Роберт Уорд: Британ саяхатшысы, заңгер және жазушысы

Кіріспе

Британдық саясаткер

Роберт Уорд, немесе 1828 жылдан бастап Роберт Плюмер Уорд (19 наурыз 1765 – 13 тамыз 1846), ағылшын заңгері, саясаткер және романист болған. Джордж Кэннинг оның заң кітаптары романдардай әдемі, ал романдары заң кітаптарындай көңілсіз екенін айтқан.

Өмір

Ол 1765 жылдың 19 наурызында Лондонның Майфэр ауданындағы Маунт-стритте дүниеге келді. Әкесі Гибралтарда саудагер болған, сондай-ақ, көп жылдар бойы гарнизонның азаматтық бөлімінде бас кеңсе қызметкері болып жұмыс істеген. Анасы Генуядан шыққан сефардтық еврей отбасынан тегін алады. Роберт Уорд алдымен Роберт Макфарлейннің Уолтемстоудағы жеке мектебінде, содан кейін Вестминстер мектебінде білім алды. Ол Оксфордтың Крайст-Черч колледжіне түсіп, 1783 жылдың 12 ақпанында тіркелді. 1785 жылы ол Ішкі ғибадатхананың студенті болды. Уорд жаңа байланыстарды пайдаланып, батыс округінен солтүстік округіне ауысты. Ол Лондонда және Тайлық кеңес алдында шағын жеке практикамен де айналысты. Үкімет үшін тағы бір заңдық еңбек жазды. Уордқа Нова Скотияда судьялық лауазым ұсынылды, содан кейін 1802 жылдың маусымында Питтен Парламентте қауіпсіз орын алды. Уорд 1802 жылдан 1806 жылға дейін Кокермуттан парламент депутаты болды. 1807 жылы Портленд герцогының министрлігі құрылған кезде, Мулгрейв Адмиралтействоның бірінші лоры болып тағайындалды, Уорд Адмиралтейство кеңесіне орын алды. Қазыналық лордтық ұсынысынан бас тартып, Уорд 1811 жылдың маусымына дейін Адмиралтействода қызмет етті, содан кейін ол қару-жарақ кеңсесінің басшысы болып тағайындалды. Ол осы лауазымда 1823 жылға дейін бөлім басшысы болған Мулгрейвтің басшылығымен жұмыс істеді. Ол Ирландиядағы қару-жарақ бөлімінің жағдайы туралы егжей-тегжейлі баяндама жасады, ол 1816 жылдың 9 қарашасында жарияланды. Келесі жылы ол сол мақсатта Англияның шығыс және оңтүстік жағалауларын, ал 1819 жылы Англияның солтүстігін зерттеді. 1823 жылғы сессиядан кейін ол Парламенттен зейнеткерлікке шыққаннан кейін, Азаматтық тізімнің аудиторы болып тағайындалды. Уорд 1823 жылы өзінің "Трентайн немесе тазартылған адам" романын жазу үшін Хайд Хаусқа жесір болып көшті. Ол 1828 жылы екінші рет Уильям Плюмердің жесірі және мұрагері Джейн Плюмерге үйленді (1736–1822), Плюмер тегін қосымша алды және әйелінің марқұм күйеуінен мұра еткен Гертфордширдегі Гилстон Паркте тұра бастады. Оның Азаматтық тізім аудиторы лауазымы 1831 жылдың қаңтарында Қазыналыққа біріктірілді, ол қайтадан жесір болып, шетелде уақыт өткізді. Ол 1833 жылы генерал сэр Джордж Ансонның қызы Мэриге үшінші рет үйленді. 1845 жылы жұбайлар 2 Upper Brook Street, Mayfair мекенжайында тұрды. 1846 жылдың басында ол әйелімен бірге Челси ауруханасының басқарушысы болған әкесінің ресми резиденциясына көшіп барды және сол жылдың 13 тамызында қайтыс болды. Уордтың Генри Перронет Бриггс салған портреті бар, оның Чарльз Тернер жасаған гравюрасы "Естеліктеріне" қосылған. Бұл Уильям Скотттың ұсынысы бойынша жасалған. "Контрабанда туралы эссе; салыстырмалы құқықтар мен міндеттер туралы трактаттың жалғасы" (1801). Мистер Пэттеннің (1804) ұсынысының алдындағы және түнгі уақытта Мистер Питт пен Мистер Аддингтонның салыстырмалы жағдайларына көзқарас – 1804 жылдың басында Уордтың (анонимді) Аддингтон министрлігінің жақтастарына қарсы Питтің жағында памфлет соғысына қатысуы. Бұл Томас Ричард Бентлидің "Партиялардың жағдайы туралы бірнеше қысқаша ескертулер" (1803, анонимді) арқылы басталды. Генри Аддингтон қатыспаған болуы мүмкін, бірақ Хайли Аддингтон мен Чарльз Брэгг қатысқан болуы ықтимал; Питтің жағында Томас Куртенэй жауап беруге шақырылды, бірақ Уорд өз бастамасымен қатысты. Джон Адольфустан жауап келді. "Соңғы екі ғасырдағы Еуропаның әртүрлі соғыстарының басталуы туралы зерттеу" (1804 немесе 1805). Бұл еңбек испан қазыналық кемесін тәркілеуді қорғады (6 қазан 1804); және оны Питт жарияламас бұрын оқып, мақұлдады. Оның алғашқы некесі 1796 жылдың 2 сәуірінде Дархемдік Кристофер Томпсон Малингтің төртінші қызы Кэтрин Джулиямен болды. Осылайша Уорд үлкен қызына үйленген Малгрейвтің 1-ші графы Генри Фипппен танысты. 1828 жылдың 16 шілдесінде Уорд Гилстон Парк, Гертфордширдің Плюмер Левин ханымға екінші рет үйленді және бұл жағдайда Уордтан басқа Плюмер тегін алды. Ол 1831 жылы қайтыс болды. Содан кейін ол 1825 жылы Харриет Гроуттың ағасы капитан Ричард Джон Левинге тұрмысқа шықты. Ол 1827 жылы қайтыс болды. 1833 жылы қайтыс болғаннан кейін Уильям Пламерден алған байлығы оның өгей ұлы Генри Джордж Уордқа өтті. Ол 1833 жылы үшінші рет Чарльз Грегори Океовердің бай жесірі Мэри Эннге үйленді. Ол генерал сэр Джордж Ансонның қызы және адмирал Талавера Ансонның қарындасы болды. Уорд судья Дадли Уордтың атасы, оның өмірбаяны Эдмунд Фиппстің ағасы және теолог Уильям Джордж Уордтың шөбересі болды.

He was born in Mount Street, Mayfair, London, on 19 March 1765, the son of John Ward by his wife Rebecca Raphael. His father was a merchant in Gibraltar, also for many years was chief clerk to the civil department of the ordnance in the garrison there. His mother belonged to a Sephardic Jewish family from Genoa. Robert Ward was educated first at Robert Macfarlane's private school at Walthamstow, and then at Westminster School. He entered Christ Church, Oxford, matriculating on 12 February 1783. In 1785 he became a student of the Inner Temple. Ward now switched from the western to the northern circuit, to take advantage of his new connections. He had also a small common law practice in London and before the privy council. He wrote another legal work to order, for the government. A reward in the shape of a judgeship in Nova Scotia was offered Ward; then in June 1802 he received from Pitt an offer of a safe seat in the House of Commons. Ward was Member of Parliament (MP) for Cockermouth from 1802 to 1806, On the formation of the Duke of Portland's ministry of 1807, with the appointment of Mulgrave as First Lord of the Admiralty, Ward was given a seat on the Admiralty board. Turning down an offer of a Treasury lordship, Ward remained at the Admiralty till June 1811, when he was appointed Clerk of the Ordnance. He served in this office under Mulgrave, who was head of the department, till 1823. He made a lengthy report on the state of the ordnance department in Ireland, which was published on 9 November 1816. The following year he made a survey of the eastern and southern coast of England for the same purpose, and in 1819 for the north of England. Retiring from the Commons after the session of 1823, he was appointed auditor of the Civil List. Ward retired as a widower to Hyde House in 1823 to write his novel Trentaine, or The Man of Refinement. He was married for a second time in 1828 to Jane Plumer, the widow and heiress of William Plumer (1736–1822), adopted the additional name of Plumer and took up residence at Gilston Park, Hertfordshire, which his wife had inherited from her late husband. His office as auditor of the Civil List was incorporated into the treasury in January 1831, and, again a widower, he spent time abroad. He was married for a third time in 1833 to Mary, the daughter of General Sir George Anson. In 1845, the couple were living at 2 Upper Brook Street, Mayfair. Early in 1846 he moved with his wife to the official residence of her father, who was the governor of Chelsea Hospital, and died there on 13 August the same year. There is a portrait of Ward by Henry Perronet Briggs, an engraving of which by Charles Turner is prefixed to his Memoirs. It was at the suggestion of William Scott. An Essay on Contraband; being a Continuation of the Treatise of the relative Rights and Duties (1801). A View of the relative Situations of Mr. Pitt and Mr. Addington previous to and on the night of Mr. Patten's Motion (1804) was Ward's (anonymous) involvement in early 1804 in a pamphlet war, on Pitt's side against supporters of the Addington Ministry. It had been set off by A Few Cursory Remarks upon the State of Parties (1803, anonymous, by Thomas Richard Bentley). Henry Addington was probably not involved, but Hiley Addington and Charles Bragge quite likely were; on Pitt's side Thomas Courtenay was used to reply, but Ward involved himself on his own initiative. There was a reply from John Adolphus. An Enquiry into the Manner in which the different Wars of Europe have commenced during the last two Centuries (1804 or 1805). This work defended the seizure of a Spanish treasure ship (6 October 1804); and was read and approved by Pitt before publication. His first marriage, on 2 April 1796, was to Catherine Julia, the fourth daughter of Christopher Thompson Maling of Durham. By it Ward became acquainted with Henry Phipps, 1st Earl of Mulgrave, who had married the eldest daughter. On 16 July 1828 Ward married, secondly, Mrs. Plumer Lewin of Gilston Park, Hertfordshire, and on this occasion took the surname of Plumer in addition to Ward. She died in 1831. She then married Captain Richard John Lewin R. N., brother of Harriet Grote, in 1825; he died in 1827. On her death in 1833 the fortune she had from William Plumer passed to Henry George Ward, her stepson. He married, thirdly, in 1833, Mary Anne, the rich widow of Charles Gregory Okeover. She was the daughter of General Sir George Anson and the sister of Admiral Talavera Anson. Ward was the grandfather of the judge Dudley Ward; the uncle by marriage of his biographer Edmund Phipps, and the great uncle of the theologian William George Ward.