Кіріспе

Ланкашир және Йоркшир темір жолы (LYR) Ливерпуль мен Манчестердегі бағыттар үшін қала маңындағы электрлі вагондарды құрды. Ливерпуль мен Саутпорт арасындағы бағытта 1904 жылдың 22 наурызында 625 В DC үшінші рельстің көмегімен электрлік көп бірліктер (EMU) пайдалануға берілді. Бұл бағыт үшін кейіннен қосымша пойыздар салынды, ал 1913 жылы Ормскиркке дейінгі бағытқа сәйкес келмейтін пойыздар салынды. Жеңіл вагондар Ливерпульдің жоғары теміржолында (Overhead Railway) жүруге арналған. Саутпорт вагондары 1940 жылдардың басында жаңартылды; LOR-ға үздіксіз қатынас тоқтатылғаннан кейін жеңіл вагондар 1945 жылға дейін Crossens аймағындағы қалалық бағыттарда пайдаланылды; Ормскирк вагондары 1964 жылы қызметтен шығарылды. 1913 жылы Манчестер аймағындағы Бьюри мен Холкомб Брук арасында 3,5 кВ DC үзіліссіз токпен жұмыс істейтін тәжірибелік желі жүйесі, ал Манчестер Виктория мен Бьюри арасында 1,2 кВ DC және жанындағы контактілі үшінші рельс қолданылды. Электрлік қатынас 1916 жылы басталды, ал Бьюри мен Холкомб Брук бағыты 1918 жылы электрлендірілді. Вагондар 1959/60 жылдары жаңасымен ауыстырылды.

Ливерпульден Саутпортқа

Саутпорт бағытын электрлендіру 1902 жылы басталды. Ол жұмыс сапарлары мен демалысқа бару үшін күннен-күнге танымал бола берді, бірақ Чешир желілері темір жолынан бәсекелестік көрді. Электрлік жетегі бу локомотивтеріне қарағанда таза деп есептелді, ал көмір бағасының өсуімен, ықтимал түрде арзанырақ болуы мүмкін еді. Сол кезде, әсіресе теміржол баспасөзінде, Ұлыбританиядағы инженерлік дамулар Америка мен Швейцариядағы электрлендіру жобаларынан қалып қояды деген алаңдаушылық туды. Престон қаласындағы Dick, Kerr and Company компаниясы жетегі жүйесіне жауапты болды, ал L&YR жылжымалы құрамды құрастырды. 625 В тұрақты токпен жұмыс істейтін төрт рельсті жүйе қабылданды. Жолдың ортасынан 1 метр қашықтықта, жүріс рельстерінен тыс, тік рельс орналастырылды және ол жүріс рельстерінің үстінен биік тұрды. Вагонның екі шетіне де есіктер қойылды, сондай-ақ электр жарығы орнатылды. Пойыздар автоматты вакуумды тежегішпен жабдықталған. Бұл пойздар 1945 жылға дейін Саутпортқа қатынайтын жергілікті бағыттарда пайдаланылды.

Электрлік локомотив

Эксперименталды электрлік локомотив (242 типті булы локомотивтен қайта жасалған) 1912 жылы жүк тасымалы үшін пайдалануға берілді және "Қоңырқа" деген атқа ие болды. Онда төрт мотор болған және ол негізгі желідегі үшінші рельстен немесе Эйнтри және Солтүстік Мерси аулаларындағы жоғары кернеулі сымдардан ток жинады. 1919/20 жылдары пайдаланудан шығарылып, мақұлданып жіберілді.

Холкомб бұлақ

1913 жылдан бастап Бьюри мен Холкомб Брук арасында тәжірибелік электр желісі жұмыс істеді. Жабдықты Престон қаласындағы Дик, Керр және компаниясы қамтамасыз етті, ол өнімдерін шетелде сату үшін жетілдіріп жатқан болатын. Желіде 3,5 кВ үстінен берілетін тұрақты ток қолданылды және төрт вагондан – екі моторлы-тормозды және екі моторлы-тіркемелі вагон LYR-дың Ньютон Хит зауытында құрастырылды. Моторлы вагондарда екі мотор болды, бірі және екіншісі, және 75 жолаушыға арналған орындықтармен жабдықталған. Тіркемелі вагондар 85 жолаушыға арналған. 1918 жылы желі Бьюри желісі үшін таңдалған 1,2 кВ тұрақты ток жүйесіне ауыстырылды, ал вагондар 1927 жылы 4 вагонды эксперименталды дизельді-электрлік пойызда айналдырылмастан бұрын сақтауға алынды.

Электрмен жұмыс істейтін батареялы штангер

Төрт дөңгелекті, аккумуляторлық электрлі шантер 1917 және 1918 жылдар аралығында маңыздылығы төмен жұмыс ретінде салынды және Клифтон электр станциясында қолданылды. Кейін Шотландияда да жұмыс істеген деген мәлімдемелер бар. Ол 1946 жылдың мамыр айында Дерби жұмыстық шеберханасында тіркелген және 1946 жылдан бастап Дербидегі Гринхилл ұйықтайтын бұйымдар зауытында жұмыс істегені белгілі.