Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Незидиобластоз – гиперінсулинемиялық гипогликемияға байланысты даулы медициналық термин, ол панкреатикалық бета-жасушалардың микроскопиялық тұрғыдан аномальді болуына байланысты инсулиннің артық өндірілуімен түсіндіріледі. Бұл термин 20-шы ғасырдың бірінші жартысында пайда болған. Тіннің аномальді микроскопиялық ерекшеліктеріне аралдық жасушалардың үлкеюі, панкреатикалық аралдық жасушалардың дисплазиясы, каналдық эпителийден бүршіккен бета-жасушалар және каналдарға жақын орналасқан аралдар кірді. 1970 жылдарға қарай, незидиобластоз негізінен тұрақты туа біткен гиперінсулинизммен байланысты панкреатикалық дисфункцияны сипаттау үшін қолданылды және 1970 жылдардан 1980 жылдарға дейінгі кезеңде көп жағдайда қазіргі кезде туа біткен гиперінсулинизм деп аталатын нәрсенің синонимі ретінде қолданылды. Қазіргі кезде туа біткен гиперінсулинизмнің көп бөлігінің себебі ұрықтық үлгіде бета-жасушалардың шамадан тыс көбеюінен өзгеше механизмдер екені белгілі, және 1980 жылдардың соңында незидиобластоздың ерекше тін белгілері кейде қалыпты нәрестелердің тіпті ересектердің панкреатикалық тіндерінде кездесетіні анықталғаннан кейін бұл терминнің маңызы төмендеді, сондықтан ол гиперінсулинемиялық гипогликемиямен үнемі байланысты емес. Соңғы жылдары бұл термин, әсіресе асқазан-ішек жолында хирургиялық араласындардан кейін ересектерде кездесетін бета-жасушаларының гиперплазиясымен бірге, қабылданған гиперінсулинизмнің бір түрін сипаттау үшін қайта жаңғыртылды. Салмақ жоғалту хирургиясының қазіргі заманғы незидиобластозды тудыру қабілетін түсіндіретін механизмдердің нақты дәлелі әлі табылмады; мұндай механизмдер диабет зерттеушілері үшін өте қызығушылық тудырады.
Nesidioblastosis is a controversial medical term for hyperinsulinemic hypoglycemia attributed to excessive insulin production by pancreatic beta cells that have an abnormal microscopic appearance. The term was coined in the first half of the 20th century. The abnormal microscopic features of the tissue included the presence of islet cell enlargement, pancreatic islet cell dysplasia, beta cells budding from ductal epithelium, and islets in close proximity to ducts. By the 1970s, nesidioblastosis was primarily used to describe the pancreatic dysfunction associated with persistent congenital hyperinsulinism and in most cases from the 1970s until the 1980s it was used as a synonym for what is now referred to as congenital hyperinsulinism. Most congenital hyperinsulinism is now known to be caused by different mechanisms than excessive proliferation of beta cells in a fetal pattern, and the term fell into disfavor after it was recognized in the late 1980s that the characteristic tissue features of nesidioblastosis were sometimes seen in pancreatic tissue from normal infants and even from adults, and are therefore not consistently associated with hyperinsulinemic hypoglycemia. In recent years, the term has been revived to describe a form of acquired hyperinsulinism with beta cell hyperplasia found in adults, especially after gastrointestinal surgery. Evidence of mechanisms explaining the ability of weight loss surgery to induce modern day nesidioblastosis has yet to be found; any such mechanisms are of intense interest to diabetes researchers.