Нидерланды Мемлекеттік Кеңесі: Тарихы мен құрылымы

Кіріспе

Нидерландтың жоғарғы соты және үкіметке кеңес беретін орган – Мемлекеттік кеңес. Нидерландта конституциялық түрде құрылған Мемлекеттік кеңес, үкімет пен Генералдық штаттарға кеңес береді және құрамына король отбасының мүшелері мен тәж тағайындаған, саяси, коммерциялық, дипломатиялық немесе әскери тәжірибесі бар адамдар кіреді. Ол 1531 жылы құрылған, бұл оны әлемдегі ең көне, әлі де жұмыс істеп тұрған мемлекеттік ұйымдардың біріне айналдырады. Заң жобасын парламентке ұсынар алдында, Кабинет Мемлекеттік кеңеспен міндетті түрде кеңесуге тиіс. Мемлекеттік кеңестің әкімшілік құқық бөлімі әкімшілік мәселелер бойынша төрт жоғары сатыдағы апелляциялық соттың бірі болып табылады. Король Мемлекеттік кеңестің президенті болып табылады, бірақ ол сирек отырыстарды жетекшілік етеді. Оның болмаған жағдайында Мемлекеттік кеңестің вице-президенті отырыстарға төрағалық етеді және институттың іс жүзіндегі маңызды тұлғасы болып табылады. Голландияның конституциялық заңына сәйкес, корольдік отбасының жойылуы сияқты жағдайларда монарх болмаған кезде Кеңестің вице-президенті мемлекет басшысының міндетін атқарады.

Габсбургтер Нидерланды

1531 жылы 1 қазанда Карл V өзінің қарындасы Мария Венгрияға, Габсбург Нидерландтарындағы оның регенті және оның мұрагерлеріне мемлекеттік істер, сыртқы саясат және қорғанысқа қатысты маңызды мәселелер бойынша кеңес беру үшін Мемлекеттік кеңес құрды. Кеңес мүшелері патшалықтың ірі ақсүйектері мен бірнеше жоғары дін қызметкерлері болды. Испания королі Филипп II таққа отырғаннан кейін және 1559 жылы Испанияға кеткеннен кейін, Кеңес Антуан Перено де Гранвелл басқаратын испан өкілдері мен Оранж князі, Хорн және Эгмонт графтары сияқты Нидерландтың билеушілері арасындағы тартысқа айналды. Соңғы топ өзін ығыстырылған сезініп, 1567 жылы қызметтен кетті, осылайша Нидерланд революциясының бастапқы кезеңінде испандықтар басымдығын көрсететін Кеңес қалыптасты. 1576 жылы Габсбург Нидерландтарының генерал-губернаторы Луис де Рекесенс и Зунига қайтыс болғаннан кейін, Мемлекеттік кеңес король Филиптің өкілі ретінде оның өкілеттігін уақытша қабылдады, жаңа генерал-губернатор Дон Хуанның келуін күтіп. Ол келгенше, Кеңес мүшелері Брюссель гарнизонының төңкерісінен кейін тұтқындалды. Одан кейін Гент бейбітшілігіне қол қойылды, ол Нидерланд штаттарының бас ассамблеясын Дон Хуан атынан испан тәжіне қарсы қойды. Соңғысы 1577 жылдың басында Намурға шегінген кезде, Мемлекеттік кеңес екі топқа бөлінді: біреуі Дон Хуанға қосылды (және Испания Нидерландтарының, кейін Австрия Нидерландтарының Мемлекеттік кеңесінің ядросын құрады), екіншісі көтерілісшіл штаттарға жақын болды. Бұл мүшелер 1578 жылы король Филипптің бұйрығымен босатылды, осылайша Кеңес Габсбург институты ретінде Нидерланд Республикасында аяқталды.

Charles V, Holy Roman Emperor founded a Council of State on 1 October 1531 as one of three Collateral Councils (the other two were the Privy Council or Secret Council and the Council of Finances) to advise his sister Mary of Hungary, his regent in the Habsburg Netherlands, and her successors, on les grandz et principaulx affaires et ceux qui concernent l'état conduycte et gouvernement des pais, securite et deffense desdits pays de pardeca, in other words the main questions of government, foreign affairs and defense. Members of the council were the great nobles of the realm and a few of the great prelates. After the accession of Philip II of Spain to the throne and his departure to Spain in 1559 the Council became the forum for the strife between the Spanish representatives in the Council, led by Antoine Perrenot de Granvelle and the Netherlandish grandees like the Prince of Orange and the Counts of Horne and Egmont. The latter faction felt themselves pushed aside and resigned in 1567, leaving the field to a Spanish dominated Council at the start of the Dutch Revolt. After the death of Luis de Requesens y Zúñiga, then governor general of the Habsburg Netherlands, in 1576, the Council of State temporarily assumed his authority as representative of king Philip, awaiting the arrival of the new governor general, Don Juan. Before he could arrive the members of the Council were arrested in a coup by the Brussels garrison. Soon afterwards the Pacification of Ghent was concluded pitting the States General of the Netherlands against the Spanish crown, represented by Don Juan. When the latter retreated to Namur in early 1577 the Council of State split in two rumps, one joining Don Juan (and forming the nucleus of what would become the Council of State of the Spanish Netherlands and later the Austrian Netherlands) the other remaining close to the rebellious States General. These members were discharged by king Philip in 1578, formally ending the Council as a Habsburg institution in what was to become the Dutch Republic.

Анжу мен Лестердің қол астында

1581 жылы Анжу герцогы бүлікші провинциялардың жаңа тәуелді билеушісі ретінде уақытша мойындалғанда, оған кеңес беру және қорғаныс және қаржы салаларына қатысты белгілі бір атқарушылық міндеттерді орындау үшін жаңа Мемлекеттік кеңес тағайындалды. Біраз уақыттан кейін бұл кеңес екі аймақтық кеңеске бөлінді: біреуі – Меза өзенінің батысындағы аймақ үшін, екіншісі – сол өзеннің шығысындағы аймақ үшін. Біріншісі Антверпенде орналасқан, сонымен қатар Штаттар Генералы да сол жерде жиналған, герцогтың кеткеніне дейін басты рөл атқарды. Оның кеткеннен кейін (қайта біріктірілген) Кеңес Штаттар Генералымен бірге Мидделбург, Делфт және Гаағаға көшті. 1584 жылы Оранж князі қаза болғаннан кейін Кеңеске жаңа атқарушылық өкілеттіктер берілді және князьтың орнына уақытша толық атқарушылық билікті өз мойнына алды. Ал Штаттар Генералы сол кезде басқа қорғаушы билеушіні іздеуге жетекшілік етті. Бұл 1585 жылғы Нонсух шартының нәтижесінде Англияның Елизавета I-мен жасалған келісімге әкелді, ол Утрехт одағы провинцияларының конституциясын дамытуда Кеңестің жетекші рөлін нақты бекітті. Шартының XIV бабы Елизаветаға генерал-губернатордан басқа екі ағылшын өкілін Кеңеске тағайындауға рұқсат берді, ол кеңестің төрағасы болар еді. Келесі баптар қорғаныс, қаржы және басқару мәселелерінде кеңеспен бірге әрекет ететін генерал-губернаторға кең ауқымды өкілеттіктер берді. Мысалы, провинциялардың штадтхолдерлері енді генерал-губернатор мен Кеңес тарапынан тағайындалатын болды (24-бап), бірақ Голландия және Батыс Фризия штаттары Лестер графының генерал-губернаторлық лауазымын қабылдауына дейін Морис, Оранж князін штадтхолдер етіп тағайындап, бұл мәселеге алдын ала қол қойды, бұл Елизаветаның тілегіне қарсы болды. Бұл – құдіретті Голландия провинциясының Лестердің саясатын тойтарып, алғашқы рет жасаған әрекеті. Оның Мемлекеттік кеңестің қаржылық өкілеттіктерінің бір бөлігін алуы тиіс жаңа Қаржы кеңесін құруға жасаған тырысы (ескісі 1580 жылы таратылған) тыныш түрде сәтсіз аяқталды. Голландияның жер адвокаты Йохан ван Олденбарневелт, ол Кеңестің мүшесі болды, голланд мемлекеттік істеріне ағылшынның ықпалын азайту мақсатымен Кеңестің көбірек атқарушылық міндеттерін Штаттар Генералына жүктеуге ықпал етті. Бұл міндеттер мен Кеңестің ықпалы Лестер 1587 жылдың соңында Нидерландыдан кеткеннен кейін қайта оралған жоқ.

When the Duke of Anjou came to be temporarily recognized as the new sovereign of the rebellious provinces in 1581, a new Council of State was appointed to advise him and to perform certain executive duties, pertaining to defense and finances. This Council soon split in two regional councils, one for the area West of the river Meuse, the other for the area East of that river. The first, residing in Antwerp where the States General also convened, played the main role up to the departure of the Duke. After his departure the (again unified) Council followed the States General to Middelburg, Delft, and The Hague. After the assassination of the Prince of Orange in 1584 the Council was given new executive powers and temporarily assumed full executive authority in the place of the Prince. The States General meanwhile took the lead in the search for another protecting sovereign. This resulted in the Treaty of Nonsuch of 1585 with Elizabeth I of England that explicitly assumed a leading role of the Council in the evolving constitution of the provinces of the Union of Utrecht. Article XIV of the treaty authorised Elizabeth to appoint two English representatives on the Council, besides the Governor General, who would preside the council. The next articles gave far reaching authority to the Governor General, acting with the council, in matters of defense, finance and government. For instance, the Stadtholders of the provinces would henceforth be appointed by the Governor General and the Council (art. XXIV), though the States of Holland and West Friesland preempted this by appointing Maurice, Prince of Orange stadtholder before the Earl of Leicester, who would accept the Governor Generalship, conferred on him by the States General against the wish of Elizabeth, arrived in the Netherlands. This was the first instance of the way the mighty province of Holland frustrated the policies of Leicester. His attempt to found a new Council of Finances (the old one had been dissolved in 1580), which was supposed to take a number of the financial powers of the Council of State, was quietly thwarted. On the instigation of the Land's Advocate of Holland, Johan van Oldenbarnevelt, who was a member of the Council, more and more executive tasks of the Council were taken over by the States General, to dilute English influence on the Dutch affairs of state. These tasks and this influence of the Council did not return after Leicester had left the Netherlands at the end of 1587.

Нидерланд Республикасының тұсында

Осылайша 1588 жылы Кеңес Нидерланд Республикасының барлық тарихы бойында сақталатын құрылымы мен функцияларына қол жеткізді. Бұдан былай Кеңес провинциялық штаттар ұсынған кандидаттар бойынша штаттар генералы тағайындаған мүшелерден (көбінесе шамамен 12) тұратын болды, ал екі мүшесін (1598 мен 1625 жылдар аралығында біреуін) ағылшын үкіметі тағайындады. Облыстардың штадтгольдерлері, кем дегенде, бірінші және екінші штадтгольдерсіз кезеңдерден тыс, лауазымдық өкілдері ретінде мүшелік етті. Кеңестің атқару билігі әскери саясатпен (құрлықта да, теңізде де) шектелді; Голландия мемлекеттері армиясының қаржылық мәселелерін басқару (теңіз істерін Лестер құрған бес адмиралтейство басқарды); және Генералдық жерлер үшін салық саясатын жасау және іске асыру. Кеңес көбінесе өзін жасыратын рөлде болды, бұл 1651 жылғы нұсқаулықта белгіленген, әсіресе бірінші штадтгольдерсіз кезеңнің басында. Алайда, Кеңестің хатшысы Саймон ван Слингландт 1717 жылы конституциялық реформа жасауға белсенді түрде қатысты (бұл Лестер заманында жоспарланғандай, Кеңестің атқару билігін күшейтетін еді). Бірақ бұл әрекет сәтті болмады. 1795 жылы штадтгольдер Вильгельм V, Оранж князінің режимі құлатылып, Батавия Республикасы құрылғаннан кейін Кеңес штаттар генералымен бірге таратылды.

Нидерланд Корольдігінің тұсында

1805 жылы Батавия Республикасының соңғы күндері «Мемлекеттік кеңес» деген тарихи атаумен консультативтік кеңес қайта құрылды, сондай-ақ оның орнын бастан алған Голландия Корольдігі де осы атаумен институт құрды (сол кездегі француз Мемлекеттік кеңесінің үлгісімен). Алайда, Франциямен аннексияланған жылдары (1810–1813) бұл кеңестер қайтадан таратылды. Бірақ 1813 жылы Голландия тәуелсіздігін қалпына келтіргеннен кейін, 1814 және 1815 жылдардағы Конституцияларда белгіленгендей, жаңа Мемлекеттік кеңес құрылды. Бұл Конституцияларда егемен ханзаданың, кейіннен патшаның «Егемендік билік актілерінің» барлығы тек Кеңестің пікірін естігеннен кейін ғана қабылданатыны нақты көрсетілді. Бұл штаттардың актілері мен корольдік жарлықтарын қамтыды, себебі алғашқы король, Нидерландтың Вильгельм I жарлық арқылы билеуді ұнатты. Патша жаңа Кеңестің төрағасы болды, ал тәж мұрагері көп жасқа келгеннен кейін экс-официально мүше болар еді. Дегенмен, іс жүзінде Кеңестің отырыстарын вице-президент басқарды, ал патша тек салтанатты шараларда ғана төрағалық етті. Мүшелер барлық провинциялардан тағайындалды, «Голландиялық» және «Бельгиялық» провинциялардан. 1830 жылғы Бельгия революциясынан кейін бельгиялық мүшелер Кеңестен шығып кетті. Жаңа Бельгия Корольдігі 1946 жылға дейін әкімшілік сот ретінде өз Мемлекеттік кеңесін құрмады. 1848 жылғы жаңа Конституция Мемлекеттік кеңестің құрылымын және функцияларын органикалық заңмен реттеуге бағытталған реформа жасады. Алғашқы мұндай заң (Мемлекеттік кеңес туралы заң) 1861 жылы қабылданды. Бұл заңның ең маңызды жаңалығы – Кеңес заң мәселелері бойынша кеңес беру міндетімен қатар, облыстар мен муниципалитеттер сияқты әкімшілік органдар арасындағы даулар патшаға (патша мен министрлерге) шешімге жіберілген жағдайларда да кеңес беруі болды. Мұндай кеңес беру үшін Кеңестің жаңа бөлімшесі құрылды, ол әкімшілік сот сияқты жұмыс істеді (бірақ ресми шешім патшаға тиесілі болды). Бұл жоғары әкімшілік сот функциясы келесі ғасырда кеңейтілді. Соңында, 1861 жылғы заң Кеңесті патша немесе регент болмаған жағдайда патшалық билікті жүзеге асыратын институт етіп белгіледі. Мұндай жағдай 1889 және 1890 жылдары қысқа мерзімге орын алды, сол кезде Кеңес вице-президент Герлах Корнелис Йоаннес ван Риен басшылығымен король Вильгельм III-тің регенті ретінде қызмет етті. 1887 жылы жаңартылған Конституция Кеңесті ресми әкімшілік сотқа айналдыруға мүмкіндік берді. Бірақ бұл 1963 жылға дейін, «Әкімшілік шешімдерге шағымдану туралы заң» (BAB) қабылданғанға дейін іске аспады, ол 1976 жылы «Мемлекеттік органдардың шешімдеріне шағымдану туралы заң» (AROB) арқылы ауыстырылды. Бұл жүйе 1988 жылы өзгертілді, себебі Адам құқықтары жөніндегі Еуропалық сот «Бентемге қарсы Нидерланды» ісінде Мемлекеттік кеңестің тәуелсіз институт еместігі Еуропалық адам құқықтары конвенциясының ережелеріне қайшы екенін анықтады. Бұл кемшілікті жою үшін 1994 жылы Кеңестің «сот» бөлімі заң шығару мәселелерін қарастыратын бөлімнен ресми түрде тәуелсіз болды. Бұл екі бөлікке бөліну Мемлекеттік кеңес туралы заңның соңғы редакциясында (2010) расталды.

Though an advisory council with the nostalgic name Council of State was again instituted in the waning days of the Batavian Republic in 1805, and also the successor Kingdom of Holland had an institution with that name (modeled on the contemporary French Council of State), these councils disappeared again during the years of the annexation by France (1810 1813). However, after the restoration of Dutch independence in 1813 a new Council of State was founded as laid down in the Constitutions of 1814 and 1815. These constitutions explicitly stated that all "Acts of Sovereign Dignity" by the Sovereign Prince and later the King, would only be enacted after the advice of the Council was heard. These included both Acts of the States General and Royal Decrees, important, because the first king, William I of the Netherlands liked to rule by decree. The King presided over the new Council, and the Crown Prince would be a member ex officio after reaching the age of majority. In practice, however, a vice president presided over the deliberations of the Council, the King only taking over on ceremonial occasions. Members were appointed from all provinces, both "Dutch" and "Belgian". After the Belgian Revolution of 1830 the Belgian members left. The new Kingdom of Belgium did not institute its own Council of State until 1946 as an administrative court. Under the new constitution of 1848 the Council of State was reformed in the sense that its structure and functions were delegated to an Organic Law. The first such law (the Council of State Act) was enacted in 1861. The most important innovation of this law was that besides the advisory task of the Council in matters of law giving the Council would also advise in cases in which conflicts between administrative organs (like provinces and municipalities) were put before the Crown (king and ministers) for resolution. For this type of advice a new subdivision of the Council was formed that came to act like an administrative court (though the formal decision rested with the Crown). This function of high administrative court was enlarged in the succeeding century. Finally, the 1861 law made the Council the institution that would exercise royal authority in the absence of the king or a regent. This case did happen for short periods in 1889 and 1890, in those periods the Council served as regent for King William III under the Vice President Gerlach Cornelis Joannes van Reenen. In 1887 the revised constitution opened the way for making the Council a formal administrative court. This did not actually happen before 1963 when the Wet Beroep Administratieve Beschikkingen (BAB, Administrative Decisions Review Act) was enacted, replaced in 1976 by the Wet Administratief Beroep Overheidsbeschikkingen (AROB, Administrative Decisions Appeals Act). This setup was changed in 1988, because the European Court of Human Rights had deemed in Benthem v Netherlands that the fact that the Council of State was not an independent institution ran contrary to the provisions of the European Convention on Human Rights. To permanently remedy this defect the "judicial" part of the Council was in 1994 made formally independent from the part that advised on legislative matters. This split in two separate parts was confirmed in the most recent revision (2010) of the Council of State Act.

Мүшелік

Кеңесші бөлім экс-официалды мүшелер Заң бойынша қызмет ету себебі Тағайындалған Король Виллем-Александр (1967 ж.т.) Мұрагер (1985–2013) – Король (2013 жылдан бері) 27 сәуір 1985 ж. Мүше – 30 сәуір 2013 ж. Төраға Максима патшайым (1971 ж.т.) Мұрагердің жұбайы (2002–2013) – Корольдің серігі (2013 жылдан бері) 2 ақпан 2002 ж. Мүше Катарине Амалия, Оранж принцессасы (2003 ж.т.) Мұрагер (2013 жылдан бері) 8 желтоқсан 2021 ж. Мүше Вице-президент Тағайындалған Партиялық фон Том де Грааф (1957 ж.т.) 1 қараша 2018 ж. «Демократтар 66» Саясаткер (депутат · Министр · Мэр) Заңгер (Зерттеуші · Заң оқытушысы) Корольдік мүшелер Тағайындалған Партиялық фон Сильвия Вортманн (1956 ж.т.) 1 наурыз 2004 ж. Тәуелсіз Заңгер (Зерттеуші · Заң профессоры) Доктор Ханна Севенстер (1963 ж.т.) 1 маусым 2007 ж. Тәуелсіз Заңгер (Адвокат · Заң профессоры) Мемлекеттік қызметкер Бен Вермеулен (1957 ж.т.) 1 ақпан 2008 ж. Тәуелсіз Заңгер (Заң профессоры) Доктор Яап Полак (1955 ж.т.) 1 мамыр 2010 ж. Тәуелсіз Заңгер (Адвокат · Прокурор · Заң профессоры) Кеңесші мүшелер Тағайындалған Партиялық фон Доктор Сяак Янсен (1954 ж.т.) 1 қыркүйек 2010 ж. Тәуелсіз Заңгер (Заң профессоры) Мемлекеттік қызметкер Люк Верхей (1960 ж.т.) 1 наурыз 2011 ж. Тәуелсіз Заңгер (Заң профессоры) Мемлекеттік қызметкер Доктор Тео ван дер Нат (1951 ж.т.) 1 мамыр 2011 ж. «Еркіндік және демократия халқының партиясы» Саясаткер (Алдермен) Экономист (Зерттеуші · Экономика профессоры) Банкир Мемлекеттік қызметкер Доктор Гуус Хеерма ван Восс (1957 ж.т.) 1 сәуір 2012 ж. Тәуелсіз Заңгер (Зерттеуші · Заң профессоры) Ян Франссен (1951 ж.т.) 1 қаңтар 2014 ж. «Еркіндік және демократия халқының партиясы» Саясаткер (депутат · Мэр · Король комиссары) Рональд ван ден Твеел (1964 ж.т.) 24 маусым 2015 ж. Тәуелсіз Заңгер (Адвокат) Питер ван ден Берг (1952 ж.т.) 24 маусым 2015 ж. Тәуелсіз Экономист Мемлекеттік қызметкер Доктор Нилс Куман (1949 ж.т.) 1 қыркүйек 2017 ж. Тәуелсіз Заңгер (Адвокат · Заң профессоры) Доктор Нико Схрийвер (1954 ж.т.) 1 қыркүйек 2017 ж. «Еңбек партиясы» Саясаткер (депутат) Заңгер (Зерттеуші · Заң профессоры) Мемлекеттік қызметкер Рихард ван Звол (1965 ж.т.) 1 қыркүйек 2017 ж. «Христиандық демократиялық шақыру» Экономист Мемлекеттік қызметкер Франк де Грав (1955 ж.т.) 3 қыркүйек 2018 ж. «Еркіндік және демократия халқының партиясы» Саясаткер (Министр · депутат) Корпоративтік директор Банкир Ерекше мүшелер Тағайындалған Партиялық фон Дик Слуймерс (1953 ж.т.) 20 қаңтар 2016 ж. «Еркіндік және демократия халқының партиясы» Экономист Корпоративтік директор Мемлекеттік қызметкер Герард Роэс (1951 ж.т.) 20 қаңтар 2016 ж. Тәуелсіз Мемлекеттік қызметкер Ад Мелкерт (1956 ж.т.) 20 қаңтар 2016 ж. «Еңбек партиясы» Саясаткер (Министр · депутат) Дипломат Мемлекеттік қызметкер Доктор Эйдж Баккер (1950 ж.т.) 31 тамыз 2016 ж. «Христиандық демократиялық шақыру» Экономист (Экономика профессоры) Банкир Мемлекеттік қызметкер Марижке Вос (1957 ж.т.) 31 тамыз 2016 ж. «Жасыл сол» Саясаткер (депутат)

Advisory Divisionex officio MembersOperation of law reasonAppointed King Willem Alexander (born 1967) Heir apparent (1985–2013) – King (since 2013) 27 April 1985 Member – 30 April 2013 President Queen Máxima (born 1971) Spouse of the heir apparent (2002–2013) – Queen consort (since 2013) 2 February 2002 Member Catharina Amalia,Princess of Orange (born 2003) Heir apparent (since 2013) 8 December 2021 Member Vice President Appointed Party Background Thom de Graaf (born 1957) 1 November 2018 Democrats 66 Politician (MP · Minister · Mayor) Jurist (Researcher · Legal educator) Crown Members Appointed Party Background Sylvia Wortmann (born 1956) 1 March 2004 Independent Jurist (Researcher · Law professor) Dr. Hanna Sevenster (born 1963) 1 June 2007 Independent Jurist (Lawyer · Law professor) Civil servant Ben Vermeulen (born 1957) 1 February 2008 Independent Jurist (Law professor) Dr. Jaap Polak (born 1955) 1 May 2010 Independent Jurist (Lawyer · Prosecutor · Law professor) Advisory Members Appointed Party Background Dr. Sjaak Jansen (born 1954) 1 September 2010 Independent Jurist (Law professor) Civil servant Luc Verhey (born 1960) 1 March 2011 Independent Jurist (Law professor) Civil servant Dr. Theo van der Nat (born 1951) 1 May 2011 People's Party for Freedom and Democracy Politician (Alderman) Economist (Researcher · Economics professor) Banker Civil servant Dr. Guus Heerma van Voss (born 1957) 1 April 2012 Independent Jurist (Researcher · Law professor) Jan Franssen (born 1951) 1 January 2014 People's Party for Freedom and Democracy Politician (MP · Mayor · King's Commissioner) Ronald van den Tweel (born 1964) 24 June 2015 Independent Jurist (Lawyer) Peter van den Berg (born 1952) 24 June 2015 Independent Economist Civil servant Dr. Niels Koeman (born 1949) 1 September 2017 Independent Jurist (Lawyer · Law professor) Dr. Nico Schrijver (born 1954) 1 September 2017 Labour Party Politician (MP) Jurist (Researcher · Law professor) Civil servant Richard van Zwol (born 1965) 1 September 2017 Christian Democratic Appeal Economist Civil servant Frank de Grave (born 1955) 3 September 2018 People's Party for Freedom and Democracy Politician (Minister · MP) Corporate director BankerExtraordinary MembersAppointedPartyBackground Dick Sluimers (born 1953) 20 January 2016 People's Party for Freedom and Democracy Economist Corporate director Civil servant Gerard Roes (born 1951) 20 January 2016 Independent Civil servant Ad Melkert (born 1956) 20 January 2016 Labour Party Politician (Minister · MP) Diplomat Civil servant Dr. Age Bakker (born 1950) 31 August 2016 Christian Democratic Appeal Economist (Economics professor) Banker Civil servant Marijke Vos (born 1957) 31 August 2016 GreenLeft Politician (MP)