Кіріспе
Америкалық бизнесмен Алгернон Сидни Бьюфорд (2 қаңтар 1826 – 6 мамыр 1911) – Вирджиниялық бизнесмен, саясаткер және заңгер, ең бастысы 22 жыл бойы Ричмонд және Дэнвилл теміржолының президенті қызметін атқарғандығымен белгілі. Осы кезеңде ол теміржол желісінің ұзындығын 140 мильден 3000 мильге дейін ұлғайтуға жауапты болды. Солтүстік Каролинада Вирджиния тегінен шыққан ата-аналардан туған Бьюфорд Вирджиния штатының Питтсилвания округінде өсті және 1846-1848 жылдары Вирджиния университетінде білім алды, содан кейін заң бакалаврі дәрежесін алды. Келесі он жыл бойы ол Питтсилвания және Дэнвиллде заңгерлік тәжірибе жинап, «Дэнвилл регистрі» газетінің иесі және редакторы болды. Бұл қызметтері 1853 жылы Вирджиния штатының Делегаттар палатасына бір жылдық сайлау арқылы тоқтатылды. 1861 жылдың көктемінде Азамат соғысы басталғанда, Бьюфорд Конфедерация армиясына қатысып, Солтүстік Вирджиния армиясына бекітілді, онда ол 1861 жылдың күзіне дейін қызмет етті. Одан кейін Питтсилвания округінің тұрғындары оны қайтадан Делегаттар палатасына сайлады. Соғыс жылдарында Вирджиния губернаторы Джон Летчер Бьюфордты Вирджиния милициясының подполковнигі етіп тағайындады. Осы лауазымда Бьюфорд «Бьюфордтың үйінде» ауру және жараланған конфедерат әскерлеріне қараумен айналысып, майданға қажетті әскери жабдықтарды жіберді. 1865 жылдың сәуір айында Аппоматтокстағы оқиғалардан кейін Бьюфорд заң шығарушы органнан отставкаға келіп, Дэнвиллге оралды. 1865 жылдың 13 қыркүйегінде Ричмонд және Дэнвилл теміржолының президенті болып сайланды және 1866 жылдың басында Ричмондқа көшіп келді. Келесі екі онжылдық бойында Бьюфорд теміржолдың ең табысты жылдарына жетекшілік етті. 1866 жылы R&D теміржолының 154 миль теміржол жолы және 284 790 доллар пайдасы болды. 1886 жылға қарай бұл көрсеткіш 2670 мильге және 1 767 662 доллар пайдаға жетті. 19 ғасырдың соңындағы инфляцияны ескере отырып, Бьюфорд 20 жыл ішінде пайданы 1050% арттырды. Алайда, сол жылдары компанияның басқарушы үлесі Бьюфордтың қалыптасқан басқару саясатына қайшы келіп, ол 1886 жылдың соңында отставкаға кетті. Өмірінің келесі жылдарында Бьюфорд Вирджиния ауыл шаруашылығы және механикалық қоғамына белсенді қатысып, төрт жыл бойы оның президенті болды. 1893 жылы Вирджиния губернаторына кандидат болды, бірақ Чарльз Т. О'Ферралдан жеңіліс тапты. Сонымен қатар ол Ричмондтағы «Merchants National Bank» банкінің басқаруына қатысты. 1911 жылы Алгернон С. Бьюфорд Ричмондтағы үйінде қайтыс болды және Голливуд зиратында жерленді.
Algernon Sidney Buford (January 2, 1826 – May 6, 1911) was a Virginian businessman, politician, and lawyer best known for his 22 year presidency of the Richmond and Danville Railroad, during which he was responsible for growing the line from 140 miles in length to 3,000 miles in length. Born in North Carolina to parents of Virginia stock, Buford grew up in Pittsylvania County, Virginia and attended the University of Virginia from 1846 to 1848, graduating with a Bachelor of Law. For the next decade, he practiced law in Pittsylvania and Danville and became the owner and editor of the Danville Register. These occupations were interrupted by a year's service in the Virginia House of Delegates in 1853. When the Civil War broke out in Spring 1861, Buford enlisted in the Confederate States Army and was assigned to the Army of Northern Virginia, in which he served until Fall 1861. At that point, the residents of Pittsylvania County again elected him to the House of Delegates. During the war, Virginia Governor John Letcher brevetted Buford a lieutenant colonel in the Virginia militia. In this position, Buford watched over sick and injured Confederate troops at "Buford's Home" and forwarded important military supplies to soldiers on the front lines. After Appomattox in April 1865, Buford resigned from the legislature and returned to Danville. He was elected President of the Richmond and Danville Railroad on September 13, 1865, and consequently moved back to Richmond in early 1866. Over the next two decades, Buford guided the railroad through its best years. In 1866, the R&D had 154 miles of track and $284,790 in profit. By 1886, it had grown to 2,670 miles of track and $1,767,662 in profit. Adjusting for deflation in the late 19th century, Buford delivered a 1,050% growth in profit over 20 years. In the course of those years, however, the controlling interests in the company became contrary to Buford's established policies of management and he tendered his resignation in late 1886. For the next few years of his life, Buford devoted himself to the Virginia Agricultural and Mechanical Society and served as its president for four years. In 1893, he ran for governor of Virginia but was defeated by Charles T. O'Ferrall. He was also involved with the direction of the Merchants National Bank of Richmond. In 1911, Algernon S. Buford died at his home in Richmond and was buried at Hollywood Cemetery.
Ерте өмір (18261865)
Бьюфорд Вирджиния университетінің түлегі болды және заңгерлік тәжірибе бастау үшін Чатхэм, Вирджинияға келді. Оның таңдауы түсінікті болды, себебі қалада бірнеше көрнекті адвокаттар практика ашқан, соның ішінде Уитмелл Пьюг Тунсталл, Ричмонд және Дэнвилл теміржолын құрған және оның алғашқы президенті болған адам. Бьюфорд Тунсталлмен туыс болды. Ол Тунсталдың күйеу баласы және, сөйлеу жолымен, оның сіңілісінің күйеуі де еді. Ол Джордж Таунс пен Элиза Баркер Тунсталдың қызы Эмили Виннифред Таунсқа үйленді. Элиза Уитмелл П. Тунсталдың үлкен қарындасы болды және анасы қайтыс болғаннан кейін оны тәрбиеледі. Бьюфорд 1853 және 1854 жылдары Вирджиния штатының делегаттар палатасында Питтсилвания округін өкілдік етті. 1863 жылы, Америка Азамат соғысы кезінде, Бьюфорд Ричмондтағы 13-ші көшеде, Кари көшесінің оңтүстігінде орналасқан (Шоку Слип) Вирджиния депосының басшысы болды. Соғыстан кейін ол полковник Бьюфорд деп танылды.
Ричмонд және Дэнвилл темір жолының президенті (18651887)
Келесі екі онжылдық ішінде Бьюфорд темір жолдың ең гүлденген жылдарында жетекшілік етті. 1866 жылы R&D-де 154 миль рельс, 672 714 доллар табыс, 284 790 доллар пайда, 25 локомотив және 285 вагондан тұратын парк болды. 1886 жылға қарай бұл көрсеткіштер 2670 миль рельс, 3 981 355 доллар табыс, 1 767 662 доллар пайда, 126 локомотив және 2551 вагондан асты. 19 ғасырдың соңындағы дефляцияны ескергенде (яғни, 1866 жылғы долларды 1886 жылғы долларға айналдырғанда), 1866 жылғы табыс 397 705 долларға, ал пайда 168 366 долларға төмендейді. Егер 1886 жылғы көрсеткіштерді 1866 жылғы көрсеткіштермен салыстырса, табыс пен пайданың өсу деңгейі мынадай: табыс 1001% өсті, ал пайда 1050% өсті. Вирджиния губернаторы Фрэнсис Х. Пирпонттың қолдауымен полковник Бьюфорд 1865 жылдың 13 қыркүйегінде 225 км (140 миль) ұзындығындағы Ричмонд және Дэнвилл темір жолының (R&D) президенті болды. Соғыс салдарынан келген зардаптар, оның ішінде Манчестер мен Ричмонд арасындағы Джеймс өзені арқылы өтетін көпірлер жөнделді. Келесі 20 жыл ішінде R&D президенті ретінде полковник Бьюфорд темір жол желісін үш мың мильге дейін ұзартты. R&D-нің алғашқы сатып алуларының қатарында 1866 жылы Пьемонт темір жолы және 1871 жылы Солтүстік Каролина темір жолы болды. 1872 жылы R&D Атланта мен Ричмонд әуе желісі темір жолына Шарлотта мен Атланта арасындағы жолын аяқтауға көмектесті. Бұл желі оңтүстік-шығыстағы темір жол жүйесінің маңызды бөлігіне айналды. 1878 жылы R&D Шарлотта, Колумбия және Огаста темір жолын сатып алды. 1880 жылы Ричмонд және Вест-Пойнт терминалдық темір жолы мен қойма компаниясы R&D өзінің жарғысындағы шектеулерге байланысты тікелей сатып ала алмайтын темір жолдарды сатып алу үшін құрылды. Олардың бірі – бұрынғы Ричмонд және Йорк өзені темір жолы. Терминалдық компания тез арада 700 мильден (1127 км) астам қолданыстағы темір жолды сатып алды және Джорджия Тынық мұхиты темір жолы және Рабун Гэп қысқа желілік темір жолы сияқты бірқатар жобаланған желілерге франшиза алды. 1881 жылы R&D Piedmont Air Line жүйесін жалға алды, кейіннен ол Атланта және Шарлотта әуе желісі темір жолы деп аталды, осылайша Ричмонд және Дэнвилл темір жолы жүйесі құрылды. 1885 жылы R&D Грузиядағы Лоуренсвиллден Суанееге дейінгі желіні Лоуренсвилл тармақ темір жолынан сатып алды. Бұл желі 1908 жылы Атланта және Шарлотта әуе желісі темір жолына сатылды және 1920 жылы қолданыстан шығарылды. 1886 жылы R&D Солтүстік-Шығыс темір жолын (Грузия) 98 км (61 миль) мерзімге жалға алды. 1887 жылы Терминалдық компания Шығыс Теннесси, Вирджиния және Джорджия темір жолын бақылауға алды. 1888 жылы Терминалдық компания Орталық темір жол және банк компаниясында бақылау үлесіне ие болған Джорджия компаниясының барлық акцияларын сатып алды. 1889 жылы 911 км (566 миль) ұзындығындағы Джорджия Тынық мұхиты темір жолы аяқталып, Атлантадан Гринвиллге дейін жұмыс істей бастады. Ол сол жылдың қаңтар айында R&D-ге жалға берілген болатын. 1890 жылы Терминалдық компания Алабама Ұлы Оңтүстік темір жолының бақылау үлесін сатып алды. 1890 жылға қарай R&D жүйесі Вирджиния, Солтүстік Каролина, Оңтүстік Каролина, Джорджия, Теннесси, Алабама, Миссисипи, Арканзас және Техас штаттарында 5311 км (3300 миль) рельспен жабылған болатын. Алайда, барлық даму кезеңінде R&D жүйесінің қаржылық жағдайы тұрақсыз болды. 1892 жылы R&D және еншілес компаниялары банкротқа ұшырады. J. P. Morgan және оның Нью-Йорк банктік фирмасы Drexel, Morgan and Company қайта ұйымдастырды, олар 1894 жылы құрылған кезде 6437 км (4000 миль) желіні бақылаған Оңтүстік темір жол компаниясы ретінде қайта құрылды. 1980 жылы Оңтүстік темір жол компаниясы кейіннен Норфолк Оңтүстік темір жолының құрамына енді.
ҒЗТ-дан кейін (18871911)
Ричмонд және Данвилл президенті қызметінен кеткеннен кейін, Бьюфорд Ричмонд қоғамындағы өмірімен белсенді айналысты. 1911 жылғы 6 мамыр күні түні полковник Бьюфорд Ричмондтағы Батыс Франклин көшесі, 20-үй мекенжайындағы үйінде дүние салды. Оның қосылу рәсімі 8 мамырда ол көп жылдар бойы барып тұрған Броуд-стрит методистік шіркеуінде өтті.
Отбасы
Бьюфорд үш рет үйленген. Оның алғашқы некесі 1854 жылдың желтоқсанында Питтсилваниялық Эмили Уитмелл Таунсқа (1830–1859) болды, одан үш қызы болды: Элизабет Т. "Лиззи" (1856–1859), Сьюзан А. (1857–1859) және Эмили Таунс (1859–1938), ол Солтүстік Каролиналық полковник Клемент Э. Манлиге (1853–1928) үйленді. Эмили 1859 жылдың қарашасында қайтыс болды, ал Буфорд 1869 жылдың желтоқсанында Ричмондтан Кейт Обри Уортемге (1843–1875) қайта үйленді. Олардың екі қызы болды: Кэтрин "Кейт" Томас (1871–1963), ол Уолтер Т. Л. Ливингстонға (1871–1930) үйленді; және Элизабет "Лиззи" Гилмер (1873–1880). Кейт 1875 жылы қайтыс болғаннан кейін, Буфорд үшінші және соңғы рет 1879 жылдың мамырында Роберт К. Стротердің (1844–1873) жесірі Мэри Кэмерон Стротерге (1848–1916) үйленді. Олардың үш баласы болды: Алгернон Сидни, кіші (1880–1951), ол Элизабет Ланьер Даннға (1884–1980) үйленді; Мэри Росс (1883–1962), ол Фредерик Э. Нолтингке (1872–1955) үйленді; және Уильям Эрскин (1887–1954), ол Сара Сержант Оппенхаймерге (1894–1972) үйленді.
Мұра
Вирджиния штатындағы Бон-Эйр, Ричмондтың курорттық қауымдастығы ретінде Ричмонд және Дэнвилл теміржолынан батысқа қарай 9 миль (14 км) жерде салынды. Полковник Бьюфорд жеке өзі (сондай-ақ Ричмонд және Дэнвилл теміржолы арқылы) осы қауымдастықтың дамуына белсенді қатысты, ол бастапқыда Браун Саммиті деп аталды, кейін Гранд Саммит, ал ақырында Бон-Эйр деп қайта аталды, бұл атау француз тіліндегі "жақсы ауа" деген сөзден шыққан. 1877 жылы ол Bon Air Land and Improvement Company компаниясының алғашқы инвесторлары мен басшыларының бірі болды. Бон-Эйрдің дамуына қатысқан басқа да лауазымды тұлғалар генерал Томас М. Логан, полковник Эндрю Талкотт және Талкотттың ұлы Томас Манн Рэндольф Талкотт болды. Бон-Эйр тұрғындарының арасында дәріханашы Полк Миллер де болды, ол Sergeant's Pet Care Products өнімдерін құрды және танымал музыкант атанды. Полковник Бьюфордтың құрметіне Вирджиния штатындағы Бон-Эйрде Буфорд жолы деп аталатын көше бар. Ал Ричмонд және Дэнвилл теміржолының бір бөлігінде орналасқан Буфорд, Джорджия қаласы (кейіннен қала) оның есімімен аталды.