Кіріспе

Серрета – Португалияның Азор аралдарындағы Терсейра аралындағы Ангра-ду-Эроишму муниципалитетіне қарасты азаматтық приход. Теңіз деңгейінен шамамен биіктігі... 2011 жылғы халық санауы бойынша халқы 335 адамды құрайды, ауданы 14,36 км². Бұл муниципалитеттегі халық саны бойынша ең кіші приход. Оған Канада-даш-Фонтеш, Канада-ду-Мату, Росса-ду-Куту және Серрета елді мекендері кіреді.

Тарих

Аралдың батыс бөлігінің, оның ішінде Серрета приходының мекендеуі 15-шы ғасырдың соңында басталды. Осы кезде Анградағы капитан-донатар Жао Ваз Корте Реал Санта-Барбара массивінің етегіндегі өңделмеген жерлерді бөліп берді. Сан-Бартоломеу-дос-Регатостың қазіргі приходтарынан Серретаға дейін созылған кең аумақ Cinco Ribeiras, Nove Ribeiras немесе Doze Ribeiras сияқты топонимдердің пайда болуына себеп болды. Бұл аймақтың әкімшілік және діни орталығы 1489 жылы құрылған Санта-Барбара шіркеуінде шоғырланды. Ол Круз-дас-Дуас-Рибейрастан Бискоито-да-Серретаға дейінгі қауымдарды қамтыды. Серрета аумағы басқа елді мекендерден қашықта болғандықтан, соңғы болып мекенделді. Бұл Санта-Роке-дос-Альтерс приходының шекаралық аймағы болды және бастапқыда Рибейра-дас-Каторзе аймағында, Санта-Барбараның қоныстану орталығында тұратын халықтар қоныстанды. Кейін, 19-шы ғасырдың басына дейін Алтарес приходынан келген халықтар мекендеген, қазірде қараусыз қалған Фажа аймағы да мекенделді. Оңтүстік-батыс жағалаудың қалған бөлігі 1510 жылға қарай дамыды (Фажа сияқты бірнеше аймақтарды қоспағанда), ал Серрета аумағы көбінесе 17-шы ғасырдың ортасында, әлдеқайда кейін мекенделді. Жалпы алғанда, бұл аймақ әлі де табиғи күйінде болды, және онда усақ дін қызметкері тұра бастады. Кедей топырақ, Серретаның ақ күл топырағы (багацина бранка), биіктік және оңтүстік-батыс желдері жерді жарамсыз және аралдағы ең өнімсіз етіп жасады. Анградан келген батыс шаруалары бос кеңістіктерді ірі қара, қой және шошқа өсіруге пайдалануға болатынын түсінді, бірақ жағдайлар жеткіліксіз болды, сондықтан онда өсірілген мал аралдағы ең нашар және әлсіз деп есептелді. Дегенмен, уақыт өте келе, Санта-Барбараның ескі приходының батысындағы аумақта бірқатар адамдар қоныстанды. Нәтижесінде, Дузе-Рибейраста орналасқан Сан-Жорж шіркеуі 17-шы ғасырдың басында Франсиско Диас Годиньо басшылығымен Санта-Барбара-дас-Нове-Рибейрас приходына айналды. Бұл приход Батысқа қарай Бискоито-да-Серретаға дейін созылған барлық аумақты қамтыды, онда приход Алтареспен шектеседі (соның ішінде Серрета), бірақ Фажа діни тұрғыдан Алтарес приходына және Вила-де-Сан-Себастьян муниципалитетіне байланысты болды. 1684 жылдың соңында Сан-Хорхе-дас-Дуз-Рибейрас дін қызметкерлері өздерінің тәуелсіз приходы ретінде жұмыс істей бастады, ал оның бірінші викарийі, әке Мануэль Тристао-де-Мело, приходтық діни қызметкер болды. Жаңа приход округтегі оныншы шатқалмен (Рибейра дас Дез) шектелді, ол бүгін Санта-Барбараға және Пеньерейро жарларына (Бискоито да Фажада) дейін бөлінеді, онда арал солтүстік-батысқа қарай созылып, Раминхо дос Фолхадайсты бөліп тастады (ол Алтарес приходының құрамында жұмыс істей берді). Осылайша, Серрета осы жаңа институттың құрамында жұмыс істей бастады.