реформаторы
Leonard Horner
Леонард Хорнер: шотланд ақыны, геолог, білім беру реформаторы. Эдинбург академиясы мен Heriot-Watt университетінің негізін қалаушы, балалар еңбегін қорғаушы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд саудагері, геолог және білім реформаторы Леонард Хорнер (17 қаңтар 1785 – 5 наурыз 1864) – шотланд саудагері, геолог және білім реформаторы. Ол Фрэнсис Хорнердің кіші інісі болған. Хорнер Эдинбург өнер мектебінің, қазіргі Хериот-Ватт университетінің және Эдинбург академиясының негізін қалаушылардың бірі еді. "Радикалды білім беру реформаторы" атанған ол Университет колледжі мектебінің құрылуына қатысты. Фабрикалардағы балалар еңбегі жөніндегі Корольдік комиссияның комиссары ретінде Хорнер 19 ғасырда Солтүстік Англиядағы әйелдер мен балалардың еңбек жағдайын жақсартуға басқа ешкімнен артық үлес қосты.
Scottish merchant, geologist and educational reformer
Leonard Horner FRSE FRS FGS (17 January 1785 – 5 March 1864) was a Scottish merchant, geologist and educational reformer. He was the younger brother of Francis Horner. Horner was a founder of the School of Arts of Edinburgh, now Heriot Watt University and one of the founders of the Edinburgh Academy. A 'radical educational reformer' he was involved in the establishment of University College School. As a commissioner on the Royal Commission on the Employment of Children in Factories, Horner arguably did more to improve the working conditions of women and children in North England than any other person in the 19th century.
Ерте өмір және білім
Оның әкесі Джон Хорнер Эдинбургте мақта мата саудагері және Inglis & Horner фирмасының серіктесі болды. Леонард, үшінші және кіші ұлы, жоғары мектепте оқыды және 1799 жылы Эдинбург университетіне қабылданды. Ол жерде келесі төрт жыл бойы химия мен минералогияны оқыды, сондай-ақ Playfair-дың "Хаттондық теорияның иллюстрациялары" еңбегінен геологияға деген құмарлығын арттырды. Он тоғыз жасында ол әкесінің бизнесінің филиалының серіктесі болды және Лондонға барып жұмыс істеді.
His father, John Horner, was a linen merchant in Edinburgh, and partner in the firm of Inglis & Horner. Leonard, the third and youngest son, attended the High School and entered the University of Edinburgh in 1799. There in the course of the next four years he studied chemistry and mineralogy, and gained a love of geology from Playfairs Illustrations of the Huttonian Theory. At the age of nineteen he became a partner in a branch of his father's business, and went to London.
Мансап
1808 жылы ол жаңа құрылған Лондон геологиялық қоғамына қосылды және екі жылдан кейін хатшылардың бірі болып сайланды. Өмірінің ұзақ жылдары бойы ол қоғамның игілігіне адал қызмет етті; 1846 жылы және 1860 жылы президент болып сайланды. 1811 жылы ол алғашқы мақаласын «Малверн тауларының минералогиясы туралы» (Транс. Геол. Сок. vol. i) оқыды, содан кейін Дройтвичтегі тұзды су бұлақтары және Сомерсетширдің оңтүстік-батыс бөлігінің геологиясы туралы басқа да материалдар ұсынды. 1813 жылы ол Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. 1815 жылы ол өз ісін жеке бақылау үшін Эдинбургке оралды, ал онда (1821 жылы) Адам алаңында Эдинбург өнер мектебінің құрылуына септігін тигізді, онда механика және өнер оқытылды, сондай-ақ ол Эдинбург академиясының негісқалаушыларының бірі болды. 1827 жылы ол Лондон университетінің (қазіргі Университет колледжі Лондон) меңгерушісі болуға шақырылды, бұл лауазымды төрт жыл бойы атқарды; содан кейін ол екі жыл Боннда тұрып, минералдар мен тау жыныстарын зерттеді, ал оралғаннан кейін Бонн маңының геологиясы және Рейн суындағы қатты заттар мөлшері туралы материалдар ұсынды. Ол лосс материалы мен лосс кен орындарын зерттеуге маңызды үлес қосты және, мүмкін, лосс қимасының алғашқы суретін жариялады. Ол сонымен қатар Рейнландтың Сибенгебирге аймағының алғашқы картасын жасады. 1828 жылы ол ауырып жатқан әкесінің компаниясын басқару үшін Эдинбургке оралды. 1829 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін ол компанияны толық басқаруға кірісті және 1833 жылға дейін осы лауазымда қалды. 1833 жылы ол Ұлыбританияның фабрикаларындағы балалардың еңбек жағдайын тексеру комиссиясының мүшесі болып тағайындалды, содан кейін инспекторлардың бірі болып таңдалды. Ол бұл лауазымды 26 жыл бойы атқарды және осы кезеңде Солтүстік Англиядағы диірмендерде әйелдер мен балалардың еңбек жағдайын жақсарту үшін 19 ғасырдағы кез келген адамнан гөрі көп жұмыс істеді, және осы үшін Карл Маркс «Капиталда» оны мақтады. Кейінгі жылдары ол Мысырдың аллювиалды жерлерінің геологиялық тарихын зерттеуге көп көңіл бөлді; 1843 жылы ол өзінің бауыры Фрэнсистің өмірбаянын жариялады.
In 1808 he joined the newly formed Geological Society of London and two years later was elected one of the secretaries. Throughout his long life he was ardently devoted to the welfare of the society; he was elected president in 1846 and again in 1860. In 1811 he read his first paper On the Mineralogy of the Malvern Hills (Trans. Geol. Soc. vol. i.) and subsequently communicated other papers on the Brine springs at Droitwich, and the Geology of the S. W. part of Somersetshire. He was elected fellow of the Royal Society in 1813. In 1815 he returned to Edinburgh to take personal superintendence of his business, and while there (1821) he was instrumental in founding the Edinburgh School of Arts on Adam Square where the instruction of mechanics and art was taught, and he was one of the founders of the Edinburgh Academy. In 1827 he was invited to London to become warden of London University (now University College London), an office which he held for four years; he then resided at Bonn for two years and pursued the study of minerals and rocks, communicating to the Geological Society on his return a paper on the Geology of the Environs of Bonn, and another On the Quantity of Solid Matter suspended in the Water of the Rhine. He made significant contributions to the study of loess material and loess deposits and published what is probably the first illustration of a loess section. He also produced the first map of the Siebengebirge region of the Rhineland. In 1828 he returned to Edinburgh to take charge of his ailing father's company. In 1829, on the death of his father, he took full charge of the company, and continued in this role until 1833. In 1833 he was appointed one of the commissioners to inquire into the employment of children in the factories of Great Britain, and he was subsequently selected as one of the inspectors. He held this post for 26 years and during this time arguably did more to improve the working condition of women and children in the mills of north England than any other person in the 19th century and for which he was praised by Karl Marx in Das Kapital. In later years he devoted much attention to the geological history of the alluvial lands of Egypt; and in 1843 he published his Life of his brother Francis.
Отбасы
Хорнер Гамалиел Ллойдтың қызы Анна Сусанна Ллойдқа үйленді. Олардың алты қызы болды, олардың бәрі сол заман үшін жоғары деңгейде білім алды. Ең үлкен әпкесі Мэри Элизабет 1832 жылы "Геология принциптері" кітабының авторы, сэр Чарльз Лайелге тұрмысқа шықты. Оның кіші қарындасы Кэтрин 1848 жылы Лайелдің кіші інісі Генриге үйленді, ал кейіннен "Сэр Чарльз Лайелдің өмірі, хаттары мен күнделіктері" атты еңбекті редакциялады. Үшінші қызы Фрэнсис белгілі палеоботаник Чарльз Банбериге тұрмысқа шықты. Төртінші қызы Леонора тарихшы және архивші Георг Генрих Перцке үйленді, олардың балаларының бірі Доротея Перц болды. Осы туыстық байланыс арқылы Хорнер астроном және астрофизик Сесилия Пейн Гапочкиннің бес атасы болды. Сюзан мен Жоанна атты екі қызы да өз заманында Флоренция (Италия) қаласы бойынша жаяу саяхаттар туралы кітап жазғандықтарымен белгілі болды.
Horner married Anna Susanna Lloyd, daughter of Gamaliel Lloyd. They had six daughters, who were all educated to a high standard for the age. The eldest sister, Mary Elizabeth, married Sir Charles Lyell, author of The Principles of Geology in 1832. Her younger sister Katharine married Lyell's younger brother Henry in 1848, and later edited The Life, Letters and Journals of Sir Charles Lyell. A third daughter, Frances, married Charles Bunbury, a noted paleobotanist. A fourth daughter, Leonora, married Georg Heinrich Pertz, a historian and archivist; one of their children was Dorothea Pertz and through this connection Horner was the step great great grandfather of astronomer and astrophysicist Cecilia Payne Gaposchkin. Two other daughters, Susan and Joanna, were known in their day as the authors of a book on walking tours of Florence, Italy.
Фримасондық
Ол 1803 жылы No.2 Канонгейт Килвинг ложасында шотланд еркін диқандыққа қабылданды. Ол сонымен қатар Киркневтон және Ратхо ложасының құрметті мүшесі болды, No.85, және бұл да 1803 жылы мақұлданды.
He was Initiated into Scottish Freemasonry in 1803 in Lodge Canongate Kilwinning, No.2. He was also an honorary member of Lodge Kirknewton and Ratho, No.85, this also being conferred in 1803.
Өлім
Ол 1864 жылдың 5 наурызында Лондондағы Монтегю алаңында қайтыс болды.
He died in Montagu Square in London on 5 March 1864.