Кіріспе

«Барабанды баяу соғыңдар» – Марк Харрис 1956 жылы Knopf баспасында жарық көрген роман. Роман Харрис жазған төрт романның екіншісі, ол бейсболшы Генри У. Виггеннің мансабын суреттейді. «Барабанды баяу соғыңдар» – 1953 жылы жарық көрген «Оң жақ қол» романының жалғасы, ал «Тігісшіге билет» (1957) және «Мәңгіліктей көрінді» (1979) Харристің бейсбол романдарының тетралогиясын аяқтады. Роман 1956 жылы Пол Ньюманның қатысуымен «United States Steel Hour» телешоуына бейімделді, сондай-ақ 1973 жылы Харрис сценарий жазған фильмге де бейімделді. «Sports Illustrated» журналы «Барабанды баяу соғыңдар» романын барлық уақыттардағы ең үздік 100 спорт кітабының бірі деп атады, ал «Los Angeles Times» газетінің мәліметінше, бұл серияда жарық көрген төрт кітаптың ішіндегі ең танымал кітап болып табылады.

Өмірбаян

Харрис бала кезінде бейсбол ойнады және көбінесе осы ойын туралы жазды. Ол романдарының ішінде спортты шынайы бейнелеуімен танымал болды. Осы роман үшін Харрис оны питчер Генри Виггеннің тілімен жазуды шешті, ол оқиғаны ерекше стильде баяндайды. Харрис мұны "граммасыздық" деп атап, кітаптың "формалды тілге қарсы бүлік ретінде" жазылғанын айтты. Романның атауы өліп бара жатқан ковбой туралы "Ларедо көшелері" әнінен шабыттанды. Бұл әнді команда жиналысында резервтік қақпашы Пайни Вудс орындайды. Ол орындаған әннің мәтінінде: "О, барабанды баяу соғыңдар, флейтаны үнсіз шертіңдер, мені көтеріп бара жатқанда аза тұру маршын ойнаңдар" деген сөздер бар.

Сюжеттің қысқаша мазмұны

Харристің баяндамашысы Генри "Автор" Вигген, жұлдыз құмырашы, Нью-Йорк Гиантс командасына негізделген ойдан шығарылған Нью-Йорк Мамонттарымен бейсбол маусымының оқиғасын айтады, бұл туралы автордың "Diamond: Марк Харристің бейсбол жазбалары" кітабында көрсетілген. Романда Вигген Грузиядан келген, баяу сөйлейтін Брюс Пирсон есімді қақпашымен дос болады, оны командаластары сыйламай, көбінесе мазақтайды. Пирсон Ходжкин ауруымен ауырғанын және оны екінші лигаға жіберуге дайын екенін білгенде, Вигген командаластарын қақпашыны өздерінің қатарында қалдыруға шақырады және Пирсонның уақыты біткенше жақсы ойыншы болуына шабыттандырады. New York Times газетінің спорт жазушысы Джордж Векси кітап туралы былай деп жазды: "[оның] американдық әдебиеттегі ең әдемі соңғы сөздерінің бірі бар, Виггеннің баяу ойлы және қазір қайтыс болған командаласын мазақтағандары үшін өкініші: «Бұдан былай ешкімді мазақтамаймын»", ал 1973 жылғы фильм адаптациясы көптеген үздік бейсбол фильмдерінің тізіміне енген.

Бейімделулер

Роман алғаш рет теледидарға бейімделді және 1956 жылдың 24 қыркүйегінде U.S. Steel Hour бағдарламасында тікелей эфирде көрсетілді. Онда Пол Ньюман Вигген рөлінде, ал Альберт Салми Брюс Пирсон рөлінде ойнады. Джордж Пеппард романның атауынан алынған балладаны орындаған ауылдық бейсболшы Пайни Вудс рөлінде пайда болды. Телевизиялық бейімдеу романның бірінші жақтағы стильін сақтап, Вигген (Ньюман) көрермендерге тікелей сөйлеу үшін фильмнен уақыт-уақыт шығып тұрды. Романды Эрик Симонсон сахнаға да бейімдеді және 1994 жылдың 11 наурызында Бостонның Хантингтон театр компаниясында тұңғыш рет қойылды. Пьесаны Симонсон қойды, «Автор» Генри Вигген рөлінде Дэвид Нью, ал Брюс Пирсон рөлінде Пол Сэндберг ойнады. 1992 жылы Симонсон L.A. Theatre Works компаниясымен бірлесіп, роман негізінде сахналық пьесаның аудиокітабын жазды. Жазуға Эд Бегли, кіші, Дэвид Швиммер, Джонатан Сильверман және Гарри Ширер қатысты. Аудиокітап кітапханаларда және онлайн дүкендерде қолжетімді.