Америкалық жазушы Сьюзан Уорнер және оның шығармалары
Susan Warner
Сьюзан Уорнер (1819-1885) – американдық жазушы, діни және балалар әдебиетінің авторы. «Кең әлем» романымен танымал, сондай-ақ басқа да шығармалары бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық жазушы (1819–1885)
American writer (1819–1885)
Сьюзан Богерт Уорнер (қалам аты, Элизабет Ветрелл; 11 шілде 1819 – 17 наурыз 1885), американдық пресвитериандық діни көркем әдебиет, балалар әдебиеті және теологиялық еңбектердің авторы. Ол ең әйгілі "Кең әлем" романымен танылды. Оның өзге де шығармаларына «Квичи», «Шатмук төбелері», «Мельбурн үйі», «Дейзи», «Еденнен серуендер», «Израиль үйі», «Оның қолынан келетіні», «Мүмкіндіктер» және «Қалалық үй» кіреді. Уорнер мен оның қарындасы Анна, үлкен сұранысқа ие болған жартылай діни романдар сериясын жазды, олардың ішінде «Айтылған және бекітілген», «Рождестволық шұлық», «Бақыт кітаптары» (8 томдық), «Заң мен куәлік» бар.
Susan Bogert Warner (pen name, Elizabeth Wetherell; July 11, 1819 – March 17, 1885), was an American Presbyterian writer of religious fiction, children's fiction, and theological works. She is best remembered for The Wide, Wide World. Her other works include Queechy, The Hills of Shatemuck, Melbourne House, Daisy, Walks from Eden, House of Israel, What She Could, Opportunities, and House in Town. Warner and her sister, Anna, wrote a series of semi religious novels which had extraordinary sale, including Say and Seal, Christmas Stocking, Books of Blessing, 8 vols., The Law and the Testimony.
Алғашқы жылдар және білім
Сьюзан Уорнер 1819 жылғы 11 шілдеде Нью-Йорк қаласында дүниеге келген. Уорнер әкесі мен анасы тарапынан пуритандарға дейін тегін анықтап көрсетуге болатын. Оның әкесі Генри Уорнер – Нью-Йорк қаласының адвокаты, бастапқыда Жаңа Англиядан шыққан, ал анасы Анна Бартлетт – Нью-Йорктің Хадсон скверіндегі бай және әсем әйелдер отбасынан шыққан. Уорнер кішкентай кезінде анасы қайтыс болды, содан кейін әкесінің қарындасы Фанни олармен бірге тұра бастады. Әкесінің мол байлығы болғанымен, ол 1837 жылғы экономикалық дағдарыста, сондай-ақ келесі сот процестері мен тиімсіз инвестициялар салдарынан байлығының көп бөлігін жоғалтты. Осыған байланысты отбасы Нью-Йорктегі Сент-Маркс-Плейс жеріндегі сарайын тастап, Вест-Пойнтқа жақын, Конституция аралындағы Американ революциясы кезеңіне жататын ескі шаруа үйіне көшуге мәжбүр болды. 1849 жылы Сюзан мен Анна отбасының қаржылық жағдайында ешқандай өзгеріс болмағанын көріп, табыс табу үшін жазуға кірісті.
Susan Warner was born in New York City, July 11, 1819. Warner could trace her lineage back to the Puritans on both sides. Her father was Henry Warner, a New York City lawyer originally from New England, and her mother was Anna Bartlett, from a wealthy, fashionable family in New York's Hudson Square. When Warner was a young child, her mother died, and her father's sister, Fanny, came to live with the Warners. Though the father had been wealthy, he lost most of his fortune in the Panic of 1837 and in subsequent lawsuits and poor investments. The family had to leave their mansion at St. Mark's Place in New York and move to an old Revolutionary War era farmhouse on Constitution Island, near West Point, New York. In 1849, seeing little change in their family's financial situation, Susan and Anna started writing to earn income.
Мансап
Ол "Елизавета Ветрель" деген атпен отыз роман жазды, олардың көптегені бірнеше рет қайта басылды. Дегенмен, оның "Кең әлем" (1850) атты тұңғыш романы ең танымал болды. Ол француз, неміс және голланд тілдеріне аударылды. "Том ағаның үйі" романынан басқа, ол американдық авторлардың ең көп таралған туындысы болды. Басқа шығармаларының ішінде "Квичи" (1852), "Заң мен куәлік" (1853), "Шатемук төбелері" (1856), "Ескі дулыға" (1863) және "Мельбурн үйі" (1864) кіреді. XIX ғасырда сыншылар оның алғашқы романдарының американдық ауылдық өмірді бейнелеуін жоғары бағалады. Американдық сыншылар Уорнердің христиандық және моральдық ұстанымдарын мақтап, ал лондондық сыншылар оның нұсқаулық сипатын жақтырмады. ХХ ғасырдың басындағы сыншылар Уорнердің шығармаларын "сентименталды" деп сипаттап, олардың әдеби құндылығын төмен бағалады. ХХ ғасырдың соңында феминисттік сыншылар "Кең әлемді" қайта ашты, оны үйдегі өмірді көрсететін классикалық роман ретінде қарастырып, гендерлік қатынастарды бейнелеуін талдады. Оның кейбір шығармаларын кіші қарындасы Анна Бартлетт Уорнермен бірлесіп жазды, Анна кейде "Эми Лотроп" псевдонімімен жазды. Уорнер қарындастары балаларға арналған христиан әндерін де жазды. Сюзан "Иисус жарқырауға шақырады" әнін жазды, ал Анна Сюзанның өтінішімен жазылған, әйгілі балалар әні "Иисус мені жақсы көреді" әнінің бірінші шумағының авторы болды. Екі қарындас 1830-шы жылдардың аяғында терең сенімді христиандарға айналды. Олар сенімге келгеннен кейін Мерсер-стрит пресвитериан шіркеуінің толық құқықты мүшелері болды, бірақ кейін Уорнер методисттік ағымға бейімделді. Қарындастар Вест-Пойнт курсанттары үшін Библияны оқу сабақтарын өткізді. Курсанттар әскери қызметте жүргенде "Иисус мені жақсы көреді" әнін айтатын. Әннің танымалдылығы соншалық, Уорнер қайтыс болғаннан кейін ол Вест-Пойнт зиратында жерленді. Сюзан Уорнер Нью-Йорктің Хайленд-Фоллс қаласында қайтыс болды және Вест-Пойнт зиратында жерленді.
She wrote, under the name of "Elizabeth Wetherell", thirty novels, many of which went into multiple editions. However, her first novel, The Wide, Wide World (1850), was the most popular. It was translated into several other languages, including French, German, and Dutch. Other than Uncle Tom's Cabin, it was perhaps the most widely circulated story of American authorship. Other works include Queechy (1852), The Law and the Testimony, (1853), The Hills of the Shatemuc, (1856), The Old Helmet (1863), and Melbourne House (1864). In the nineteenth century, critics admired the depictions of rural American life in her early novels. American reviewers also praised Warner's Christian and moral teachings, while London reviewers tended not to favor her didacticism. Early twentieth century critics classified Warner's work as "sentimental" and thus lacking in literary value. In the later twentieth century, feminist critics rediscovered The Wide, Wide World, discussing it as a quintessential domestic novel and focusing on analyzing its portrayal of gender dynamics. Some of her works were written jointly with her younger sister Anna Bartlett Warner, who sometimes wrote under the pseudonym "Amy Lothrop". The Warner sisters also wrote children's Christian songs. Susan wrote "Jesus Bids Us Shine" while Anna was author of the first verse of the well known children's song "Jesus Loves Me", which she wrote at Susan's request. Both sisters became devout Christians in the late 1830s. After their conversion, they became confirmed members of the Mercer Street Presbyterian church, although in later life, Warner became drawn into Methodist circles. The sisters also held Bible studies for the West Point cadets. When they were on military duty, the cadets would sing "Jesus Loves Me." The popularity of the song was so great that upon Warner's death, she was buried in the West Point Cemetery. Susan Warner died in Highland Falls, New York and is buried in the West Point Cemetery.