Кіріспе

Ахлоргидрия және гипохлоргидрия – асқазанның және басқа да ас қорыту органдарының асқазан секрециясындағы хлорлы қышқылдың өндірісінің жоқтығын немесе төмендеуін көрсететін жағдайлар. Ол түрлі басқа да медициналық проблемалармен байланысты.

Себептер

Гипотиреозбен байланысты дененің базалық метаболизмінің баяулауы. Зиянды анемия, онда асқазан қышқылын қалыпты өндіретін париетті жасушаларға қарсы антиденелер түзіледі. Асқазан қышқылының өндірісін (мысалы, H2 рецепторларының антагонисттері) немесе тасымалдауын (мысалы, протондық сорғының ингибиторлары) төмендететін антиацидтердің немесе препараттардың қолданылуы. Муколипидоз (IV тип) сияқты сирек кездесетін аурулардың белгісі. Асқазан қышқылын бейтараптандырып, оның асқазанда тіршілік етуіне көмектесетін Helicobacter pylori инфекциясының симптомдары. Атрофиялық гастрит немесе асқазан қатерлі ісігінің белгісі. Асқазанға қатысты сәулелік терапия. Асқазанның ең көп қышқыл өндіретін бөліктері алынып тасталатын немесе тоқтатылатын дуоденальды ауыстыру және RNY сияқты асқазанды айналып өту процедуралары. ВИПомалар (вазоактивті ішек пептидтері) және соматостатиномалар – бұл екі түр де панкреастағы аралдық жасушалардың ісігі. Ниацин тапшылығынан туындаған пеллагра. Хлор, натрий, калий, мырыш және/немесе йодтың жетіспеушілігі, себебі бұл элементтер асқазан қышқылының (HCl) жеткілікті деңгейін өндіру үшін қажет. Сёгрен синдромы, организмдегі ылғал өндіретін көптеген ферменттерді жоятын аутоиммундық ауру. Менетье ауруы, асқазандағы шырышты қабықша жасушаларының гиперплазиясымен сипатталады, сонымен қатар артық белок жоғалтуға, гипоальбуминемияға (ішкі ауыру және ісінумен көрінеді) әкеледі.

Емдеу

Емдеу симптомдардың түпкі себебін жоюға бағытталған. Гастриттен туындаған қанастық анемияны емдеу үшін В12 витаминін парентеральді инъекциялау қажет. Сонымен қатар, иммундық медиацияланған жағдайлар (мысалы, инсулинге тәуелді диабет, аутоиммундық тиреоидит) да емделуі керек. Дегенмен, осы ауруларды емдеудің ахлоргидрияға әсері жоқ. Helicobacter pylori инфекциясымен байланысты ахлоргидрия H. pylori-ді жою терапиясына жауап беруі мүмкін, бірақ асқазан сөлісінің секрециясын қайта жандандыру толыққанды болмауы және жағдайды толығымен кері қайтаруға мүмкін болмауы мүмкін. Бактериялардың көбеюін емдеу үшін метронидазол, амоксициллин/калий клавуланат, ципрофлоксацин және рифаксимин сияқты микробқа қарсы препараттар қолданылуы мүмкін. Ұзақ мерзімді протондық сорғы ингибиторларын (ППИ) қолдану нәтижесінде пайда болған ахлоргидрияны дозасын азайту немесе ППИ-ді тоқтату арқылы емдеуге болады.

Болжам

Ахлоргидрияның болжамы туралы көп мәлімет жоқ, бірақ асқазан қатерлі ісігінің қаупінің артуы туралы хабарлар бар. 2007 жылғы шолу мақаласында Хеликобактер бактерияларынан басқа бактерия түрлерін ахлоргидриялық (pH > 4,0) асқазаннан оқшаулауға болатыны, ал қалыпты асқазан pH тек Хеликобактер түрлерінің өсуіне жағдай жасайтыны көрсетілген. Бактериялардың шамадан тыс өсуі уреаза активтілігінен pH өзгеруіне байланысты H. pylori тестілеуінің жалған оң нәтижелеріне алып келуі мүмкін. Кіші ішектің бактериялық шамадан тыс өсуі – созылмалы жағдай. 1–6 ай сайын қайта емдеу қажет болуы мүмкін. Антибиотиктерді сақтықпен қолдану, антибиотикке қарсы тұруды басқару үшін антимикробтық басқару саясатын қажет етеді.