Санжай Как: Үндістандық құжатты фильмдер авторы және белсендісі
Sanjay Kak
Санжай Кақ – үнді жазушысы, белсендісі және кинорежиссер. Қоршаған ортаны қорғау, наразылық саясаты туралы фильмдерімен танымал. Кашмирлік пандитер отбасында дүниеге келген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Санджай Как (1958 жылы туған) – үнді жазушысы, қоғамдық белсенді және өзіндік білімімен кино жасаған режиссер. Ол қоршаған ортаны қорғау жөніндегі белсенділік және қарсылық саясаты туралы түсірген деректі фильмдерімен белгілі.
Sanjay Kak (born 1958) is an Indian author, activist and self taught film maker. He is known for his documentaries about environmental activism and resistance politics.
Өмірбаян және білім
Как Кашмирлік пандиттер отбасында дүниеге келді, олардың әулеті бірнеше буын бойы Нью-Делиде тұрған. Как Дели университетінде экономика және әлеуметтануды оқыды. Ол өздігінен кино жасаған режиссер, деректі фильмдер қозғалысына және Цензураға қарсы науқан мен Қарсылық киносы жобасына белсенді қатысады.
Kak was born into a family of Kashmiri Pandits, based in New Delhi for several generations. Kak studied economics and sociology at the University of Delhi. He is a self taught film maker who is actively involved in the documentary film movement and in the Campaign against Censorship and the Cinema of Resistance project.
Мансап
Қаке деректі фильмдер түсіреді. Оның алғашқы жұмыстары: «Пунджаб: Дұсра Адхай» (1986) – Халистан күресі кезеңіндегі Пунджаб туралы, және «Прадакшина» (1987) – Ганг өзені туралы. Одан кейін 1990 жылы Камбоджаның Ангкор-Ват ғибадатханасы туралы «Ангкор есінде» фильмін түсірді. 1993 жылы Англиядағы («This Land, My Land, Eng land») және Оңтүстік Африкадағы («A House and a Home») үнді диаспорасы туралы фильмдері шықты. 1995 жылы «Harvest of Rain» фильмі жарық көрді. «One Weapon» (1997) фильмі «The Caravan» журналының пікірінше, Санжай Какты саяси кинорежиссер ретінде таныстырған деректі фильм болды. Содан кейін 1999 жылы Солтүстік-Шығыс Үндістанда көпір салу туралы «In the Forest Hangs a Bridge» фильмі шықты; ол Ұлттық кино марапаттарындағы «Алтын Лотос» – Үздік деректі фильм сыйлығын, Кореядағы Пусан қысқа метражды фильмдер фестивалінде «Азиялық көзқарас» сыйлығын жеңіп алды. Оның келесі фильмдері: 2002 жылғы «Су туралы сөздер» – Орталық Үндістандағы Нармада бөгеттеріне қарсы күрес туралы, ол Бразилиядағы Халықаралық экологиялық фильмдер және бейнефестивалінде (Fica) «Үздік ұзақметражды фильм» жүлдесін жеңіп алды, және 2007 жылғы «Жасн е Азади – Азаттықты қалай тойлаймыз» – Кашмирдің тәуелсіздік күресі туралы. «Жасн е Азади» фильмі «Кашмирді Үндістанда қабылдау әдісіне үлкен әсер етті». Фильмнің көрсетілім тарихы қиын болды. 2008 жылы ол Италияның Болцано қаласында өткен Manifesta7 – Еуропалық өнер биенналесіне қатысып, Одишаның Ниямгири тауларында боксит өндіру туралы «Болашаққа арналған ғибадатхана: Төбенің естелігі» атты инсталляциясын ұсынды. Ол кейде саяси пікірлер жазады және «Менің бостандығым келгенше – Кашмирдегі жаңа интифада» (2011) кітабының редакторы. Оның соңғы толық метражды деректі фильмі – Үндістандағы революциялық маоистік қозғалыс туралы «Қызыл құмырсқаның арманы». Фильм үш жылдан астам уақыт дамытылып, 2013 жылы жарық көрді.
Kak makes documentary films. His early work includes Punjab: Doosra Adhay (1986) about the Punjab in the days of the Khalistan struggle, and Pradakshina (1987), about the river Ganges. He followed this with a 1990 film about Cambodia's Angkor Wat temple, Angkor Remembered. In 1993 he released films about the Indian diaspora in England (This Land, My Land, Eng land) and South Africa (A House and a Home). 1995 saw the release of Harvest of Rain. One Weapon (1997) followed, "the documentary that marked Sanjay Kak as an explicitly political filmmaker", according to The Caravan magazine, and In the Forest Hangs a Bridge (1999) about the making of a bridge in Northeast India; winner of the Golden Lotus Best Documentary Film, National Film Awards; Asian Gaze Award, Pusan Short Film Festival, Korea. His next films were Words on Water (2002), about the struggle against the Narmada dams in central India, which won Best Long Film prize at the International Festival of Environmental Film & Video (Fica) in Brazil, and Jashn e Azadi How We Celebrate Freedom (2007) about the Kashmiri freedom struggle. Jashn e Azadi is a film that has "widely influenced the way Kashmir was perceived in India". The film has had a chequered screening history. In 2008, he participated in Manifesta7, the European Biennale of Art, in Bolzano, Italy, with the installation A Shrine to the Future: The Memory of a Hill, about the mining of bauxite in the Niyamgiri hills of Odisha. He writes occasional political commentary, and is the editor of Until My Freedom Has Come – The New Intifada in Kashmir (2011). His latest feature length documentary is on the revolutionary Maoist movement in India, called Red Ant Dream. The film was under production for more than three years and released in 2013.