Роберт Вауган: Өмір және қызмет жолы

Кіріспе

Роберт Воган (1795–1868) – Уэльс тегінен шыққан конгрегационалистік дін қызметкері, ғалым, колледж басшысы және жазушы. Ол Лондон университетінде тарих профессоры болды, содан кейін Манчестердегі тәуелсіз колледждің президенті қызметін атқарды. Ол «Британдық тоқсандық журналын» (British Quarterly) құрып, біраз уақыт оны басқарды.

Өмір

Вон 1795 жылғы 14 қазанда Англияның батысында ағылшын ата-аналарының отбасында дүниеге келді. Ол Бристольдегі Касл Гриндегі тәуелсіз пастор Уильям Торптың (1771–1833) ықпалына түсті, ол оны діни қызметке даярлады: Торп оның уағыздау стиліне әсер етті, ол сөзді жарқын айтумен және жанданумен ерекшеленді. Оқушы кезінде оны (1819 жылы) Ворстердегі Ангел көшесіндегі тәуелсіз қауым шақырды, ол сәуір айында шақыруды қабылдады және 4 шілдеде Уильям Джей мен Джон Ангел Джеймс қатысуымен діни қызметкер ретінде тағайындалды. Ол халыққа кеңінен танылды және 1825 жылғы наурыз айында Джон Лейфчайлдтің орнына Лондонның Кенсингтондағы Хортон-стрит қауымына шақыруды қабылдады. 1834 жылы Вон Лондон университетінің тарих кафедрасының профессоры болып тағайындалды. Лондон университетімен байланысы оны виг саяси лидерлерімен жақын қарым-қатынасқа әкелді және оның беделін арттырды. 1836 жылы Глазго университетінен докторлық диплом (D. D.) алды. 1843 жылы ол Гилберт Уордлоудан кейін Ланкашир тәуелсіз колледжінің президенті және теология профессоры болды, ал колледж (26 сәуірде) Манчестердегі Уэлли Рендждегі жаңа ғимаратқа көшірілді. Томас Прайс басшылығымен Эдвард Миалл саясатын қолдаған «Эклектикалық шолудан» көңілі толмаған Вон 1845 жылғы қаңтарда «Британдық тоқсандық» журналын шығарды. 20 жылдық редакторлық қызметі барысында ол журналдың конформизмнен ада болуын және теологиялық консерватизмін сақтап, басқа да тақырыптар бойынша көптеген авторларды жариялады. 1846 жылы Вон Конгрегациялық Одақтың төрағасы болды. 1857 жылғы тамызда нашар денсаулығына байланысты Ланкашир тәуелсіз колледжінің президенті лауазымынан кетіп, оның орнына Генри Роджерс келді. Уксбридждегі (Мидлсекс) шағын қауымға қысқа уақыт қызмет еткеннен кейін ол Сент-Джонс-Вудқа көшіп, жазу ісіне белсенді кірісті. 1867 жылы Вон Торквейдегі жаңадан құрылған қауымға шақыруды қабылдады. Сол жерге көшкеннен кейін көп ұзамай миына қан құйылып, ауырды. Ол 1868 жылғы 15 маусымда Торквейде қайтыс болды және сол жерде жерленді.

Vaughan was born in the West of England on 14 October 1795, to Anglican parents. He came under the influence of William Thorp (1771–1833), Independent minister at Castle Green, Bristol, who trained him for the ministry: Thorp influenced his early style of preaching, which was declamatory and active. While still a student he was invited (1819) by the Independent congregation in Angel Street, Worcester, accepted the call in April, and was ordained on 4 July, among his ordainers being William Jay and John Angell James. He became popular, and in March 1825 accepted a call to Hornton Street, Kensington, London, in succession to John Leifchild. In 1834 Vaughan was appointed to the chair of history in London University. His connection with the London University brought him into relations with the Whig political leaders, and increased his influence. In 1836 he received the diploma of D. D. from Glasgow University. In 1843 he succeeded Gilbert Wardlaw as president and professor of theology in Lancashire Independent College, removed (26 April) to new buildings at Whalley Range, Manchester. Dissatisfied with the Eclectic Review, which, under the editorship of Thomas Price, was favouring the policy of Edward Miall, Vaughan started the British Quarterly, bringing out the first number in January 1845. During 20 years of editorship he retained its nonconformist character and its theological conservatism, but admitted on other topics a wide range of writers. In 1846 Vaughan occupied the chair of the Congregational Union. In August 1857 poor health led him to resign his presidency of the Lancashire Independent College, when he was succeeded by Henry Rogers. After ministering for a short time to a small congregation at Uxbridge, Middlesex, he retired to St. John's Wood, and concentrated on writing. In 1867 Vaughan accepted a call to a newly formed congregation at Torquay. Shortly after he moved there, he was seized with congestion of the brain. He died at Torquay on 15 June 1868, and was buried there.

Отбасы

Вон 1822 жылы Дорсет қаласының Мелькомб Регис ауданындағы Сусанна Райаллға үйленді және бірнеше баласы болды. Роберт Альфред Воган – оның үлкен ұлы; ал оның үлкен қызы Үндістан көтерілісі басталғанда 1857 жылы қаза тапқан Бареллидегі Үкіметтік колледждің директоры доктор Карл Бухқа үйленді.