Кіріспе
Күн құбылыстарын зерттеуге арналған спутник. Күннің ең жоғарғы миссиясы (немесе SolarMax) спутнигі Күн құбылыстарын, әсіресе күн жарқындарын зерттеу үшін жасалды. Ол 1980 жылдың 14 ақпанында ұшырылды. SMM – Fairchild Industries компаниясы жасаған көпмиссиялық модульді ғарыш кемесі платформасына негізделген алғашқы спутник. Бұл платформа кейіннен Landsat 4 және 5, сондай-ақ Жоғары атмосфераны зерттеу спутнигі үшін де қолданылды. 1980 жылдың қарашасында бағытты басқару жүйесінде ақаулық туып, сәуір 1984 жылға дейін күту режиміне қойылды. Кейін шаттл миссиясы арқылы жөнделді. Күннің ең жоғарғы миссиясы 1989 жылдың 2 желтоқсанында аяқталды, осы кезде ғарыш кемесі атмосфераға қайта кіріп, Үнді мұхитының үстінде жанып кетті. 1980 жылдың қарашасында SMM-нің бағытты басқару жүйесіндегі төрт сақтандырғыштың екіншісі істен шығып, спутниктің бағытын сақтау үшін магниттік моменттерді пайдалануға мәжбүр етті. Бұл режимде, бортындағы жеті құралдың тек үшеуі ғана қолданылуға жарамды болды, себебі қалғандары спутникті Күнге дәл бағыттауды қажет етті. Спутниктің магниттік моменттерін пайдалану оның тұрақты күйде жұмыс істеуіне кедергі келтірді және оның номиналды күнге бағытталған осінен "қозғалуына" себеп болды. SMM үш жыл бойы күту режимінде қалды. Олардың табысты жұмысы спутниктің қызмет ету мерзімін тағы бес жылға ұзартты. Миссия 1985 жылғы IMAX фильмінде – "Арман тірі" ("The Dream Is Alive") көрсетілді.
The Solar Maximum Mission satellite (or SolarMax) was designed to investigate Solar phenomena, particularly solar flares. It was launched on February 14, 1980. The SMM was the first satellite based on the Multimission Modular Spacecraft bus manufactured by Fairchild Industries, a platform which was later used for Landsats 4 and 5 as well as the Upper Atmosphere Research Satellite. After an attitude control failure in November 1980 it was put in standby mode until April 1984 when it was repaired by a Shuttle mission. The Solar Maximum Mission ended on December 2, 1989, when the spacecraft re entered the atmosphere and burned up over the Indian Ocean. In November 1980, the second of four fuses in SMM's attitude control system failed, causing it to rely on its magnetorquers in order to maintain attitude. In this mode, only three of the seven instruments on board were usable, as the others required the satellite to be accurately pointed at the Sun. The use of the satellite's magnetorquers prevented the satellite from being used in a stable position and caused it to "wobble" around its nominally sun pointed attitude. SMM was left in standby mode for 3 years. Their successful work added five more years to the lifespan of the satellite. The mission was depicted in the 1985 IMAX movie The Dream Is Alive.
Кометаларды ашу
SMM түсірген суреттерде 10 комета табылды. Атау Байқау күні АшушыC1987 T2 (SMM 1)5 қазан, 1987 Доктор Орвилл Крис Сент-Сир C/1987 U4 (SMM 2)17 қазан, 1987 О. К. Сент-Сир1988l (SMM 3)27 маусым, 1988 О. К. Сент-Сир1988m (SMM 4) 21 тамыз, 1988 Дэвид Кобе, C. Ваух1988n (SMM 5) 11-12 қазан, 1988 О. К. Сент-Сир 1988p (SMM 6)18 қараша, 1988 О. К. Сент-Сир 1988q (SMM 7)24 қазан, 1988 Эндрю Л. Стэнджер 1989m (SMM 8) 2 маусым, 1989 О. К. Сент-Сир, Дэвид Л. Кобе 1989q (SMM 9) 8 шілде, 1989 О. К. Сент-Сир 1989x (SMM 10) 28 қыркүйек, 1989 О. К. Сент-Сир
Қорытындылар
Айта кетерлігі, SMM-нің ACRIM құралдар жиынтығы күткендей болмаған нәрсені көрсетті – Күн, шын мәнінде, күн дақтары циклының ең жоғарғы нүктесінде (қараңғы "күн дақтарының" саны ең көп болатын кезде) көбірек жарқырайды. Бұл себебі күн дақтарының айналасында факулалар деп аталатын жарқыраған құбылыстар орналасқан, олар күн дақтарының қараңғылату әсерін толығымен өтестіреді. SMM-нің маңызды ғылыми жаңалықтары бірнеше шолу мақалаларында монография түрінде ұсынылған.
Миссияның аяқталуы
SMM орбитасы атмосфералық кедергі салдарынан бірте-бірте төмендеп, тығыз қабаттарға түсті. 1989 жылғы наурыз айындағы геомагниттік дауыл СММ-нің дауыл басталғанда жарты километрге, ал дауылдың барлық кезеңінде 5 километрге төмендеуіне себеп болды деген хабарлама тарады. SMM 1989 жылдың 17 қарашасында бағытын жоғалтып, 1989 жылдың 2 желтоқсанында Үнді мұхитының үстінде атмосфераға қайта кіріп, күйіп кетті.