Уэлс полкі (1881-1969) – британдық армия құрамындағы тарихи жаяу әскер полкі. 41-ші және 69-шы полктердің бірігуінен құралған, кейіннен Royal Regiment of Wales-ке қосылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британ армиясы құрамындағы әскери бөлімше
British Army formation
Уэльс полкі (немесе "Уэльс", "Welsh" сөзінің ескіше жазылуы) – 1881 жылдан 1969 жылға дейін Британ армиясының құрамында болған жаяу әскер полкі. Полк 1881 жылы Чилдерс реформасы шеңберінде 41-ші (Уэльс) және 69-шы (Оңтүстік Линкольншир) жаяу әскер полктерін біріктіру арқылы құрылды, алғашқыда Уэльс полкі деп аталды, кейін 1920 жылға дейін осы атаумен танылды. 1969 жылы полк Оңтүстік Уэльс шекара полкімен біріктіріліп, Уэльс Корольдік полкі құрылды.
The Welch Regiment (or "The Welch", an archaic spelling of "Welsh") was an infantry regiment of the line of the British Army in existence from 1881 until 1969. The regiment was created in 1881 under the Childers Reforms by the amalgamation of the 41st (Welch) Regiment of Foot and 69th (South Lincolnshire) Regiment of Foot to form the Welsh Regiment, by which it was known until 1920 when it was renamed the Welch Regiment. In 1969 the regiment was amalgamated with the South Wales Borderers to form the Royal Regiment of Wales.
Құрылу
Полк 1881 жылы Чилдерс реформасы аясында 41-ші (Уэлш) және 69-шы (Оңтүстік Линкольншир) жаяу әскер полкінің бірігуі арқылы Уэльс полкін құру үшін құрылды. 1-ші батальон 1886 жылы Мысырға көшті. Батальон 1888 жылғы желтоқсанда Махдист соғысы кезінде Суакин шайқасына қатысты, оған полковник Герберт Китченер басшылық етті. Ол өзінің хабарламаларында былай деп жазды:
The regiment was created in 1881 under the Childers Reforms by the amalgamation of the 41st (Welch) Regiment of Foot and 69th (South Lincolnshire) Regiment of Foot to form the Welsh Regiment. The 1st Battalion moved to Egypt in 1886. The battalion took part in the Battle of Suakin in December 1888 during the Mahdist War under the leadership of the force commander, Colonel Herbert Kitchener, who wrote in his dispatches:
1-ші батальон 1889 жылы Мальтаға, ал 2-ші батальон 1892 жылы Үндістанға кетті. 1-ші батальон 1893 жылғы желтоқсанда Пемброк докқа көшірілді, онда 1895 жылы болған үлкен өрт кезінде полктің көптеген артефакттары, ыдыстары мен күміс заттары жоғалып кетті. 1899 жылғы желтоқсанда 3-ші, милиция батальоны құрылып, 1900 жылғы ақпанда сол соғыста қызмет ету үшін Оңтүстік Африкаға аттанды. 1908 жылы еріктілер мен милиция ұлттық деңгейде қайта ұйымдастырылды, бұрынғысы аумақтық күштерге, ал кейінгісі арнайы резервке айналды. Полкте енді бір резервтік және төрт аумақтық батальон болды.
The 1st Battalion moved to Malta in 1889 while the 2nd Battalion went to India in 1892; the 1st Battalion moved to Pembroke Dock in December 1893 where almost all the regiment's artifacts, plate and silver were lost in a large fire in 1895. A 3rd, militia battalion, was embodied in December 1899, and embarked for South Africa in February 1900 to serve in the same war. In 1908, the Volunteers and Militia were reorganised nationally, with the former becoming the Territorial Force and the latter the Special Reserve; the regiment now had one Reserve battalion and four Territorial battalions.
Әдеттегі әскер
1-ші батальон Үндістаннан оралғаннан кейін 1915 жылдың қаңтар айында Батыс майданында қызмет ету үшін 28-ші дивизияның 84-ші бригадасының құрамында Ле-Хаврге келді, бірақ 1915 жылдың қарашасында Мысырға, содан кейін Салоникаға жіберілді. 2-ші батальон 1914 жылдың тамызында Батыс майданында қызмет ету үшін 1-ші дивизияның 3-ші бригадасының құрамында Ле-Хаврге қонды.
The 1st Battalion, after returning from India, landed at Le Havre as part of the 84th Brigade in 28th Division in January 1915 for service on the Western Front but moved to Egypt and then on to Salonika in November 1915. The 2nd Battalion landed at Le Havre as part of the 3rd Brigade in the 1st Division in August 1914 for service on the Western Front.
Аумақтық күш
1/4 батальон мен 1/5 батальон 1915 жылдың тамызында 53-ші (Уэльстік) дивизияның 159-шы бригадасы құрамында Suvla шығанағына қонды; 1915 жылдың желтоқсанында Галлиполиден эвакуацияланғаннан кейін батальон Мысырға көшті. 9-шы (қызметтік) батальон 1915 жылдың шілдесінде Батыс майданында қызмет ету үшін 19-шы (Батыс) дивизияның 58-ші бригадасы құрамында Булонь-сюр-Мерге қонды. 13-ші (қызметтік) батальон (2-ші Ронда), 14-ші (қызметтік) батальон (Сванси) және 15-ші (қызметтік) батальон (Кармартеншир) 1915 жылдың желтоқсан айында Батыс майданында қызмет ету үшін 38-ші (Уэльс) дивизиясының 114-ші бригадасының құрамында Ле-Хаврға қонды.
The 1/4th Battalion and 1/5th Battalion landed at Suvla Bay as part of the 159th Brigade in the 53rd (Welsh) Division in August 1915; after being evacuated from Gallipoli in December 1915 the battalion moved to Egypt. The 9th (Service) Battalion landed at Boulogne sur Mer as part of the 58th Brigade in the 19th (Western) Division in July 1915 for service on the Western Front. The 13th (Service) Battalion (2nd Rhondda), the 14th (Service) Battalion (Swansea) and the 15th (Service) Battalion (Carmarthenshire) landed at Le Havre as part of the 114th Brigade in the 38th (Welsh) Division in December 1915 for service on the Western Front.
Соғыс аралығы
2-ші батальон 1920 жылы Ирландияға орналастырылды, ал 1-ші батальон Британдық Үндістанға қайтып, 1924 жылға дейін қызмет етті, содан кейін Вазиристанға көшті. 2-ші батальон 1927 жылы Шанхай қорғаныс күштерімен қызмет ету үшін Шанхайға, ал 1935 жылы Үндістанға жіберілді. 1921 жылы 7-ші (Велосипедші) батальонды қосып алған Аумақтық армияның 6-шы (Гламгорган) батальоны 1938 жылы іздеу полкіне айналдырылды және 1940 жылы 67-ші (Уэлч) іздеу полкі ретінде Корольдік артиллерияға берілді.
The 2nd Battalion was deployed to Ireland in 1920 while the 1st Battalion returned to British India and served there until 1924 when it moved to Waziristan. The 2nd Battalion moved to Shanghai in 1927 for service with the Shanghai Defence Force and then on to India in 1935. The 6th (Glamorgan) Battalion of the Territorial Army, which had absorbed the 7th (Cyclist) Battalion in 1921, was converted into a searchlight regiment in 1938 and was transferred to the Royal Artillery as 67th (Welch) Searchlight Regiment in 1940.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1-ші батальон 1939 жылы Палестинаға 1936–1939 жылдардағы араб көтерілісіне байланысты операцияларға қатысу үшін жіберілді. Батальон алғаш рет 1940 жылы Батыс шөлдегі жорықта әрекет етті. 1-ші батальон ақпан айында Критке түсті, бірақ Ханьядағы Суда шығанағы мен Сфакия жағасындағы шайқаста жаудың күшіне қарсы тұра алмады және Корольдік теңіз күштерімен эвакуацияланды. Соңында 1-ші батальон Мысырда қайта құрылып, 4-ші Үндістандық жаяу әскер дивизиясының құрамындағы 5-ші Үндістандық жаяу әскер бригадасына қосылды және қайтадан Батыс шөлге оралды. Критте ғана батальон шамамен 250 адамды жоғалтты, 400-і тұтқынға алынды және батальон 7 офицер мен 161 қатардан тұратын күшке дейін азайды. Оларға 700 офицер мен сарбаздан тұратын үлкен топ келді. Бенгази ауданындағы ауыр шайқастардан кейін 1-ші батальон 1942 жылдың ортасында қайтадан жауға түсіп, Эрвин Роммельдің Африка корпусы Киренаика мен Ливияны басып алғанда, Ел-Аламейннің бірінші шайқасында ауыр шығынға ұшырады. Мысыр мен Суданда демалыс пен оқудан кейін 1-ші батальон 1943 жылдың басында 34-ші (Уэлч) Бич Брик ретінде қайта ұйымдастырылды және шілдеде Сицилияға шабуыл кезінде генерал Бернард Монтгомеридің британдық 8-ші армиясының бөлігі болған 50-ші (Нортумбрия) жаяу әскер дивизиясымен бірге түсті. Бұрын таратылған 10-шы Корольдік Беркшир полкіне алмастырып, 1-ші Лондон ирландтық винтовкалары мен 1-ші Лондон шотландтарымен бірге қызмет етті, бұл бригаданы ирланд, шотланд және уэльстік әскерлердің қоспасы етті. 168-ші бригада Анцио шайқасында ауыр зардап шеккен 56-шы (Лондон) дивизияның құрамына кірді. Шілдеде батальон Италияға келіп, Италия жорығында соғысты және соғыс аяқталғанға дейін сонда болды. Олар Италиядағы көптеген неміс қорғаныс шебінің бірі – Готика шебінде және 56-шы дивизияның қалған бөлігі ауыр зардап шеккен Кроче ауданында ауыр шайқастарға қатысты. Шығынға ұшырағандықтан және Жерорта теңізіндегі британдық жаяу әскерін ауыстырудың жетіспеуінен 168-ші бригада таратылды және 1-ші батальон 5 офицер мен 60 қатардан тұратын шағын құрамға дейін азайтылды. 1945 жылдың наурыз айында 1-ші батальон 1-ші гвардиялық бригадаға ауыстырылды, 3-ші гренадиер гвардиясы мен 3-ші Уэльс гвардиясымен бірге қызмет етті және 6-шы бронедивизияның бөлігі болған 3-ші Холодный гвардиясының орнын басты. Сәуірде олар Grapeshot операциясына қатысты, ол мыңдаған әскери тұтқындарды ұстаумен және 2 мамырда Италиядағы неміс армиясының капитуляциялауымен аяқталды. 4-ші батальон Солтүстік Ирландияда 53-ші (Уэльстік) жаяу әскер дивизиясына қосылған 160-шы жаяу әскер бригадасында болды. 1944 жылдың маусым айында подполковник Чарльз Коулман басқаруымен батальон көп жылдық оқудан кейін Францияға Нормандия жорығында британдық 2-ші армияға қосылуға бұйрық берілді. Кампанияның басынан бастап 4-ші батальон Каен шайқасында, Фалаиз қалтасында, Армуда шайқасында және Рейхвальд шайқасында қатыгез шайқастарға қатысты. Бұл шайқаста ауыр шығынға ұшырады және Солтүстік-Батыс Еуропа кампаниясындағы британдық әскерлер үшін ең қатыгез шайқастардың бірі болды, өйткені олар бейілді неміс парашютистеріне қарсы тұрды. Осы уақытта 1/5-ші және 2/5-ші батальондар 4-ші батальонмен бір уақытта жұмылдырылды, олар елде қалды, онда 2/5-ші батальон да оқудан өтіп, шетелге дайындалды, бірақ ол соғыс бойына елде қалды. 1/5-ші батальон бастапқыда 160-шы жаяу әскер бригадасының құрамында болды, 1944 жылдың маусым айының соңында Нормандияға көшіп барды және Солтүстік-Батыс Еуропа кампаниясында 53-ші (Уэльстік) дивизияның 4-ші батальонымен бірге соғысты, 's Hertogenbosch, Фалаиз аймағы, Ардендер және Рейхвальд орманында өзін таныстырды. 1944 жылдың тамызында 1/5-ші батальон 160-шы бригададан 158-ші жаяу әскер бригадасына, әлі де 53-ші (Уэльстік) дивизияға ауыстырылды. Ең ауыр шайқастар Фалаиз аймағында болды, онда 1944 жылдың 16 тамызында Балфур маңында 1/5-ші батальонның лейтенанты Таскер Уоткинс жоғары жеке батылдығы мен шабыттандыратын басшылығы үшін Виктория кресімен марапатталды. Екінші дүниежүзілік соғыста Уэльс полкінің 1100-ге жуық офицері мен қатары қайтыс болды немесе жарақаттан немесе аурудан қайтыс болды, ал тағы да көп адам жарақат алды.
The 1st Battalion moved to Palestine in 1939 to play its part in operations connected with the 1936–39 Arab revolt in Palestine. The battalion first saw action in the Western Desert Campaign of 1940. The 1st Battalion landed in Crete in February but was overwhelmed by the enemy in fighting at Souda Bay in Chania and Sphakia Beach and had to be evacuated by the Royal Navy. Eventually the 1st Battalion was reformed in Egypt and joined the 5th Indian Infantry Brigade, part of the 4th Indian Infantry Division and moved back again to the Western Desert. In Crete alone the battalion had lost nearly 250 dead, with 400 being captured and the battalion was reduced to a mere 7 officers and 161 other ranks. They received a large draft of 700 officers and men. After heavy fighting in the area of Benghazi the 1st Battalion was again overrun in mid 1942 and again suffered heavy casualties when Erwin Rommel's Afrika Korps swept through Cyrenaica and Libya in the First Battle of El Alamein. Following a period of rest and training in Egypt and the Sudan the 1st Battalion was re organized in early 1943 as 34th (Welch) Beach Brick and in July landed with the 50th (Northumbrian) Infantry Division, part of General Bernard Montgomery's British Eighth Army, during the invasion of Sicily in July. replacing the now disbanded 10th Royal Berkshire Regiment and serving alongside 1st London Irish Rifles and 1st London Scottish, making the brigade a mixture of Irish, Scottish and Welsh. The 168th Brigade was part of the 56th (London) Division, which had just been severely mauled fighting at Anzio. In July the battalion landed in Italy and fought in the Italian Campaign and would remain there for the rest of the war. They took part in heavy fighting on the Gothic Line, one of many German defensive lines in Italy, and in the Croce area where the battalion, and the rest of the 56th Division, suffered heavy casualties. As a result of the casualties sustained, and a severe shortage of British infantry replacements in the Mediterranean theatre, 168th Brigade was disbanded and the 1st Battalion was reduced to a small cadre of 5 officers and 60 other ranks. In March 1945 the 1st Battalion was transferred to the 1st Guards Brigade, serving alongside the 3rd Grenadier Guards and 3rd Welsh Guards and replacing the disbanded 3rd Coldstream Guards, part of 6th Armoured Division, and remained with it until the end of the war. In April they took part in Operation Grapeshot which ended with the capture of thousands of prisoners of war and the surrender of the German Army in Italy on 2 May. The 4th Battalion was in Northern Ireland in the 160th Infantry Brigade attached to the 53rd (Welsh) Infantry Division. In June 1944 the battalion, under Lieutenant Colonel Charles Coleman, was, after many years of training, ordered to France to join the British Second Army in the Normandy Campaign. From the start of the campaign the 4th Battalion was involved in fierce fighting during the Battle for Caen, and around the Falaise Pocket, the Battle of the Bulge and the Battle of the Reichwald where it sustained very heavy casualties and involved some of the fiercest fighting in the North West Europe Campaign for British soldiers as they were up against determined German paratroopers. Meanwhile, the 1/5th and 2/5th Battalions, mobilized at the same time as the 4th Battalion, were retained at home where the 2/5th also trained and prepared drafts for overseas although it remained at home throughout the whole war as a Home Defence battalion. The 1/5th Battalion, originally with the 160th Infantry Brigade, moved to Normandy in late June 1944 and fought alongside the 4th Battalion in the 53rd (Welsh) Division in the North West Europe Campaign distinguishing itself at 's Hertogenbosch, the Falaise Gap, the Ardennes and the Reichwald Forest. In August 1944 the 1/5th Battalion was transferred from 160th Brigade to the 158th Infantry Brigade, still with 53rd (Welsh) Division. Some of the hardest fighting took place around the Falaise Gap where on 16 August 1944, near Balfour, Lieutenant Tasker Watkins of the 1/5th Battalion was awarded the Victoria Cross for supreme personal bravery and inspired leadership. Around 1,100 officers and other ranks of the Welch Regiment were killed or died from wounds or sickness during the Second World War, with many more wounded.