Кіріспе
Роберт Седрик Шерифф, FSA, FRSL (6 маусым 1896 – 13 қараша 1975) – ағылшын жазушысы, ең белгілі туындысы – Бірінші дүниежүзілік соғыстағы офицер ретіндегі өзінің тәжірибесіне негізделген "Сапардың соңы" пьесасы.
Robert Cedric Sherriff, FSA, FRSL (6 June 1896 – 13 November 1975) was an English writer best known for his play Journey's End, which was based on his experiences as an army officer in the First World War.
Ерте өмір
Шериф Мидлсекстің Хэмптон-Вик қаласында сақтандыру клеркі Герберт Хэнкин Шериф пен Констанс Виндер отбасында дүниеге келді. 1914 жылы мектепті бітіргеннен кейін Шериф сақтандыру кеңсесінде клерк болып жұмыс істеуге кірісті.
Әскери қызмет
Шериф Бірінші дүниежүзілік соғыста Шығыс Суррей полкінің 9-шы батальонында офицер болып қызмет етті, Вими қырқасы және Лустағы шайқастарға қатысты. 1917 жылы Ипр қаласының жанындағы Пасшендейль шайқасында ауыр жарақаттанды.
Соғыстан кейінгі кезең
Жарақаттарынан айыққаннан кейін, Шериф 1918 жылдан 1928 жылға дейін Лондонның Sun Insurance Company компаниясында сақтандыру сақтаушысы болып жұмыс істеді. Шериф 1931 жылдан 1934 жылға дейін Оксфордтың Нью-колледжінде тарих пәнін оқыды. Ол Корольдік әдебиет қоғамының және Лондон Антикварлар қоғамының мүшесі болды.
Драматург
Шериф өзінің алғашқы пьесасын Кингстон қатыру клубына жаңа қайық сатып алу үшін қаржы жинауға көмектесу мақсатында жазды. Оның жетінші пьесасы – "Сапардың соңы", 1928 жылы жазылып, 1929 жылы жарық көрді. Бұл пьесаның негізінде оның соғыстағы тәжірибелері жатыр. 1928 жылдың 9 желтоқсанында Аполлон театрында Incorporated Stage Society қоғамы Джеймс Уэйлдің режиссерлігімен және 21 жастағы Лоуренс Оливье басты рөлде ойнауымен бір рет, жексенбі күні көрсетілді. Көрермендердің арасында Морис Браун болды, ол оны Савой театрында қойды, онда 1929 жылдан бастап екі жыл бойы көрсетілді. Пьеса үлкен сәттілікке ие болды және кеңінен жарияланды, бұл пьеса тудырған көрермендердің реакциясы Бірінші дүниежүзілік соғыс туралы түсінікті қалыптастырғанын көрсетті. Соғыстар аралық кезеңде.
Роман жазушысы
Шериф проза да жазды. Вернон Бартлеттпен бірлесіп жазған «Жол аяғы» романының нұсқасы 1930 жылы жарық көрді. Оның 1939 жылғы «Хопкинс қолжазбасы» романы – Х.Г. Уэллстің ықпалымен жазылған, Аймен соқтығысу нәтижесінде қираған Жер туралы пост-апокалиптикалық туынды. Оның мұңды тілі және қираған Англиямен санасуға тырысқан қарапайым адамның шынайы бейнесі кейінгі ғылыми фантастика авторлары, мысалы Джон Уиндхэм мен Брайан Олдиске әсер еткен деседі. 1931 жылы жарық көрген «Қыркүйектегі екі апта» романы – Дуличтен келген орта тапқа жататын отбасының Богнорда өткізген демалысы туралы әлдеқайда ықтимал әңгіме. COVID-19 пандемиясы кезінде The Guardian құрастырған тізімде Кадзуо Исигуро осы кітапты «өнерлендіретін, көтеріп, қашқызуға мүмкіндік беретін» кітап ретінде ұсынып, «қазіргі уақытта ойға келген ең көтеріңкі, өмірге деген құштарлықты оятарлық роман» деп сипаттады. Оның 1936 жылғы «Грингейтс» романы – орта жастағы Том мен Эдит Болдуин жұбайының Лондон маңынан жаңа Metroland қалашықтарына көшуі туралы шынайы туынды.
Сыйлықтарға ұсынылу
Шериф Эрик Машвиц және Клодин Вестпен бірге 1939 жылы шыққан "Қош бол, Мистер Чипс" фильмі үшін бейімделген сценарий жазғаны үшін «Оскар» сыйлығына ұсынылды. Оның 1955 жылғы "The Dam Busters" және "The Night My Number Came Up" сценарийлері BAFTA сыйлығының «Үздік британдық сценарий» номинациясына ие болды.