Кіріспе

1997–2007 жылдар аралығындағы Ұлыбританиядағы пойыз операторы, Cross Country бағытының қазіргі франшиза иесі.

Virgin CrossCountry – 1997 жылдың қаңтарынан 2007 жылдың қарашасына дейін InterCity CrossCountry жолаушылар франшизасын басқарған Ұлыбританиядағы пойыз операторы. Жеке заңды тұлға болып тіркелген InterCity West Coast франшизасымен бірге, компания Virgin Trains брендімен сауда жасады. Операциялар 1997 жылдың 5 қаңтарында British Rail жекешелендіру процесінің бір бөлігі ретінде басталды. Бастапқыда 15 жылға жоспарланған франшиза 2002 жылдың шілдесінде басқару шартымен ауыстырылды. Үкімет 2000 жылдардың соңында CrossCountry франшизасын қайта конкурстық негізде ұсынуды шешті және қызметтер 2007 жылдың 11 қарашасында Arriva компаниясына тиесілі CrossCountry-ға берілді. Virgin CrossCountry Ұлыбританиядағы ең ұзын тікелей пойыз бағыттарының бірін қамтамасыз етті, бірақ 2003 жылғы өзгерістердің нәтижесінде көптеген бағыттары Үлкен Лондонды жаңғыртпады. Оның барлық бағыттары Бримгем Нью-Стрит станциясында тоқтап тұрды немесе сонда аяқталды. Компания Princess және Project Omega сияқты бірнеше қызметтерді қайта ұйымдастыру жобаларын іске асырды. British Rail дәуіріндегі пойыз паркін жаңарту мақсатында компания Class 220 Voyagers және Class 221 Super Voyagers пойыздарын пайдалануға енгізді.

Тарих

1990 жылдардың ортасында Ұлыбритания теміржолын жекешелендіру кезінде, жаңа құрылған Virgin Rail Group бірнеше пойыз франшизасын басқару үшін өтінімдер жіберді, оның ішінде Гатвик Экспресс, InterCity CrossCountry және InterCity West Coast. Ол соңғы екеуін жеңіп алды, екеуі де 15 жылға жоспарланған, нәтижесінде Virgin CrossCountry және Virgin West Coast құрылды: 1996 жылдың қарашасында Virgin InterCity CrossCountry франшизасын жеңіп алғаны жарияланды. Қызметтерді толық иеленген еншілес компания CrossCountry Trains Limited атқаратын болды. Компания 1997 жылдың 5 қаңтарында жұмысын бастады. 1998 жылдың қазан айында Virgin Group Virgin Rail Group акцияларының 49% -ын Stagecoach компаниясына сатты. Virgin кейбір бағыттарында жаңа еңкейтілген пойздарды енгізуді көздеді; алайда, сол кездегі ұлттық теміржол инфрақұрылымының операторы Railtrack-тің нашар жоба басқаруы салдарынан олардың енгізілуі бірнеше рет кейінді. Еңкейтілген пойздарды тиімді пайдалану үшін инфрақұрылымдық өзгерістер қажет болды және Railtrack 2005 жылға дейін Батыс жағалау магистралінде 140 миль/сағ жылдамдықпен қозғалуға мүмкіндік беретін жаңартуларды жүргізуге міндеттенгенімен, жаңғырту бағдарламасы тез арада өсетін шығындарға және техникалық мәселелерге тап болды, мысалы, қажетті жылжымалы блоктандыру сигнализациясы құрылғысы сол кездегі мақсаттарға жетілмегендігіне байланысты. Railtrack 2002 жылы банкротқа ұшырады, ал оның ізбасары Network Rail уәделенген жаңартуды толыққанды іске асыра алмады, бұл Virgin операцияларына елеулі әсер етті. Railtrack банкротқа ұшырағаннан және Network Rail уәделенген жақсартуларды толыққанды іске асыра алмағаннан кейін, 2002 жылдың шілдесінде Virgin CrossCountry және Virgin West Coast франшизалары басқару шартына ауыстырылды. Батыс жағалау франшизасының шарттары қайта келісілгенімен, CrossCountry бойынша келісімге қол жеткізілмеді, сондықтан ол 2000-шы жылдардың соңында қайтадан тендерге шығарылды. Virgin Trains франшизаны сақтап қалуға мүдделі болды және бірнеше басқа тараптармен бірге өтінім берді. 2006 жылдың қыркүйегінде Көлік министрлігі New CrossCountry франшизасының тізімін жариялады, онда Virgin Rail Group та бар. 2006 жылдың қазан айында DfT төрт іріктеліп алынған үміткерге: Arriva, FirstGroup, National Express және Virgin Rail Group тендерлік шақыруды (ITT) жіберді. 2007 жылдың 10 шілдесінде Көлік министрлігі жаңа CrossCountry франшизасын Arriva компаниясына берді; сәйкесінше, Virgin CrossCountry көрсеткен қызметтер 2007 жылдың 11 қарашасында CrossCountry деп аталған жаңа операторға берілді.

Қызметтер

1998 жылдың мамырында Virgin компаниясы Портсмут портынан Ливерпуль Лайм-стрит және Блэкпул-Нортқа жаңа қызметтер енгізді. Ramsgate қаласына жазғы сенбі күнгі қызмет 1999 жылдың қыркүйегінде соңғы рет іске қосылды. Веймут қаласына жазғы сенбі күнгі қызметтер 2002 жылдың қыркүйегінде соңғы рет жүрді.

Жылжымалы құрам

Virgin CrossCountry British Rail-ден Class 47 және Class 86 локомотивтері, Mark 2 вагондары, жоғары жылдамдықты пойыздар және Class 158 Express Sprinter дизельдік көп бірліктерінің паркін мұра етті. Ағылшын, Уэльс және Шотландиядан, сондай-ақ Fragonset компаниясынан жалға алынған 47-сыныптағы локомотивтер де жиі кездесетін. Франчайзинг шарты бойынша осы пойызды жаңа құраммен ауыстыру міндеттемесі болды. 1998 жылдың желтоқсанында Virgin компаниясы Bombardier Transportation компаниясы жасаған 78 Voyager дизель-электрлік көп бірліктерін жалға алу туралы келісімге келді, олар 34 төрт вагонды Class 220 Voyager және 40 бес вагонды және төрт төрт вагонды Class 221 Super Voyager пойыздарынан тұрды. Super Voyagers қисық рельстерде, соның ішінде Батыс жағалау магистральдық желісінде және Оксфорд пен Банбери арасында жоғары жылдамдықты қамтамасыз ету үшін еңкейту механизмдерімен жабдықталған. Төрт вагонды Super Voyagers Virgin West Coast компаниясының Лондон-Эустон – Холихед бағытындағы қызметтерінде пайдалануға арналған, бірақ олар басқа Voyagers-термен біріктірілді. Virgin West Coast 2004 жылдың қыркүйегінде Холихед бағытында Super Voyagers пайдалануды бастағанда, бес вагонды бірліктер қолданылды. Алғашқы Class 220 Voyager 2001 жылдың қаңтарында Бельгиядан келіп, 2001 жылдың 21 мамырында пайдалануға берілді. Соңғы Class 47, Class 86 және Mark 2 вагондары 2002 жылдың тамызында тоқтатылды, ал Express Sprinters Wessex Trains және First TransPennine Express компанияларына берілді. Жедел өсімді бастан өткерген Virgin CrossCountry кейбір жоғары жылдамдықты пойыздар топтамаларын сақтап қалуға шешім қабылдады. 2001 жылдың желтоқсанында ол сегіз HST-ді Virgin Challenger ретінде қайта жаңарту жоспарларын жариялады, олар Лондон Паддингтоннан Челтенхэм арқылы Манчестер Пикадиллиге жоспарланған бағыттарда пайдалануға арналған, сондай-ақ одан әрі жаңарту мүмкіндігі қарастырылды. Operation Princess жобасының сәтсіз аяқталуынан кейін, жоба Стратегиялық темір жол басқармасының нұсқауымен 2003 жылдың қыркүйегінде қалған HST-лермен бірге тоқтатылды. Пайнгтон және Ньюквейге жазғы сенбі күндері қызмет көрсету үшін қосымша құрамдарды қамтамасыз ету мақсатында Virgin CrossCountry Virgin West Coast, Midland Mainline және Great North Eastern Railway (GNER) компанияларынан HST пойыздарын жалға алды, ал Mark 3B локомотивтік вагондарды Virgin West Coast компаниясынан жалға алды. 2004 жылы Virgin компаниясы Пайнгтонға жазғы сенбілік рейстерді жүргізу үшін EWS компаниясынан Class 67 локомотивтерін және Riviera Trains компаниясынан Mark 2 вагондарын жалға алды. 2004 жылдың қыркүйегінен бастап Riviera Trains компаниясынан Mark 2 вагондарының резервтік жиынтығы жалға алынды. Бұл жиынтық әдетте Бірмингем Нью-стрит пен Манчестер Пикадилли арасында 90-сыныпты EWS локомотивтерімен пайдаланылды, бірақ 2007 жылдың қаңтарында 57/3-сыныпты локомотивтермен Ньюкаслға дейін де жүрді. Voyagers қолжетімді болмаған кезде Эдинбург Уэверлиден Плимутқа қызмет көрсету үшін HST пойыздары Midland Mainline және GNER компанияларынан бірнеше рет жалға алынды.

Бастапқы автопарк

Сынып Бейне түрі Құрылыс алынған жылдары Ескертпелер 43-сынып Дизельді локомотив 1976–1982 2003 Mark 3 вагондарымен пайдаланылды. 47-сынып Дизельді локомотив 1962–1968 2002 Mark 2 вагондарымен пайдаланылды. Олардың кейбіреулері /3 локомотивтеріне қайта жаңартылды. 86-сынып Электрлік локомотив 1965–1966 2002 Mark 2 вагондарымен пайдаланылды. 158-сынып Express Sprinter DMU 1989–1992 2003 Mark 2 вагоны Жолаушылар вагоны 1964–1975 2002 47 және 86-сынып локомотивтерімен пайдаланылды. Mark 3 вагоны Жолаушылар вагоны 1975–1982 2003 43-сынып локомотивтерімен пайдаланылды.

Жоспарланған автопарк (өнеркәсіптік емес)

Сынып Бейне түрі Құрылған нөмірі туралы ақпаратClass 255 Virgin ChallengerDMU2002 (жоспарланған жаңарту)14 (жоспарланған) Блэкпул, Манчестер және Бирмингем, сондай-ақ Паддингтон мен Бирмингем (Суиндон арқылы) қалалары арасындағы бағыттарда пайдаланылатын жоғары жылдамдысты пойызды жаңарту жоспарланған. Алайда, Стратегиялық теміржол басқармасы осы құрамның көп бөлігін Лондон-Манчестер "Рио" бағытындағы Midland Mainline компаниясына беруді жоспарлағандықтан, бұл жоспарлар іске аспады.