Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сан-Франциско шығанағының шығыс аймағы, Калифорния, АҚШ
Eastern region of the San Francisco Bay Area, California, US
Шығыс аймақ – Сан-Франциско шығанағының шығыс бөлігі және Сан-Франциско шығанағы мен Сан-Пабло шығанағының шығыс жағалауларында орналасқан қалаларды қамтиды. Аймақ Аламида және Контра Коста округтеріндегі ішкі аймақтарды да қамтиды. 2010 жылы шамамен 2,5 миллион халқымен, бұл Сан-Франциско шығанағы аймағындағы ең көп халқы бар аймақ. Окленд – Шығыс аймақтың ең ірі қаласы және Сан-Франциско шығанағы аймағының үшінші ең ірі қаласы. Қала АҚШ-тың батыс жағалауы үшін маңызды көлік торабы болып табылады, ал оның порты Солтүстік Калифорниядағы ең ірі порт. Халық санының өсуі Аламида, Конкорд, Эмеривилл, Фримонт, Хейвард, Ливермор, Плезантон, Сан-Рамон және Уолнат-Крик сияқты ірі қалалардың дамуына әкелді.
The East Bay is the eastern region of the San Francisco Bay Area and includes cities along the eastern shores of the San Francisco Bay and San Pablo Bay. The region has grown to include inland communities in Alameda and Contra Costa counties. With a population of roughly 2.5 million in 2010, it is the most populous subregion in the Bay Area. Oakland is the largest city in the East Bay and the third largest in the Bay Area. The city serves as a major transportation hub for the U. S. West Coast, and its port is the largest in Northern California. Increased population has led to the growth of large edge cities such as Alameda, Concord, Emeryville, Fremont, Hayward, Livermore, Pleasanton, San Ramon and Walnut Creek.
Тарих және дамуы
Үлкен шығанақ аймағының бастапқы дамуы Сан-Францискоға бағытталған болса да, жағалаудағы Шығыс шығанағы он тоғызыншы ғасырдың ортасында шығанақ аймағының шығыстан құрлықпен ең қол жетімді бөлігі ретінде маңызға ие болды. Трансконтинентальдық темір жол 1869 жылы аяқталды, оның батыс терминалы жаңадан салынған Окленд Лонг-Уорф портында орналасты, ал Окленд қаласы тез арада маңызды теңіз портына айналды. Бүгінде Окленд порты – шығанақ аймағының ең ірі порты және АҚШ-тағы ең үлкен контейнерлік тасымалдау порты болып табылады. 1868 жылы Калифорния университеті жеке Калифорния колледжінің негізінде құрылды және болашақта Беркли қаласы болатын жерде жаңа кампус салынды. 1906 жылғы Сан-Франциско жер сілкінісі кезінде көптеген адамдар салыстырмалы түрде зардап көрмеген Шығыс шығанағына қашып келді, ал аймақ қарқынды өсе берді. Шығыс шығанағының өсуімен бірге, оны паромдық қызметтен гөрі тұрақты байланыспен қосуға жасалған күш-жігер 1936 жылы Сан-Франциско – Окленд шығанағы көпірінің салынуына әкелді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі онжылдықтарда шығанақ аймағы одан әрі өсті, 1940 және 1960 жылдар аралығында халық саны екі есеге артты, ал 2000 жылға қарай тағы да екі есеге өсті. 1937 жылы Беркли төбелері арқылы Кальдекотт туннелінің аяқталуы, дамылмаған жерлерге ие шығысқа қарайғы өсімді одан әрі күшейтті. Диабло аңғарындағы Конкорд және Валнут-Крик қалаларының халқы 1950 мен 1970 жылдар аралығында он есе немесе одан да көпке өсті. 1972 жылы BART (аймақтық пойыз) жүйесінің енгізілуі Шығыс шығанағының шалғай аймақтарындағы дамуды одан әрі ынталандырды. Бүгінде Беркли төбелерінің шығысындағы аңғарларда Уолнут-Крик, Сан-Рамон және Плезантон сияқты ірі, әулетті қала маңындағы қауымдастықтар орналасқан. Шығыс шығанағы ресми түрде анықталған аймақ емес, оның Аламеда және Контра-Коста округтерін қамтитын аймақ ретінде сипатталуынан басқа. Даму көбінесе шығысқа қарай жылжыған сайын, жаңа аудандар Шығыс шығанағының құрамына кіретін болады. 1996 жылы BART Конкордтағы соңғы станциясынан Питтсбургтегі жаңа станцияға дейін ұзартылды, бұл Питтсбург пен Антиохияның жаңадан кеңейтілген Дельта қауымдастықтарын Шығыс шығанағының кеңейтілген аймақтары ретінде символды түрде біріктірді. Аламеда округінің шекарасынан тыс жердегі Трейси қаласының үлкен халқы Шығыс шығанағына жұмысқа барып-келетін немесе транзиттік өтетін тұрғындарға арналған жатақхана ретінде байланысты.
Although initial development in the larger Bay Area focused on San Francisco, the coastal East Bay came to prominence in the middle of the nineteenth century as the part of the Bay Area most accessible by land from the east. The Transcontinental Railroad was completed in 1869 with its western terminus at the newly constructed Oakland Long Wharf, and the new city of Oakland rapidly developed into a significant seaport. Today the Port of Oakland is the Bay Area's largest port and the fifth largest container shipping port in the United States. In 1868, the University of California was formed from the private College of California and a new campus was built in what would become Berkeley. The 1906 San Francisco earthquake saw a large number of refugees flee to the relatively undamaged East Bay, and the region continued to grow rapidly. As the East Bay grew, the push to connect it with a more permanent link than ferry service resulted in the completion of the San Francisco–Oakland Bay Bridge in 1936. The Bay Area saw further growth in the decades following World War II, with the population doubling between 1940 and 1960, and doubling again by 2000. The 1937 completion of the Caldecott Tunnel through the Berkeley Hills fueled growth further east, where there was undeveloped land. Cities in the Diablo Valley, including Concord and Walnut Creek, saw their populations increase tenfold or more between 1950 and 1970. The addition of the BART commuter rail system in 1972 further encouraged development in increasingly far flung regions of the East Bay. Today, the valleys east of the Berkeley Hills contain large affluent suburban communities such as Walnut Creek, San Ramon and Pleasanton. The East Bay is not a formally defined region, aside from its being described as a region inclusive of Alameda and Contra Costa counties. As development moves generally eastward, new areas are described as being part of the East Bay. In 1996, BART was extended from its terminus in Concord to a new station in Pittsburg, symbolically incorporating the newly expanded Delta communities of Pittsburg and Antioch as extended regions of the East Bay. Beyond the borders of Alameda County, the large population of Tracy is connected as a bedroom community housing commuters traveling to or through the East Bay.
Көлік
Сан-Франциско шығанағы арқылы барлық көліктер Шығыс шығанақты құрайтын округтерге келіп түседі. Шығыс шығанақтағы мемлекетаралық тас жолдары: 80, 580, 680, 880, 980 және 238. Калифорния штатының 24, 4, 13, 92, 160, 242, 84 және Ричмонд Парквей тас жолдарының кем дегенде бір бөлігінде кіруге шектеулер бар. 61-ші, 84-ші, 123-ші, 185-ші және 238-ші мемлекеттік тас жолдары – күтіп ұстауға мемлекеттік қаржыландыру алатын маңызды қалалық көшелер. Сан-Пабло даңғылы бұрын АҚШ-тың 40-шы бағыты болған, бірақ соңғы станциясы бірте-бірте шығысқа қарай Юта штатына көшірілді. AC Transit – аймақтың негізгі автобус операторы, ол Аламида және Контра Коста округтерінде автобус қызметін қамтамасыз етеді, сондықтан "AC" атауы осыдан шыққан. County Connection, WestCAT, WHEELS, Tri Delta Transit және Union City Transit де Шығыс шығанақта автобус қызметін ұсынады. Сан-Франциско шығанағындағы паром қызметін Джек Лондон алаңы мен Аламеда портынан жүзеге асырады, ал Ричмонд паром терминалында қызмет көрсету 2018 жылы басталды. Геркулес қаласында да Сан-Францискоға паром қатынайтын болуы мүмкін. Велосипедпен жүруді қалалық және округтік органдар, сондай-ақ Шығыс шығанақтың велосипедтік коалициясы сияқты ұйымдар белсенді түрде қолдайды. Аймақтағы маңызды жаяу жолдары: Сан-Франциско шығанағы жолы, Бей аймағының қырқасы жолы, Олон жасыл жолы, Iron Horse аймақтық жолы, Контра Коста каналы жолы және Ричмонд жасыл жолы.
All vehicular crossings of the San Francisco Bay land in the counties comprising the East Bay. Interstate highways in the East Bay include: Interstates 80, 580, 680, 880, 980, and 238. California State Routes 24, 4, 13, 92, 160, 242, 84, and Richmond Parkway are limited access highways for at least part of their lengths in the area. State Route 61, State Route 84, State Route 123, State Route 185, and State Route 238 are major surface streets that receive state funding for maintenance. San Pablo Avenue previously carried U. S. Route 40 until the terminus was moved progressively east to Utah. AC Transit is the major bus transit agency for the region, and provides bus service throughout Alameda and Contra Costa counties, hence the "AC" moniker. County Connection, WestCAT, WHEELS, Tri Delta Transit and Union City Transit also provide bus service in the East Bay. Ferry service is provided by San Francisco Bay Ferry from Jack London Square and Alameda Harbor, with service at Richmond Ferry Terminal slated to begin in 2018. Hercules may also see future ferry service to San Francisco. Bicycle transportation is strongly promoted by city and county agencies, and by organizations like the East Bay Bicycle Coalition. Major pedestrian paths across the region include the San Francisco Bay Trail, the Bay Area Ridge Trail, the Ohlone Greenway, Iron Horse Regional Trail, Contra Costa Canal Trail, and the Richmond Greenway.
Темір жол
Шығыс шығанағындағы теміржол қызметі Бірінші трансконтинентальдық теміржолмен бірге басталды, сол кезде Батыс Тынық мұхиты темір жолы Орталық Тынық мұхиты темір жолымен Бай және Сакраменто арасындағы байланысты қамтамасыз ету үшін шарт жасасты. Бұл теміржол кейін Нилс каньоны теміржолы болып дамыды. Аламедаға қызмет көрсету 1869 жылдың қыркүйегінде басталды, бұл Юта штатының Проминтори қаласындағы «алтын қазық» қағылғаннан кейін төрт ай өткен соң болды. Оукленд Лонг-Уорф ақырында Сан-Францискоға пароммен қатынасқа дейін батыс терминалына айналды. 1879 жылға дейін, Каркинес бұғазы арқылы тікелей бағыт ашылғанға дейін, бұл жол елдің қалған бөлігімен жалғыз байланыс құрады. Бүгінде Алтамонт Коридор Экспресі (ACE) Нилс каньоны арқылы Сан-Хосеге жолаушылар пойызымен қызмет көрсетеді. Шығыс шығанағындағы трамвай қызметін тарихи тұрғыдан 1902 жылы Сан-Франциско, Окленд және Сан-Хосе теміржолы ретінде тіркелген Key System қамтамасыз етті. Ғасырдың соңында құрылған бірнеше трамвай компанияларының бірігуі нәтижесінде пайда болған Key System, Аламеда округіндегі қалааралық бағыттарды ұсынды және жеке Key System пирсі арқылы Сан-Франциско паромдарымен байланыс жасады. Оңтүстік Тынық мұхиты да бәсекелес жүйе, Ист-Бэй Электрик Лайнз, жұмыс істеді, бірақ ол да Key System операцияларды өз қолына алғанға дейін. 1936 жылы Сан-Франциско-Окленд шығанағы көпірі ашылғаннан кейін Key System вагондары төменгі деңгей арқылы тікелей Transbay терминалына бара алды. 1948 жылы трамвайлар автобустармен ауыстырылды және 1958 жылы шығанақ арқылы қызмет тоқтатылды. Жүйенің активтері 1960 жылы жаңа құрылған AC Transit компаниясына сатылды. Шығыс шығанағының қазіргі теміржол транзиті – Бей аймағының жылдам транзиті, немесе BART, ол негізінен жолаушыларды Transbay түтігі арқылы Сан-Францискоға, сондай-ақ Окленд пен Берклиге жеткізуге арналған. Amtrak-тың Калифорниялық Zephyr пойзы Эмеривиллде аяқталады, Чикагоға және Шығыс шығанағындағы басқа станцияларға Амтрак Калифорнияның Coast Starlight және San Joaquin пойыздары арқылы қосылыс ұсынады.
Rail service in the East Bay dates to the First transcontinental railroad, when the Western Pacific Railroad was contracted by the Central Pacific Railroad to provide the link between the Bay and Sacramento. This railroad eventually became the Niles Canyon Railway. Service to Alameda commenced in September 1869, four months after driving the golden spike at Promintory, Utah. Oakland Long Wharf eventually became the western terminus before ferry service to San Francisco. This road provided the sole link to the rest of the country until about 1879 when a more direct route across the Carquinez Strait was completed. Today, Altamont Corridor Express (ACE) operates commuter rail services through Niles Canyon to San Jose. Streetcar service across the East Bay was historically provided by the Key System, incorporated in 1902 as the San Francisco, Oakland, and San Jose Railway. An amalgamation of several streetcar companies established in the late part of the century, the Key System provided interurban routes across Alameda county, with connections to San Francisco ferries via their private Key System Pier. Southern Pacific ran a competing system, East Bay Electric Lines, until they, too, had the Key System take over operations. When the San Francisco–Oakland Bay Bridge opened in 1936, Key System cars could make the trip directly to the Transbay Terminal across the lower deck. Streetcars were replaced with busses in 1948 and transbay service halted in 1958. The system's assets were sold to the newly formed AC Transit in 1960. The East Bay's modern rail transit service is Bay Area Rapid Transit, or BART, which was primarily designed to deliver commuters to San Francisco via the Transbay Tube, and to a lesser extent Oakland and Berkeley. Amtrak's California Zephyr terminates in Emeryville, providing connections as far as Chicago, and further stations across the East Bay are served by Amtrak California's Coast Starlight and San Joaquin.
Экономика
Шығыс шығанағының экономикасы қызмет көрсету, өндіріс, шағын және ірі кәсіпорындардан құралған. Аймақ Kaiser Permanente, Chevron және Safeway сияқты көптеген белгілі компаниялардың бас кеңсесіне орналасқан. Шығыс шығанағының экономикалық даму альянсы 1990 жылы Аламеда округімен мемлекеттік-жекешелік серіктестік ретінде құрылды, бастапқыда экономикалық даму жөніндегі консультативтік кеңес болып, Шығыс шығанағын даму үшін маңызды аймақ ретінде ілгерілету міндеті қойылды. Контра Коста округі 1996 жылы қосылды, ал 2006 жылы қазіргі атауы қабылданды.
The East Bay has a mixed economy of services, manufacturing, and small and large businesses. The region is headquarters to a number of highly notable businesses, including Kaiser Permanente, Chevron, and Safeway, among others. The East Bay Economic Development Alliance was founded by Alameda County as the Economic Development Advisory Board in 1990 as a public/private partnership with the mission to promote the East Bay as an important region for development, with Contra Costa County joining in 1996, and the current name chosen in 2006.